گلبرگ سيصد ام

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِي هَذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ وَكَانَ الإنْسَانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلا (٥٤)

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ أَنْ يُؤْمِنُوا إِذْ جَاءَهُمُ الْهُدَى وَيَسْتَغْفِرُوا رَبَّهُمْ إِلا أَنْ تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ الأوَّلِينَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ قُبُلا (٥٥)

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ وَيُجَادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَمَا أُنْذِرُوا هُزُوًا (٥٦)

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِيَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَفِي آذَانِهِمْ وَقْرًا وَإِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَى فَلَنْ يَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا (٥٧)

وَرَبُّكَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَةِ لَوْ يُؤَاخِذُهُمْ بِمَا كَسَبُوا لَعَجَّلَ لَهُمُ الْعَذَابَ بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلا (٥٨)

وَتِلْكَ الْقُرَى أَهْلَكْنَاهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِدًا (٥٩)

وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِفَتَاهُ لا أَبْرَحُ حَتَّى أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِيَ حُقُبًا (٦٠)

فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ سَرَبًا (٦١)

54. and indeed we have put forth Every kind of example In This Qur'ân, for mankind. But, man is ever more quarrelsome than anything.

55. and nothing prevents men from believing, now when the guidance (the Qur'ân) has come to them, and from asking Forgiveness of their Lord, except that the ways of the ancients be repeated with them (i.e. their destruction decreed by Allâh), or the torment be brought to them face to face?

56. and we send not the Messengers except as giver of glad tidings and warners. but those who disbelieve, dispute with false argument, In order to refute the Truth thereby. and they treat My Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.), and that with which they are warned, as jest and mockery!

57. and who does more wrong than He who is reminded of the Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.) of his Lord, but turns away from them forgetting what (deeds) his hands have sent forth. Truly, we have set veils over their hearts lest they should understand This (the Qur'ân), and In their ears, deafness. and if You (O Muhammad ) call them to guidance, even Then they will never be guided.

58. and Your Lord is Most Forgiving, Owner of Mercy. were He to call them to account for what they have earned, Then surely, He would have hastened their punishment. but they have their appointed time, beyond which they will find no escape.

59. and These Towns (population, 'Ad, Thamûd, etc.) we destroyed when they did wrong. and we appointed a fixed time for their destruction.

60. and (remember) when Mûsa (Moses) said to his boy-servant: "I will not give up (travelling) until I reach the junction of the two seas or (until) I spend years and years In travelling."

61. but when they reached the junction of the two seas, they forgot their fish, and it took its Way through the sea as In a tunnel.

54* والبتّه ما در اين قرآن از هر مثلى براى مردم متنوّع بيان كرديم، ولى انسان بيش از هر چيز جدال كننده است .

55* و چه چيزى مردم را پس از آنكه هدايت براى آنان آمد، از ايمان آوردن و آمرزش خواهى از پروردگارشان باز داشت؟ جز آنكه خواستند سنّت خداوند درباره ى پيشينيان كه عذاب الهى بود براى آنان نيز بيايد، يا آنكه عذاب، روياروى آنان قرار گيرد!

56* وما پيامبران را جز بشارت دهندگان براى مؤ منان و بيم دهندگان براى مجرمان نمى فرستيم، ولى كافران به باطل مجادله و ستيز مى كنند تا به وسيله ى آن حقّ را در هم كوبند و آنان نشانه ها و آيات مرا و آنچه را كه به آن بيم داده شدند، به مسخره گرفتند.

57* و كيست ستمكارتر از آنكه به آيات پروردگارش تذكّر دهند، پس به جاى پذيرش از آنها اعراض كند و گناهان و دستاورد پيشينه ى خويش را فراموش كند؟! البتّه ما بر دلهايشان پرده هايى نهاديم تا آيات قرآن را نفهمند و در گوشهايشان سنگينى قرار داديم كه اگر به سوى هدايتشان فراخوانى، هرگز به راه نخواهند آمد.

58* و پروردگارت آمرزنده ى صاحب رحمت است، اگر مردم را به خاطر آنچه كسب كرده اند مجازات كند، هرچه زودتر عذاب برايشان مى فرستد، ولى چنين نمى كند بلكه براى آنان موعدى قرار داده كه با فرارسيدنش جز به لطف خداوند هرگز راه بازگشتى نمى يابند.

59* و مردمِ آن آبادى ها را هنگامى كه ستم كردند، هلاكشان كرديم و براى نابود كردنشان از پيش زمانى را قرار داديم .

60* و بيادآور زمانى كه موسى به جوان همراهش گفت: من دست از جستجو برنمى دارم تا به محلّ برخورد دو دريا برسم، حتّى اگر سال ها به راه خود ادامه دهم .

61* پس چون به محلّ تلاقى آن دو (دريا) رسيدند، ماهى خود را كه براى غذا همراه داشتند فراموش كردند. ماهى هم راه خود را به دريا برگرفت و رفت .

54. et assurément, nous avons déployé pour les gens, dans ce Coran, toutes sortes d'exemples. l'homme Cependant, est de tous les êtres le plus grand disputeur.

55. Qu'est-ce qui a donc empêché les gens de croire, Lorsque le guide leur est venu, Ainsi que de demander pardon à leur Seigneur, Si ce n'est qu'ils veulent subir le sort des Anciens, ou se trouver Face à Face avec le châtiment.

56. et nous n'envoyons les messagers que pour annoncer la bonne nouvelle et avertir. et ceux qui ont mécru disputent avec de faux arguments, afin d'infirmer la vérité et prennent en raillerie Mes versets (le Coran) Ainsi que ce (châtiment) dont on les a avertis.

57. quel pire injuste que celui à qui on a rappelé les versets de son Seigneur et qui en détourna le dos en oubliant ce que ses deux mains ont commis? nous avons placé des voiles sur leurs coeurs, de sorte qu'ils ne comprennent pas (le Coran), et mis une lourdeur dans leurs oreilles. même Si Tu les appelles vers la bonne voie, jamais il ne pourront donc se guider.

