گلبرگ سيصد و هفتاد ام

فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ (٦١)

قَالَ كَلا إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ (٦٢)

فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ (٦٣)

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الآخَرِينَ (٦٤)

وَأَنْجَيْنَا مُوسَى وَمَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ (٦٥)

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الآخَرِينَ (٦٦)

إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (٦٧)

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (٦٨)

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ (٦٩)

إِذْ قَالَ لأبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ (٧٠)

قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ (٧١)

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ (٧٢)

أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ (٧٣)

قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَلِكَ يَفْعَلُونَ (٧٤)

قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ (٧٥)

أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الأقْدَمُونَ (٧٦)

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلا رَبَّ الْعَالَمِينَ (٧٧)

الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ (٧٨)

وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ (٧٩)

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ (٨٠)

وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ (٨١)

وَالَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ (٨٢)

رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ (٨٣)

61. and when the two hosts saw each other, the companions of Mûsa (Moses) said: "We are sure to be overtaken."

62. [Mûsa (Moses)] said: "Nay, Verily! with Me is My Lord, He will Guide me."

63. Then we inspired Mûsa (Moses) (saying): "Strike the sea with Your stick." and it parted, and each separate part (of that sea water) became like the huge, firm mass of a mountain.

64. Then we brought near the others [Fir'aun's (Pharaoh) party] to that place.

65. and we saved Mûsa (Moses) and All those with Him.

66. Then we drowned the others.

67. Verily! In This is indeed a sign (or a proof), yet Most of them are not believers.

68. and Verily, Your Lord! He is truly the All-Mighty, the Most Merciful.

69. and recite to them the story of Ibrâhim (Abraham).

70. when He said to his father and his people: "What do You worship?"

71. they said: "We Worship idols, and to them we are ever devoted."

72. He said: "Do they hear you, when You call (on them)?

73. "Or do they benefit You or do they harm (you)?"

74. they said: "Nay, but we found Our fathers doing so."

75. He said: "Do You observe that which You have been worshipping,

76. "You and Your Ancient fathers?

77. "Verily! they are enemies to Me, save the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists);

78. "Who has created Me, and it is He who guides me;

79. "And it is He who feeds Me and gives Me to drink.

80. "And when I am ill, it is He who cures me;

81. "And who will Cause Me to die, and Then will bring Me to life (again);

82. "And Who, I hope will forgive Me My faults on the Day of recompense, (the Day of Resurrection),"

83. My Lord! bestow Hukman (religious knowledge, Right judgement of the affairs and Prophethood) on Me, and join Me with the righteous;

61* پس زماني كه دو گروه همديگر را ديدند، ياران موسي گفتند: ما به دام افتاديم و آنان به ما دست خواهند يافت.

62* موسي به آنان گفت: چنين نيست، قطعاً پروردگارم با من است و مرا هدايت خواهد كرد.

63* پس به دنبال اين تلاقي، به موسي وحي كرديم كه عصايت را به دريا بزن، دريا شكافت و هر پاره اي مثل كوهي بزرگ گرديد.

64* آنگاه گروه ديگر (لشكر فرعون) را به آنجا نزديك كرديم.

65* و موسي و هر كه را با او بود، همگي را از دريا عبور و نجات داديم.

66* سپس گروه ديگر را غرق ساختيم.

67* البته در اين ماجرا، عبرت و نشانه روشني است و بيشتر آنان ايمان آورنده نبودند،

68* و همانا پروردگارت شكست ناپذير و مهربان است.

69* اي پيامبر! سرگذشت ابراهيم را بر مردم بخوان.

70* آنگاه كه به پدرش (عمويش آذر) و قومش گفت: شما چه مي پرستيد؟

71* گفتند: بت هايي را مي پرستيم كه همواره ملازم آنهاييم.

72* ابراهيم گفت: آيا هر گاه آنها را مي خوانيد يا دعا مي كنيد، سخن شما را مي شنوند؟

73* يا به شما سود و زياني مي رسانند؟

74* بت پرستان گفتند: نه، بلكه پدرانمان را يافتيم كه اين گونه پرستش مي كردند.

75* ابراهيم گفت: آيا در آنچه مي پرستيد انديشه و نگاه عميق كرده ايد؟

76* شما و پدران شما (دقت كرده ايد)؟

77* البته اين بت ها دشمن من هستند و من دشمن آنها، مگر پروردگار جهانيان كه محبوب من است.

78* همان پروردگاري كه مرا آفريد و همو راهنماييم مي كند.

79* او كه مرا هنگام گرسنگي، طعام مي دهد و هنگام تشنگي سيرابم مي نمايد.

80* و هر گاه بيمار شوم، همو مرا شفا مي بخشد.

81* او كسي است كه مرا مي ميراند، سپس زنده مي كند.

82* او كسي است كه اميد دارم روز جزا خطاهاي مرا ببخشد.

83* ابراهيم در ادامه سخن خود گفت: پروردگارا! به من حكمت و دانش مرحمت فرما و مرا به صالحان ملحق كن!

61. puis, quand les deux partis se virent, les compagnons de Moïse dirent : ‹Nous allons être rejoints›.

62. il dit: ‹Jamais, car J'ai avec Moi Mon Seigneur qui va me guider›.

63. alors nous révélâmes à Moïse: ‹Frappe la mer de Ton bâton›. elle se fendit Alors, et chaque versant fut comme une énorme montagne.

64. nous fîmes approcher les autres [Pharaon et son peuple].

65. et nous sauvâmes Moïse et tous ceux qui étaient avec lui;

66. ensuite nous noyâmes les autres.

67. voilà bien là un prodige, mais la plupart d'entre eux ne croient pas.

