گلبرگ دویست و شصت و چهارم

قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا لَكَ أَلا تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ (٣٢)

قَالَ لَمْ أَكُنْ لأسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ (٣٣)

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ (٣٤)

وَإِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلَى يَوْمِ الدِّينِ (٣٥)

قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ (٣٦)

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ (٣٧)

إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ (٣٨)

قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأرْضِ وَلأغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ (٣٩)

إِلا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ (٤٠)

قَالَ هَذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ (٤١)

إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ (٤٢)

وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ (٤٣)

لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِكُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ (٤٤)

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ (٤٥)

ادْخُلُوهَا بِسَلامٍ آمِنِينَ (٤٦)

وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَى سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ (٤٧)

لا يَمَسُّهُمْ فِيهَا نَصَبٌ وَمَا هُمْ مِنْهَا بِمُخْرَجِينَ (٤٨)

نَبِّئْ عِبَادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (٤٩)

وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ الْعَذَابُ الألِيمُ (٥٠)

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ (٥١)

32. ((Allah)) said: "O Iblis! what is your reason for not being among those who prostrated themselves?"

33. (Iblis) said: "I am not one to prostrate Myself to man, whom Thou Didst create from sounding clay, from mud moulded into shape."

34. ((Allah)) said: "Then get Thee out from here; for Thou art rejected, accursed.

35. "And the curse shall be on Thee till the Day of Judgment."

36. (Iblis) said: "O My Lord! give me then respite till the Day the (dead) are raised."

37. ((Allah)) said: "Respite is granted Thee

38. "Till the Day of the time appointed."

39. (Iblis) said: "O My Lord! because Thou hast put me In the wrong, I will make (wrong) fair-seeming to them on the earth, and I will put them all In the wrong,-

40. "Except Thy servants among them, sincere and purified (by Thy Grace)."

41. ((Allah)) said: "This (way of My sincere servants) is indeed a way that leads straight to Me.

42. "For over My servants no authority shalt Thou have, except such As put themselves In the wrong and follow thee."

43. and Verily, Hell is the promised abode for them all!

44. to it are seven gates: for Each of those gates is a (special) class (of sinners) assigned.

45. the righteous (will be) amid Gardens and fountains (of clear-flowing water).

46. (Their greeting will be): "Enter ye here In peace and security."

47. and we shall remove from their hearts any lurking sense of injury: (They will be) brothers (joyfully) facing Each other on thrones (of dignity).

48. there no sense of fatigue shall touch them, nor shall They (ever) be asked to leave.

49. Tell My servants that I am indeed the Oft-forgiving, Most Merciful;

50. and that My penalty will be indeed the Most grievous penalty.

51. Tell them about the guests of Abraham.

32* [خدای] گفت : ای ابلیس ، تو را چیست که با سجده کنندگان نباشی؟

33* گفت : من نه آنم که برای بشری که او را از گلی خشک بر آمده از لجنی بویناک آفریده ای سجده کنم.

34* گفت : پس از آنجا بیرون رو که تو رانده ای .

35* و همانا تا روز پاداش و کیفر بر تو لعنت است.

36* گفت : خداوندا، پس مرا تا روزی که برانگیخته میشوند مهلت ده.

37* گفت : تو از مهلت یافتگانی ،

38* تا روز آن هنگام دانسته

39* گفت : خداوندا ، به سبب آنکه مرا به راه هلاکت افکندی هر آینه در زمین [باطل را] در نظرشان می آرایم و همگیشان را گمراه میکنم.-به هلاکت میبرم-.

40* مگر آن بندگانت، از میان آنان ، که پاک و ویژه و برگزیده تو باشند.

41* [خدای] گفت : این راهی است راست که [نگهداشت آن] برمن است .

42* همانا تو را بر بندگان [ویژه] من دستیابی و چیرگی نیست ، مگر گمراهان – روندگان راه شر و فساد و هلاکت- که تو را پیروی کنند.

43* و همانا دوزخ وعده گاه همه آنهاست .

44* آن را هفت در است که هر دری را بخشی جداگانه از آنان (گمراهان)است .

45* همانا پرهیزگاران در بوستانها و چشمه سارهایند.

46* [گویندشان:] به سلامتی و ایمنی در آیید.

47* و هر بدخواهی و کینه ای که در سینه شان بود برکندیم ، برادرانی بر تختهایی رویاروی هم اند.

48* در آنجا رنجی بدیشان نرسد و از آنجا بیرونشان نکنند .

49* بندگانم را خبر ده که من آمرزگار و مهربانم.

50* و اینکه عذاب من عذاب دردناک است .

51* و آنان را از مهمانان ابراهیم خبر ده.

32. excepté Iblis qui refusa d'être avec les prosternés.

33. alors [Allah] dit: ‹ Iblis, pourquoi n'es-tu pas Au nombre des prosternés?›

34. il dit: ‹Je ne puis me prosterner devant un homme que Tu as créé d'argile crissante, extraite d'une boue malléable›.

35. - et [Allah] dit: ‹Sors de là [du Paradis], car Te voilà banni!

36. et malédiction sur toi, jusqu'au Jour de la rétribution!›

37. - il dit: ‹ Mon Seigneur, donne-moi donc un délai jusqu'au Jour où ils (les gens) seront ressuscités›.

38. [Allah] dit: Tu es de ceux à qui ce délai est accordé,

39. jusqu'au Jour de l'instant connu› [d'Allah].

40. - il dit: ‹ Mon Seigneur, parce que Tu m'as induit en erreur, Eh bien Je leur enjoliverai la vie sur terre et les égarerai tous,

41. à l'exception, Parmi eux, de Tes serviteurs élus.›

42. - ‹[Allah] dit: Voici une voie droite [qui mène] vers Moi.

43. sur Mes serviteurs Tu n'auras aucune autorité, excepté sur celui qui Te suivra Parmi les dévoyés.

44. et l'Enfer sera sûrement leur lieu de rendez-vous à tous.

45. Certes, les pieux seront dans des jardins avec des sources.

46. ‹Entrez-y en paix et en sécurité›.

47. et nous aurons arraché toute rancune de leurs poitrines: et ils se sentiront frères, faisant Face les uns aux autres sur des lits.

48. nulle fatigue ne les y touchera. et on ne les en fera pas sortir.

49. Informe Mes serviteurs que C'est Moi le Pardonneur, le Très Miséricordieux.

50. et que Mon châtiment est certes le châtiment douloureux.

51. et informe-les Au sujet des hٍtes d'Abraham

گلبرگ دویست و شصت و سوم

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَزَيَّنَّاهَا لِلنَّاظِرِينَ (١٦)

وَحَفِظْنَاهَا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ (١٧)

إِلا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ مُبِينٌ (١٨)

وَالأرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ (١٩)

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرَازِقِينَ (٢٠)

وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ (٢١)

وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ فَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَسْقَيْنَاكُمُوهُ وَمَا أَنْتُمْ لَهُ بِخَازِنِينَ (٢٢)

وَإِنَّا لَنَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَنَحْنُ الْوَارِثُونَ (٢٣)

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ (٢٤)

وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ (٢٥)

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الإنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ (٢٦)

وَالْجَانَّ خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَارِ السَّمُومِ (٢٧)

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ صَلْصَالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ (٢٨)

فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ (٢٩)

فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ (٣٠)

إِلا إِبْلِيسَ أَبَى أَنْ يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ (٣١)

16. It is we who have set out the zodiacal Signs In the heavens, and made them fair-seeming to (all) beholders;

17. And (moreover) we have guarded them from every evil spirit accursed:

18. But any that gains a hearing by stealth, is pursued by a flaming fire, bright (to see).

19. And the earth we have spread out (Like a carpet); set thereon mountains firm and immovable; and produced therein all kinds of things In due balance.

20. And we have provided therein means of subsistence,- for you and for those for whose sustenance ye are not responsible.

21. And there is not a thing but its (sources and) treasures (inexhaustible) are with us; but we only send down thereof In due and ascertainable measures.

22. And we send the fecundating winds, then cause the rain to descend from the sky, therewith providing you with water (in abundance), though ye are not the guardians of its stores.

23. And Verily, it is we who give life, and who give death: it is we who remain inheritors (after all else passes away).

24. To us are known those of you who hasten forward, and those who lag behind.

25. Assuredly it is Thy Lord who will gather them together: for He is perfect In wisdom and knowledge.

26. We created man from sounding clay, from mud moulded into shape;

27. And the Jinn race, we had created before, from the Fire of a Scorching wind.

28. Behold! Thy Lord said to the angels: "I am about to create man, from sounding clay from mud moulded into shape;

29. "When I have fashioned Him (in due proportion) and breathed into Him of My spirit, fall ye down In obeisance unto Him."

30. So the angels prostrated themselves, all of them together:

31. Not so Iblis: He refused to be among those who prostrated themselves.

16* ما در آسمانها كاخهاي بلند بر افراشتيم و بر چشم بينايان عالم آن كاخها را به زيبو و زيور بياراستيم .

17* و آن را از دستبرد شيطان مردود و محفوظ داشتيم .

18* ليكن هر شيطاني براي سرقت سمع به آسمان نزديك شد تير شهاب شعله آسماني او را تعقيب كرد

19* و زمين را هم ما بگسترديم و در آن كوههاي عظيم برنهاديم و از آن هر گياه و هر نبات مناسب و موافق حكمت و عنايت برويانديم .

20* و در آن زمين هم لوازم معاش شما نوع بشر را مهيا كرديم و هم بر ساير حيوانات كه شما به آنها روزي نمي دهيد غذا فراهم ساختيم .

21* و هيچ چيز در عالم نيست جز آنكه منبع و خزينه آن نزد ما خواهد بود ولي از آن بر عالم خلق الا به قدر معين كه مصلحت است نمي فرستيم .

22* و ما بادهاي آبستن كن رحم طبيعت را فرستاديم و هم باران را از آسمان فرود آورديم نباتات و حيوانات شما را سيراب گردانيديم (وگرنه) شما نمي توانستيد منبع ساخته و جاري سازيد.

23* و مائيم كه خلايق را زنده ميكنيم و ميميرانيم و وارث همه خلق كه فاني ميشوند ما هستيم .

24* و البته علم ما به همه گذشتگان و آيندگان شما احاطه كامل دارد .

25* و البته خداي تو همه خلايق را محشور خواهد كرد كه كار او از روي علم و حكمت است .