58. et Ton Seigneur est le Pardonneur, le Détenteur de la Miséricorde. s'il s'en prenait à eux pour ce qu'ils ont acquis. il leur hâterait certes le châtiment. mais il y a pour eux un terme fixé (pour l'accomplissement des menaces) contre lequel ils ne trouveront aucun refuge.

59. et voilà les villes que nous avons fait périr quand leurs peuples commirent des injustices et nous avons fixé un rendez-vous pour leur destruction.

60. (Rappelle-toi) quand Moïse dit à son valet: ‹Je n'arrêterai pas avant d'avoir atteint le confluent des deux mers, dussé-je marcher de longues années›.

61. puis, Lorsque tous deux eurent atteint le confluent, ils oublièrent leur poisson qui prit alors librement son chemin dans la mer.

گلبرگ دويست و نود و نهم

الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلا (٤٦)

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ وَتَرَى الأرْضَ بَارِزَةً وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا (٤٧)

وَعُرِضُوا عَلَى رَبِّكَ صَفًّا لَقَدْ جِئْتُمُونَا كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّنْ نَجْعَلَ لَكُمْ مَوْعِدًا (٤٨)

وَوُضِعَ الْكِتَابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَا وَيْلَتَنَا مَالِ هَذَا الْكِتَابِ لا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلا كَبِيرَةً إِلا أَحْصَاهَا وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا وَلا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًا (٤٩)

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلا إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِ أَفَتَتَّخِذُونَهُ وَذُرِّيَّتَهُ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِي وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّ بِئْسَ لِلظَّالِمِينَ بَدَلا (٥٠)

مَا أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَلا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا (٥١)

وَيَوْمَ يَقُولُ نَادُوا شُرَكَائِيَ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ مَوْبِقًا (٥٢)

وَرَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّوا أَنَّهُمْ مُوَاقِعُوهَا وَلَمْ يَجِدُوا عَنْهَا مَصْرِفًا (٥٣)

46. wealth and Children are the adornment of the life of This world. but the good righteous deeds (five compulsory prayers, deeds of Allâh's obedience, good and nice talk, remembrance of Allâh with glorification, praises and thanks, etc.), that last, are better with Your Lord for rewards and better In respect of hope.

47. and (remember) the Day we shall Cause the mountains to pass away (like clouds of dust), and You will see the earth as a levelled plain, and we shall gather them All together so as to leave not one of them behind.

48. and they will be set before Your Lord In (lines as) rows, (and Allâh will say): "Now indeed, You have come to us as we created You the first time. Nay, but You thought that we had appointed no Meeting for You (with us)."

49. and the Book (one's Record) will be placed (in the Right Hand for a believer In the Oneness of Allâh, and In the left Hand for a disbeliever In the Oneness of Allâh), and You will see the Mujrimûn (criminals, polytheists, sinners, etc.), fearful of that which is (recorded) therein. they will say: "Woe to us! what sort of Book is This that leaves neither a small thing nor a big thing, but has recorded it with numbers!" and they will find All that they did, placed before them, and Your Lord treats no one with injustice.

50. and (remember) when we said to the angels; "Prostrate to Adam." so they prostrated except Iblîs (Satan). He was one of the jinns; He disobeyed the command of his Lord. will You Then take Him (Iblîs) and his offspring as protectors and helpers rather than Me while they are enemies to you? what an evil is the exchange for the Zâlimûn (polytheists, and wrong-doers, etc).

51. I (Allâh) made them (Iblîs and his offspring) not to witness (nor took their help in) the creation of the heavens and the earth and not (Even) their own creation, nor was I (Allâh) to take the misleaders as helpers.

52. and (remember) the Day He will say:"Call those (so-called) partners of Mine whom You pretended." Then they will cry unto them, but they will not answer them, and we shall put Maubiqa (a barrier, or enmity, or destruction, or a valley In Hell) between them.

53. and the Mujrimûn (criminals, polytheists, sinners), shall see the Fire and apprehend that they have to fall therein. and they will find no Way of escape from there.

46* مال و فرزندان، زينت زندگى دنيايند و كارهاى ماندگار شايسته، نزد پروردگارت پاداشى بهتر دارند و اميد داشتن به آنها نيكوتر است .

47* و ياد كن روزى كه كوهها را به حركت درآوريم وزمين را آشكار صاف وهموار مى بينى در حالى كه همگان را برانگيخته يم، پس هيچ يك از آنان را فروگذار نمى كنيم .

48* و در آن روز همه ى مردم صف كشيده، بر پروردگارت عرضه مى شوند. خدا به آنان مى فرمايد: همان گونه كه نخستين بار شما را آفريديم، امروز هم به سوى ما آمديد، بلكه پنداشتيد كه هرگز ما برايتان موعدى مقرّر نخواهيم داشت؟

49* و كتاب و نامه ى اعمال در ميان نهاده مى شود، پس مجرمان را مى بينى كه از آنچه در آن است بيمناك اند و مى گويند: واى بر ما، اين چه نوشته اى است كه هيچ گفتار و كردار كوچك و بزرگى را فروگذار نكرده مگر اينكه برشمرده است! و آنچه را انجام داده اند در برابر خود حاضر مى يابند و پروردگارت به هيچ كس ستم نمى كند.

50* و ياد كن هنگامى كه به فرشتگان گفتيم: براى آدم سجده كنيد. پس همه به جز ابليس سجده كردند! او از جنّ بود و از فرمان پروردگارش سر بر تافت. آيا با اين حال او و نسل او را به جاى من سرپرستان خود مى گيريد؟ در حالى كه آنان براى شما دشمنند! ستمگران بد چيزى را به جاى خدا برگزيدند.

51* من آنان (ابليس و فرزندانش) را نه در آفرينش آسمان ها و زمين و نه در آفرينش خودشان به شهادت نطلبيدم ومن گمراه گنندگان را دستيار خود نمى گيرم .