68. et Ton Seigneur, C'est en vérité Lui le Tout Puissant, le Très Miséricordieux.

69. et récite-leur la nouvelle d'Abraham:

70. quand il dit à son père et à son peuple: ‹Qu'adorez-vous?›

71. ils dirent: ‹Nous adorons des idoles et nous leurs restons attachés›.

72. il dit: ‹Vous entendent-elles Lorsque vous [les] appelez?

73. ou vous profitent-elles? ou vous nuisent-elles?›

74. ils dirent: ‹Non! mais nous avons trouvé nos ancêtres agissant ainsi›.

75. il dit: ‹Que dites-vous de ce que vous adoriez...?

76. vous et vos vieux ancêtres?

77. ils sont tous pour Moi des ennemis sauf le Seigneur de l'Univers,

78. qui m'a créé, et C'est Lui qui me guide;

79. et C'est Lui qui me nourrit et me donne à boire;

80. et quand Je suis malade, C'est Lui qui me guérit,

81. et qui me fera mourir, puis me redonnera la vie,

82. et C'est de Lui que Je convoite le pardon de Mes fautes le Jour de la rétribution.

83. Seigneur, accorde-moi Sagesse (Et savoir) et Fais-moi rejoindre les gens de bien;

گلبرگ سيصد و شصت و نهم

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ (٤٠)

فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لأجْرًا إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ (٤١)

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ (٤٢)

قَالَ لَهُمْ مُوسَى أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ (٤٣)

فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ (٤٤)

فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ (٤٥)

فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ (٤٦)

قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ (٤٧)

رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ (٤٨)

قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لأقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ وَلأصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ (٤٩)

قَالُوا لا ضَيْرَ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ (٥٠)

إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ (٥١)

وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ (٥٢)

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ (٥٣)

إِنَّ هَؤُلاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ (٥٤)

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ (٥٥)

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ (٥٦)

فَأَخْرَجْنَاهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (٥٧)

وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ (٥٨)

كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ (٥٩)

فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ (٦٠)

40. "That we may follow the sorcerers [who were on Fir'aun's (Pharaoh) Religion of disbelief] if they are the winners."

41. so when the sorcerers arrived, they said to Fir'aun (Pharaoh): "Will there surely be a reward for us if we are the winners?"

42. He said: "Yes, and You shall Then Verily be of those brought near (to myself)."

43. Mûsa (Moses) said to them: "Throw what You are going to throw!"

44. so they threw their ropes and their sticks, and said: "By the might of Fir'aun (Pharaoh), it is we who will certainly win!"

45. Then Mûsa (Moses) threw his stick, and behold, it swallowed up All the falsehoods which they showed!

46. and the sorcerers fell down prostrate.

47. saying: "We believe In the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists).

48. "The Lord of Mûsa (Moses) and Hârûn (Aaron)."

49. [Fir'aun (Pharaoh)] said: "You have believed In Him before I give You Leave. surely, He indeed is Your chief, who has taught You magic! so Verily, You shall come to know. Verily, I will cut off Your hands and Your feet on opposite sides, and I will crucify You all."

50. they said: "No harm! surely, to Our Lord (Allâh) we are to return;

51. "Verily! we really hope that Our Lord will forgive us Our sins, as we are the first of the believers [in Mûsa (Moses) and In the Monotheism which He has brought from Allâh]."

52. and we inspired Mûsa (Moses), saying: "Take away My slaves by night, Verily, You will be pursued."

53. Then Fir'aun (Pharaoh) sent callers to (all) the cities.

54. (saying): "Verily! These indeed are but a small band.

55. "And Verily, they have done what has enraged us;

56. "But we are host All assembled, amply fore-warned."

57. So, we expelled them from Gardens and springs,

58. Treasures, and Every kind of honourable place.

59. Thus [We turned them (Pharaoh's people) out] and we caused the Children of Israel to inherit them.

60. so they pursued them at sunrise.

40* به اين اميد كه اگر ساحران غالب شدند از آنان پيروي كنيم.

41* پس همين كه ساحران از شهرها به نزد فرعون آمدند به او گفتند: آيا اگر ما پيروز شويم پاداشي داريم؟

42* فرعون گفت: آري در اين صورت علاوه بر پاداش، حتماً شما از مقربان دربار خواهيد بود.

43* روز موعود فرا رسيد و همه ساحران جمع شدند، موسي به آنان گفت:" بيفكنيد آنچه را مي خواهيد بيفكنيد.

44* پس ساحران ريسمان ها و عصاهاي خود را به زمين افكندند و گفتند: به عزت فرعون سوگند كه قطعاً ما پيروزيم.

45* سپس موسي عصايش را افكند، پس ناگهان اژدهايي شد و هر چه را به نيرنگ ساخته بودند بلعيد.

46* آنگاه ساحران بي اختيار به سجده درافتادند.

47* گفتند: ما به پروردگار جهانيان ايمان آورديم.

48* پروردگار موسي و هارون.

49* فرعون كه به خشم آمده بود، گفت: آيا قبل از آن كه به شما اجازه دهم به او ايمان آورديد؟ بي شك او بزرگ شماست كه به شما سحر آموخته است. پس به زودي كيفر خود را خواهيد دانست. حتماً دست ها و پاهايتان را از چپ و راست قطع خواهم كرد و همگي شما را به دار خواهم آويخت.

50* ساحران گفتند: باكي نيست، ما به سوي پروردگار خود باز مي گرديم.

51* ما اميد داريم كه پروردگارمان خطاهاي ما را ببخشد، چرا كه ما نخستين ايمان آورندگان هستيم.