26* و همانا انساني را از گل ولاي سالخورده تغيير يافته بيافريديم .

27* و طايفه ديوان را پيش تر از آتش گدازنده خلق كرديم .

28* و آنگاه كه پروردگار به فرشتگان فرمود من بشري از ماده گل و لاي خلق خواهم كرد .

29* پس چون او را مستوي قرار دادم و در او از روح خويش دميدم بر او سجده كنيد .

30* همه فرشتگان سجده كردند .

31* مگر ابليس كه سجده كننده نبود.

گلبرگ دويست و شصت و دوم

آغاز سوره مباركه حجر

۞بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ۞

الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُبِينٍ (١)

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمِينَ (٢)

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَيَتَمَتَّعُوا وَيُلْهِهِمُ الأمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (٣)

وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلا وَلَهَا كِتَابٌ مَعْلُومٌ (٤)

مَا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُونَ (٥)

وَقَالُوا يَا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ (٦)

لَوْ مَا تَأْتِينَا بِالْمَلائِكَةِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (٧)

مَا نُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ إِلا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوا إِذًا مُنْظَرِينَ (٨)

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ (٩)

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الأوَّلِينَ (١٠)

وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ (١١)

كَذَلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ (١٢)

لا يُؤْمِنُونَ بِهِ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الأوَّلِينَ (١٣)

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَظَلُّوا فِيهِ يَعْرُجُونَ (١٤)

لَقَالُوا إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ (١٥)

Starting of Al hijr surah

In the name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.

1. A. L. R. these are the ayats of Revelation,- of a Qur'an that makes things clear.

2. Again and again will those who disbelieve, wish that They had bowed (to Allah.s will) In Islam.

3. Leave them alone, to enjoy (the good things of This life) and to please themselves: let (false) hope amuse them: soon will knowledge (undeceive them).

4. Never did we destroy a population that had not a term decreed and assigned beforehand.

5. Neither can a people anticipate its term, nor delay it.

6. They say: "O Thou to whom the Message is being revealed! truly Thou art mad (or possessed)!

7. "Why bringest Thou not angels to us if it be that Thou hast the truth?"

8. We send not the angels down except for just cause: if They came (to the ungodly), Behold! no respite would They have!

9. We have, without doubt, sent down the Message; and we will Assuredly guard it (from corruption).

10. We did send apostles before Thee amongst the religious Sects of old:

11. But never came an apostle to them but They Mocked Him.

12. Even so do we let it creep into the hearts of the sinners -

13. That They should not believe In the (Message); but the ways of the ancients have passed away.

14. Even if we opened out to them a gate from heaven, and They were to continue (All day) ascending therein,

15. They would only say: "Our eyes have been intoxicated: Nay, we have been bewitched by sorcery."

به نام خداوند بخشنده مهربان

1* الر اينست آيات خدا وقرآن كه راه حق و باطل را روشن و آشكار مي گرداند.

2* كافران اي بسا آرزو كنند كه كاش مسلم و خدا پرست بودند .

3* اينها (كافران) را واگذار تا بخورند و بهره گيرند و آرزو و آمال آنها را به بازي بگيرد پس به زودي خواهند فهميد.

4* و ما هيچ ملك و ملتي را هلاك نكرديم جز بهنگامي معين.

5* اجل هيچ قومي از آنچه معين است پيش و پس نخواهد شد .

6* كافران گويند اي كسي كه مدعي آني كه قرآن زا جانب خدا بر من نازل شده تو به عقيده ما محققا ديوانه اي

7* اگر راست ميگوئي چرا فرشتگان بر ما نازل نمي شوند.

8* ما فرشتگان را جز براي حق نخواهيم فرستاد وآنگاه كه بفرستيم ديگر كافران لحظه اي بر هلاكتشان مهلتي نخواهند يافت .

9* البته ما قرآن را بر تو نازل كرديم و ما هم او را محققا محفوظ خواهيم داشت .

10* ما پيش از تو هم رسولاني بر امم سالفه فرستاديم

11* ولي هيچ رسولي بر اين مردم نادان نمي آيد جز اينكه به استهزاي او مي پرداختند.

12* اينگونه ما قرآن را در دل زشت كاران داخل سازيم

13* ايمان نمي آورند به او و نسبت به رسولان و كتب آسماني ، عادت امم سابقه هم مانند امت تو بر همين انكار و استهزا گشت .

14* و اگر ما بر اين كافران امتت دري از آسمان بگشاييم تا دايم عروج كنند.

15* باز هم بر انكار تو خواهند گفت چشمان ما را (محمد) فرو بسته و در ما سحرو جادويي به كار برده است .

به نام خداوند توبه پذير و مهربان

خلاصه داستان های جزء سیزدهم

۩ ادامه داستان حضرت یوسف ۩

یوسف ادامه داد : من هرگز نفس سركش خويش را تبرئه نمى كنم چراكه (مى دانم ) اين نفس اماره ما را به بديها فرمان مى دهد)) . مگر آنچه پروردگارم رحم كند ، و در هـر حـال در برابر اين گناه از او اميد عفو و بخشش دارم چرا كه پروردگارم غفور و رحيم است. شكست همسر عزيزمصر كه نامش ((زليخا)) يا ((راعيل )) بود در مسير گناه باعث تنبه او گرديد, و از كردار ناهنجار خود پشيمان گشت و روى به درگاه خداآورد.

و خـوشـبـخت كسانى كه از شكستها, پيروزى مى سازند و از ناكاميها كاميابى , واز اشتباهات خود راههاى صحيح زندگى را مى يابند و در ميان تيره بختيها نيكبختى خود را پيدا مى كنند.

شكست همسر عزيزمصر كه نامش ((زليخا)) يا ((راعيل )) بود در مسير گناه باعث تنبه او گرديد, و از كردار ناهنجار خود پشيمان گشت و روى به درگاه خداآورد.

و خـوشـبـخت كسانى كه از شكستها, پيروزى مى سازند و از ناكاميها كاميابى , واز اشتباهات خود راههاى صحيح زندگى را مى يابند و در ميان تيره بختيها نيكبختى خود را پيدا مى كنند.

نماينده ويژه ((ملك )) وارد زندان شد و به ديدار يوسف شتافت و اظهارداشت كه او علاقه شديدى به تو پيدا كرده است برخيز تا نزد او برويم .

يـوسف به نزد ملك آمد و با او به گفتگو نشست ; هنگامى كه ملك با وى گفتگو كرد (و سخنان پـرمـغـز و پـرمايه يوسف را كه از علم و هوش و درايت فوق العاده اى حكايت مى كرد شنيد, بيش از پيش شيفته و دلباخته او شد و) گفت :تو امروز نزد ما داراى منزلت عالى و اختيارات وسيع هستى و مورد اعتماد و وثوق ما خواهى بود ، تـو بـايـد امروز در اين كشور, مصدر كارهاى مهم باشى و بر اصلاح امورهمت كنى , يوسف پـيشنهاد كرد, خزانه دار كشور مصر باشد و گفت : مرا در راس خزانه دارى اين سرزمين قرار ده چـرا كـه مـن هـم حـافظ و نگهدار خوبى هستم و هم به اسرار اين كار واقفم .

يوسف مى دانست يك ريشه مهم نابسامانيهاى آن جامعه مملو از ظلم و ستم در مسائل اقتصاديش نـهفته است , اكنون كه آنها به حكم اجبار به سراغ او آمده اند,چه بهتر كه نبض اقتصاد كشور مصر, مـخصوصا مسائل كشاورزى را در دست گيرد وبه يارى مستضعفان بشتابد, از تبعيضها تا آنجا كه قـدرت دارد بـكـاهد, حق مظلومان را از ظالمان بگيرد, و به وضع بى سر و سامان آن كشور پهناور سامان بخشد.

بـه هـرحـال حـال , خداوند در اينجا مى گويد: و اين چنين ما يوسف را بر سرزمين مصر, مـسلط ساختيم كه هرگونه مى خواست در آن تصرف مى كرد. آرى مـا رحـمـت خـويـش و نـعـمتهاى مادى و معنوى را به هركس بخواهيم وشايسته بدانيم مى بخشيم.

و ما هرگز پاداش نيكوكاران را ضايع نخواهيم كرد ، و اگر هم به طول انجامد سرانجام آنچه را شايسته آن بوده اند به آنها خواهيم داد كه در پيشگاه ما هيچ كار نيكى به دست فراموشى سپرده نمى شود. ولـى مهم اين است كه تنها به پاداش دنيا قناعت نخواهيم كرد وپاداشى كه در آخرت به آنها خواهد رسيد بهتر و شايسته تر است براى كسانى كه ايمان آوردند و تقوا پيشه كردند، سرانجام همان گونه كه پيش بينى مى شد, هفت سال پى درپى وضع كشاورزى مصر بر اثر بارانهاى پـربركت و فراوانى آب نيل كاملا رضايت بخش بود, ويوسف دستور داد مردم مقدار مورد نياز خود را از محصول بردارند و بقيه را به حكومت بفروشند و به اين ترتيب , انبارها و مخازن از آذوقه پر شد .

ايـن هـفت سال پربركت و وفور نعمت گذشت , و قحطى و خشكسالى چهره عبوس خود را نشان داد, و آنـچـنـان آسمان بر زمين بخيل شد كه زرع و نخيل لب ترنكردند, و مردم از نظر آذوقه در مـضـيـقـه افـتـادنـد و يـوسف نيز تحت برنامه و نظم خاصى كه توام با آينده نگرى بود غله به آنها مى فروخت و نيازشان را به صورت عادلانه اى تامين مى كرد.

ايـن خـشـكـسـالـى مـنحصر به سرزمين مصر نبود, به كشورهاى اطراف نيزسرايت كرد, و مردم ((فـلـسـطـيـن )) و سـرزمـيـن ((كنعان )) را كه در شمال شرقى مصر قرارداشتند فرا گرفت , و ((خـانـدان يـعـقوب )) كه در اين سرزمين زندگى مى كردند نيز به مشكل كمبود آذوقه گرفتار شـدنـد, و بـه همين دليل يعقوب تصميم گرفت , فرزندان خود را به استثناى ((بنيامين )) كه به جاى يوسف نزد پدر ماند راهى مصر كند.

آنها با كاروانى كه به مصر مى رفت به سوى اين سرزمين حركت كردند و به گفته بعضى پس از 18 روز راهپيمايى وارد مصر شدند.

