اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و بيست و نهم
وَمِنَ الشَّيَاطِينِ مَنْ يَغُوصُونَ لَهُ وَيَعْمَلُونَ عَمَلا دُونَ ذَلِكَ وَكُنَّا لَهُمْ حَافِظِينَ (٨٢)
وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ وَأَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ (٨٣)
فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَكَشَفْنَا مَا بِهِ مِنْ ضُرٍّ وَآتَيْنَاهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنَا وَذِكْرَى لِلْعَابِدِينَ (٨٤)
وَإِسْمَاعِيلَ وَإِدْرِيسَ وَذَا الْكِفْلِ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ (٨٥)
وَأَدْخَلْنَاهُمْ فِي رَحْمَتِنَا إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ (٨٦)
وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَنْ لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ (٨٧)
فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ (٨٨)
وَزَكَرِيَّا إِذْ نَادَى رَبَّهُ رَبِّ لا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ (٨٩)
فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَى وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ (٩٠)
82. and of the evil ones, were some who dived for him, and did other work besides; and it was we who guarded them.
83. and (remember) Job, when He cried to His Lord, "Truly distress has seized me, but Thou art the Most Merciful of those that are Merciful."
84. so we listened to him: we removed the distress that was on him, and we restored His people to him, and doubled their number,- As a Grace from ourselves, and a thing for commemoration, for all who serve us.
85. and (remember) Isma'il, Idris, and Zul-kifl, all (men) of constancy and patience;
86. we admitted them to Our mercy: for They were of the righteous ones.
87. and remember Zun-nun, when He departed In Wrath: He imagined that we had no power over Him! but He cried through the depths of darkness, "There is no god but thou: glory to thee: I was indeed wrong!"
88. so we listened to him: and delivered Him from distress: and Thus do we deliver those who have Faith.
89. and (remember) Zakariya, when He cried to His Lord: "O My Lord! leave me not without offspring, though Thou art the best of inheritors."
90. so we listened to him: and we granted Him Yahya: we cured His wife's (Barrenness) for Him. these (three) were ever quick In emulation In good works; They used to call on us with love and reverence, and humble themselves before us.
82* و گروهى از شيطان ها براى او (سليمان ) غوّاصى مى كردند و كارهاى غير از اين را )نيز) انجام مى دادند و ما مراقب آنان بوديم ، (تا از فرمان او تجاوز و سركشى نكنند(.
83* و (بياد آور) ايوب را آن زمان كه پروردگارش را ندا داد كه همانا به من آسيب رسيده و تو مهربانترين مهربانانى
84* پس (دعاى ) او را مستجاب كرديم و سختى او را برداشتيم و خاندانش را به او باز گردانديم و همانندشان را (نيز) با ايشان (همراه كرديم تا هم ) رحمتى از سوى ما (به او باشد و هم يادآورى ) و پند و تذكّرى براى عبادت كنندگان
85* و اسماعيل و ادريس و ذى الكفل (را ياد كن كه ) همه از شكيبايان بودند
86* و ما آنانرا در رحمت خويش وارد ساختيم . بدرستى كه آنان از شايستگان بودند
87* و ذوالنون (يونس را به ياد آور) آن هنگام كه خشمگين (و با قهر از ميان مردم بيرون ( رفت و گمان كرد كه (آسوده شد و) ما بر او تنگ نخواهيم گرفت ، (امّا همين كه در كام نهنگ فرو رفت و سبب آن را دانست ) پس در آن تاريكيها ندا داد كه (خداوندا!) جز تو معبودى نيست ، تو پاك و منزهى (و) همانا من از ستمكاران بودم (و نمى بايست مردم را بخاطر سرسختى شان رها كرده و تنها بگذارم (.
88* پس ( دعاى ) او را اجابت كرديم و او را از آن اندوه نجات داديم و ما اين چنين ، مؤ منان را نجات مى دهيم
89* وزكريّا (را ياد كن ) آنگاه كه پروردگارش را ندا داد: پروردگارا! مرا تنها مگذار و )فرزندى به عنوان وارث به من عطا فرما و البتّه كه ) تو خود، بهترين وارثان هستى
90* پس (دعاى ) او را مستجاب كرديم و يحيى را به او بخشيديم ، و همسرش را (كه نازا بود( براى او شايسته قرار داديم (و اين بخاطر آن بود كه ) همانا آنان در كارهاى نيك ، شتاب داشتند و مارا از روى اميد و بيم مى خواندند و در برابر ما فروتن بودند
82. et Parmi les diables il en était qui plongeaient pour Lui et faisaient d'autres travaux encore, et nous les surveillions nous-mêmes.
83. et Job, quand il implora son Seigneur: ‹Le mal m'a touché. mais toi, Tu es le plus Miséricordieux des miséricordieux› !
84. nous l'exauçâmes, enlevâmes le mal qu'il avait, Lui rendîmes les siens et autant qu'eux avec eux, par miséricorde de Notre part et en tant que rappel aux adorateurs.
85. et Ismaël, Idris et Zul-Kifl qui étaient tous endurants;
86. que nous fîmes entrer en Notre miséricorde car ils étaient vraiment du nombre des gens de bien.
87. et Zun-Nun (Jonas) quand il partit, irrité. il pensa que nous N'allions pas l'éprouver. puis il fit, dans les ténèbres, l'appel que voici: ‹Pas de divinité à part Toi! pureté a Toi! J'ai été vraiment du nombre des injustes›.
88. nous l'exauçâmes et le sauvâmes de son angoisse. et C'est Ainsi que nous sauvons les croyants.
89. et Zacharie, quand il implora son Seigneur: ‹Ne me laisse pas seul, Seigneur, alors que Tu es le meilleur des héritiers›.
90. nous l'exauçâmes, Lui donnâmes Yahya et guérîmes son épouse. ils concouraient Au bien et nous invoquaient par amour et par crainte. et ils étaient humbles devant nous.