52* و به موسي وحي كرديم كه بندگان مرا شبانه از مصر كوچ ده، زيرا شما تعقيب خواهيد شد.

53* پس فرعون از اين حركت آگاه شد و به شهرها مأمور فرستاد تا مردم را گرد آورند.

54* تبليغات فرعونيان درباره موسي و يارانش اين بود: همانا اينها گروهي اندكند،

55* كه نسبت به ما خشم و نفرت دارند،

56* ولي ما همگي آماده دفاع هستيم.

57* لذا آنان را به گمان تعقيب بني اسرائيل، از باغ ها و چشمه ها

58* و گنج ها و جايگاه نيكو و قصرهاي مجلل، بيرون كرديم.

59* تدبير ما اين چنين بود كه بعد از غرق كردن فرعونيان، بني اسرائيل را وارث آنان قرار دهيم.

60* پس هنگام طلوع خورشيد، سپاه فرعون به تعقيب آنان برخاستند.

40. afin que nous suivions les magiciens, Si ce sont eux les vainqueurs?›

41. puis, Lorsque les magiciens arrivèrent, ils dirent à Pharaon: ‹Y aura-t-il vraiment une récompense pour nous, Si nous sommes les vainqueurs?›

42. il dit: ‹Oui, bien sûr, vous serez alors Parmi Mes proches!

43. Moïse leur dit: ‹Jetez ce que vous avez à jeter›.

44. ils jetèrent donc leurs cordes et leurs bâtons et dirent: ‹Par la puissance de Pharaon!... C'est nous qui serons les vainqueurs›.

45. puis Moïse jeta son bâton, et voilà qu'il happait ce qu'ils avaient fabriqué.

46. alors les magiciens tombèrent prosternés,

47. disant: ‹Nous croyons Au Seigneur de l'Univers,

48. le Seigneur de Moïse et d'Aaron›.

49. [Pharaon] dit: ‹Avez-vous cru en Lui avant que Je ne vous le permette? en vérité, C'est Lui votre chef, qui vous a enseigné la magie! Eh bien, vous saurez bientٍt! Je vous couperai, sûrement, mains et jambes opposées, et vous crucifierai tous›.

50. ils disent: ‹Il n'y a pas de mal! car C'est vers Notre Seigneur que nous retournerons.

51. nous convoitons que Notre Seigneur nous pardonne nos fautes pour avoir été les premiers à croire›.

52. et nous révélâmes à Moïse [ceci]: ‹Pars de nuit avec Mes serviteurs, car vous serez poursuivis›.

53. puis, Pharaon envoya des rassembleurs [dire] dans les villes:

54. ‹Ce sont, en fait, une bande Peu nombreuse,

55. mais ils nous irritent,

56. tandis que nous sommes tous vigilants›.

57. ainsi, nous les fîmes donc sortir des jardins, des sources,

58. des trésors et d'un lieu de séjour agréable.

59. il en fut ainsi! et nous les donnâmes en héritage aux enfants d'Israël.

60. Au lever du soleil, ils les poursuivirent.

گلبرگ سيصد و شصت و هشتم

قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ (٢٠)فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ (٢١)

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ (٢٢)قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ (٢٣)

قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ (٢٤)قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلا تَسْتَمِعُونَ (٢٥)قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الأوَّلِينَ (٢٦)

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ (٢٧)قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ (٢٨)قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهًا غَيْرِي لأجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ (٢٩)قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ (٣٠)قَالَ فَأْتِ بِهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (٣١)

فَأَلْقَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُبِينٌ (٣٢)وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ (٣٣)

قَالَ لِلْمَلإ حَوْلَهُ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ (٣٤)يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ (٣٥)قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ (٣٦)يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ (٣٧)فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ (٣٨)وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَ (٣٩)

20. Mûsa (Moses) said: "I did it then, when I was an ignorant (as regards My Lord and his Message).

21. "So I fled from You when I feared you. but My Lord has granted Me Hukman (i.e. religious knowledge, Right judgement of the affairs and Prophethood), and appointed Me as one of the Messengers.

22. "And This is the past Favour with which You reproach Me, that You have enslaved the Children of Israel."

23. Fir'aun (Pharaoh) said: "And what is the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists)?"

24. Mûsa (Moses) said: "Lord of the heavens and the earth, and All that is between them, if You seek to be convinced with certainty."

25. Fir'aun (Pharaoh) said to those around: "Do You not hear (What He says)?"

26. Mûsa (Moses) said: "Your Lord and the Lord of Your Ancient fathers!"

27. Fir'aun (Pharaoh) said: "Verily, Your Messenger who has been sent to You is a madman!"

28. Mûsa (Moses) said: "Lord of the east and the west, and All that is between them, if You did but understand!"

29. Fir'aun (Pharaoh) said: "If You choose an Ilâh (God) other than Me, I will certainly put You among the prisoners."

30. Mûsa (Moses) said: "Even if I bring You something manifest (and convincing)?"

31. Fir'aun (Pharaoh) said: "Bring it forth then, if You are of the truthful!"

32. so [Mûsa (Moses)] threw his stick, and behold, it was a serpent, manifest.

33. and He drew out his hand, and behold, it was white to All beholders!

34. [Fir'aun (Pharaoh)] said to the chiefs around him: "Verily! This is indeed a well-versed sorcerer.

35. "He wants to drive You out of Your land by his sorcery, Then what is it Your counsel, and what do You command?"

36. they said: "Put Him off and his brother (for a while), and send callers to the cities;

37. "To bring up to You Every well-versed sorcerer."

38. so the sorcerers were assembled at a fixed time on a Day appointed.