طـبـق تـواريـخ , افـراد خارجى به هنگام ورود به مصر بايد خود را معرفى مى كردند تا مامورين به اطـلاع يـوسـف برسانند, هنگامى كه مامورين گزارش كاروان فلسطين را دادند, يوسف در ميان درخـواسـت كـنـندگان غلات نام برادران خود راديد, و آنها را شناخت و دستور داد, بدون آن كه كـسـى بفهمد آنان برادر وى هستنداحضار شوند و آن چنانكه قرآن مى گويد: و برادران يوسف آمـدنـد و بـر او واردشـدنـد او آنـهـا را شـنـاخـت , ولى آنها وى را نشناختند ، آنـهـا حـق داشـتـنـد يوسف را نشناسند, زيرا از يك سو سى تا چهل سال از روزى كه اورا در چاه انـداخته بودند تا روزى كه به مصر آمدند گذشته بود, و از سويى ديگر, آنهاهرگز چنين احتمالى را نـمى دادند كه برادرشان عزيزمصر شده باشد اصلا احتمال حيات يوسف پس از آن ماجرا در نظر آنها بسيار بعيد بود.

به هر حال آنها غله مورد نياز خود را خريدارى كردند.

يوسف برادران را مورد لطف و محبت فراوان قرار داد, و در گفتگورا با آنها باز كرد, برادران گـفـتـنـد: ما, ده برادر از فرزندان يعقوب هستيم , و او نيزفرزندزاده ابراهيم خليل پيامبر بزرگ خـداسـت , اگر پدر ما را مى شناختى احترام بيشترى مى كردى , ما پدر پيرى داريم كه از پيامبران الهى است , ولى اندوه عميقى سراسر وجود او را در بر گرفته !.

يوسف فورا پرسيد: اين همه اندوه چرا؟.

گفتند: او پسرى داشت , كه بسيار مورد علاقه اش بود و از نظر سن از ماكوچكتر بود, روزى همراه مـا براى شكار و تفريح به صحرا آمد, و ما از او غافل مانديم و گرگ او را دريد! و از آن روز تاكنون , پدر براى او گريان و غمگين است .

بعضى از مفسران چنين نقل كرده اند كه عادت يوسف اين بود كه به هركس يك بار شتر غله بيشتر نـمى فروخت , و چون برادران يوسف , ده نفر بودند, ده بارغله به آنها داد, آنها گفتند:

ما پدر پيرى داريم كه به خاطر شدت اندوه نمى تواندمسافرت كند و برادر كوچكى كه براى خدمت و انس , نزد او مانده است , سهميه اى هم براى آن دو به ما مرحمت كن .

يـوسـف دسـتـور داد دو بار ديگر بر آن افزودند, سپس رو كرد به آنها و گفت : درسفر آينده برادر كوچك را به عنوان نشانه همراه خود بياوريد.

سـپـس اضافه كرد: آيا نمى بينيد, حق پيمانه را ادا مى كنم , و من بهترين ميزبانها هستم، و بـه دنبال اين تشويق و اظهار محبت , آنها را با اين سخن تهديد كردكه اگر آن برادر را نـزد مـن نياوريد, نه كيل و غله اى نزد من خواهيد داشت , و نه اصلابه من نزديك شويد. يوسف مى خواست به هر ترتيبى شده ((بنيامين )) را نزد خود آورد, گاهى ازطريق اظهار محبت و گـاهى از طريق تهديد وارد مى شد, ضمنا از اين تعبيرات روشن مى شود كه خريد و فروش غلات در مـصر از طريق وزن نبود بلكه به وسيله پيمانه بود و نيز روشن مى شود كه يوسف به تمام معنى ميهمان نواز بود.

برادران در پاسخ او گفتند: ما با پدرش گفتگو مى كنيم (و سعى خواهيم كرد موافقت او را جلب كنيم ) و ما اين كار را خواهيم كرد ، آنـها يقين داشتند, مى توانند از اين نظر در پدر نفوذ كنند و موافقتش را جلب نمايند و بايد چنين بـاشـد, جـايـى كه آنها توانستند يوسف را با اصرار و الحاح ازدست پدر در آورند چگونه نمى توانند بنيامين را از جدا سازند؟.

در اينجا يوسف براى اين كه عواطف آنها را به سوى خود بيشترجلب كند و اطمينان كافى به آنـها بدهد, ((به كارگزارانش گفت : وجوهى را كه آنها(برادران ) در برابر غله پرداخته اند (دور از چـشـم آنـهـا) در بـارهـايـشـان بـگذاريد, تا به هنگامى كه به خانواده خود بازگشتند (و بارها را گـشودند) آن را بشناسند تا شايد بارديگر به مصر بازگردند، بـرادران يـوسـف با دست پر و خوشحالى فراوان به كنعان بازگشتند, ولى درفكر آينده بودند كه اگـر پـدر بـا فـرستادن برادر كوچك (بنيامين ) موافقت نكند, عزيزمصر آنها را نخواهد پذيرفت و سهميه اى به آنها نخواهد داد.

لذا قرآن مى گويد: هنگامى كه آنها به سوى پدر بازگشتند گفتند: پدر ! دستورداده شده است كه در آينده (سهميه اى به ما ندهند و) كيل و پيمانه اى براى مانكنند، اكنون كه چنين است برادرمان را با ما بفرست تا بتوانيم كيل و پيمانه اى دريافت داريم، و مطمئن باش كه او را حفظ خواهيم كرد . پدر كه هرگز خاطره يوسف را فراموش نمى كرد از شنيدن اين سخن ناراحت و نگران شد, رو بـه آنها كرده گفت : آيا من نسبت به اين (برادر) به شمااطمينان كنم همان گونه كه نسبت به برادرش (يوسف ) در گذشته به شما اطمينان كردم، سـپس اضافه كرد: در هر حال خداوند بهترين حافظ و ارحم الراحمين است. سـپـس برادرها ((هنگامى كه متاع خود را گشودند ديدند سرمايه آنها,به آنها بازگردانده شـده )) ! و تمام آنچه را به عنوان بهاى غله , به عزيزمصر پرداخته بودند, در درون بارهاست !

آنها كه اين موضوع را سندى قاطع بر گفتار خود مى يافتند, نزد پدر آمدند((گفتند: پدر جان ! ما ديگر بيش از اين چه مى خواهيم ؟ اين سرمايه ماست كه به ماباز پس گردانده شده است )) پـدرجـان ! ديـگـر جاى درنگ نيست , برادرمان را با ما بفرست ((ما براى خانواده خود مواد غذايى خواهيم آورد)) و در حفظ برادر خواهيم كوشيد ، و يك بار شتر هم (به خاطر او) خواهيم افزود ، و ايـن كـار (بـراى عـزيـزمصر, اين مرد بزرگوار و سخاوتمندى كه ما ديديم ) كارساده و آسانى است ، ولـى يعقوب با تمام اين احوال , راضى به فرستادن فرزندش بنيامين با آنها نبود, و از طرفى اصـرار آنها كه با منطق روشنى همراه بود, او را وادار مى كرد كه در برابر اين پيشنهاد تسليم شود, سـرانـجـام راه چـاره را در اين ديد كه نسبت به فرستادن فرزند, موافقت مشروط كند, لذا به آنها چنين گفت : من هرگز او را با شمانخواهم فرستاد تا پيمان مؤكد الهى بدهيد كه او را حتما نزد مـن خـواهـيـد آورد مگراين كه (بر اثر مرگ و يا عوامل ديگر) قدرت از شما سلب شود ، به هر حال برادران يوسف پيشنهاد پدر را پذيرفتند, و هنگامى كه عهد وپيمان خود را در اختيار پـدر گـذاشـتند (يعقوب ) گفت : خداوند شاهد و ناظر و حافظآن است كه ما مى گوييم، سرانجام برادران يوسف پس از جلب موافقت پدر, برادر كوچك را باخود همراه كردند و براى دومـيـن بـار آمـاده حركت به سوى مصر شدند, در اينجا پدر,نصيحت و سفارشى به آنها كرد و گـفـت : فرزندانم ! شما از يك در وارد نشويد,بلكه از درهاى مختلف وارد شويد. من با اين دستور نمى توانم حادثه اى را كه از سوى خدا حتمى است از شما برطرف سازم ، و در پايان گفت : حكم و فرمان از آن خداست. بر او توكل كرده ام ، هـمـه مـتـوكـلان بايد بر او توكل كنند ، برادران حركت كردند و پس از پيمودن راه طولانى ميان كنعان ومصر, وارد سرزمين مصر شدند ((و هنگامى كه طبق آنچه پدر به آنها امر كرده بود (ازراههاى مختلف) وارد مصر شدند اين كـار هـيچ حادثه الهى را نمى توانست از آنهادور سازد. باقی داستان و داستانهای زیبای دیگر جزء سیزدهم قرآن مجید در فایل آماده برای دانلود.....

خلاصه مطالب اجتماعي اين جزء

پايان شب سيه!.

مشكلات و حوادث هرقدر سخت و دردناك باشد و اسباب و علل ظاهرى هر قدر, محدود و نارسا گردد وپيروزى و گشايش و فرج هر اندازه بـه تاخير افتد, هيچ كدام از اينها نمى توانند مانع ازاميد به لطف پروردگار شوند, همان خداوندى كـه چـشم نابينا را با پيراهنى روشن مى سازد و بوى پيراهنى را از فاصله دور به نقاط ديگر منتقل مـى كـنـد, و عـزيـزگـمـشده اى را پس از ساليان دراز باز مى گرداند, دلهاى مجروح از فراق را مرهم مى نهد, و دردهاى جانكاه را شفا مى بخشد.

آرى ! در ايـن تـاريـخ و سرگذشت اين درس بزرگ توحيد و خداشناسى نهفته شده است كه هيچ چيز در برابر اراده خدا مشكل و پيچيده نيست .

تعجب كفار از معاد!.

مى گويد: ((و اگر (ازچيزى ) تعجب مى كنى , عجيب گـفـتـار آنهاست كه مى گويند: آيا هنگامى كه خاك شديم بار ديگر آفرينش تازه اى پيدا خواهيم كرد)) ؟!. سپس وضع فعلى و سرنوشت آينده اين گروه را در سه جمله بيان مى كند. ابتدا مى گويد: ((اينها كسانى هستند كه به پروردگارشان كافر شدند)). چـرا كـه خـداونـد و ربوبيت او را قبول داشتند, هرگز در قدرت او در مساله معادو تجديد حيات انسان ترديد نمى كردند.