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و بيست و هشتم
وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَإِقَامَ الصَّلاةِ وَإِيتَاءَ الزَّكَاةِ وَكَانُوا لَنَا عَابِدِينَ (٧٣)
وَلُوطًا آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَتْ تَعْمَلُ الْخَبَائِثَ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِينَ (٧٤)
وَأَدْخَلْنَاهُ فِي رَحْمَتِنَا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ (٧٥)
وَنُوحًا إِذْ نَادَى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ (٧٦)
وَنَصَرْنَاهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ (٧٧)
وَدَاوُدَ وَسُلَيْمَانَ إِذْ يَحْكُمَانِ فِي الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شَاهِدِينَ (٧٨)
فَفَهَّمْنَاهَا سُلَيْمَانَ وَكُلا آتَيْنَا حُكْمًا وَعِلْمًا وَسَخَّرْنَا مَعَ دَاوُدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَ وَكُنَّا فَاعِلِينَ (٧٩)
وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِنْ بَأْسِكُمْ فَهَلْ أَنْتُمْ شَاكِرُونَ (٨٠)
وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَى الأرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عَالِمِينَ (٨١)
73. and we made them leaders, guiding (men) by Our command, and we sent them inspiration to do good deeds, to establish regular prayers, and to practise regular charity; and They constantly served us (and us only).
74. and to Lut, too, we gave Judgment and knowledge, and we saved Him from the town which practised abominations: truly They were a people given to evil, a rebellious people.
75. and we admitted Him to Our mercy: for He was one of the Righteous.
76. (remember) Noah, when He cried (to us) aforetime: we listened to His (prayer) and delivered Him and His family from great distress.
77. we helped Him against people who rejected Our Signs: truly They were a people given to Evil: so we drowned them (in the Flood) all Together.
78. and remember David and Solomon, when They gave Judgment In the matter of the field into which the sheep of certain people had strayed by night: we did witness their Judgment.
79. to Solomon we inspired the (right) understanding of the matter: to Each (of them) we gave Judgment and knowledge; it was Our power that made the hills and the birds celebrate Our praises, with David: it was we who did (All these things).
80. it was we who taught Him the Making of coats of mail for your benefit, to guard you from Each other's violence: will ye then be grateful?
81. (it was Our power that made) the violent (unruly) wind flow (tamely) for Solomon, to His order, to the land which we had blessed: for we do know all things.
73* وآنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما (مردم را) هدايت مى كردند و به آنان ، انجام كارهاى نيك و برپايى نماز و پرداخت زكاة را وحى كرديم و آنان فقط عبادت كنندگان ما بودند
74* و به لوط، حكمت و دانش عطا كرديم و او را از قريه اى كه كارهاى زشت انجام مى دادند رهانيديم ، براستى آنان مردمى بد و منحرف بودند
75* و او را در رحمت خويش وارد نموديم ، همانا او از شايستگان بود
76* و (بياد آور ماجراى ) نوح را از پيش (از ابراهيم و لوط) آن زمان كه (پروردگار خويش را) ندا كرد، پس (خواسته ى ) او را اجابت كرديم ، پس او و خاندانش را از (آن اندوه و) بلاى بزرگ ، نجات بخشيديم
77* و او را در برابر مردمى كه آيات (و نشانه هاى ) ما را تكذيب مى كردند، يارى داديم ، بدرستى كه آنان ، مردم بدى بودند، پس همه ى آنها را غرق كرديم
78* و داود و سليمان (را ياد كن ) آن هنگام كه درباره ى كشتزارى كه گوسفندان قوم ، شبانگاه در آن چريده (و آن را تباه ساخته بودند) داورى مى كردند و ما شاهد داورى آنان بوديم
79* پس ما آن (حكم حقّ) را به سليمان تفهيم كرديم و ما به هر يك از آنها، فرزانگى و دانش داديم ، و كوهها را رام داود ساختيم (بطورى كه آنها) و پرندگان (با او) تسبيح مى گفتند، و ما انجام دهنده ى اين كارها بوديم
80* و به او (داود) فن زره سازى براى شما را آموختيم تا شمارا از (خطرات ) جنگتان حفظ كند، پس آيا شما شكرگزار هستيد؟!
81* و براى سليمان ، تند باد را (رام نموديم ) كه به فرمان او به سوى سرزمينى كه در آن بركت قرار داديم حركت مى كرد و ما به هر چيزى آگاهيم
73. nous les fîmes des dirigeants qui guidaient par Notre ordre. et nous leur révélâmes de faire le bien, d'accomplir la prière et d'acquitter la Zakat. et ils étaient nos adorateurs.
74. et
75. et nous l'avons fait entrer en Notre Miséricorde. il était vraiment du nombre des gens du bien.
76. et Noé, quand auparavant il fit son appel. nous l'exauçâmes et nous le sauvâmes, Ainsi que Sa famille, de la grande angoisse,
77. et nous le secourûmes contre le peuple qui traitait nos prodiges de mensonges. il furent vraiment des gens du mal. nous les noyâmes donc tous.
78. et David, et Salomon, quand ils eurent à juger Au sujet d'un champ cultivé où des moutons appartenant à une peuplade étaient allés paître, la nuit. et nous étions témoin de leur jugement.
79. nous la fîmes comprendre à Salomon. et à chacun nous donnâmes la faculté de juger et le savoir. et nous asservîmes les montagnes à exalter Notre Gloire en compagnie de David, Ainsi que les oiseaux. et C'est nous qui sommes le Faiseur.
80. nous Lui (David) apprîmes la fabrication des cottes de mailles afin qu'elles vous protègent contre vos violences mutuelles (la guerre). en êtes-vous donc reconnaissants?