52* و ياد كن روز قيامتى را روزى كه خداوند به مشركان مى گويد: آنان را كه شريك من مى پنداشتيد فرا بخوانيد تا كمكتان كنند، پس مشركان آنها را مى خوانند ولى پاسخى به آنان نمى دهند و ما ميانشان ورطه ى هلاكت قرار مى دهيم .

53* و گناهكاران در قيامت، آتش دوزخ را مى بينند، پس درمى يابند كه در آن خواهند افتاد و راه فرارى از آن نمى يابند.

46. les biens et les enfants sont l'ornement de la vie de ce monde. Cependant, les bonnes oeuvres qui persistent ont auprès de Ton Seigneur une meilleure récompense et [suscitent] une belle espérance.

47. le Jour où nous ferons marcher les montagnes et où Tu verras la terre nivelée (comme une plaine) et nous les rassemblerons sans en omettre un seul.

48. et ils seront présentés en rangs devant Ton Seigneur. ‹Vous voilà venus à nous comme nous vous avons créés la première fois. pourtant vous prétendiez que nous ne remplirions pas nos promesses›.

49. et on déposera le Livre (de chacun). alors Tu verras les criminels, effrayés à cause de ce qu'il y a dedans, dire: ‹Malheur à nous, qu'a donc ce Livre à n'omettre de mentionner ni pêché véniel ni pêché capital?› et ils trouveront devant eux Tout ce qu'ils ont oeuvré. et Ton Seigneur ne fait du tort à personne.

50. et Lorsque nous dîmes aux Anges: ‹Prosternez-vous devant Adam›, ils se prosternèrent, excepté Iblis [Satan] qui était du nombre des djinns et qui se révolta contre le commandement de son Seigneur. Allez-vous cependant le prendre, Ainsi que Sa descendance, pour alliés en dehors de Moi, alors qu'ils vous sont ennemis? quel mauvais échange pour les injustes!

51. Je ne les ai pas pris comme témoins de la création des cieux et de la terre, ni de la création de leurs propres personnes. et Je n'ai pas pris comme aides ceux qui égarent.

52. et le Jour où il dira: ‹Appelez ceux que vous prétendiez être Mes associés›. ils les invoqueront; mais eux ne leur répondront pas, nous aurons placé entre eux une vallée de perdition.

53. et les criminels verront le Feu. il seront alors convaincus qu'ils y tomberont et n'en trouveront pas d'échappatoire.

گلبرگ دويست و نود و هشتم

وَدَخَلَ جَنَّتَهُ وَهُوَ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ قَالَ مَا أَظُنُّ أَنْ تَبِيدَ هَذِهِ أَبَدًا (٣٥)

وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِنْ رُدِدْتُ إِلَى رَبِّي لأجِدَنَّ خَيْرًا مِنْهَا مُنْقَلَبًا (٣٦)

قَالَ لَهُ صَاحِبُهُ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَكَفَرْتَ بِالَّذِي خَلَقَكَ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلا (٣٧)

لَكِنَّا هُوَ اللَّهُ رَبِّي وَلا أُشْرِكُ بِرَبِّي أَحَدًا (٣٨)

وَلَوْلا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّهِ إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مَالا وَوَلَدًا (٣٩)

فَعَسَى رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْرًا مِنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِنَ السَّمَاءِ فَتُصْبِحَ صَعِيدًا زَلَقًا (٤٠)

أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَبًا (٤١)

وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَى مَا أَنْفَقَ فِيهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَى عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَدًا (٤٢)

وَلَمْ تَكُنْ لَهُ فِئَةٌ يَنْصُرُونَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَمَا كَانَ مُنْتَصِرًا (٤٣)

هُنَالِكَ الْوَلايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَخَيْرٌ عُقْبًا (٤٤)

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاءٍ أَنْزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الأرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيمًا تَذْرُوهُ الرِّيَاحُ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِرًا (٤٥)

35. and He went into his garden while In a state (of pride and disbelief) unjust to himself. He said: "I think not that This will ever perish.

36. "And I think not the Hour will ever come, and if indeed I am brought back to My Lord, (on the Day of Resurrection), I surely shall find better than This when I return to him."

37. his companion said to him, during the talk with him: "Do You disbelieve In Him who created You out of dust (i.e. Your father Adam), Then out of Nutfah (mixed semen drops of male and female discharge), Then fashioned You into a man?

38. "But as for My part (I believe) that He is Allâh, My Lord and none shall I associate as partner with My Lord.

39. it was better for You to say, when You entered Your garden: 'That which Allâh wills (will come to pass)! there is no power but with Allâh '. if You see Me less than You In wealth, and children.

40. "It may be that My Lord will give Me something better than Your garden, and will send on it Husbân (torment, bolt, etc.) from the sky, Then it will be a slippery earth.

41. "Or the water thereof (of the gardens) becomes deep-sunken (underground) so that You will never be Able to seek it."

42. so his fruits were encircled (with ruin). and He remained clapping his hands with sorrow over what He had spent upon it, while it was All destroyed on its trellises, He could Only say: "Would I had ascribed no partners to My Lord!" [Tafsir Ibn Kathîr]

43. and He had no group of men to help Him against Allâh, nor could He defend or save himself.

44. there (on the Day of Resurrection), Al-Walâyah (the protection, power, authority and kingdom) will be for Allâh (Alone), the true God. He (Allâh) is the best for reward and the best for the final end. (Lâ ilâha ill-Allâh none has the Right to be worshipped but Allâh).

45. and put forward to them the example of the life of This world, it is like the water (rain) which we send down from the sky, and the vegetation of the earth mingles with it, and becomes fresh and green. but (later) it becomes dry and broken pieces, which the winds scatter. and Allâh is Able to do everything.