39. and it was said to the people: "Are You (too) going to assemble?

20* موسي گفت: آن قتل را زماني انجام دادم كه از سرگشتگان بودم. 21* و چون از شما ترسيدم از نزد شما گريختم، سپس پروردگارم به من حكمت و دانش بخشيد و مرا از پيامبران قرار داد.

22* و آيا اين كه بني اسرائيل را بنده خود ساخته اي نعمتي است كه منتش را بر من مي نهي؟ چرا نبايد من در خانه پدرم رشد كنم؟ 23* فرعون گفت: پروردگار جهانيان چيست؟

24* موسي گفت: پروردگار آسمان ها و زمين و آنچه ميان آنهاست، اگر باور داريد. 25* فرعون به اطرافيان خود گفت: آيا نمي شنويد چه حرف هايي مي زند؟ 26* بار ديگر موسي گفت: او پروردگار شما و پروردگار نياكان شماست.

27* فرعون گفت: قطعاً پيامبرتان كه به سوي شما فرستاده شده، سخت ديوانه است. 28* موسي گفت: او پروردگار مشرق و مغرب و آنچه ميان آن دو است مي باشد، اگر تعقل كنيد. 29* فرعون گفت: اي موسي! اگر معبودي غير از من برگزيني قطعاً تو را از زندانيان قرار خواهم داد. 30* موسي گفت: حتي اگر نشانه آشكاري برايت بياورم كه رسالت مرا اثبات كند؟ 31* فرعون گفت: اگر راست مي گويي آن نشانه را بياور.

32* پس عصاي خود را بيفكند، پس ناگهان عصا اژدهايي آشكار شد. 33* و دست خود را از گريبانش بيرون آورد، پس ناگهان آن دست براي تماشاگران سفيد و درخشان نمود.

34* فرعون به اشرافيان اطرافش گفت: واقعاً اين مرد، ساحري كاردان است. 35* او مي خواهد با سحرش شما را از سرزمينتان آواره كند، پس چه رأي و دستوري مي دهيد؟ 36* گفتند: به موسي و برادرش فرصت بده و در تمام شهرها افرادي را براي گردآوري ساحران اعزام كن. 37* تا هر ساحر ماهري را نزد تو بياورند. 38* پس ساحران در موعدِ روزي معلوم، گردآوري شدند. 39* و به مردم گفته شد: آيا شما نيز جمع مي شويد؟

20. ‹Je l'ai fait, dit Moïse, alors que j'étais encore du nombre des égarés.

21. Je me suis donc enfui de vous quand J'ai eu peur de vous: puis, Mon Seigneur m'a donné la Sagesse et m'a désigné Parmi ses messagers.

22. Est-ce là un bienfait de Ta part [que Tu me rappelles] avec reproche, alors que Tu as asservi les enfants d'Israël?›

23. ‹Et Qu'est-ce que le Seigneur de l'univers?› dit Pharaon.

24. ‹Le Seigneur des cieux et de la terre et de ce qui existe entre eux, dit [Moïse], Si seulement vous pouviez en être convaincus!›

25. [Pharaon] dit à ceux qui l'entouraient: ‹N'entendez-vous pas?›

26. [Moïse] continue: ‹... votre Seigneur, et le Seigneur de vos plus Anciens ancêtres›.

27. ‹Vraiment, dit [Pharaon], votre Messager qui vous a été envoyé, est un fou›.

28. [Moïse] ajouta: ‹... le Seigneur du Levant et du Couchant et de ce qui est entre les deux; Si seulement vous compreniez!›

29. ‹Si Tu adoptes, dit [Pharaon], une autre divinité que Moi, Je Te mettrai Parmi les prisonniers›.

30. ‹Et même Si Je t'apportais, dit [Moïse], une chose (une preuve) évidente?

31. ‹Apporte-la, dit [Pharaon], Si Tu es du nombre des véridiques›.

32. [Moïse] jeta donc son bâton et le voilà devenu un serpent manifeste.

33. et il tira Sa main et voilà qu'elle était blanche (étincelante) à ceux qui regardaient.

34. [Pharaon] dit aux notables autour de lui: ‹Voilà en vérité un magicien savant.

35. il veut par Sa magie vous expulser de votre terre. que commandez-vous?›

36. ils dirent: ‹Remets-les à plus tard, [Lui] et son frère, et Envoie des gens dans les villes, pour rassembler,

37. et t'amener Tout grand magicien savant›.

38. les magiciens furent donc réunis en rendez-vous Au Jour convenu.

39. et il fut dit aux gens: ‹Est-ce que vous allez vous réunir,

گلبرگ سيصد و شصت و هفتم

طسم (١)تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ (٢)لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ (٣)

إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ (٤)

وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ (٥)فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (٦)

أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الأرْضِ كَمْ أَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ (٧)إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ (٨)وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (٩)

وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (١٠)قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلا يَتَّقُونَ (١١)قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ (١٢)

وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلا يَنْطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ (١٣)وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ يَقْتُلُونِ (١٤)قَالَ كَلا فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ (١٥)فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ (١٦)أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ (١٧)

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ (١٨)وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ (١٩)

1. Tâ­Sîn­Mîm. [These letters are one of the miracles of the Qur'ân, and none but Allâh (Alone) knows their meanings.]

2. These are the Verses of the manifest Book [This Qur'ân, which was promised by Allâh In the Taurât (Torah) and the Injeel (Gospel), makes things clear].

3. it may be that You (O Muhammad Sal-Allaahu 'alayhe Wa Sallam) are going to kill yourself with grief, that they do not become believers [in Your Risalah (Messengership) and In Your message of Islâmic Monotheism].