81. et (Nous avons soumis) à Salomon le vent impétueux qui, par son Ordre, se dirigea vers la terre que nous avions bénie. et nous sommes à même de Tout savoir,
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و بيست و هفتم
فَجَعَلَهُمْ جُذَاذًا إِلا كَبِيرًا لَهُمْ لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ (٥٨)
قَالُوا مَنْ فَعَلَ هَذَا بِآلِهَتِنَا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ (٥٩)
قَالُوا سَمِعْنَا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ (٦٠)
قَالُوا فَأْتُوا بِهِ عَلَى أَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ (٦١)
قَالُوا أَأَنْتَ فَعَلْتَ هَذَا بِآلِهَتِنَا يَا إِبْرَاهِيمُ (٦٢)
قَالَ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِنْ كَانُوا يَنْطِقُونَ (٦٣)
فَرَجَعُوا إِلَى أَنْفُسِهِمْ فَقَالُوا إِنَّكُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ (٦٤)
ثُمَّ نُكِسُوا عَلَى رُءُوسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَؤُلاءِ يَنْطِقُونَ (٦٥)
قَالَ أَفَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئًا وَلا يَضُرُّكُمْ (٦٦)
أُفٍّ لَكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَفَلا تَعْقِلُونَ (٦٧)
قَالُوا حَرِّقُوهُ وَانْصُرُوا آلِهَتَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ (٦٨)
ُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلامًا عَلَى إِبْرَاهِيمَ (٦٩)
وَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الأخْسَرِينَ (٧٠)
وَنَجَّيْنَاهُ وَلُوطًا إِلَى الأرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا لِلْعَالَمِينَ (٧١)
وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً وَكُلا جَعَلْنَا صَالِحِينَ (٧٢)
58. so He broke them to pieces, (all) except the biggest of them, that they might turn to it.
59. they said: "Who has done This to Our âliha (gods)? He must indeed be one of the wrong-doers."
60. they said: "We heard a young man talking (against) them who is called Ibrâhim (Abraham)."
61. they said: "Then bring Him before the eyes of the people, that they may testify."
62. they said: "Are You the one who has done This to Our gods, O Ibrâhim (Abraham)?"
63. [Ibrâhim (Abraham)] said: "Nay, This one, the biggest of them (idols) did it. ask them, if they can speak!"
64. so they turned to themselves and said: "Verily, You are the Zâlimûn (polytheists and wrong-doers)."
65. Then they turned to themselves (their first thought and said): "Indeed You [Ibrâhim (Abraham)] know well that These (idols) speak not!"
66. [Ibrâhim (Abraham)] said: "Do You Then Worship besides Allâh, things that can neither profit you, nor harm you?
67. "Fie upon you, and upon that which You Worship besides Allâh! have You Then no sense?"
68. they said: "Burn Him and help Your âliha (gods), if You will be doing."
69. we (Allâh) said: "O Fire! be You coolness and safety for Ibrâhim (Abraham)!"
70. and they wanted to harm him, but we made them the worst losers.
71. and we rescued Him and Lout (
72. and we bestowed upon Him Ishâque (Isaac), and (a grandson) Ya'qûb (Jacob). each one we made righteous.
58* پس سرانجام، ابراهيم در يك فرصت مناسب همه آنها، جز بزرگشان را كاملاً خرد كرد تا شايد آنها به سراغ آن بيايند و وجدان هاى خفته ى آنها بيدار شود.
59* گفتند: چه كسى با خدايان ما اين چنين كرده؟ قطعاً او از ستمكاران است .
60* گفتند: شنيده ايم جوانى كه به او ابراهيم مى گويند، آن بت ها را به بدى ياد مى كرد.
61* بزرگان قوم گفتند: پس او را در پيش چشم مردم بياوريد تا آنها بر مجرم بودن او گواهى دهند.
62* گفتند: اى ابراهيم! آيا تو با خدايان ما اين چنين كرده اى؟
63* ابراهيم گفت: بلكه اين بزرگشان آن را انجام داده است. پس از خودشان بپرسيد اگر سخن مى گويند!!
64* پس به وجدان هاى خود بازگشتند، پس به يكديگر يا به خويش گفتند: هر آينه شما خودتان ستمگر و ظالميد.
65* سپس سرهايشان را به زير انداختند و باشرمندگى گفتند: اى ابراهيم! براستى تو خود مى دانى كه اينها حرف نمى زنند و اهل سخن گفتن نيستند.
66* ابراهيم گفت: پس آيا شما بجاى خداوند چيزى را مى پرستيد كه هيچ سودى براى شما ندارد و هيچ زيانى به شما نمى رساند؟!
67* اُف بر شما و بر هر چه كه غير از خدا پرستش مى كنيد، آيا نمى انديشيد؟!
68* امّا مشركان لجوج و متعصّب گفتند: اگر مى خواهيد كارى انجام دهيد! او را بسوزانيد و خدايانتان را يارى كنيد.
69* و سرانجام آتشى فراهم آورده و ابراهيم را به درون آن انداختند، امّا ما گفتيم: اى آتش! بر ابراهيم سرد و سلامت باش .
70* و اگر چه آنان براى او تدبير بد و كيدى را اراده كردند، ولى ما آنها را از زيانكارترين مردم قرار داديم .
71* و ما، او (ابراهيم ) ولوط را از شرّ كافران به سرزمينى كه در آنجا براى همه جهانيان بركت نهاديم، نجات داديم .
72* وبه او (ابراهيم ) اسحاق و يعقوب را به عنوان نعمتى افزون بخشيديم و همه را از صالحان قرار داديم .
58. il les mit en pièces, hormis [la statue] la plus grande. Peut-être qu'ils reviendraient vers elle.
59. ils dirent: ‹Qui a fait cela a nos divinités? il est certes Parmi les injustes›.
60. (Certains) dirent: ‹Nous avons entendu un jeune homme médire d'elles; il s'appelle Abraham›.