ديـگـر ايـن كـه بـر اثـر كـفر و بى ايمانى و خارج شدن از زير پرچم آزادگى توحيدى , زنجيرهاى بـت پـرستى , هوى پرستى , ماده پرستى و جهل و خرافات را بادست خود بر گردن خويش نهاده اند هـمـانـطـور كه آيه مى فرمايد: ((و آنان غل وزنجيرها در گردنشان است. ((و چـنـيـن افرادى (با اين وضع و اين موقعيت ) مسلما اصحاب دوزخند وجاودانه در آن خواهند ماند)) و جز اين نتيجه و انتظارى در باره آنان نيست.

علم بى پايان خدا!.

در ايـن بـخـش سخن از علم وسيع پروردگار (علم به نظام آفرينش و علم به اعمال بندگان ) و آگاهى او بر همه چيز است . نخست مى گويد ((خداوند از جنينهايى كه هر زن ـ يا هر حيوان ماده ـ حمل مى كند آگاه است )). نه تنها از جنسيت آن , بلكه از تمام مشخصات , استعدادها, ذوقها, ونيروهايى كه بالقوه در آن نهفته شده آگاه است . ((و (همچنين ) آنچه را كه رحمها كم مى كنند و قبل از موعد مقرر بيرون مى ريزند)) مى داند.

مى گويد: ((او (خداوند) از غيب و شهود (پنهان و آشكار) آگاه است )) و آگاهى او از غيب و شهود به اين دليل است كه : ((او بزرگ و متعالى است )) ومسلط بر همه چيز (الكبير المتعال ) و به همين دليل در همه جا حضور دارد, وچيزى از ديدگان علم او پنهان نيست .

محافظان غيبى !.

خداوند علاوه بر اين , حافظ و نگاهبان بندگان خود نيز مى باشد: ((براى انسان مامورانى است كه پى درپى از پيش رو, و پشت سراو قرار مى گيرند و او را از حوادث حفظ مى كنند)). امـا بـراى ايـن كه كسى اشتباه نكند كه اين حفظ و نگاهبانى بى قيد و شرطاست و انسان مى تواند خـود را بـه پـرتـگـاهـهـا بـيفكند و دست به هر ندانم كارى بزند و يامرتكب هرگونه گناهى كه مـسـتـوجـب مجازات و عذاب است بشود و باز انتظارداشته باشد كه خدا و ماموران او حافظ وى بـاشـنـد اضافه مى كند كه : ((خداوندسرنوشت هيچ قوم و ملتى را تغيير نمى دهد مگر اين كه آنها تغييراتى در خود ايجادكنند)) .

هميشه تغييرات از خود ما است !.

جمله ((ان اللّه لا يغير ما بقوم حتى يغيروا ما بانفسهم )) كه در دو مورد از قرآن با تفاوت مختصرى آمده است , يك قانون كلى و عمومى را بيان مى كند.

ايـن اصـل قـرآنـى كه يكى از مهمترين برنامه هاى اجتماعى اسلام را بيان مى كندبه ما مى گويد هرگونه تغييرات برونى متكى به تغييرات درونى ملتها و اقوام است , وهرگونه پيروزى و شكستى كـه به قومى رسيد از همين جا سرچشمه مى گيرد,بنابراين آنها كه هميشه براى تبرئه خويش به دنـبـال ((عـوامـل بـرونـى )) مى گردند, وقدرتهاى سلطه گر و استعماركننده را همواره عامل بدبختى خود مى شمارند,سخت در اشتباهند, چرا كه اگر اين قدرتهاى جهنمى پايگاهى در درون يك جامعه نداشته باشند, كارى از آنان ساخته نيست .

ايـن اصـل قـرآنى مى گويد: براى پايان دادن به بدبختيها و ناكاميها بايد دست به انقلابى از درون بزنيم , يك انقلاب فكرى و فرهنگى , يك انقلاب ايمانى واخلاقى , و به هنگام گرفتارى در چنگال بدبختيها بايد فورا به جستجوى نقطه هاى ضعف خويشتن بپردازيم , و آنها را با آب توبه و بازگشت بـه سـوى حق از دامان روح و جان خود بشوييم , تولدى تازه پيدا كنيم و نور و حركتى جديد, تا در پرتو آن بتوانيم ناكاميها و شكستها را به پيروزى مبدل سازيم .

نشانه هاى خدا در آسمان و زمين و جهان گياهان!.

چه زيبا مى گويد: ((خدا همان كسى است كه آسمانها را چنانكه مى بينيد بـدون سـتون برپا داشت )) يا آنها را ((با ستونهاى نامرئى برافراشت )). سـپس مى فرمايد: خداوند ((بعد (از آفرينش اين آسمانهاى بى ستون كه نشانه بارز عظمت قدرت بـى انتهاى اوست ) بر عرش استيلا يافت )) و زمام تدبير جهان رادر كف قدرت گرفت.

بعد از بيان آفرينش آسمانها و حكومت پروردگار بر آنها, سخن از تسخيرخورشيد و ماه مى گويد: او كـسـى اسـت كه : ((خورشيد و ماه را مسخر و فرمانبردار وخدمتگذار ساخت )).

وبه دنبال آن مى افزايد كه : اين آمدوشدها و دگرگونيها بى حساب و كتاب نيست و بدون نتيجه و فـايـده نـمـى بـاشد بلكه ((اوست كه همه كارها را تدبير مى كند))(يدبر الا مر) و براى هر حركتى حسابى , و براى هر حسابى هدفى در نظر گرفته است .

بخش ديگرى از نشانه هاى عظمت او!.

نخست به برق (برقى كه در ميان قطعات ابر پيدا مى شود) اشاره كرده ,مى گويد: ((او كسى است كه برق را كه مايه ترس و طمع مى باشد به شما ارائه مى دهد)). از يك سو شعاع درخشانش چشمها را خيره مى كند و شما را به وحشت مى اندازد. آرى ! اين صداى پرطنين جهان طبيعت كه توام با پديده برق مى باشد و هردو در خدمت يك هدف هـسـتـنـد, عـملا تسبيح خدا مى گويد و به تعبير ديگر: ((رعد))زبان گوياى ((برق )) است , كه حكايت از نظام آفرينش و عظمت خالق مى كند.

نـه تـنـهـا صداى رعد و ساير اجزاى جهان ماده , تسبيح او مى گويند كه ((همگى فرشتگان نيز از ترس و خشيت خدا)) به تسبيح او مشغولند. آنها از اين مى ترسند كه در انجام فرمان پروردگار و مسؤوليتهايى كه در نظام هستى بر عهده آنها گذارده شده كوتاهى كنند و گرفتار مجازات الهى شوند, ومى دانيم هميشه و ظيفه ها و تكاليف بـراى آنها كه احساس مسؤوليت مى كنند ترس آفرين است , ترسى سازنده كه شخص را به تلاش و حركت وا مى دارد.

ترسيم دقيقى از منظره حق و باطل!.

نخست مى گويد: ((خداوند از آسمان آبى را فرو فرستاده است )). آبـى حـياتبخش و زندگى آفرين , و سرچشمه نمو و حركت ! ((و از هر دره ورودخانه اى به اندازه آنها سيلابى جارى شد)). جـويـبـارهـاى كـوچـك دسـت بـه دست هم مى دهند و نهرهايى به وجودمى آورند, نهرها به هم مـى پـيـونـدنـد و سـيـلاب عظيمى از دامنه كوهسار سرازيرمى گردد, آبها از سر و دوش هم بالا مـى رونـد و هر چه را بر سر راه خود ببينند برمى دارند و مرتبا بر يكديگر كوبيده مى شوند, در اين هـنـگام كفها از لابلاى امواج ظاهر مى شوند, آنچنان كه قرآن مى گويد: ((سيل بر روى خود كفى حمل كرد)). پـيـدايـش كـفـهـا مـنـحـصر به نزول باران نيست , ((و از آنچه (در كوره ها) براى به دست آوردن زيـنـت آلات يـا وسـائل زنـدگـى , آتش روى آن روشن مى كنند (تا ذوب شود) نيز كفهايى مانند (كفهاى روى آب ) به وجود مى آيد)).

بـعد از بيان اين مثال به سراغ نتيجه گيرى مى رود, و چنين مى فرمايد: ((اين گونه خداوند براى حق و باطل , مثال مى زند)). سپس به شرح آن مى پردازد و مى گويد: ((اما كفها(ى بلند آواز و ميان تهى ) به كنار مى روند و آبى كه براى مردم مفيد و سودمند است در زمين مى ماند)). هـمـچـنـيـن حـق , هميشه مفيد و سودمند است ; همچون آب زلال كه مايه حيات است ; اما باطل بى فايده و بيهوده است , ولى حق هميشه بايد بجوشد وبخروشد تا باطل را از خود دور سازد.

آنها كه دعوت حق را اجابت كردند!.

نـخـسـت مـى گـويد: ((براى كسانى كه اجابت دعوت پروردگارشان كردند, پاداش نيك و نتيجه سودمند و عاقبت محمود است )). سـپس مى افزايد: ((و آنها كه اجابت اين دعوت پروردگار را نكردند(سرنوشتشان به قدرى شوم و رقـت بار است كه ) اگر تمام روى زمين و حتى همانندش مال آنها باشد حاضرند همه اينها را براى نجات از آن سرنوشت شوم بدهند)) و با اين حال از آنها پذيرفته نخواهد شد. بـراى تـرسـيـم عظمت عذاب و كيفر آنها, تعبيرى از اين رساتر نمى شود كه يك انسان مالك همه روى زمين , بلكه دو برابر آن باشد, و همه را بدهد تا خود را رهايى بخشد, و سودى نداشته باشد.

ايـن جمله در حقيقت اشاره به اين است كه آخرين آرزوى يك انسان كه برتراز آن تصور نمى شود, ايـن اسـت كه مالك تمام روى زمين شود, ولى شدت مجازات ستمگران و مخالفان دعوت حق در آن حد و پايه است كه حاضرند اين آخرين هدف دنيوى بلكه برتر و بالاتر از آن را هم فدا كنند و آزاد شوند.
و بـه دنبال اين بدبختى - عدم پذيرش همه آنچه در زمين است در برابر نجات اوـ اشاره به بدبختى ديگر آنها كرده , مى گويد: ((آنها داراى حساب سخت و بدى هستند)). يعنى , اين گونه اشخاص هم محاسبه سخت و دقيقى را پس مى دهند, و هم در حال محاسبه مورد تـوبـيـخ و سـرزنـش قرار مى گيرند و هم كيفر آنها بعد از حساب بدون كم و كاست به آنان داده مى شود.