4. if we will, we could send down to them from the heaven a sign, to which they would bend their necks In humility.

5. and never comes there unto them a Reminder as a recent Revelation from the Most Beneficent (Allâh), but they turn away therefrom.

6. so they have indeed denied (the Truth ­ This Qur'ân), Then the news of what they mocked at, will come to them.

7. do they not observe the earth, How much of Every good kind we Cause to grow therein?

8. Verily, In This is an Ayâh (proof or sign), yet Most of them (polytheists, pagans, etc., who do not believe In Resurrection) are not believers.

9. and Verily, Your Lord! He is truly the All-Mighty, the Most Merciful.

10. and (remember) when Your Lord called Mûsa (Moses) (saying): "Go to the people who are Zâlimûn (polytheists and wrong-doing),

11. the people of Fir'aun (Pharaoh). will they not fear Allâh and become righteous?"

12. He said: "My Lord! Verily, I fear that they will belie Me,

13. "And My breast straitens, and My tongue expresses not well. so send for Hârûn (Aaron) (to come along with me).

14. "And they have a charge of crime against Me, and I fear they will kill me."

15. Allâh said: "Nay! Go You both with Our signs. Verily! we shall be with you, listening.

16. "And when You both come to Fir'aun (Pharaoh), say: 'We are the Messengers of the Lord of the 'Alamîn (mankind, jinns and All that exists),

17. "So allow the Children of Israel to Go with us.' "

18. [Fir'aun (Pharaoh)] said [to Mûsa (Moses)]: "Did we not bring You up among us as a child? and You did Dwell many years of Your life with us.

19. "And You did Your deed, which You did (i.e. the crime of killing a man). and You are one of the ingrates."

* به نام خداوند بخشنده مهربان *

1* طا، سين، ميم. 2* اين است آيات كتاب روشنگر. 3* گويي مي خواهي به خاطر آن كه مشركان ايمان نمي آورند، جان خود را از دست بدهي.

4* اگر بخواهيم، معجزه اي از آسمان بر آنان فرود آوريم، تا در برابر آن، گردن هايشان خاضع گردد و با اكراه و اجبار مؤمن شوند، اما سنت الهي چنين نيست.

5* هيچ تذكر تازه اي از طرف خداوند مهربان برايشان نيامد، مگر آن كه از آن روي گردان بودند. 6* پس آنان تكذيب كردند و به زودي اخبار كيفر آنچه را كه به مسخره مي گرفتند به آنان خواهد رسيد.

7* آيا به زمين نگاه نكردند كه از هر نوع (روييدني) نيكو چقدر رويانديم؟ 8* قطعاً در اين آفرينش نيكو، عبرت و نشانه اي است، ولي بيشترشان ايمان آورنده نيستند. 9* و به راستي پروردگار تو همان نفوذ ناپذير مهربان است.

10* و ياد كن، زماني كه پروردگارت موسي را ندا داد كه به سوي قوم ستمكار برو. 11* قوم فرعون: آيا پروا نمي كنند؟! 12* موسي گفت: پروردگارا! مي ترسم مرا تكذيب كنند.

13* و سينه ام تنگ مي گردد و زبانم باز نمي شود، پس هارون را نيز رسالت بده تا مرا ياري كند. 14* و آنان بر گردن من ادعاي گناهي دارند، پس مي ترسم مرا بكشند و اين رسالت به پايان نرسد. 15* خداوند فرمود: چنين نيست، پس تو و هارون همراه با معجزات ما حركت كنيد كه ما با شما و شنونده گفتگوهايتان هستيم. 16* به سراغ فرعون برويد و بگوييد: ما فرستاده پروردگار جهانيانيم. 17* بني اسرائيل را آزاد كن و همراه با ما بفرست.

18* فرعون گفت: آيا ما تو را در كودكي نپرورديم و سالياني از عمرت را در نزد ما نبودي؟ 19* و با اين حال انجام دادي آن كاري را كه انجام دادي (و يكي از افراد ما را با مشت كشتي)، در حالي كه تو از ناسپاساني.

1. Ta, Sin, Mim.

2. Voici les versets du Livre explicite.

3. il se peut que Tu Te consumes de chagrin parce qu'ils ne sont pas croyants!

4. Si nous voulions, nous ferions descendre du ciel sur eux un prodige devant lequel leurs nuques resteront courbées.

5. aucun nouveau rappel ne leur vient du Tout Miséricordieux sans qu'ils ne l'esquivent.

6. et ils ont traité de mensonge [tout ce qui leur vient du Seigneur]. il leur viendra bientٍt des nouvelles de ce dont ils se raillent.

7. N'ont-ils pas observé la terre, combien nous y avons fait pousser de couples généreux de toutes sortes?

8. voilà bien là une preuve! et la plupart d'entre eux ne croient pas.

9. et Ton Seigneur est en vérité Lui le Tout Puissant, le Très Miséricordieux.

10. et Lorsque Ton Seigneur appela Moïse: ‹Rends-toi auprès du peuple injuste,

11. [auprès du] peuple de Pharaon›; ne craindront-ils pas (Allah)?

12. il dit: ‹Seigneur, Je crains qu'ils ne me traitent de menteur;

13. que ma poitrine ne se serre, et que ma langue ne soit embarrassée: Mande donc Aaron.

14. ils ont un crime à me reprocher; Je crains donc qu'ils ne me tuent›.

15. mais [Allah Lui] dit: ‹Jamais! allez tous deux avec nos prodiges. nous resterons avec vous et nous écouterons.

16. rendez-vous donc tous deux auprès de Pharaon, puis dites: ‹Nous sommes les messagers du Seigneur de l'Univers,

17. pour que Tu renvoies les enfants d'Israël avec nous›.