61. ils dirent: ‹Amenez-le sous les yeux des gens afin qu'ils puissent témoigner›
62. (Alors) ils dirent: ‹Est-ce Toi qui as fait cela a nos divinités, Abraham?›
63. il dit: ‹C'est la plus grande d'entre elles que voici, qui l'a fait. Demandez-leur donc, Si elles peuvent parler›.
64. se ravisant Alors, ils se dirent entre eux: ‹C'est vous qui êtes les vrais injustes›.
65. puis ils firent volte-face et dirent: Tu
66. il dit: ‹Adorez-vous donc, en dehors d'Allah, ce qui ne saurait en rien vous être utile ni vous nuire non plus.
67. Fi de vous et de ce que vous Adorez en dehors d'Allah! ne raisonnez-vous pas?›
68. il dirent: ‹Brûlez-le Secourez vos divinités Si vous voulez faire quelque chose (pour elles)›.
69. nous dîmes: ‹ش Feu, sois pour Abraham une fraîcheur salutaire›.
70. ils voulaient ruser contre Lui, mais ce sont eux que nous rendîmes les plus grands perdants.
71. et nous le sauvâmes, Ainsi que
72. et nous Lui donnâmes Isaac et, de surcroît Jacob, desquels nous fîmes des gens de bien.
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و بيست و ششم
قُلْ إِنَّمَا أُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِ وَلا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاءَ إِذَا مَا يُنْذَرُونَ (٤٥)
وَلَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ (٤٦)
وَنَضَعُ الْمَوَازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا وَإِنْ كَانَ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنَا بِهَا وَكَفَى بِنَا حَاسِبِينَ (٤٧)
وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى وَهَارُونَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاءً وَذِكْرًا لِلْمُتَّقِينَ (٤٨)
الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ (٤٩)
وَهَذَا ذِكْرٌ مُبَارَكٌ أَنْزَلْنَاهُ أَفَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ (٥٠)
وَلَقَدْ آتَيْنَا إِبْرَاهِيمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا بِهِ عَالِمِينَ (٥١)
إِذْ قَالَ لأبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا هَذِهِ التَّمَاثِيلُ الَّتِي أَنْتُمْ لَهَا عَاكِفُونَ (٥٢)
قَالُوا وَجَدْنَا آبَاءَنَا لَهَا عَابِدِينَ (٥٣)
قَالَ لَقَدْ كُنْتُمْ أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ (٥٤)
قَالُوا أَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ أَمْ أَنْتَ مِنَ اللاعِبِينَ (٥٥)
قَالَ بَل رَبُّكُمْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ الَّذِي فَطَرَهُنَّ وَأَنَا عَلَى ذَلِكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ (٥٦)
وَتَاللَّهِ لأكِيدَنَّ أَصْنَامَكُمْ بَعْدَ أَنْ تُوَلُّوا مُدْبِرِينَ (٥٧)
45. Say (O Muhammad ): "I warn You Only by the Revelation (from Allâh and not by the opinion of the religious scholars and others). but the deaf (who follow the religious scholars and others blindly) will not hear the call, (Even) when they are warned [(i.e. one should follow Only the Qur'ân and the Sunnah (legal ways, orders, acts of worship, statements of Prophet Muhammad , as the companions of the Prophet did)].
46. and if a breath (minor calamity) of the torment of Your Lord touches them, they will surely cry: "Woe unto us! indeed we have been Zâlimûn (polytheists and wrong-doers, etc.).
47. and we shall set up balances of justice on the Day of Resurrection, Then none will be dealt with unjustly In anything. and if there be the weight of a mustard seed, we will bring it. and Sufficient are we as Reckoners.
48. and indeed we granted to Mûsa (Moses) and Hârûn (Aaron) the criterion (of Right and wrong), and a shining light [i.e. the Taurât (Torah)] and a Reminder for Al-Muttaqûn (the pious - see V.2:2).
49. those who fear their Lord without Seeing him, while they are afraid of the Hour.
50. and This is a blessed Reminder (the Qur'ân) which we have sent down, will You Then (dare to) deny it?
51. and indeed we bestowed aforetime on Ibrâhim (Abraham) his (portion of) guidance, and we were Well-Acquainted with Him (as to his belief In the Oneness of Allâh, etc.).
52. when He said to his father and his people: "What are These images, to which You are devoted?"
53. they said:"We found Our fathers worshipping them."
54. He said: "Indeed You and Your fathers have been In manifest error."
55. they said: "Have You brought us the truth, or are You one of those who play about?"
56. He said: "Nay, Your Lord is the Lord of the heavens and the earth, who created them and of that I am one of the witnesses.
57. "And by Allâh, I shall plot a Plan (to destroy) Your idols after You have gone away and turned Your backs."
45* بگو من فقط از طريق وحى به شما هشدار مى دهم. امّا اى پيامبر، بدان كسانى كه نسبت به شنيدن حقّ كر هستند، زمانى كه انذار مى شوند، آن را نمى شنوند!.
46* در حالى كه اگر دمى از عذاب پروردگارت به آنان برسد، قطعاً خواهند گفت: اى واى بر ما، همانا ما ستمكار بوديم .
47* و ما براى روز قيامت، ترازوهاى عدل برپا خواهيم كرد، پس در آن روز هيچ ستمى به احدى نخواهد شد و اگر عملى همسنگ دانه ى خردلى هم باشد، ما آن را براى محاسبه خواهيم آورد و همين قدر در دقّت محاسبات كافى است كه ما حسابرس باشيم .
48* وهمانا ما به موسى و هارون، فرقان ونور وتذكّرى براى اهل پروا عطا كرديم .
49* همان كسانى كه از پروردگارشان در نهان مى ترسند و همانانى كه از قيامت در هراسند.
50* و اين قرآن، مبارك ذكرى است كه ما آن را براى شما نازل كرديم، آيا شما آن را انكار مى كنيد؟!
51* و همانا ما پيش از اين، ابراهيم را به رشد و كمال خود رسانديم و البتّه ما به شايستگى هاى او آگاه بوديم .