دنياپرستان تبهكار !.

مى گويد: ((و آنها كه عهد الهى را بعد از محكم كردن مى شكنند, و پـيوندهايى را كه خدا فرمان به برقرارى آن داده , قطع مى كنند, و در روى زمين افساد مى نمايند, لـعـنـت و مـجـازات سـراى ديگر از آنهاست )). در حقيقت تمام مفاسد عقيدتى و علمى آنها در سه جمله فوق , خلاصه شده است :

1ـ شكستن پيمانهاى الهى ;كه شامل پيمانهاى فطرى , و پيمانهاى عقلى , و پيمانهاى تشريعى مى شوند.

2ـ قطع رابطه ها;رابطه با خدا, رابطه با رهبران الهى , رابطه با خلق , و رابطه با خويشتن .

3ـ آخرين قسمت كه ثمره دو قسمت قبل است , فساد در روى زمين است .

ذكر خدا چيست و چگونه است ؟.

گـفـتـه انـد ((ذكـر دوگونه است : ذكر قلبى و ذكر زبانى و هريك از آنها دوگونه است يا پس از فراموشى است و يا بدون فراموشى )). و بـه هـر حال منظور از ذكر خدا كه مايه آرامش دلهاست تنها اين نيست كه نام او را بر زبـان آورد و مـكرر تسبيح و تهليل و تكبير گويد, بلكه منظور آن است كه با تمام قلب متوجه او و عـظمتش و علم و آگاهيش و حاضر و ناظر بودنش گردد, و اين توجه , مبدا حركت و فعاليت در وجـود او بـه سـوى جهاد و تلاش ونيكيها گردد و ميان او و گناه سد مستحكمى ايجاد كند, اين است حقيقت ((ذكر)) كه آن همه آثار و بركات در روايات اسلامى براى آن بيان شده است .

انسانها و جامعه ها از ميان مى روند و خدا مى ماند!.

اين هشدارى است به همه مردم اعم از نيك و بد حتى علما و دانشمندان كه اركان جوامع بشرى هـسـتـند و با از ميان رفتن يك تن آنها گاهى دنيايى به نقصان مى گرايد, هشدارى است گويا و تكان دهنده !. سـپـس اضـافـه مـى كـنـد: ((حـكـومت و فرمان از آن خداست و هيچ كس را ياراى رد احكام او يا جلوگيرى از فرمان او نيست )). ((و او سريع الحساب است )). اوست كه از كار و بار هر كس آگاه است و ((مى داند هر كسى چه كارى مى كند)).

شكر مايه فزونى نعمت و كفر موجب فناست!.

بـدون شـك خداوند در برابر نعمتهايى كه به ما مى بخشد نيازى به شكر ماندارد, و اگر دستور به شكرگزارى داده آن هم موجب نعمت ديگرى بر ما و يك مكتب عالى تربيتى است . حقيقت شكر تنها تشكر زبانى نيست , بلكه شكر داراى سه مرحله است ; نخستين مرحله آن است كه به دقت بينديشيم كه بخشنده نعمت كيست ؟ اين توجه و ايمان و آگاهى پايه اول شكر است , و از آن كـه بگذريم مرحله زبان فرامى رسد, ولى از آن بالاتر مرحله عمل است , شكر عملى آن است كه درسـت بينديشيم كه هر نعمتى براى چه هدفى به ما داده شده است آن را در مورد خودش صرف كنيم كه اگر نكنيم كفران نعمت كرده ايم .

و از اينجا رابطه ميان ((شكر)) و ((فزونى نعمت )) روشن مى شود, چرا كه هرگاه انسانها نعمتهاى خـدا را درسـت در هـمـان هـدفهاى واقعى نعمت صرف كردند, عملاثابت كرده اند كه شايسته و لايق اند و اين لياقت و شايستگى سبب فيض بيشتر وموهبت افزونتر مى گردد. در حقيقت شكر نعمت و ايمان آوردن به خدا مايه افزونى نعمت شما وتكامل و افتخار خودتان است وگرنه خداوند آنچنان بى نياز است كه اگر تمام كائنات كافر گردند, بر دامان كبريايى او گردى نمى نشيند.

تنها بر خدا توكل كنيد !.

 ((چرا ما بر ((اللّه )) توكل نكنيم (و در همه مشكلات به او پناه نبريم ؟ چرا ما ازقدرتهاى پوشالى و تهديدها بترسيم ) در حالى كه او ما را به راههاى سعادتمان هدايت كرده )). اكنون كه تكيه گاه ما خداست , تكيه گاهى شكست ناپذير مافوق هـمه چيز ((بطور قطع , ما در برابر تمام آزار و اذيتهاى شماايستادگى و شكيبايى خواهيم كرد)) و بـالاخـره گفتار خود را با اين سخن پايان مى دادند كه : ((و همه توكل كنندگان بايد تنها بر اللّه توكل كنند)).

مـنـظور از ((توكل )) اين است كه در برابر عظمت مشكلات , انسان احساس حقارت و ضعف نكند, بلكه با اتكاى بر قدرت بى پايان خداوند, خود را پيروز وفاتح بداند, و به اين ترتيب توكل اميدآفرين , نيروبخش و تقويت كننده , و سبب فزونى پايدارى و مقاومت است .

خاكسترى بر سينه تندباد!.

مى فرمايد: ((اعمال كسانى كه به پروردگارشان كافر شدند هـمچون خاكسترى است در مقابل تندباد در يك روزتوفانى )) !. هـمـان گـونه كه خاكستر در برابر تندباد, آن هم در يك روز طوفانى آنچنان پراكنده مى شود كه هيچ كس قادر بر جمع آن نيست , همين گونه منكران حق ((توانايى ندارند كه چيزى از اعمالى را كـه انجام داده اند به دست آورند)) و همگى برباد مى رود و دستهايشان خالى مى ماند  ((و اين همان گمراهى دور و دراز است )).

گفتگوى صريح شيطان و پيروانش !.

در ايـن جا بـه صحنه ديگرى از مجازاتهاى روانى جباران و گنهكاران و پيروان شياطين در روز رستاخيز پرداخته چنين مى گويد: ((و شيطان هنگامى كه كار حساب بندگان صالح و غير صالح پـايـان پذيرفت (و هركدام به سرنوشت و پاداش و كيفرقطعى خود رسيدند) به پيروان خود چنين مـى گـويـد: خـداوند به شما وعده حق دادو من نيز به شما وعده دادم (وعده اى پوچ و بى ارزش چنانكه خودتان مى دانستيد)سپس از وعده هاى خود تخلف جستم )).

و بـعـد اضافه مى كند: ((من بر شما تسلط و اجبار و الزامى نداشتيم , تنها اين بود كه از شما دعوت كـردم , شـمـا هـم بـا مـيل و اراده خود پذيرفتيد)). ((بنابراين مرا هرگز سرزنش نكنيد, بلكه خويشتن را سرزنش كنيد)) كه چرادعوت شيطنت آميز و ظاهرالفساد مرا پذيرفتيد. خودتان كرديد كه لعنت بر خودتان باد !!. وسوسه هاى شيطان هرگز اختيار وآزادى اراده را از انسان نمى گيرد بلكه او يك دعوت كننده بيش نيست , و اين انسانهاهستند كه با اراده خودشان دعوت او را مى پذيرند.

مى گويد: ((و آنها را كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند به بـاغهاى بهشت وارد مى كنند باغهايى كه نهرهااز زير درختانش جارى است )). سلامت از هرگونه ناراحتى و گزند روحى و جسمى .

عظمت انسان از ديدگاه قرآن!.

نـخـست مى گويد: ((به بندگان من كه ايمان آورده اند بگو: نماز را بر پاى دارند واز آنچه به آنها روزى داده ايـم در پـنهان و آشكار انفاق كنند)). چرا كه ايمان در صورتى ريشه دار است كه در عمل متجلى شود و انسان را ازيك سو به خدا نزديك كند و از سوى ديگر به بندگانش !. ((پيش از آن كه روزى فرا رسد كه نه در آن خريد و فروش است و نه دوستى ))نه با مال مى توانند از كيفر خدا رهايى يابند و نه با پيوندهاى مادى !. سپس به معرفى خدا از طريق نعمتهايش مى پردازد, آن گونه معرفى كه عشق او را در دلها زنـده مـى كـند, و انسان را به تعظيم در برابر عظمت و لطفش وامى دارد زيرا اين يك امر فطرى اسـت كه انسان نسبت به كسى كه به او كمك كرده ولطف و رحمتش شامل اوست علاقه و عشق پيدا مى كند

انسان از ديدگاه قرآن آن قدر عظمت دارد كه همه اين موجودات به فرمان ((اللّه )) مسخر او گـشـتـه انـد; يعنى , يا زمام اختيارشان به دست انسان است , و يادر خدمت منافع انسان حركت مى كنند.

روزى كه چشمها از حركت باز مى ايستد!.

نخست با لحنى تهديدآميز (تهديدى نسبت به ظالمان و ستمگران ) چنين آغاز مى كند: اى پيامبر ! گـمـان مـبر كه خداوند, از آنچه ظالمان انجام مى دهند, غافل است )). ايـن سـخـن در حـقـيقت پاسخى است به سؤال كسانى كه مى گويند اگر اين عالم خدايى دارد, خدايى عادل و دادگر, پس چرا ظالمان را به حال خود رها كرده است ؟. قرآن در برابر اين سؤال مى گويد: خدا هرگز غافل نيست , اگر به فوريت آنها رامجازات نمى كند بـه خـاطـر آن اسـت كه اين جهان ميدان و محل آزمايش و پرورش انسانهاست , و اين هدف بدون آزادى ممكن نيست .

