تبليغاتX
گلبرگی از باغ زیبای قرآن

گلبرگی از باغ زیبای قرآن

روزی یک صفحه با معنی از کاتالوگ انسان
آيات 152 تا 157 سوره مباركه انعام

اَللّهُمَ بِالحَقِ اَنزَلتَهُ وَ بِالحَقِ نَزَل ، اَللّهُمَ عَظِّم رَغبَتي فيهِ وَ اجعَلهُ نُوراً لِبَصَري وَ شِفاءً لِصَدري وَ ذِهاباً لِهَمّي وَ غَمّي وَ حُزني ، اَللّهُمَ زَيِّن بِهي لِساني وَ جَمِّل بِهي وَجهي وَ قَوِّ بِه جَسَدي وَ ثَقِّل بِهي ميزاني وَ اَرزُقني حَقَّ تِلاوَتَهُ عَلي طاعَتِكَ آناءَ اللََّيلِك وَ اَطرافَ النَّهارِك وَ احشُرنا مَعَ اَلنَّبِيِ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الاَخيارِ الاَبرارِ عَلَيهِ وَ عَلَيهِمُ السَلام.


اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

گلبرگ صد و چهل و نهم

 

وَلا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ لا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلا وُسْعَهَا وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَبِعَهْدِ اللَّهِ أَوْفُوا ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ (١٥٢)

وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (١٥٣)

ثُمَّ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ تَمَامًا عَلَى الَّذِي أَحْسَنَ وَتَفْصِيلا لِكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لَعَلَّهُمْ بِلِقَاءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ (١٥٤)

وَهَذَا كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَاتَّقُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ (١٥٥)

أَنْ تَقُولُوا إِنَّمَا أُنْزِلَ الْكِتَابُ عَلَى طَائِفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَا وَإِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغَافِلِينَ (١٥٦)

أَوْ تَقُولُوا لَوْ أَنَّا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتَابُ لَكُنَّا أَهْدَى مِنْهُمْ فَقَدْ جَاءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَصَدَفَ عَنْهَا سَنَجْزِي الَّذِينَ يَصْدِفُونَ عَنْ آيَاتِنَا سُوءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوا يَصْدِفُونَ (١٥٧)

152. "And come not near to the orphan's property, except to improve it, until He (or she) attains the age of full strength; and give full measure and full weight with justice. we burden not any person, but that which He can bear. and whenever You give Your word (i.e. judge between men or give evidence, etc.), Say the Truth even if a near relative is concerned, and fulfill the Covenant of Allâh, This He commands you, that You may remember.

153. "And Verily, This (i.e. Allâh's Commandments mentioned In the above two Verses 151 and 152) is My Straight path, so follow it, and follow not (other) paths, for they will separate You away from his Path. This He has ordained for You that You may become Al-Muttaqûn (the pious - see V.2:2)."

154. then, we gave Mûsa (Moses) the Book [the Taurât (Torah)], to complete (Our Favour) upon those who would do right, and explaining All things In detail and a guidance and a Mercy that they might believe In the Meeting with their Lord.

155. and This is a blessed Book (the Qur'ân) which we have sent down, so follow it and fear Allâh (i.e. do not disobey his Orders), that You may receive Mercy (i.e. saved from the torment of Hell).

156. lest You (pagan Arabs) should say: "The Book was Only sent down to two sects before us (the Jews and the Christians), and for Our part, we were In fact unaware of what they studied."

157. or lest You (pagan Arabs) should say: "If Only the Book had been sent down to us, we would surely have been better guided than they (Jews and Christians)." so now has come unto You a clear proof (the Qur'ân) from Your Lord, and a guidance and a Mercy. who Then does more wrong than one who rejects the Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.) of Allâh and turns away therefrom? we shall requite those who turn away from Our Ayât with an evil torment, because of their turning away (from them). [Tafsir At-Tabari, Vol. 8, Page 95]

 

152* به مال يتيم نزديك نشويد و در آن تصرفي نكنيد مگر به نيكوترين طريقه اي كه به صلاح او باشد تا به حد بلوغ و رشد خود برسد. در داد و ستدها پيمانه و تراز را با عدالت تمام دهيد. ما هيچ كس را جز به اندازه توانش تكليف نمي كنيم و هر گاه سخن مي گوييد، چه در قضاوت و چه در شهادت، عدالت را رعايت كنيد، هر چند به زيان خويشاوندتان باشد و به عهد و پيمان خدا وفا كنيد. اين ها اموري است كه خداوند، شما را به آن سفارش كرده است، باشد كه ياد كنيد و پند بگيريد.