52* آن زمان كه به پدرش (عمويش ) و قومش گفت: چيست اين صورت ها و مجمسه هاى بى روحى كه شما همواره آنها را پرستش مى كنيد؟
53* آنان در پاسخ گفتند: ما پدرانمان را بر پرستش آنها يافته ايم !
54* ابراهيم گفت: به تحقيق كه شما و پدرانتان در گمراهى آشكار بوده و هستيد!
55* مشركين به ابراهيم گفتند: آيا تو سخن حقّى براى ما آورده اى يا اينكه شوخى مى كنى ؟!
56* ابراهيم گفت: البتّه كه حقّ مى گويم و پروردگار شما همان پروردگار آسمان ها و زمين است كه آنها را بوجود آورده و من نيز بر اين حقيقت از گواهانم .
57* و به خداوند سوگند كه در غياب شما، نقشه اى براى نابودى بت هايتان خواهم كشيد.
45. Dis: ‹Je vous avertis par ce qui m'est révélé›. les Sourds, Cependant, n'entendent pas l'appel quand on les avertit.
46. Si un souffle du châtiment de Ton Seigneur les effleurait, ils diraient alors: ‹Malheur à Nous! nous étions vraiment injustes›.
47. Au Jour de la Résurrection, nous placerons les balances exactes. nulle âme ne sera lésée en rien, fût-ce du poids d'un grain de moutarde que nous ferons venir. nous suffisons largement pour dresser les comptes.
48. nous avons déjà apporté a Moïse et Aaron le Livre du Discernement (la Thora) Ainsi qu'une lumière et un rappel pour les gens pieux,
49. qui craignent leur Seigneur Malgré qu'ils ne le voient pas, et redoutent l'Heure (la fin du monde).
50. et ceci [le Coran] est un rappel béni que nous avons fait descendre. Allez-vous donc le renier?
51. en effet, nous avons mis auparavant Abraham sur le droit chemin. et nous en avions bonne connaissance.
52. quand il dit à son père et à son peuple: ‹Que sont ces statues auxquelles vous vous attachez?›.
53. ils dirent: ‹Nous avons trouvé nos ancêtres les adorant›.
54. il dit: ‹Certainement, vous avez été, vous et vos ancêtres, dans un égarement évident›.
55. ils dirent: ‹Viens-tu à nous avec la vérité ou plaisantes-tu?›.
56. il dit: ‹Mais votre Seigneur est plutٍt le Seigneur des cieux et de la terre, et C'est Lui qui les a créés. et Je suis un de ceux qui en témoignent.
57. et par Allah! Je ruserai certes contre vos idoles une fois que vous serez partis›.
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و بيست و پنجم
وَإِذَا رَآكَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَتَّخِذُونَكَ إِلا هُزُوًا أَهَذَا الَّذِي يَذْكُرُ آلِهَتَكُمْ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمَنِ هُمْ كَافِرُونَ (٣٦)
خُلِقَ الإنْسَانُ مِنْ عَجَلٍ سَأُرِيكُمْ آيَاتِي فَلا تَسْتَعْجِلُونِ (٣٧)
وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (٣٨)
لَوْ يَعْلَمُ الَّذِينَ كَفَرُوا حِينَ لا يَكُفُّونَ عَنْ وُجُوهِهِمُ النَّارَ وَلا عَنْ ظُهُورِهِمْ وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ (٣٩)
بَلْ تَأْتِيهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّهَا وَلا هُمْ يُنْظَرُونَ (٤٠)
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (٤١)
قُلْ مَنْ يَكْلَؤُكُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ مِنَ الرَّحْمَنِ بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُعْرِضُونَ (٤٢)
أَمْ لَهُمْ آلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِنْ دُونِنَا لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَ أَنْفُسِهِمْ وَلا هُمْ مِنَّا يُصْحَبُونَ (٤٣)
بَلْ مَتَّعْنَا هَؤُلاءِ وَآبَاءَهُمْ حَتَّى طَالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ أَفَلا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِي الأرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا أَفَهُمُ الْغَالِبُونَ (٤٤)
36. and when those who disbelieve (in the Oneness of Allâh) see You (O Muhammad ), they take You not except for mockery (saying): "Is This the one who talks (badly) about Your gods?" while they disbelieve at the mention of the Most Beneficent (Allâh). [Tafsir. Al-Qurtubî].
37. man is created of haste, I will show You My Ayât (torments, proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.).So ask Me not to hasten (them).
38. and they say: "When will This Promise (come to pass), if You are truthful."
39. if Only those who disbelieved knew (the time) when they will not be Able to ward off the Fire from their faces, nor from their backs; and they will not be helped.
40. Nay, it (the Fire or the Day of Resurrection) will come upon them All of a sudden and will perplex them, and they will have no power to avert it, nor will they get respite.
41. indeed (many) Messengers were mocked before You (O Muhammad ), but the scoffers were surrounded by that, whereat they used to mock.
42. say: "Who can Guard and protect You In the night or In the Day from the (punishment of the) Most Beneficent (Allâh)?" Nay, but they turn away from the remembrance of their Lord.
43. or have they âliha (gods) who can Guard them from us? they have no power to help themselves, nor can they be protected from us (i.e. from Our torment).
44. Nay, we gave the luxuries of This life to These men and their fathers until the period grew long for them. see they not that we gradually reduce the land (in their control) from its outlying borders? is it Then they who will overcome.
36* و هرگاه كفّار تورا ببينند، كارى غير از به استهزا گرفتن تو ندارند، با همديگر مى گويند: آيا اين است آنكه خدايان شمارا به بدى ياد مى كند؟ در حالى كه اين كافران خودشان، ياد خداى رحمان را منكرند و به او كفر مى ورزند.