سـپس مى گويد: ((خدا مجازات آنها را به روزى تاخير مى اندازد كه در آن روز,چشمها (از شدت ترس و وحشت ) از حركت مى ايستد و به يك نقطه دوخته شده ,بى حركت مى مانند)). مجازاتهاى آن روز آنقدر وحشتناك است كه اين ستمگران , ازشدت هول ((گردنهاى خود را بـرافـراشته , سر به آسمان بلند كرده , و حتى پلكهاى چشمهاشان بى حركت مى ماند و دلهايشان (از شـدت نگرانى و پريشانى ) بكلى تهى مى شود)). آنـهـا كـه خود را ((عقل كل )) مى پنداشتند و ديگران را بى خرد مى انگاشتند,آنچنان عقل و هوش خود را از دست مى دهند كه نگاهشان نگاه ديوانگان بلكه مردگان است , نگاهى خشك , بى تفاوت , بى حركت و پر از ترس و وحشت !.

توطئه هاى ستمگران به جايى نمى رسد!.

مى فرمايد: (( آنها مكر خود را به كار زدند و(تاآنجا كه قدرت داشتند) به توطئه و شيطنت پرداختند)).  خلاصه كارى نبود كه دشمنان تو براى محو و نابودى اسلام , انجام ندهند. ((و همه مكرها (وتوطئه هايشان ) نزد خدا آشكار است )). بـه هـر حال نگران مباش , اين نيرنگها و نقشه ها و طرحهاى آنها اثرى در تونخواهد كرد ((هر چند مكرشان چنان باشد كه كوهها را از جا بر كند)).

اگـر مى بينى ظالمان و ستمگران , مهلتى يافته اند نه به خاطر غفلت پروردگار از اعمال آنـهاست و نه به خاطر آن است كه از وعده خود تخلف خواهدكرد, بلكه همه حسابهاى آنها را يك روز رسيده و كيفر عادلانه آنها را خواهد داد.

در آن روز هـمـه چـيز پس از ويرانى , نو مى شود, و انسان با شرايط تازه در عالم نوى گام مى نهد, عـالـمـى كـه هـمـه چيزش با اين عالم متفاوت است , وسعتش , نعمتها وكيفرهايش , و در آن روز هركس هرچه دارد با تمام وجودش ((در پيشگاه خداوندواحد قهار ظاهر مى گردند))! (وبرزوا للّه الواحد القهار). ((بـروز)) انسانها در برابر خداوند در قيامت به معنى ظهور تمام وجود انسان ودرون و برونش در آن صحنه است البته تعبير بروز و ظهور در مقايسه با تفكر مااست , نه با مقايسه به علم خدا!.

 

 

 

گلبرگ دويست و شصت و يكم

مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُءُوسِهِمْ لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَأَفْئِدَتُهُمْ هَوَاءٌ (٤٣)

وَأَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَوَلَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِنْ زَوَالٍ (٤٤)

وَسَكَنْتُمْ فِي مَسَاكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَتَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنَا بِهِمْ وَضَرَبْنَا لَكُمُ الأمْثَالَ (٤٥)

وَقَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ وَإِنْ كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَالُ (٤٦)

فَلا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ (٤٧)

يَوْمَ تُبَدَّلُ الأرْضُ غَيْرَ الأرْضِ وَالسَّمَاوَاتُ وَبَرَزُوا لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ (٤٨)

وَتَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الأصْفَادِ (٤٩)

سَرَابِيلُهُمْ مِنْ قَطِرَانٍ وَتَغْشَى وُجُوهَهُمُ النَّارُ (٥٠)لِيَجْزِيَ اللَّهُ كُلَّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ (٥١)

هَذَا بَلاغٌ لِلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوا بِهِ وَلِيَعْلَمُوا أَنَّمَا هُوَ إِلَهٌ وَاحِدٌ وَلِيَذَّكَّرَ أُولُو الألْبَابِ (٥٢)

43. They running forward with necks outstretched, their heads uplifted, their gaze returning not towards them, and their hearts a (gaping) void!

44. So warn Mankind of the Day When the wrath will reach them: then will the wrong-doers say: "Our Lord! respite us (If only) for a short term: we will answer Thy call, and follow the apostles!" "What! were ye not wont to swear aforetime that ye should suffer no decline?

45. "And ye dwelt In the dwellings of men who wronged their own souls; ye were clearly shown How we dealt with them; and we put forth (many) parables In your behoof!"

46. Mighty indeed were the plots which They made, but their plots were (well) within the sight of Allah, Even though They were such As to shake the hills!

47. Never think that Allah would fail His apostles In His promise: for Allah is Exalted In power, - the Lord of Retribution.

48. One Day the earth will be changed to a different earth, and so will be the heavens, and (men) will be marshalled forth, before Allah, the one, the Irresistible;

49. And Thou wilt see the sinners that Day bound together In fetters;-

50. Their garments of liquid pitch, and their faces covered with fire;

51. That Allah may requite Each soul according to its deserts; and Verily Allah is swift In calling to account.

52. Here is a Message for mankind: let them take warning therefrom, and let them know that He is (no other than) one Allah. let men of understanding take heed.

43* در آن روز سخت آن ستمكاران همه شتابان سر به بالا كرده و چشمها واله مانده ودلهاشان از شدت عذاب به دهشت و اضطرابست

44* اي رسول ما مردم را از روزي كه هنگام عذاب و كيفر اعمالشان فرا مي رسد بترسان و آگاهشان ساز كه ستمكاران خلق خواهند گفت پروردگارا عذاب ما را به تاخير افكن تا دعوت تو را اجابت كنيم و پيرو رسولان تو شويم و به آنها پاسخ آيد كه آيا شما بارها پيش از اين سوگند ياد نميكرديد كه ما را ابدا زوال و هلاكي نخواهد بود

45* شما ستمكاران در منازل ستمگران سكونت يافتيد و حال براي شما روشن است كه با آنها چه كرديم و براي شما مثل ها ميزنيم (تا عبرت بگيريد )

46* و آن ستمكاران بزرگترين مكر و مهم ترين سياست خويش را به كار بردند ولي چه سود كه پيش خدا مكر آنها (هيچ) است ، هرچند به مكر خود كوهها را از جاي بركنند .

47* پس هرگز مپندار كه خدا وعده رسولانش را خلاف كند كه البته خدا بر هر كار مقتدر است و از ستمكاران انتقام خواهد كشيد .

48* روزي كه زمين به غير اين زمين مبدل شود و هم آسمانها و در پيشگاه خداي يكتاي قاهر حاظر شوند

49* و در آن روز گنهكاران را در حالي كه بسيار به هم نزديك هستند در زنجير ها ميبيني

50* و بيني كه پيراهن هاي از مس گداخته آتشين بر تن دارند و در شعله آتش چهره آنها پنهان است .

51* برآن است تا خدا هر شخص را به كيفر كردارش برساند كه خدا يك لحظه به حساب خلق خواهد رسيد.

52* اين حجت بالغ براي جميع مردم است تا خلايق ، از آن پند گرفته و تا عموم بشر خدا را به يگانگي بشناسند و تا صاحبان عقل متذكر و هوشيار گردند .

43. ils courront [suppliant], Levant la tête, les yeux hagards et les coeurs vides.

44. et avertis les gens du Jour où le châtiment les atteindra et ceux qui auront été injustes diront: ‹ش Notre Seigneur accorde-nous un court délai, nous répondrons à Ton appel et suivront les messagers›. - N'avez-vous pas juré auparavant que vous ne deviez jamais disparaître?

45. et vous avez habité, les demeures de ceux qui s'étaient fait du tord à eux-mêmes. il vous est apparu en toute évidence Comment nous les avions traité et nous vous avons cité les exemples.

46. ils ont certes comploté. Or leur complot est (inscrit) auprès d'Allah même Si leur complot était assez Puissant pour faire disparaître les montagnes...

47. ne pense point qu'Allah manque à Sa promesse envers ses messagers. certes Allah est Tout Puissant et Détenteur du pouvoir de punir,

48. Au Jour où la terre sera remplacée par une autre, de même que les cieux et où (les hommes) comparaîtront devant Allah, l'Unique, le Dominateur Suprême.

49. et ce jour-là, Tu verras les coupables, enchaînés les uns aux autres,

50. leurs tuniques seront de goudron et le feu couvrira leurs visages.

51. (tout cela) afin qu'Allah rétribue chaque âme de ce qu'elle aura acquis. certes Allah est prompt dans ses comptes.

52. ceci est un message (le Coran) pour les gens afin qu'ils soient avertis, qu'ils sachent qu'ils n'est qu'un Dieu unique, et pour que les doués d'intelligence s'exhortent.

گلبرگ دويست و شصتم

وَآتَاكُمْ مِنْ كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوهَا إِنَّ الإنْسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ (٣٤)

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الأصْنَامَ (٣٥)

رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (٣٦)

رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ (٣٧)

رَبَّنَا إِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِي وَمَا نُعْلِنُ وَمَا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ فِي الأرْضِ وَلا فِي السَّمَاءِ (٣٨)

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ (٣٩)

رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاءِ (٤٠)

رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ (٤١)

وَلا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الأبْصَارُ (٤٢)

34. And He giveth you of all that ye ask for. but if ye count the favours of Allah, never will ye be able to number them. Verily, man is given up to injustice and ingratitude.

35. Remember Abraham said: "O My Lord! make This City one of peace and security: and preserve me and My sons from worshipping idols.

36. "O My Lord! They have indeed led astray many among mankind; He then who follows My (ways) is of me, and He that disobeys me,- but Thou art indeed Oft- forgiving, Most Merciful.

37. "O Our Lord! I have made some of My offspring to dwell In a valley without cultivation, by Thy sacred House; In order, O Our Lord, that They may establish regular prayer: so fill the hearts of some among men with love towards them, and feed them with fruits: so that They may give thanks.

38. "O Our Lord! truly Thou dost know what we conceal and what we reveal: for nothing whatever is hidden from Allah, whether on earth or In heaven.

39. "Praise be to Allah, who hath granted unto me In old age Isma'il and Isaac: for truly My Lord is He, the Hearer of prayer!

40. O My Lord! make me one who establishes regular prayer, and also (raise such) among My offspring O Our Lord! and Accept Thou My Prayer.

41. "O Our Lord! cover (us) with Thy forgiveness - me, My parents, and (all) believers, on the Day that the reckoning will be established!

42. Think not that Allah doth not heed the deeds of those who do wrong. He but giveth them respite against a Day When the eyes will fixedly stare In horror,-

34* و از انواع نعمتهايي كه از او درخواست كرديد به شما عطافرمود كه اگر نعمت هاي بي انتهاي خدا رابخواهيد به شماره آوريد هرگز حساب آن نتوانيد كرد (با اينهمه لطف و رحمت خدا باز) انسان سخت كفر كيش و ستمگر است .