153* و اين دستورها راه مستقيم من است. پس آن را پيروي كنيد و راه هاي ديگر را پيروي نكنيد كه شما را از راه خداوند پراكنده كند. اين سفارش خداوند به شماست، باشد كه تقوا پيشه كنيد.

154* سپس به موسي، كتاب تورات داديم تا بر كسي كه نيكوكار بوده نعمت خود را تمام كنيم و اين كتاب بيانگر همه مسائل و وسيله هدايت و رحمت باشد، شايد مردم به ديدار پروردگارشان ايمان بياورند.

155* و اين قرآن كتابي است مبارك كه آن را نازل كرديم. پس آن را پيروي نموده و تقوا پيشه كنيد، باشد كه مورد رحمت قرار گيريد.

156* آن تورات را نازل كرديم تا نگوييد كتاب آسماني فقط بر دو طايفه يهود و نصاري كه پيش از ما بودند نازل شده است و ما از علوم آنان بي خبر بوده ايم.

157* يا نگوييد اگر كتاب آسماني بر ما نازل مي شد، قطعاً از آنان (يهود و نصاري) هدايت يافته تر بوديم. براي جلوگيري از اين بهانه ها بي شك از سوي پروردگارتان دليل روشن و هدايت و رحمت آمد. پس كيست ستمكارتر از كسي كه آيات الهي را تكذيب كند و از آن روي گرداند؟ ما به زودي كساني را كه از آيات ما روي گردانند، به خاطر همين روي گرداني به عذابي سخت مجازات خواهيم كرد.

 

152. et ne vous approchez des biens de l'orphelin que de la plus belle manière, jusqu'à ce qu'il ait atteint Sa majorité. et donnez la juste mesure et le bon poids, en toute justice. nous n'imposons à une âme que selon Sa capacité. et quand vous parlez, soyez équitables même s'il s'agit d'un proche parent. et Remplissez votre engagement envers Allah. voilà ce qu'il vous enjoint. Peut-être vous rappellerez-vous.

153. ‹Et voilà Mon chemin dans toute Sa rectitude, suivez-le donc; et ne suivez pas les sentiers qui vous écartent de Sa voie.› voilà ce qu'il vous enjoint. Ainsi atteindrez-vous la piété.

154. puis nous avons donné à Moïse le Livre complet en récompense pour le bien qu'il avait fait, et comme un exposé détaillé de toute chose, un guide et une Miséricorde. Peut-être croiraient-ils en leur rencontre avec leur Seigneur (au Jour du Jugement dernier).

155. et Voici un Livre (le Coran) béni que nous avons fait descendre - suivez-le donc et soyez pieux, afin de recevoir la miséricorde -

156. afin que vous ne disiez point: ‹On n'a fait descendre le Livre que sur deux peuples avant nous, et nous avons été inattentifs à les étudier.

157. ou que vous disiez: ‹Si C'était à nous qu'on avait fait descendre le Livre que nous aurions certainement été mieux guidés qu'eux.› voilà certes que vous sont venus, de votre Seigneur, preuve, guidée et Miséricorde. qui est plus injuste que celui qui traite de mensonges les versets d'Allah et qui s'en détourne? nous punirons ceux qui se détournent de nos versets, par un mauvais châtiment, pour s'en être détournés.