18. ‹Ne t'avons-nous pas, dit Pharaon, élevé chez nous Tout enfant? et N'as-tu pas demeuré Parmi nous des années de Ta vie?

19. puis Tu as commis le méfait que Tu as fait, en dépit de toute reconnaissance›.

گلبرگ سيصد وشصت و ششم

وَالَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلا بِالْحَقِّ وَلا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا (٦٨)

يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا (٦٩)

إِلا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلا صَالِحًا فَأُولَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا (٧٠)

وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَابًا (٧١)

وَالَّذِينَ لا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا (٧٢)

وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا (٧٣)

وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا (٧٤)

أُولَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلامًا (٧٥)

خَالِدِينَ فِيهَا حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا (٧٦)

قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلا دُعَاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا (٧٧)

68. those who invoke not, with Allah, any other god, nor slay such life As Allah has made sacred except for just Cause, nor Commit fornication; - and any that does This (Not only) meets punishment.

69. (but) the penalty on the Day of Judgment will be doubled to him, and He will dwell therein In ignominy,-

70. unless He repents, believes, and works righteous deeds, for Allah will change the evil of such persons into good, and Allah is Oft-forgiving, Most Merciful,

71. and Whoever repents and does good has truly turned to Allah with an (acceptable) conversion;-

72. those who witness no falsehood, And, if They pass by futility, They pass by it with honourable (avoidance);

73. those who, when They are admonished with the Signs of their Lord, droop not down at them As if They were deaf or blind;

74. and those who pray, "Our Lord! grant unto us wives and offspring who will be the comfort of Our eyes, and give us (the grace) to lead the righteous."

75. those are the ones who will be rewarded with the highest place In heaven, because of their patient constancy: therein shall They be met with salutations and Peace,

76. dwelling therein;- How beautiful an abode and place of rest!

77. say (to the Rejecters): "My Lord is not uneasy because of you if ye call not on him: but ye have indeed rejected (Him), and soon will come the inevitable (punishment)!"

68*و (بندگان خاص خدا) كسانى هستند كه با خداوند، خداى ديگرى را نمى خوانند و انسانى كه خداوند (خونش را) حرام كرده است ، جز به حقّ نمى كشند، و زنا نمى كنند، و هر كس چنين كند عقوبت گناهش را خواهد ديد

69* در روز قيامت عذاب او دوچندان مى شود و هميشه به خوارى در آن خواهد ماند

70* مگر كسانى كه توبه كنند و ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند. پس اينان (كسانى هستند كه ) خداوند بدى هايشان را به نيكى تبديل مى كند، و خداوند آمرزنده و مهربان است

71* و هر كس توبه كند و كار شايسته انجام دهد، در حقيقت به سوى خدا بازگشتى پسنديده دارد (و پاداش خود را از او مى گيرد)

72* و (بندگان خدا) كسانى هستند كه در مجلس (گفتار و كردار) باطل حاضر نمى شوند و چون بر لغوى عبور كنند كريمانه بگذرند

73* وآنان كسانى هستند كه چون به آيات پروردگارشان تذكّر داده شوند، كر و كور (چشم وگوش بسته ) به سجده نمى افتند (بلكه عمل آنان آگاهانه است )

74* و كسانى اند كه مى گويند: پروردگارا! به ما از ناحيه ى همسران و فرزندانمان مايه ى روشنى چشم عطا كن و مارا پيشواى پرهيزگاران قرار ده

75* آنان (بندگان رحمن ) به خاطر آن كه صبر كردند، غرفه هاى بهشتى داده مى شوند و در آن جا با تحيّت و سلام گرم روبرو خواهند شد

76* در آن جا، جاودانه هستند. چه نيكو جايگاه و منزلگاهى است

77* بگو: اگر دعاى شما نباشد، پروردگار من براى شما وزن و ارزشى قائل نيست (زيرا سابقه ى خوبى نداريد). شما حقّ را تكذيب كرده ايد و به زودى كيفر تكذيبتان دامن شما را خواهد گرفت

68. qui n'invoquent pas d'autre Dieu avec Allah et ne tuent pas la vie qu'Allah a rendue sacrée, sauf à bon droit; qui ne commettent pas de fornication - car quiconque fait cela encourra une punition

69. et le châtiment Lui sera doublé, Au Jour de la Résurrection, et il y demeurera éternellement couvert d'ignominie;

70. sauf celui qui se repent, croit et accomplit une bonne oeuvre; Ceux-là Allah changera leurs mauvaises actions en bonnes, et Allah est Pardonneur et Miséricordieux;

71. et quiconque se repent et accomplit une bonne oeuvre C'est vers Allah qu'aboutira son retour.

72. ceux qui ne donnent pas de faux témoignages; et qui, lorsqu'ils passent auprès d'une frivolité, s'en écartent noblement;

73. qui Lorsque les versets de leur Seigneur leur sont rappelés, ne deviennent ni sourds ni aveugles;

74. et qui disent: ‹Seigneur, donne-nous, en nos épouses et nos descendants, la joie des yeux, et fais de nous un guide pour les pieux›.

75. Ceux-là auront pour récompense un lieu élevé [du Paradis] à cause de leur endurance, et ils y seront accueillis avec le salut et la paix,

76. pour y demeurer éternellement. quel beau gîte et lieu de séjour!

77. Dis: ‹Mon Seigneur ne se souciera pas de vous sans votre prière; mais vous avez démenti (le Prophète). votre [châtiment] sera inévitable et permanent.