37* طبيعت بشر به گونه اى است كه گويا انسان، از عجله آفريده شده، امّا من بزودى آياتم را به شما نشان خواهم داد، پس در تقاضاى عذاب از من شتاب مكنيد!
38* كفّار، به پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤ منين مى گويند: اگر راست مى گوييد، اين وعده (قيامت ) كى فرا مى رسد؟
39* اگر كفّار مى دانستند زمانى كه آنروز فرا رسد، ديگر نمى توانند شعله هاى آتش را از صورت ها و از پشت هايشان دور كنند و هيچ چيز و هيچ كسى آنان را يارى نمى كند، اين قدر درباره ى قيامت شتاب نمى كردند.
40* بلكه اين آتش ناگهان به سراغشان خواهد آمد و آنانرا بهت زده خواهد كرد. پس ديگر نه قدرت دفع آن را دارند و نه به آنان مهلتى داده خواهد شد.
41* و نگران مباش كه تو را ستهزا مى كنند همانا پيامبران پيش از تو نيز مورد استهزا قرار گرفتند. امّا آنچه از وعده هاى الهى كه مسخره مى كردند، سرانجام دامان خود مسخره كنندگان را گرفت !
42* بگو كيست كه شمارا در شب و روز از عذاب خداى رحمان نگاه مى دارد؟! امّا باز آنان از ياد پروردگارشان روى مى گردانند.
43* يا براى آنان (كفّار) خدايانى است كه آنان را در برابر عذاب ما حفظ كند؟ آنان، خدايان ساختگى قادر بر يارى و حفظ خودشان نيستند تا چه رسد به ديگران، و از جانب ما نيز همراهى نمى شوند.
44* با اين وجود، ما آنها و پدرانشان را از نعمت ها كامياب ساختيم تا آنجا كه عمرشان طولانى شد و مايه ى غرور وطغيان آنان گرديد. آيا نمى بينند كه ما به سراغ زمين آمده و با مرگ و فنا از اطراف آن مى كاهيم ؟ پس آيا ايشان بر ما غلبه دارند؟
36. quand les mécréants Te voient, ils ne Te prennent qu'en dérision (disant): ‹Quoi! Est-ce-là celui qui médit de vos divinités?› et ils nient [tout] rappel du Tout Miséricordieux.
37. l'homme a été créé prompt dans Sa nature. Je vous montrerai Mes signes [la réalisation de Mes menaces]. ne me hâtez donc pas.
38. et ils disent: ‹A quand cette promesse Si vous êtes véridiques?›
39. Si [seulement] les mécréants connaissaient le moment où ils ne pourront empêcher le feu de leurs visages ni de leur dos, et où ils ne seront point secourus...
40. mais non, cela leur viendra subitement et ils seront alors stupéfaits; ils ne pourront pas le repousser et on ne leur donnera pas de répit.
41. on s'est moqué de messagers venus avant Toi. et ceux qui se sont moqués d'eux, se virent frapper de toutes parts par l'objet même de leurs moqueries.
42. Dis: ‹Qui vous protège la nuit et le jour, contre le [châtiment] du Tout Miséricordieux?› pourtant ils se détournent du rappel de leur Seigneur.
43. Ont-ils donc des divinités en dehors de nous, qui peuvent les protéger? mais celles-ci ne peuvent ni se secourir elles-mêmes, ni se faire assister contre nous.
44. Au contraire nous avons accordé une jouissance [temporaire] à Ceux-là comme à leurs ancêtres jusqu'à un âge avancé. ne voient-ils pas que nous venons à la terre que nous réduisons de tous cٍtés? seront-ils alors les vainqueurs?
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و بيست و چهارم
وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لا إِلَهَ إِلا أَنَا فَاعْبُدُونِ (٢٥)
وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمَنُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ بَلْ عِبَادٌ مُكْرَمُونَ (٢٦)
لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَهُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ (٢٧)
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلا يَشْفَعُونَ إِلا لِمَنِ ارْتَضَى وَهُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ (٢٨)
وَمَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلَهٌ مِنْ دُونِهِ فَذَلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ (٢٩)
أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ أَفَلا يُؤْمِنُونَ (٣٠)
وَجَعَلْنَا فِي الأرْضِ رَوَاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَجَعَلْنَا فِيهَا فِجَاجًا سُبُلا لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ (٣١)
وَجَعَلْنَا السَّمَاءَ سَقْفًا مَحْفُوظًا وَهُمْ عَنْ آيَاتِهَا مُعْرِضُونَ (٣٢)
وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ (٣٣)
وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَ أَفَإِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخَالِدُونَ (٣٤)
كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ وَنَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً وَإِلَيْنَا تُرْجَعُونَ (٣٥)
25. and we did not send any Messenger before You (O Muhammad ) but we inspired Him (saying): Lâ ilâha illa Ana [none has the Right to be worshipped but I (Allâh)], so Worship Me (Alone and none else)."
26. and they say: "The Most Beneficent (Allâh) has begotten a son (or children)." Glory to him! they [those whom they call Children of Allâh i.e. the angels, 'Iesa (Jesus) son of Maryam (Mary), 'Uzair (Ezra), etc.], are but honoured slaves.
27. they speak not until He has spoken, and they act on his Command.
28. He knows what is before them, and what is behind them, and they cannot intercede except for Him with whom He is pleased. and they stand In awe for fear of Him.
29. and if any of them should say: "Verily, I am an Ilâh (a god) besides Him (Allâh)," such a one we should Recompense with Hell. Thus we Recompense the Zâlimûn (polytheists and wrong-doers, etc.).
30. have not those who disbelieve known that the heavens and the earth were joined together as one united piece, Then we parted them? and we have made from water Every living thing. will they not Then believe?
31. and we have placed on the earth firm mountains, lest it should shake with them, and we placed therein broad highways for them to pass through, that they may be guided.
32. and we have made the heaven a roof, safe and well guarded. yet they turn away from its signs (i.e. sun, moon, winds, clouds, etc.).