35* ياد آر وقتي كه ابراهيم عرض كرد پروردگارا كه اين شهر (مكه) را كه مكان امن و امان قرار ده و من و فرزندانم را از پرستش بتان دور دار.

36* پرودگارا اين بتان (و بت تراشان) بسياري ازمردم را گمراه كردند پس هركس ( درراه توحيد و خداپرستي) پيرو من است او از من است هر كه مخالف من كند پس حقيقتا تو خداي بخشنده و مهرباني

37* پروردگارا من ذريه و فرزندان خود را به وادي بي كشت و زرعي نزد بيت الحرام تو براي به پا داشتن نماز مسكن دادم بار خدايا تو دلهاي مردمان را به سوي آنها مايل گردان و به انواع ثمرات آنها را روزي ده باشد كه شكر تو بجاي آورند .

38* پروردگارا تو را به هرچه ما پنهان و آشكار كنيم بر همه آگاهي (كه تو خدايي) و بر خدا البته هيچ چيز در آسمان و زمين پنهان نيست .

39* ستايش خداي را كه به من در زمان پيري دو فرزندم اسماعيل و اسحاق را عطا فرمود ،‌ كه پرودگار من البته دعاي بندگان را خواهد شنيد.

40* پروردگارا من و ذريه مرا نمازگزار گردان و بارالها دعاي مارا اجابت فرما .

41* بار الها روزي كه حساب برپا ميشود تو در آن روز سخت بر من و والدين من و همه مومنان از كرم ببخشا

42* و هرگز مپندار كه خدا از كردار ستمكاران غافل است بلكه كيفر ظالمان را به تاخير مي افكند تا روزي كه چشمهايشان در آنروز خيره و حيرانست .

34. il vous a accordé de Tout ce que vous Lui avez demandé. et Si vous comptiez les bienfaits d'Allah, vous ne sauriez les dénombrer. l'homme est vraiment Très injuste, Très ingrat.

35. et (Rappelle-toi) quand Abraham dit: ‹ Mon Seigneur, fais de cette cité un lieu sûr, et préserve-moi Ainsi que Mes enfants de l'adoration des idoles.

36. Mon Seigneur, elles (les idoles) ont égaré beaucoup de gens. quiconque me suit est des miens. quand a celui qui me désobéit... C'est toi, le Pardonneur, le Très Miséricordieux!

37. Notre Seigneur, J'ai établi une partie de ma descendance dans une vallée sans agriculture, près de Ta Maison sacrée [la Kaaba], - ٍ Notre Seigneur - afin qu'ils accomplissent la Salat. fais donc que se penchent vers eux les coeurs d'une partie des gens. et nourris-les de fruits. Peut-être seront-ils reconnaissants?

38. Notre Seigneur, Tu sais, vraiment, ce que nous cachons et ce que nous divulguons: - et rien n'échappe à Allah, ni sur terre, ni Au ciel! -

39. Louange à Allah, qui en dépit de ma vieillesse, m'a donné Ismaël et Isaac. Certes, Mon Seigneur entend bien les prières.

40. Mon Seigneur! fais que j'accomplisse assidûment la Salat Ainsi qu'une partie de ma descendance; exauce ma prière, ٍ Notre Seigneur!

41. Notre Seigneur! pardonne-moi, Ainsi qu'à Mes père et mère et aux croyants, le Jour de la reddition des comptes›.

42. et ne pense point qu'Allah soit inattentif à ce que font les injustes. ils leur accordera un délai jusqu'au Jour où leurs regards se figeront.

گلبرگ دویست و پنجاه و نهم

تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَيَضْرِبُ اللَّهُ الأمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ (٢٥)

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الأرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ (٢٦)

يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ وَيُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ وَيَفْعَلُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ (٢٧)

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَةَ اللَّهِ كُفْرًا وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ (٢٨)

جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا وَبِئْسَ الْقَرَارُ (٢٩)

وَجَعَلُوا لِلَّهِ أَنْدَادًا لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ (٣٠)

قُلْ لِعِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَيُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلانِيَةً مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا بَيْعٌ فِيهِ وَلا خِلالٌ (٣١)

اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَكُمْ وَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَسَخَّرَ لَكُمُ الأنْهَارَ (٣٢)

وَسَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ دَائِبَيْنِ وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ (٣٣)

25. it brings forth its fruit at all times, by the leave of its Lord. so Allah sets forth parables for men, In order that They may receive admonition.

26. and the parable of an evil word is that of an evil tree: it is torn up by the root from the surface of the earth: it has no stability.

27. Allah will establish In strength those who believe, with the word that stands firm, In This world and In the Hereafter; but Allah will leave, to stray, those who do wrong: Allah doeth what He willeth.

28. hast Thou not turned Thy vision to those who have changed the favour of Allah. into blasphemy and caused their people to descend to the House of Perdition?-

29. into Hell? They will burn therein,- an evil place to stay in!

30. and They set up (idols) As equal to Allah, to mislead (men) from the Path! say: "Enjoy (your brief power)! but Verily ye are Making straightway for Hell!"

31. speak to My servants who have believed, that They may establish regular prayers, and spend (in charity) out of the sustenance we have given them, secretly and openly, before the coming of a Day In which there will be neither mutual bargaining nor befriending.

32. it is Allah who hath created the heavens and the earth and sendeth down rain from the skies, and with it bringeth out Fruits wherewith to feed you; it is He who hath made the ships subject to you, that They may sail through the sea by His command; and the rivers (also) hath He made subject to you.

33. and He hath made subject to you the sun and the moon, both diligently pursuing their courses; and the night and the Day hath He (also) made subject to you.

25* میوه خود را هر هنگم به فرمان پروردگارش می دهد . و خدا برای مردم مثلها میزند شاید به یاد آرند و پند گیرند.

26* و مثل سخن پلید – اعتقاد باطل و کفر – همچون درختی است پلید [و آفت زده] که از روی زمین برکنده شده و آن را هیچ قراری –ریشه و استقراری- نباشد.

27* خداوند کسانی را که ایمان آورده اند با گفتار استوار – اعتقاد درست و پایدار- در زندگی این جهان و در آن جهان بر جای و استوار می دارد ، وخدا ستمکاران – کافران – را در گمراهی وا میگذارد ، و خدا هرچه بخواهد میکند.

28* آیا ننگریستی به کسانی که [سپاس] نعمت خدا را به کافران و ناسپاسی – یا به کفر- دوزخ بدل کردند، و قوم خود را به سرای هلاکت در آوردند؟

29* دوزخ ، که به آن در آیند – یا در آن بسوزند -، بد قرارگاهی است .

30* و برای خدا همتایانی قرار دادند تا [مردم را] از راه او گمراه کنند، بگو : بهره مند و کامیاب شوید که سرانجام و بازگشتتان به آتش است .

31* به بندگان من که ایمان آورده اند بگو : نماز را برپا دارند و از آنچه روزیشان کرده ایم نهان وآشکارا انفاق کنند پیش از آن که روزی بیاید که در آن نه خرید و نه فروشی باشد و نه دوستیی [ که غیر راه خدا باشد ].

32* خداست آن که آسمانها و زمین را آفرید و از آسمان آبی فرو فرستاد پس به آن آب از میوه ها برای شما روزی بیرون آورد ، و کشتیها را رام شما کرد تا به فرمان او در دریا روان شوند، و رودها را رام شما کرد .

33* و خورشید و ماه را که پیوسته در جنبش و گردشند برای شما رام کرد ، و شب و روز را نیز رام شما ساخت .

25. il donne à Tout instant ses fruits, par la grâce de son Seigneur. Allah propose ses paraboles à l'intention des gens afin qu'ils s'exhortent.

26. et une mauvaise parole est pareille a un mauvais arbre, déraciné de la surface de la terre et qui n'a point de stabilité.

27. Allah affermit les croyants par une parole ferme, dans la vie présente et dans l'au-delà. tandis qu'il égare Ies injustes. et Allah fait ce qu'il veut.

28. ne vois-tu point ceux qui troquent les bienfaits d'Allah contre l'ingratitude et établissent leur peuple dans la demeure de la perdition

29. ...l'Enfer, où ils brûleront? et quel mauvais gîte!

30. et ils ont donné à Allah des égaux afin d'égarer (les gens) de son sentier. - Dis: ‹Jouissez [de cette vie] car votre destination sera le feu›.

31. Dis à Mes serviteurs qui ont cru, qu'ils accomplissent la Salat et qu'ils dépensent [dans le bien] en secret et en public de ce que nous leur avons attribué, avant que vienne le Jour où il n'y a ni rachat ni amitié.

32. Allah, C'est Lui qui a crée les cieux et la terre et qui, du ciel, a fait descendre l'eau; grâce à laquelle il a produit des fruits pour vous nourrir. il a soumis à votre service les vaisseaux qui, par son Ordre, voguent sur la mer. et il a soumis à votre service les rivières.

33. et pour vous, il a assujetti le soleil et la lune à une perpétuelle révolution. et il vous a assujetti la nuit et le jour.

گلبرگ دویست و پنجاه و هشتم

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ بِالْحَقِّ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ (١٩)

وَمَا ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ (٢٠)

وَبَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعًا فَقَالَ الضُّعَفَاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذَابِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ قَالُوا لَوْ هَدَانَا اللَّهُ لَهَدَيْنَاكُمْ سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِنْ مَحِيصٍ (٢١)

وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الأمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِي عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ إِلا أَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلا تَلُومُونِي وَلُومُوا أَنْفُسَكُمْ مَا أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَا أَشْرَكْتُمُونِي مِنْ قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (٢٢)

وَأُدْخِلَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِيَّتُهُمْ فِيهَا سَلامٌ (٢٣)

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ (٢٤)

19. seest Thou not that Allah created the heavens and the earth In truth? if He so will, He can remove you and put (in your place) a new creation?

20. nor is that for Allah any great matter.

21. They will all be marshalled before Allah together: then will the weak say to those who were arrogant, "For us, we but followed you; can ye then avail us to all against the wrath of Allah." They will reply, "If we had received the guidance of Allah, we should have given it to you: to us it makes no difference (now) whether we rage, or bear (These torments) with patience: for ourselves there is no way of escape."