35* و او در حالى كه بر خويش ستمكار بود، به درون باغ خود آمد و با غرور و سرمستى گفت: گمان ندارم كه هرگز اين باغ، يا دنيا نابود شود!

36* و گمان نمى كنم كه قيامت برپا شود و اگر هم به سوى پروردگارم بازگردانده شوم، يقينا بهتر از اين باغ را در بازگشت، خواهم يافت .

37* دوستش در حالى كه با او گفتگو مى كرد گفت: آيا به آن خدايى كه تو را از خاك، سپس از نطفه آفريد، آنگاه تو را مردى كامل و تمام اندام قرار داد، كافرشده اى ؟!

38* ولى من گويم: اوست خداوند، پروردگار من و هيچ كس را با پروردگارم شريك نمى سازم .

39* و چرا آنگاه كه وارد باغت شدى، نگفتى: ماشاءالله (آنچه خدا بخواهد)، هيچ نيرويى جز به قدرت خدا نيست؟ اگر مرا از نظر مال و فرزند، كمتر از خويش ‍ مى بينى !

40* پس اميد است كه پروردگارم بهتر از باغ تو را به من عطا كند ومجازات صاعقه و عذابى حساب شده بر باغ تو از آسمان فرستد تا به زمينى هموار و بى گياه و لغزنده تبديل شود.

41* يا آب آن باغ به زمين فروكش كند، پس هرگز نتوانى آن را بازيابى .

42* و سرانجام فرآورده هاى آن مرد مغرور، با قهر الهى احاطه شد، پس او چنان شد كه دو دست خويش را به خاطر خرجهايى كه در باغ كرده بود از شدّت حسرت برهم مى ماليد، در حالى كه آن باغ وتاكستان بر داربست هايش فروريخته بود و مى گفت: اى كاش كسى را شريك پروردگارم قرار نمى دادم .

43* و هيچ گروهى نداشت كه او را در برابر قهر خدا يارى كنند و نمى توانست خودش را يارى كند.

44* آنجا ثابت شد كه ولايت و قدرت تنها از آنِ خداى حقّ است و نزد اوست بهترين پاداش و نيكوترين فرجام .

45* و اى پيامبر! براى آنان زندگى دنيا را مثَل بزن كه در ناپايدارى همچون آبى است كه از آسمان فرو فرستاديم، پس گياه زمين به وسيله ى آن چنان رشد كند وانبوه شود كه در هم فرو رود، پس ‍ ناگهان خشك شود، آن چنان كه بادها پراكنده اش كنند و خداوند بر هر چيزى تواناست .

35. il entra dans son jardin coupable envers lui-même [par Sa mécréance]; il dit: ‹Je ne pense pas que ceci puisse jamais périr,

36. et Je ne pense pas que l'Heure viendra. et Si on me ramène vers Mon Seigneur, Je trouverai certes meilleur lieu de retour que ce jardin.

37. son compagnon Lui dit, Tout en conversant avec lui: ‹Serais-tu mécréant envers celui qui t'a créé de terre, puis de sperme et enfin t'a façonné en homme?

38. quant à Moi, C'est Allah qui est Mon Seigneur; et Je n'associe personne à Mon Seigneur?

39. en entrant dans Ton jardin, que ne dis-tu: ‹Telle est la volonté (Et la grâce) d'Allah! il n'y a de puissance que par Allah›. Si Tu me vois moins pourvu que Toi en biens et en enfants,

40. il se peut que Mon Seigneur, Bientٍt, me donne quelque chose de meilleur que Ton jardin, qu'il Envoie sur [ce dernier], du ciel, quelque calamité, et que son sol devienne glissant,

41. ou que son eau tarisse de sorte que Tu ne puisses plus la retrouver›.

42. et Sa récolte fut détruite et il se mit alors à se tordre les deux mains à cause de ce qu'il y avait dépensé, cependant que ses treilles étaient complètement ravagées. et il disait: ‹Que Je souhaite n'avoir associé personne à Mon Seigneur!›.

43. il n'eut aucun groupe de gens pour le secourir contre (la punition) d'Allah. et il ne put se secourir lui-même.

44. en l'occurrence, la souveraine protection appartient à Allah, le vrai. il Accorde la meilleure récompense et le meilleur résultat.

45. et propose-leur l'exemple de la vie ici-bas. elle est semblable à une eau que nous faisons descendre du ciel; la végétation de la terre se mélange à elle. puis elle devient de l'herbe desséchée que les vents dispersent. Allah est certes Puissant en toutes choses!

گلبرگ دويست و نود و هفتم

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا (٢٨)

وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ شَاءَ فَلْيُؤْمِنْ وَمَنْ شَاءَ فَلْيَكْفُرْ إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا وَإِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغَاثُوا بِمَاءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرَابُ وَسَاءَتْ مُرْتَفَقًا (٢٩)

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلا (٣٠)

أُولَئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الأنْهَارُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الأرَائِكِ نِعْمَ الثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا (٣١)

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلا رَجُلَيْنِ جَعَلْنَا لأحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَابٍ وَحَفَفْنَاهُمَا بِنَخْلٍ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًا (٣٢)

كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ آتَتْ أُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَيْئًا وَفَجَّرْنَا خِلالَهُمَا نَهَرًا (٣٣)

وَكَانَ لَهُ ثَمَرٌ فَقَالَ لِصَاحِبِهِ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مَالا وَأَعَزُّ نَفَرًا (٣٤)

28. and keep Thy soul content with those who call on Lord morning and evening, seeking His Face; and let not Thine eyes pass them, seeking the pomp and glitter of This life; no obey any whose heart have Permitted to neglect the remembrance of us, one who follows His own whose case has gone beyond all bounds.

29. say, "The truth is from your Lord": let Him who believe, and let Him who will, reject (it): for the wrong-doers we have a Fire whose (smoke and flames), like the walls and roof of a tent, hem them in: if They implore relief They will be granted water like melted that will scald their faces, How dreadful the drink! How uncomfortable a to recline on!