گلبرگ سيصد و شصت و پنجم

وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلا مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا (٥٦)

قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلا مَنْ شَاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلَى رَبِّهِ سَبِيلا (٥٧)

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَكَفَى بِهِ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا (٥٨)

الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمَنُ فَاسْأَلْ بِهِ خَبِيرًا (٥٩)

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمَنِ قَالُوا وَمَا الرَّحْمَنُ أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُورًا (٦٠)

تَبَارَكَ الَّذِي جَعَلَ فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَاجًا وَقَمَرًا مُنِيرًا (٦١)

وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ خِلْفَةً لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يَذَّكَّرَ أَوْ أَرَادَ شُكُورًا (٦٢)

وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الأرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلامًا (٦٣)

وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَامًا (٦٤)

وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا (٦٥)

إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا (٦٦)

وَالَّذِينَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا (٦٧)

56. but Thee we only sent to give glad tidings and admonition.

57. say: "No reward do I ask of you for it but this: that Each one who will may take a (straight) path to His Lord."

58. and put Thy trust In Him who lives and dies not; and celebrate His praise; and Enough is He to be acquainted with the faults of His servants;-

59. He who created the heavens and the earth and all that is between, In six days, and is firmly established on the Throne (of authority): Allah Most gracious: ask thou, then, about Him of any acquainted (with such things).

60. when it is said to them, "Adore ye ((Allah)) Most Gracious!", They say, "And what is ((Allah)) Most Gracious? shall we Adore that which Thou commandest us?" and it increases their flight (from the truth).

61. Blessed is He who made constellations In the skies, and placed therein a Lamp and a moon giving light;

62. and it is He who made the night and the Day to follow Each other: for such As have the will to celebrate His praises or to Show their gratitude.

63. and the servants of ((Allah)) Most gracious are those who walk on the earth In humility, and when the ignorant address them, They say, "Peace!";

64. those who spend the night In adoration of their Lord prostrate and standing;

65. those who say, "Our Lord! avert from us the wrath of Hell, for its wrath is indeed an affliction grievous,-

66. "Evil indeed is it As an abode, and As a place to rest in";

67. those who, when They spend, are not extravagant and not niggardly, but hold a just (balance) between those (extremes);

56* و تو را جز مژده رسان و بيم دهنده نفرستاديم

57* بگو: از شما هيچ گونه مزدى در برابر رسالتم درخواست نمى كنم ، مگر (اين كه ) كسى بخواهد (با راهنمايى من ) به سوى پروردگارش راهى در پيش ‍ گيرد

58* و بر (خداى ) زنده اى كه هرگز نمى ميرد توكّل كن و به ستايش او تسبيح گوى همين بس كه او به گناهان بندگانش آگاهى دقيق دارد

59* خدايى كه آسمان ها و زمين و آنچه را ميان آنهاست در شش روزگار آفريد. سپس بر عرش )قدرت ) استيلا يافت (وبه تدبير جهان پرداخت ). اوست خداى رحمان ، پس از او بخواه كه بر همه چيز آگاه است ، (يا درباره او از خُبره اى بپرس كه مى داند)

60* و چون به آنان گفته شود: (خداى ) رحمان را سجده كنيد، گويند: رحمان چيست ؟ آيا به چيزى كه تو فرمانمان مى دهى سجده كنيم ؟ (اين دعوت ) بر رميدگى آنان مى افزايد

61* فرخنده و مبارك است كسى كه در آسمان بُرج هايى قرار داد، و در آن ، خورشيد و ماه تابانى نهاد

62* و اوست كه شب و روز را براى هر كس كه بخواهد عبرت گيرد يا بخواهد سپاسگزارى نمايد، جانشين يكديگر قرار داد

63* و بندگان خداى رحمان كسانى اند كه روى زمين بى تكبّر راه مى روند، و هرگاه جاهلان آنان را طرف خطاب قرار دهند (و سخنان نابخردانه گويند) با ملايمت (و سلامت نفس ( پاسخ دهند

64* و آنان براى پروردگارشان ، در حال سجده وقيام شب زنده دارى مى كنند

65* آنان كه مى گويند: پروردگارا! عذاب جهنّم را از ما بازگردان كه عذاب آن دامنگير است

66* به درستى كه دوزخ ، جايگاه و منزلگاه بدى است

67* آنان كه هرگاه انفاق كنند، نه از حد گذرند و نه تنگ گيرند و ميان اين دو روش اعتدال دارند

گلبرگ سيصد و شصت و چهارم

أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلا كَالأنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلا (٤٤)

أَلَمْ تَرَ إِلَى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ وَلَوْ شَاءَ لَجَعَلَهُ سَاكِنًا ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيلا (٤٥)

ثُمَّ قَبَضْنَاهُ إِلَيْنَا قَبْضًا يَسِيرًا (٤٦)

وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِبَاسًا وَالنَّوْمَ سُبَاتًا وَجَعَلَ النَّهَارَ نُشُورًا (٤٧)

وَهُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً طَهُورًا (٤٨)

لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَيْتًا وَنُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنَا أَنْعَامًا وَأَنَاسِيَّ كَثِيرًا (٤٩)

وَلَقَدْ صَرَّفْنَاهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا فَأَبَى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلا كُفُورًا (٥٠)

وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ نَذِيرًا (٥١)

فَلا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَجَاهِدْهُمْ بِهِ جِهَادًا كَبِيرًا (٥٢)

وَهُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَحِجْرًا مَحْجُورًا (٥٣)

وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا (٥٤)

وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لا يَنْفَعُهُمْ وَلا يَضُرُّهُمْ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلَى رَبِّهِ ظَهِيرًا (٥٥)

44. or thinkest Thou that Most of them listen or understand? They are only like cattle;- Nay, They are worse astray In path.