33. and He it is who has created the night and the day, and the sun and the moon, each In an orbit floating.
34. and we granted not to any human being immortality before You (O Muhammad ), Then if You die, would they live forever?
35. Everyone is going to taste death, and we shall make a trial of You with evil and with good, and to us You will be returned.
25* و پيش از تو هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر آنكه به او وحى كرديم كه معبودى جز من نيست، پس تنها مرا بپرستيد.
26* و كفّار گفتند: خداوند رحمان فرشتگان را براى خود فرزند گرفته است! منزّه است او، بلكه فرشتگان بندگانى گرامى هستند.
27* فرشتگان در كلام بر او سبقت نمى گيرند و تنها به فرمان او عمل مى كنند.
28* خداوند آنچه را كه در آينده پيش روى آنان و يا گذشته ى آنهاست مى داند و آنان فرشتگان جز براى كسى كه خداوند رضايت دهد، شفاعت نمى كنند و از ترس او پروردگار بيمناكند.
29* و هر كه از آنها فرشتگان بگويد: من بجاى خداوند، معبود هستم، پس جزاى او را جهنّم قرار مى دهيم و ما اينگونه ستمكاران را كيفر خواهيم داد.
30* آيا كافران نمى بينند كه آسمان ها و زمين بهم بسته بودند، پس ما، آن دو را از يكديگر باز كرديم و هر چيز زنده را از آب پديد آورديم. آيا با اين همه باز ايمان نمى آورند؟
31* و در زمين ، كوه هاى ثابت و استوار قرار داديم تا مبادا زمين آنها مردم را بلرزاند و در لابلاى كوه ها، دره ها و راههاى فراخ پديد آورديم ، شايد كه آنها راه يابند.
32* و آسمان را سقفى محفوظ قرار داديم و آنها از نشانه هاى آن روى گردانند.
33* و او كسى است كه شب و روز و خورشيد و ماه را آفريد كه هر يك از آنها در مدارى معيّن، شناور و در حركت است .
34* و ما پيش از تو براى هيچ انسانى، جاودانگى و زندگى ابدى قرار نداديم، پس آيا اگر تو از دنيا بروى، آنان! زندگانى جاويد خواهند يافت ؟!
35* هر نفسى چشنده مرگ است و ما شما را با مبتلا كردن به بدى هاو خوبى ها آزمايش مى كنيم و بسوى ما باز گردانده مى شويد.
25. et nous n'avons envoyé avant Toi aucun Messager à qui nous n'ayons révélé: ‹Point de divinité en dehors de Moi. Adorez-Moi donc›.
26. et ils dirent: ‹Le Tout Miséricordieux s'est donné un enfant›. pureté à Lui! mais ce sont plutٍt des serviteurs honorés.
27. ils ne devancent pas son commandement et agissent selon ses ordres.
28. il sait ce qui est devant eux et ce qui derrière eux. et ils n'intercèdent qu'en faveur de ceux qu'il a agréés [tout en étant] pénétrés de Sa crainte.
29. et quiconque d'entre eux dirait: ‹Je suis une divinité en dehors de Lui›. nous le rétribuerons de l'Enfer. C'est Ainsi que nous rétribuons les injustes.
30. ceux qui ont mécru, N'ont-ils pas vu que les cieux et la terre formaient une masse compacte? ensuite nous les avons séparés et fait de l'eau toute chose vivante. ne croiront-ils donc pas ?
31. et nous avons placé des montagnes fermes dans la terre, afin qu'elle ne s'ébranle pas en les [entraînant]. et nous y avons placé des défilés servant de chemins afin qu'ils se guident.
32. et nous avons fait du ciel un toit protégé. et cependant ils se détournent de ses merveilles.
33. et C'est Lui qui a créé la nuit et le jour, le soleil et la lune, chacun voguant dans une orbite.
34. et nous n'avons attribué l'immortalité à Nul homme avant Toi. Est-ce que Si Tu meurs, toi, ils seront, eux éternels?
35. toute âme doit goûter la mort. nous vous éprouverons par le mal et par le bien [à titre] de tentation. et C'est a nous vous serez ramenés.
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سيصد و بيست و سوم
وَكَمْ قَصَمْنَا مِنْ قَرْيَةٍ كَانَتْ ظَالِمَةً وَأَنْشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا آخَرِينَ (١١)
فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنَا إِذَا هُمْ مِنْهَا يَرْكُضُونَ (١٢)
لا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلَى مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ (١٣)
قَالُوا يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ (١٤)
فَمَا زَالَتْ تِلْكَ دَعْوَاهُمْ حَتَّى جَعَلْنَاهُمْ حَصِيدًا خَامِدِينَ (١٥)
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالأرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لاعِبِينَ (١٦)
لَوْ أَرَدْنَا أَنْ نَتَّخِذَ لَهْوًا لاتَّخَذْنَاهُ مِنْ لَدُنَّا إِنْ كُنَّا فَاعِلِينَ (١٧)
بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ (١٨)
وَلَهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَمَنْ عِنْدَهُ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ وَلا يَسْتَحْسِرُونَ (١٩)
يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لا يَفْتُرُونَ (٢٠)
أَمِ اتَّخَذُوا آلِهَةً مِنَ الأرْضِ هُمْ يُنْشِرُونَ (٢١)
لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلا اللَّهُ لَفَسَدَتَا فَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ (٢٢)
لا يُسْأَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْأَلُونَ (٢٣)
أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ هَذَا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِي بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ (٢٤)
11. How many were the populations we utterly destroyed because of their iniquities, setting up In their places other peoples?
12. yet, when They felt Our punishment (coming), Behold, They (tried to) flee from it.
13. flee not, but return to the good things of This life which were given you, and to your homes In order that ye may be called to account.
14. They said: "Ah! woe to us! we were indeed wrong-doers!"
15. and that cry of theirs ceased not, till we made them As a field that is mown, As ashes silent and quenched.