30. As to those who believe and work righteousness, we shall not suffer to perish the reward of any who do a (single) deed.

31. for them will be Gardens of Eternity; beneath them will flow; They will be adorned therein with bracelets of gold, and They wear green garments of fine silk and heavy brocade: They will recline on raised thrones. How good the recompense! How beautiful a couch to on!

32. set forth to them the parable of two men: for one them we provided two Gardens of grape-vines and surrounded them with date In between the two we placed corn-fields.

33. Each of those Gardens brought forth its produce, failed not In the least therein: In the midst of them we caused a river to

34. (Abundant) was the produce This man had : He said His companion, In the course of a mutual argument: "more wealth have I than and more honour and power In (my following of) men."

28* وبا كسانى كه پروردگارشان را (همواره و در هر) صبحگاه و شامگاه مى خوانند و خشنودى او را مى جويند، خود را شكيبا ساز و ديدگانت را از آنان برمگير كه زيور دنيا را بطلبى و از كسانى كه دلشان را از ياد خود غافل كرده ايم و در پى هوس خويشند و كارشان بر گزافه و زياده روى است ، پيروى مكن

29* و بگو: حقّ از سوى پروردگار شما رسيده است ، پس هر كه خواست ايمان آورد و هر كه خواست كافر شود. همانا ما براى ستمگران آتشى مهيّا كرده ايم كه (شعله هايش ) همچون سراپرده اى آنان را فراگرفته و چون پناه خواهند، با آبى (مانند مس ) گداخته كه چهره ها را بريان مى كند يارى مى شوند! چه بد نوشيدنى و چه بد جايگاهى است

30* همانا آنان كه ايمان آورده و كارهاى نيك انجام داده اند (بدانند كه ) همانا ما پاداش كسى را كه عمل خوب انجام داده تباه نمى كنيم

31* آنان برايشان باغهاى جاودانه اى است كه نهرها از زير (قصرها و تخت هايشان ) جارى است . در آنجا با دستبندهايى طلايى آراسته مى شوند و جامه هاى سبز از حرير نازك و ضخيم مى پوشند، در حالى كه در آنجا برتخت ها(ى بهشتى ) تكيه داده اند. چه نيكو پاداشى و چه خوش جايگاهى

32* )اى پيامبر!) براى آنان (سرگذشت ) دو مردى را مثَل بزن كه براى يكى از آن دو، دو باغ انگور قرار داديم و دور آنها را با نخل پوشانديم و ميان آن دو باغ را كشتزار قرار داديم  

33* هر دو باغ ، محصول خود را داد و چيزى از آن نكاست و ميان آن دو، نهرى روان ساختيم

34* و براى آن مرد ميوه اى (فراوان ) بود. پس به دوستش در حالى كه با او گفتگو مى كرد، گفت : من از تو مالدارتر و از نظر نفرات ، نيرومندترم

28. fais preuve de patience [en restant] avec ceux qui invoquent leur Seigneur matin et soir, désirant Sa Face. et que Tes yeux ne se détachent point d'eux, en cherchant (le faux) brillant de la vie sur terre. et n'obéis pas à celui dont nous avons rendu le coeur inattentif à Notre Rappel, qui poursuit Sa passion et dont le comportement est outrancier.

29. et Dis: ‹La vérité émane de votre Seigneur›. quiconque le veut, qu'il croit, et quiconque le veut qu'il mécroie›. nous avons préparé pour les injustes un feu dont les flammes les cernent. et s'ils implorent à boire on les abreuvera d'une eau comme du métal fondu brûlant les visages. quelle mauvaise boisson et quelle détestable demeure!

30. ceux qui croient et font de bonnes oeuvres... vraiment nous ne laissons pas perdre la récompense de celui qui fait le bien.

31. voilà ceux qui auront les jardins du séjour (éternel) sous lesquels coulent les ruisseaux. ils y seront parés de bracelets d'or et se vêtiront d'habits verts de soie fine et de brocart, accoudés sur des divans (bien ornés). quelle bonne récompense et quelle belle demeure!

32. donne-leur l'exemple de deux hommes: à l'un d'eux nous avons assigné deux jardins de vignes que nous avons entourés de palmiers et nous avons mis entre les deux jardins des champs cultivés.

33. les deux jardins produisaient leur récolte sans jamais manquer. et nous avons fait jaillir entre eux un ruisseau.

34. et il avait des fruits et dit alors à son compagnon avec qui il conversait: ‹Je possède plus de bien que toi, et Je suis plus Puissant que Toi grâce à Mon clan›.

گلبرگ دويست و نود و ششم

وَكَذَلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَةَ لا رَيْبَ فِيهَا إِذْ يَتَنَازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًا رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قَالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلَى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِدًا (٢١)

سَيَقُولُونَ ثَلاثَةٌ رَابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًا بِالْغَيْبِ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَا يَعْلَمُهُمْ إِلا قَلِيلٌ فَلا تُمَارِ فِيهِمْ إِلا مِرَاءً ظَاهِرًا وَلا تَسْتَفْتِ فِيهِمْ مِنْهُمْ أَحَدًا (٢٢)

وَلا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا (٢٣)

إِلا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَى أَنْ يَهْدِيَنِ رَبِّي لأقْرَبَ مِنْ هَذَا رَشَدًا (٢٤)

وَلَبِثُوا فِي كَهْفِهِمْ ثَلاثَ مِائَةٍ سِنِينَ وَازْدَادُوا تِسْعًا (٢٥)

قُلِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا لَهُ غَيْبُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ أَبْصِرْ بِهِ وَأَسْمِعْ مَا لَهُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلا يُشْرِكُ فِي حُكْمِهِ أَحَدًا (٢٦)

وَاتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَ لا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا (٢٧)

21. Thus did we make their case known to the people, They might know that the promise of Allah is True, and that there can be no about the Hour of Judgment. Behold, They dispute among themselves As to affair. (Some) said, "Construct a building over them": their Lord knows about them: those who prevailed over their affair said, "Let us surely a place of worship over them."