45. hast Thou not turned Thy vision to Thy Lord?- How He doth prolong the shadow! if He willed, He could make it stationary! then do we make the sun its guide;

46. then we draw it In towards Ourselves,- a contraction by easy stages.

47. and He it is who makes the night As a Robe for you, and Sleep As Repose, and makes the Day (as it were) a Resurrection.

48. and He it is who Sends the winds As heralds of glad tidings, going before His Mercy, and we send down pure water from the sky,-

49. that with it we may give life to a dead land, and slake the thirst of things we have created,- cattle and men In great numbers.

50. and we have distributed the (water) amongst them, In order that They may celebrate (our) praises, but Most men are averse (to aught) but (rank) ingratitude.

51. had it been Our will, we could have sent a warner to every centre of population.

52. Therefore listen not to the Unbelievers, but strive against them with the utmost strenuousness, with the (Qur'an).

53. it is He who has let free the two bodies of flowing water: one palatable and sweet, and the other salt and bitter; yet has He made a barrier between them, a Partition that is forbidden to be passed.

54. it is He who has created man from water: then has He established relationships of lineage and marriage: for Thy Lord has power (over all things).

55. yet do They worship, besides Allah, things that can neither profit them nor harm them: and the Misbeliever is a helper (of Evil), against His own Lord!

44*آيا گمان مى كنى كه اكثر كفّار (حقّ را) مى شنوند و (در آن ) مى انديشند؟ آنان جز مانند چهارپايان نيستند، بلكه گمراه ترند. (زيرا ارزش انسان به تعقّل و بينش ‍ اوست )

45* آيا به (قدرت ) پروردگارت نمى نگرى كه چگونه سايه را گسترده است ؟ و اگر مى خواست آن را ساكن (و ثابت ) قرار مى داد (تا هميشه شب يا بين الطلوعين باشد) سپس خورشيد را دليل و نمايانگر آن قرار داديم

46* سپس آن سايه را (اندك اندك ) به سوى خود جمع مى كنيم

47* و او كسى است كه شب را براى شما پوشش و خواب را آرام بخش گردانيد و روز را زمان برخاستن (و تلاش ) شما قرار داد

48* و او خداوندى است كه بادها را مژده اى پيشاپيش (باران ) رحمتش فرستاد و از آسمان ، آبى پاكيزه كننده فرو فرستاديم

49* تا به وسيله ى آن سرزمين مرده (و پژمرده و خشك ) را زنده گردانيم و آن را به چهارپايان و مردمان بسيار از مخلوقات خود بنوشانيم

50* و همانا ما آن (آيات قرآن يا ابر و باران ) را در ميانشان گونه گون كرديم تا شايد به ياد خدا بيفتند امّا اكثر مردم سر باز زدند و ناسپاسى كردند

51* واگر مى خواستيم در هر آبادى ، (پيامبر و) هشداردهنده اى برمى انگيختيم (تا كار تو سبك شود، ولى اين كار لزومى نداشت)

52* پس ، از كافران پيروى نكن و به وسيله ى قرآن (يا ترك پيروى از آنان ) با آنان به جهادى بزرگ بپرداز

53* و او خدايى است كه دو دريا را به هم پيوست ، اين يكى شيرين و گوارا و آن ديگرى شور و تلخ و ميان اين دو حايلى قرار داد كه هميشه از هم جدا باشند

54* و او كسى است كه انسان را از آب آفريد و او را داراى پيوند نسبى و سببى گردانيد (و نسل او را از اين دو طريق گسترش داد)، و پروردگار تو همواره تواناست

55* و آنان غير از خداوند چيزهايى را مى پرستند كه نه سودشان مى دهد و نه زيانشان مى رساند؛ و كافر همواره در برابر پروردگارش پشتيبان (گمراهان و خطوط انحرافى ) است

44. ou bien Penses-tu que la plupart d'entre eux entendent ou comprennent? ils ne sont en vérité comparables qu'à des bestiaux. ou Plutٍt, ils sont plus égarés encore du sentier.

45. N'as-tu pas vu Comment Ton Seigneur étend l'ombre? s'il avait voulu, Certes, il l'aurait faite immobile. puis nous Lui fîmes du soleil son indice,

46. puis nous la saisissons [pour la ramener] vers nous avec facilité.

47. et C'est Lui qui vous fit de la nuit un vêtement, du sommeil un repos et qui fit du Jour un retour à la vie active.

48. et C'est Lui qui envoya les vents comme une Annonce précédant Sa Miséricorde. nous fîmes descendre du ciel une eau pure et purifiante,

49. pour faire revivre par elle une contrée morte, et donner à boire aux multiples bestiaux et hommes que nous avons créés.

50. nous l'avions répartie entre eux afin qu'ils se rappellent (de Nous). mais la plupart des gens se refusent à Tout sauf à être ingrats.

51. Or, Si nous avions voulu, nous aurions certes envoyé dans chaque cité un avertisseur.

52. n'obéis donc pas aux infidèles; et avec ceci (le Coran), lutte contre eux vigoureusement.

53. et C'est Lui qui donne libre cours aux deux mers: l'une douce, rafraîchissante, l'autre salée, amère. et il assigne entre les deux une zone intermédiaire et un barrage infranchissable.

54. et C'est Lui qui de l'eau a créé une espèce humaine qu'il unit par les liens de la parenté et de l'alliance. et Ton Seigneur demeure Omnipotent.

55. mais ils adorent en dehors d'Allah, ce qui ne leur profite point, ni ne leur nuit! et l'infidèle sera toujours l'allié des ennemis de son Seigneur!