16. not for (idle) sport did we create the heavens and the earth and all that is between!
17. if it had been Our wish to take (Just) a pastime, we should surely have taken it from the things nearest to us, if we would do (Such a thing)!
18. Nay, we hurl the truth against falsehood, and it knocks out its brain, and Behold, falsehood doth perish! Ah! woe be to you for the (false) things ye ascribe (to us).
19. to Him belong all (creatures) In the heavens and on earth: Even those who are In His (very) presence are not too proud to serve him, nor are They (ever) weary (of His service):
20. They celebrate His praises night and Day, nor do They ever flag or intermit.
21. or have They taken (for worship) gods from the earth who can raise (the dead)?
22. if there Were, In the heavens and the earth, other gods besides Allah, there would have been confusion In both! but glory to Allah, the Lord of the Throne: (High is He) above what They attribute to Him!
23. He cannot be questioned for His acts, but They will be questioned (for theirs).
24. or have They taken for worship (other) gods besides Him? say, "Bring your convincing proof: This is the Message of those with me and the Message of those before
11* و ما چه بسيار آبادى هايى را در هم شكستيم كه مردمش ستمگر بودند و پس از آنها قومى ديگر را پديد آورديم
12* پس چون (قوم ستمگر) قهر ما را احساس كردند، ناگهان پا به فرار گذاشتند
13* )امّا خطاب رسيد كه ) فرار نكنيد! و به خانه هايتان و آنچه در آن كامياب بوديد باز گرديد، شايد مورد سؤ ال قرار گيريد
14* )و چون عذاب ما را جدّى ديدند) گفتند: «اى واى بر ما! همانا ما ستمكار بوديم »
15* وپيوسته ، اين سخن آنان بود تا ما آنها را درو كرده وخاموش و بى حركت ساختيم
16* و ما، آسمان و زمين و آنچه را كه ميان آنهاست براى بازى نيافريديم
17* (و) اگر چنانچه (بر فرض محال ) مى خواستيم سرگرمى انتخاب كنيم و بازيگر بوديم ، هر آينه آن را از پيش خود (و متناسب با خود) انتخاب مى كرديم
18* )اين چنين نيست ،) بلكه ما حقّ را بر باطل مى كوبيم تا مغز آن را در هم بشكند، پس بى درنگ ، باطل محو و نابود مى شود. و واى بر شما از آنچه (خداوند را به آن ) توصيف مى كنيد (و نسبت لهو و لعب و بيهوده كارى مى دهيد(
19* و براى اوست هر كه در آسمان ها و زمين است ، و كسانى كه نزد او هستند (فرشتگان ) از )براى ) عبادت او تكبّر نمى ورزند و خسته و درمانده نمى شوند
20* آنان شبانه روز بى آنكه سستى ورزند، خداوند را به پاكى مى ستايند
21* آيا خدايانى كه (كفّار) از زمين انتخاب كرده اند، مردگان را زنده مى كنند؟
22* اگر در آسمان ها و زمين خدايانى جز اللّه بود، هر آينه آن دو فاسد مى شدند، پس منزّه است خداوندِ پروردگار عرش ، از آنچه (ناآگاهان ) توصيف مى كنند
23* او (خداوند) از آنچه انجام مى دهد سؤ ال نمى شود، امّا آنها (مردم ، در انجام كارهايشان ) مورد بازخواست قرار مى گيرند
24* آيا آنها (كافران ) بجاى خداوند (يكتا) خدايان ديگرى را گرفته اند؟ (پس به آنان ( بگو: دليل تان را بياوريد. اين (قرآن ) ياد نامه ى پيروان من و ياد نامه ى كسانى است كه پيش از من بوده اند (كه همه بر نداشتن شريك براى خداوند اتفاق كلمه دارند) امّا اكثر مردم ، حقّ را نمى دانند، پس (از آن ) روى گردانند
11. et que de Cités qui ont commis des injustices, nous avons brisées; et nous avons créé d'autres peuples après eux.
12. quand [ces gens] sentirent Notre rigueur ils s'en enfuirent hâtivement.
13. ne galopez point. retournez plutٍt Au grand luxe où vous étiez et dans vos demeures, afin que vous soyez interrogés.
14. ils dirent: ‹Malheur à Nous! nous étions vraiment injustes›.
15. Telle ne cessa d'être leur lamentation jusqu'à ce que nous les eûmes moissonnés et éteints.
16. ce n'est pas par jeu que nous avons créé le ciel et la terre et ce qui est entre eux.
17. Si nous avions voulu prendre une distraction, nous l'aurions prise de Nous- mêmes, Si vraiment nous avions voulu le faire
18. bien Au contraire, nous lançons contre le faux la vérité qui le subjugue, et le voilà qui disparaît. et Malheur à vous pour ce que vous attribuez [injustement à Allah].
19. a Lui seul appartiennent tous ceux qui sont dans les cieux et sur la terre. ceux qui sont auprès de Lui [les Anges] ne se considèrent point trop grands pour L'adorer et ne s'en lassent pas.
20. ils exaltent Sa Gloire nuit et Jour et ne s'interrompent point.
21. Ont-ils pris des divinités qui peuvent ressusciter (les morts) de la terre ?
22. s'il y avait dans le ciel et la terre des divinités autre qu'Allah, tous deux seraient certes dans le désordre. Gloire, donc à Allah, Seigneur du Trٍne; il est au- dessus de ce qu'ils Lui attribuent!
23. il n'est pas interrogé sur ce qu'il fait, mais ce sont eux qui devront rendre compte [de leurs actes].
24. Ont-ils pris des divinités en dehors de lui? Dis: ‹Apportez votre preuve›. ceci est la révélation de ceux qui sont avec Moi et de ceux qui étaient avant Moi. mais la plupart d'entre eux ne connaissent pas la vérité et s'en écartent.