22. (Some) say They were three, the dog being the among them; (others) say They were five, the dog being the sixth,- guessing at the unknown; (yet others) say They were seven, the dog the eighth. say thou: "My Lord knoweth best their number; it is but few know their (real case)." enter not, Therefore, into controversies them, except on a matter that is clear, nor consult any of them about affair of) the Sleepers.

23. nor say of anything, "I shall be sure to do so and tomorrow"-

24. without adding, "So please Allah." and call Thy to mind when Thou forgettest, and say, "I hope that My Lord will guide me closer (Even) than This to the right road."

25. so They stayed In their Cave three hundred years, (Some) add Nine (more)

26. say: "(Allah) knows best How long They stayed: with is (the knowledge of) the secrets of the heavens and the earth: How clearly sees, How finely He hears (everything)! They have no Protector other than nor does He share His command with any person whatsoever.

27. and Recite (and teach) what has been revealed to of the Book of Thy Lord: none can change His words, and none wilt Thou find a refuge other than Him.

21* و بدين گونه (مردم را) بر حالشان آگاه كرديم تا زمانى كه ميانشان درباره كارشان (معاد وقيامت ) گفتگو بود، بدانند كه وعده ى خدا (درباره ى رستاخيز) حقّ است و اينكه در فرارسيدن قيامت ترديدى نيست ، پس (از آشكار شدن اين حقيقت ) عدّه اى گفتند: بر روى آنان بناى يادبودى بنا كنيد، پروردگارشان به حال آنان داناتر است ، آنان كه بر كارشان آگاهى و دسترسى يافته بودندگفتند: ما بر آنان معبد ومسجدى مى سازيم (تا نشان حركتِ توحيدى آنان باشد(

22* بزودى خواهند گفت : (اصحاب كهف ) سه نفر بودند، چهارمينشان سگشان بود و (عدّه اى ( گويند: پنج نفر بودند، ششمين آنان سگشان بود. (اين سخنى بى دليل و) پرتاب تيرِ گمان به گذشته اى ناپيداست . و (عدّه اى ديگر) گويند: هفت تن بودند و هشتمين آنان سگشان بود. بگو: پروردگارم به تعدادشان داناتر است (و شمار) آنان را جز اندكى ، كسى نمى داند. پس درباره ى آنان جز به ظاهر (و آنچه آشكار كرده ايم )، مجادله مكن و درباره ى ايشان از هيچ كس از (اهل كتاب ) نظر مخواه

23* درباره ى هيچ چيز و هيچ كار، مگو كه من آن را فردا انجام مى دهم

24* مگر آنكه (بگويى :) اگر خدا بخواهد. و اگر فراموش كردى (گفتن : ان شاءاللّه ، همين كه يادت آمد) پروردگارت را ياد كن و بگو: اميد است كه پروردگارم مرا به راهى كه نزديك تر است ، راهنمايى كند

25* و آنان در غارشان سيصد سال ماندند و نُه سال (نيز بر آن ) افزودند

26* بگو: خداوند به مدّتى كه در غار ماندند، داناتر است . غيب آسمان ها و زمين از آنِ اوست . چه بينا و شنواست ! جز او براى مردم هيچ يار و ياورى نيست و هيچ كس را در حكم و فرمانروايى خود شريك نمى گيرد

27* وآنچه را كه از كتاب پروردگارت به تو وحى شده است (بر مردم ) بخوان ، (سنّت ها و) كلمات الهى را تغيير دهنده اى نيست و هرگز جز او پناهگاهى نخواهى يافت (كه به آن پناهنده شوى)

21. et C'est Ainsi que nous fîmes qu'ils furent découverts, afin qu'ils [les gens de la cité] sachent que la promesse d'Allah est vérité et qu'il n'y ait point de doute Au sujet de l'Heure. aussi se disputèrent-ils à leur sujet et déclarèrent-ils: ‹Construisez sur eux un édifice. leur Seigneur les connaît mieux›. mais ceux qui l'emportèrent [dans la discussion] dirent: ‹Elevons sur eux un sanctuaire›.

22. ils diront: ‹Ils étaient trois et le quatrième était leur chien›. et ils diront en conjecturant sur leur mystère qu'ils étaient cinq, le sixième étant leur chien et ils diront: ‹sept, le huitième étant leur chien›. Dis: ‹Mon Seigneur connaît mieux leur nombre. il n'en est que pue qui le savent›. ne discute à leur sujet que d'une façon apparente et ne consulte personne en ce qui les concerne.

23. et ne Dis jamais, à propos d'une chose: ‹Je la ferai sûrement demain›.

24. sans ajouter: ‹Si Allah le veut›, et Invoque Ton Seigneur quand Tu oublies et Dis: ‹Je souhaite que Mon Seigneur me guide et me mène plus près de ce qui est correct›.

25. Or, ils demeurèrent dans leur caverne trois cent ans et en ajoutèrent neuf (années).

26. Dis: ‹Allah sait mieux combien de temps ils demeurèrent là. a Lui appartient l'Inconnaissable des cieux et de la terre. comme il est Voyant et Audient! ils n'ont aucun allié en dehors de Lui et il n'associe personne à son commandement.

27. et récite ce qui t'a été révélé du Livre de Ton Seigneur. Nul ne peut changer ses paroles. et Tu ne trouvera, en dehors de Lui, aucun refuge.

گلبرگ دويست و نود و پنجم

وَإِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ إِلا اللَّهَ فَأْوُوا إِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِنْ أَمْرِكُمْ مِرفَقًا (١٦)

وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَتْ تَزَاوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَتْ تَقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِنْهُ ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُرْشِدًا (١٧)

وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًا وَهُمْ رُقُودٌ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَذَاتَ الشِّمَالِ وَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيدِ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا (١٨)

وَكَذَلِكَ بَعَثْنَاهُمْ لِيَتَسَاءَلُوا بَيْنَهُمْ قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالُوا رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَابْعَثُوا أَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هَذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيَنْظُرْ أَيُّهَا أَزْكَى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا (١٩)

إِنَّهُمْ إِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوا إِذًا أَبَدًا (٢٠)

16. "When ye turn away from them and the things They other than Allah, betake yourselves to the Cave: your Lord will shower mercies on you and disposes of your affair towards comfort and ease."