22. and Satan will say when the matter is decided: "It was Allah who gave you a promise of truth: I too promised, but I failed In My promise to you. I had no authority over you except to call you but ye listened to Me: then reproach not me, but reproach your own souls. I cannot listen to your cries, nor can ye listen to mine. I reject your former act In associating me with Allah. for wrong-doers there must be a grievous penalty."

23. but those who believe and work righteousness will be admitted to Gardens beneath which rivers flow,- to dwell therein for aye with the leave of their Lord. their greeting therein will be: "Peace!"

24. seest Thou not How Allah sets forth a parable? - a goodly word like a goodly tree, whose root is firmly fixed, and its branches (reach) to the heavens,- of its Lord. so Allah sets forth parables for men, In order that They may receive admonition.

19* آیا ندیده ای –ندانسته ای- که خدا آسمانها و زمین را بحق آفریده است ؟ اگر خواهد شما را می برد و آفریده ای نو می آورد.

20* و این بر شما دشوار نیست .

21* و همی در پیشگاه خدا پدیدار شوند، آنگاه ناتوانان به کسانی که گردنکشی و بزرگ منشی میکردند گویند : ما [دردنیا] پیرو شما بودیم ، پس آیا [امروز] شما میتوانید چیزی از عذاب خدا را از ما بردارید ؟ گویند : اگر خدا ما را [به رهایی از عذاب] راه نموده بود ما نیز شما را راه می نمودیم ، بر ما یکسان است چه زاری و بی تابی کنیم یا شکیبایی نماییم، ما را هیچ گریزگاهی نیست .

22* و چون کار – حسابرسی در رستاخیز- گزارده شود ، شیطان [به دوزخیان] گوید : خدا به شما وعده داد، وعده راست ، و من به شما وعده دادم و به شما خلاف کردم، و مرا بر شما هیچ دستی نبود جز اینکه شما را خواندم و مرا پاسخ دادید، پس مرا سرزنش مکنید و خود را سرزنش کنید، نه من فریادرس شمایم و نه شما فریادرس من، من به اینکه پیش از این – یعنی در دنیا – مرا [باخدا] شریک میگرفتید باور ندارم. همانا ستمکاران را عذابی است دردناک.

23* و کسانی را که ایمان آوردند و کارهای نیک و شایسته کردند به بهشت هایی درآورند که از زیر آنها جویها روان است ، به فرمان پروردگارشان جاودانه در آنجا باشند ، درود آنان در آنجا «سلام» است .

24* آیا ندیده ای که خدا چگونه مثلی زده است ؟ سخن پاکیزه – کلمه توحید یا هر سخن نیکو را چون درخت پاکیزه [وصف کرده است ] که ریشه آن [در زمین] استوار و شاخه آن [درزمین] استوار و شاخه آن درآسمان است – به آسمان سر برآورده است؛

19. ne vois-tu pas qu'Allah a créé les cieux et la terre pour une juste raison? s'il voulait, il vous ferait disparaître et ferait venir de nouvelles créatures,

20. et cela n'est nullement difficile pour Allah.

21. et tous comparaîtront devant Allah. puis, les faibles diront à ceux qui s'enflaient d'orgueil: ‹Nous étions bien vos suiveurs. pouvez-vous nous être de quelque utilité contre le châtiment d'Allah?› - Alors, les autres diront: ‹Si Allah nous avait guidés nous vous aurions certainement guidées. il est indifférent pour nous plaindre ou d'endurer; nous n'avons pas d'échappatoire›.

22. et quand Tout sera accompli, le Diable dira: ‹Certes, Allah vous avait fait une promesse de vérité; tandis que Moi, Je vous ai fait une promesse que Je n'ai pas tenue. Je n'avais aucune autorité sur vous Si ce n'est que Je vous ai appelés, et que vous m'avez répondu. ne me faites donc pas de reproches; mais Faites-en à vous même. Je ne vous suis d'aucun secours et vous ne m'êtes d'aucun secours. Je vous renie de m'avoir jadis associé [à Allah]›. Certes, un châtiment douloureux attend les injustes [les associateurs].

23. et on fera entrer ceux qui croient et font de bonnes oeuvres, dans les jardins sous lesquels coulent les ruisseaux, pour y demeurer éternellement, par permission de leur Seigneur. et là, leur salutation sera: ‹Salam› (Paix)

24. N'as-tu pas vu Comment Allah propose en parabole une bonne parole pareille à un bel arbre dont la racine est ferme et la ramure s'élançant dans le ciel?

گلبرگ دویست و پنجاه و هفتم

قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَمَا كَانَ لَنَا أَنْ نَأْتِيَكُمْ بِسُلْطَانٍ إِلا بِإِذْنِ اللَّهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ (١١)

وَمَا لَنَا أَلا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ وَقَدْ هَدَانَا سُبُلَنَا وَلَنَصْبِرَنَّ عَلَى مَا آذَيْتُمُونَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ (١٢)

وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ (١٣)

وَلَنُسْكِنَنَّكُمُ الأرْضَ مِنْ بَعْدِهِمْ ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ (١٤)

وَاسْتَفْتَحُوا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ (١٥)مِنْ وَرَائِهِ جَهَنَّمُ وَيُسْقَى مِنْ مَاءٍ صَدِيدٍ (١٦)

يَتَجَرَّعُهُ وَلا يَكَادُ يُسِيغُهُ وَيَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٍ وَمِنْ وَرَائِهِ عَذَابٌ غَلِيظٌ (١٧)

مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ أَعْمَالُهُمْ كَرَمَادٍ اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ لا يَقْدِرُونَ مِمَّا كَسَبُوا عَلَى شَيْءٍ ذَلِكَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعِيدُ (١٨)

11. their apostles said to them: "True, we are human like yourselves, but Allah doth grant His Grace to such of His servants As He pleases. it is not for us to bring you an authority except As Allah permits. and on Allah let all men of Faith put their trust.

12. "No reason have we why we should not put Our trust on Allah. indeed He has guided us to the ways we (follow). we shall certainly bear with patience all the hurt you may cause us. for those who put their trust should put their trust on Allah."

13. and the unbelievers said to their apostles: "Be sure we shall drive you out of Our land, or ye shall return to Our religion." but their Lord inspired (this message) to them: "Verily we shall cause the wrong-doers to perish!

14. "And Verily we shall cause you to abide In the land, and succeed them. This for such As fear the time when They shall stand before My tribunal,- such As fear the punishment denounced."

15. but They sought victory and decision (there and then), and frustration was the lot of every powerful obstinate transgressor.

16. In front of such a one is Hell, and He is given, for drink, boiling fetid water.

17. In gulps will He sip it, but never will He be near swallowing it down His throat: death will come to Him from every quarter, yet will He not die: and In front of Him will be a chastisement unrelenting.

18. the parable of those who reject their Lord is that their works are As ashes, on which the wind blows furiously on a tempestuous Day: no power have They over aught that They have earned: that is the straying far, far (from the goal).

11* پیامبرانشان به آنها گفتند : ما جز آدمیانی مانند شما نیستیم ولیکن خدا بر هر که از بندگان خویش بخواهد [به نعمت نبوت] منت می نهد . و ما را نسزد که شما را حجتی آریم جز به خواست و فرمان خدا ، پس مومنان باید بر خدا توکل کنند و بس .

12* و ما را چه شده که بر خدا توکل نکنیم و حال آنکه او راههای ما را به ما بنموده است ؟! و ما بیگمان بر آزاری که به ما میکنید شکیبایی خواهیم کرد . پس توکل کنندگان باید بر خدا توکل کنند و بس .

13* و کسانی که کافر شدند به پیامبرانشان گفتند: هر آینه شما را از سرزمینمان بیرون می کنیم یا به کیش ما بازگردید . پس پروردگارشان به آنان وحی کرد که البته ستمکاران را هلاک می کنیم.

14* و هر آینه شما را از پس آنها در آن سرزمین جای خواهیم داد . این برای آن کس است که از ایستادن در برابر من [برای حسابرسی] بترسد و از بیم کردنم بهراسد .

15* و [پیامبران] گشایش و پیروزی خواستند ، و هر گردنکش ستیزه گری نومید و زیانکار شد .

16* فراروی او دوزخ است و او را زردابی از چرک خون آلود بنوشانند.

17* که آن را جرعه جرعه می آشامد و او را فروبردن آن آسان و گوارا نیست – از گندی و تلخی نمی تواند آن را فرو برد تا رهایی یابد- و مرگ از هر جا به او روی می آورد اما او مردنی نیست ، و فراروی او عذابی سخت و سهمگین است.

18* داستان آنان که به پروردگارشان کافر شدند [این است که] کردارشان چون خاکستری است که بادی سخت در روزی تند باد برآن بوزد، که بر هیچ چیزی از آنچه کرده اند دست نتوان یافت . این است آن گمراهی دور [ازحق].

11. leurs messagers leur dirent: ‹Certes, nous ne sommes que des humains comme vous. mais Allah favorise qui il veut Parmi ses serviteurs. il ne nous appartient de vous apporter quelque preuve, que par la permission d'Allah. et C'est en Allah que les croyants doivent placer leur confiance.

12. et qu'aurions-nous à ne pas placer Notre confiance en Allah, alors qu'il nous guidés sur les sentiers [que nous devions suivre]? nous endurerons sûrement la persécution que vous nous infligez. et ceux qui ont confiance en Allah s'en remettent entièrement à Lui.›

13. et ceux qui ont mécru dirent à leurs messagers: ‹Nous vous expulserons certainement de Notre territoire, à moins que vous ne réintégriez Notre religion!› Alors, leur Seigneur leur révéla: ‹Assurément nous anéantirons les injustes,

14. et vous établirons dans le pays après eux. cela est pour celui qui craint ma présence et craint ma menace›.

15. et ils demandèrent [à Allah] la victoire. et Tout tyran insolent fut déçu.

16. l'Enfer est Sa destination et il sera abreuvé d'une eau purulente

17. qu'il tentera d'avaler à petites gorgées. mais C'est à peine s'il peut l'avaler. la mort Lui viendra de toutes parts, mais il ne mourra pas; et il aura un châtiment terrible.

18. les oeuvres de ceux qui ont mécru en leur Seigneur sont comparables à de la cendre violemment frappée par le vent, dans un Jour de tempête. ils ne tireront aucun profit de ce qu'ils ont acquis. C'est cela l'égarement profond.