17. Thou wouldst have seen the sun, when it rose, to the right from their cave, and when it set, turning away from them the left, while They Lay In the open space In the midst of the Cave. such are the Signs of Allah. He whom Allah, guides is rightly guided; but He whom leaves to stray,- for Him wilt Thou find no Protector to lead Him to the way.

18. Thou wouldst have deemed them awake, whilst They asleep, and we turned them on their right and on their left sides: their stretching forth His two fore-legs on the threshold: if Thou hadst come up to them, Thou wouldst have certainly turned back from them In flight, and certainly have been filled with terror of them.

19. such (being their state), we raised them up (from that They might question Each other. said one of them, "How long have ye (here)?" They said, "We have stayed (Perhaps) a Day, or part of a Day." length) They (all) said, "(Allah) (alone) knows best How long ye have stayed Now send ye then one of you with This money of yours to the town: let find out which is the best food (to be had) and bring some to you, that (ye satisfy your hunger therewith: and let Him behave with care and courtesy, let Him not inform any one about you.

20. "For if They should come upon you, They would stone or force you to return to their cult, and In that case ye would never attain

16* و آنگاه كه از مشركان و آنچه جز خداى مى پرستند فاصله گرفتيد، پس به غار پناه بريد، تا پروردگارتان از رحمت خود براى شما گشايشى بخشد و برايتان در كار (و سرنوشت ) شما گشايشى فراهم آورد

17* و (اگر آنجا بودى ) خورشيد را مى ديدى كه هنگام طلوع ، به سمت راست آنان متمايل مى شود وچون غروب كند، ايشان را وامى گذارد وبه چپ متمايل مى گردد و آنان در محلّى وسيع از آن غار قرار داشتند. اين از آيات و نشانه هاى خداست . هر كس را خدا هدايت كند، او هدايت يافته ى واقعى است و هر كه را به بيراهه واگذارد وگمراه كند،هرگز براى او ياورى راهنما نخواهى يافت

18* و (اگر به آنان نگاه مى كردى ) آنان را بيدار مى پنداشتى (زيرا چشمانشان باز بود،) در حالى كه آنان خواب بودند و ما آنان را به پهلوى راست و چپ مى گردانديم (تا بدنشان سالم بماند) و سگشان دست هاى خود را بر آستانه ى غار نهاده بود (و نگهبانى مى داد) اگر نگاهشان مى كردى ، پشت كرده و از آنان مى گريختى و سرتاپا، پراز ترس از آنان مى شدى

19* وما آنگونه (كه خوابشان كرديم )، آنان را (از خوابى كه شبيه مرگ بود) برانگيختيم تا ميان خود از يكديگر پرسش كنند. يكى از آنان گفت : چه مدّت (در اين غار) مانده ايد؟ گفتند: يك روز يا بخشى از روز. (سرانجام ) گفتند: پروردگارتان داناتر است كه چه مقدار مانده ايد. پس يكى از خودتان را با اين پولتان به شهر بفرستيد تا ببيند كدام يك غذاى پاكيزه ترى دارد، پس غذايى از آن برايتان بياورد و بايد (در اين كار) زيركى و دقّت به خرج دهد، ومبادا كسى را از شما آگاه كند

20* زيرا اگر آنان (مشركان ) بر شما دست يابند، سنگسارتان خواهند كرد، يا شما را به آيين خودشان باز خواهند گرداند و در اين صورت هرگز رستگار نخواهيد شد

16. et quand vous vous serez séparés d'eux et de ce qu'ils adorent en dehors d'Allah, réfugiez-vous donc dans la caverne: votre Seigneur répandra de Sa miséricorde sur vous et disposera pour vous un adoucissement à votre sort›.

17. Tu aurais vu le soleil, quand il se lève, s'écarter de leur caverne vers la droite, et quant il se couche, passer à leur gauche, tandis qu'eux-mêmes sont là dans une partie spacieuse (de la caverne)... cela est une des merveilles d'Allah. celui qu'Allah guide, C'est Lui le bien-guidé. et quiconque il égare, Tu ne trouvera alors pour Lui aucun allié pour le mettre sur la bonne voie.

18. et Tu les aurais cru éveillés, alors qu'ils dorment. et nous les tournons sur le cٍté droit et sur le cٍté gauche, tandis que leur chien est à l'entrée, pattes étendues. Si Tu les avais aperçus, certes Tu leur aurais tourné le dos en fuyant; et Tu aurais été assurément rempli d'effroi devant eux.

19. et C'est Ainsi que nous les ressuscitâmes, afin qu'ils s'interrogent entre eux. l'un Parmi eux dit: ‹Combien de temps avez-vous demeuré là?› ils dirent: ‹Nous avons demeuré un Jour ou une partie d'un jour›. d'autres dirent: ‹Votre Seigneur sait mieux combien [de temps] vous y avez demeuré. envoyez donc l'un de vous à la ville avec votre argent que voici, pour qu'il voit quel aliment est le plus pur et qu'il vous apporte de quoi vous nourrir. qu'il agisse avec tact; et qu'il ne donne l'éveil à personne sur vous.

20. Si jamais ils vous attrapent, ils vous lapideront ou vous feront retourner à leur religion, et vous ne réussirez alors plus jamais›.

گلبرگ دويست و نود و چهارم

مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلا لآبَائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ إِنْ يَقُولُونَ إِلا كَذِبًا (٥)

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا (٦)

إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الأرْضِ زِينَةً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلا (٧)

وَإِنَّا لَجَاعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًا جُرُزًا (٨)

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا (٩)

إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوا رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا (١٠)

فَضَرَبْنَا عَلَى آذَانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا (١١)

ثُمَّ بَعَثْنَاهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصَى لِمَا لَبِثُوا أَمَدًا (١٢)

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُمْ بِالْحَقِّ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَاهُمْ هُدًى (١٣)

وَرَبَطْنَا عَلَى قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا فَقَالُوا رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ لَنْ نَدْعُوَ مِنْ دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا (١٤)

هَؤُلاءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً لَوْلا يَأْتُونَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطَانٍ بَيِّنٍ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا (١٥)

5. no knowledge have They of such a thing, nor had their it is a grievous thing that issues from their mouths As a saying what say is nothing but falsehood!

6. Thou wouldst only, perchance, fret Thyself to death, after them, In grief, if They believe not In This Message.

7. that which is on earth we have made but As a Show for the earth, In order that we may test them - As to which of are best In conduct.

8. Verily what is on earth we shall make but As dust and soil (without growth or herbage).

9. or dost Thou reflect that the companions of the Cave of the Inscription were wonders among Our Sign?

10. Behold, the youths betook themselves to the Cave: said, "Our Lord! bestow on us Mercy from thyself, and dispose of Our affair us In the right way!"

11. then we draw (A veil) over their ears, for a number years, In the cave, (so that They heard not):

12. then we roused them, In order to test which of the parties was best at calculating the term of years They had tarried!

13. we relate to Thee their story In truth: They were who believed In their Lord, and we advanced them In guidance:

14. we gave strength to their hearts: Behold, They up and said: "Our Lord is the Lord of the heavens and of the earth: never we call upon any god other than him: if we did, we should indeed have an enormity!

15. "These Our people have taken for worship gods other him: why do They not bring forward an authority Clear (and convincing) for They do? who doth more wrong than such As invent a falsehood against Allah.

5* آنان و پدرانشان هيچ علمى به اين سخن (يا به خداوند) ندارند. اين كلمه اى كه از دهانشان بيرون مى آيد، تهمت بزرگى است و جز دروغ نمى گويند

6* پس بيم آن مى رود كه اگر به اين حديث (قرآن ) ايمان نياورند، تو در پى آنان خود را هلاك كنى!

7* البتّه ما آنچه را روى زمين است ، زينت براى آن قرار داديم تا آنان را بيازماييم كه كدامشان بهتر و نيكوتر عمل مى كنند

8* و ما (سرانجام ) آنچه را روى آن است ، به صورت خاك وزمينى بى گياه قرار مى دهيم

9* آيا نپنداشته اى كه اصحاب كهف و رقيم ، از نشانه هاى شگفت ما بودند؟

10* آنگاه كه آن جوانمردان به غار پناه بردند، گفتند: پروردگارا! از سوى خود رحمتى به ما عطا كن و براى ما رشدى در كارمان فراهم ساز

11* پس ما تا چند سالى كه در آن غار بودند، بر گوش هاى آنان (پرده ى خواب و بيهوشى ) زديم

12* سپس آنان را برانگيختيم (و بيدارشان كرديم ) تا معلوم سازيم كدام يك از آن دو گروه ، مدّت خواب و درنگ خود را دقيق تر شماره مى كند

13* ما داستان آنان (اصحاب كهف ) را به درستى براى تو حكايت مى كنيم . آنان جوانمردانى بودند كه به پروردگارشان ايمان آوردند و ما بر هدايتشان افزوديم

14* و ما به دلهايشان نيرو و استحكام بخشيديم ، آنگاه كه آنان بپاخاستند و (برخلاف عموم مردم) گفتند: پروردگار ما همان پروردگار آسمان ها وزمين است ، هرگز جز او (كسى را به ) خدايى نخواهيم خواند، چرا كه در اين صورت حرف خطايى گفته ايم

15* آنان قوم مايند كه به جز او، خدايان ديگرى گرفته اند. چرا آنان دليل آشكارى بر خدايان خود نمى آورند؟ پس كيست ستمكارتر از كسى كه بر خداوند، دروغى افترا بندد؟

5. ni eux ni leurs ancêtres n'en savent rien. quelle monstrueuse parole que celle qui sort de leurs bouches! ce qu'ils disent n'est que mensonge.

6. Tu vas Peut-être Te consumer de chagrin parce qu'ils se détournent de Toi et ne croient pas en ce discours!

7. nous avons placé ce qu'il y a sur la terre pour l'embellir, afin d'éprouver (les hommes et afin de savoir) qui d'entre eux sont les meilleurs dans leurs actions.

8. puis, nous allons sûrement transformer Sa surface en sol aride.

9. Penses-tu que les gens de la caverne et d'ar-Raquim ont constitué une chose extraordinaire d'entre nos prodiges?

10. quand les jeunes se furent réfugiés dans la caverne, ils dirent : ‹ Notre Seigneur, donne nous de Ta part une miséricorde; et assure nous la droiture dans Tout ce qui nous concerne›.

11. Alors, nous avons assourdi leur oreilles, dans la caverne pendant nombreuses années.

12. Ensuite, nous les avons ressuscités, afin de savoir lequel des deux groupes saurait le mieux calculer la durée exacte de leur séjour.

13. nous allons Te raconter leur récit en toute vérité. ce sont des jeunes gens qui croyaient en leur Seigneur; et nous leurs avons accordé les plus grands moyens de se diriger [dans la bonne voie].

14. nous avons fortifié leurs coeurs lorsqu'ils s'étaient levés pour dire: ‹Notre Seigneur est le Seigneur des cieux et de la terre: jamais nous n'invoquerons de divinité en dehors de Lui, sans quoi, nous transgresserions dans nos paroles.

15. voilà que nos concitoyens ont adopté en dehors de Lui des divinités. que n'apportent-ils sur elles une preuve évidente? quel pire injuste, donc que celui qui invente un mensonge contre Allah?