 

 التماس دعا

 

صدق الله العلی العظیم
☼ تفسیر آیات ☼

+نوشته شده در سه شنبه سی ام مهر 1387ساعت6:2| با نظرات خود ما را در بهتر شدن انجام وظیفه یاری کنید
آيات 147 تا 151 سوره مباركه انعام

اَللّهُمَ بِالحَقِ اَنزَلتَهُ وَ بِالحَقِ نَزَل ، اَللّهُمَ عَظِّم رَغبَتي فيهِ وَ اجعَلهُ نُوراً لِبَصَري وَ شِفاءً لِصَدري وَ ذِهاباً لِهَمّي وَ غَمّي وَ حُزني ، اَللّهُمَ زَيِّن بِهي لِساني وَ جَمِّل بِهي وَجهي وَ قَوِّ بِه جَسَدي وَ ثَقِّل بِهي ميزاني وَ اَرزُقني حَقَّ تِلاوَتَهُ عَلي طاعَتِكَ آناءَ اللََّيلِك وَ اَطرافَ النَّهارِك وَ احشُرنا مَعَ اَلنَّبِيِ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الاَخيارِ الاَبرارِ عَلَيهِ وَ عَلَيهِمُ السَلام.


اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

گلبرگ صد و چهل و هشتم

 

فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ رَبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ وَلا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ (١٤٧)

سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكْنَا وَلا آبَاؤُنَا وَلا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍ كَذَلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتَّى ذَاقُوا بَأْسَنَا قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنَا إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلا الظَّنَّ وَإِنْ أَنْتُمْ إِلا تَخْرُصُونَ (١٤٨)

قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ فَلَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ (١٤٩)

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاءَكُمُ الَّذِينَ يَشْهَدُونَ أَنَّ اللَّهَ حَرَّمَ هَذَا فَإِنْ شَهِدُوا فَلا تَشْهَدْ مَعَهُمْ وَلا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَالَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ (١٥٠)

قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَلا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ وَلا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَلا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلا بِالْحَقِّ ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ (١٥١)

147. if they (Jews) belie You (Muhammad) Say you: "Your Lord is the Owner of Vast Mercy, and never will his Wrath be turned back from the people who are Mujrimûn (criminals, polytheists, sinners, etc.)."

148. those who took partners (in worship) with Allâh will say: "If Allâh had willed, we would not have taken partners (in worship) with him, nor would Our fathers, and we would not have forbidden anything (against his Will)." likewise belied those who were before them, (They argued falsely with Allâh's Messengers), till they tasted of Our wrath. say: "Have You any knowledge (proof) that You can produce before us? Verily, You follow nothing but guess and You do nothing but lie."

149. say: "With Allâh is the perfect proof and argument, (i.e. the Oneness of Allâh, the sending of his Messengers and his Holy Books, etc. to mankind), had He so willed, He would indeed have guided You all."

150. say: "Bring forward Your witnesses, who can testify that Allâh has forbidden this. Then if they testify, testify not You (O Muhammad ) with them. and You should not follow the vain desires of such as treat Our Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.) as falsehoods, and such as believe not In the Hereafter, and they hold others as equal (in worship) with their Lord."

151. Say (O Muhammad ): "Come, I will recite what Your Lord has prohibited You from: join not anything In Worship with him; be good and dutiful to Your parents; kill not Your Children because of poverty - we provide sustenance for You and for them; come not near to Al-Fawâhish (shameful sins, illegal sexual intercourse, etc.) whether committed openly or secretly, and kill not anyone whom Allâh has forbidden, except for a just Cause (according to Islâmic law). This He has commanded You that You may understand.

 

147* اي پيامبر! اگر تو را تكذيب كردند پس بگو: پروردگارتان داراي رحمت گسترده  است، اما عذاب او از قوم تبهكار، دفع نمي شود.

148* به زودي كساني كه شرك ورزيده اند، خواهند گفت: اگر خدا مي خواست، نه ما و نه پدرانمان شرك نمي آورديم و هيچ چيزي را از سوي خود حرام نمي كرديم. كساني كه پيش از آنها بودند نيز پيامبران قبلي را اين گونه تكذيب كردند تا آن كه طعم قهر و عذاب ما را چشيدند. بگو: آيا براي شما دانشي هست؟ آن را براي ما آشكار كنيد! شما جز از گمان و خيال پيروي نمي كنيد و شما جز حدس زن و دروغگوياني بيش نيستيد.

149* بگو: دليل روشن و رسا تنها براي خداوند است، پس اگر مي خواست همه شما را به اجبار هدايت مي كرد.

150* اي پيامبر! به كساني كه بهره بردن از حيوانات و زراعت ها را نابجا بر خود حرام كرده اند، بگو: گواهان خود را كه گواهي دهند خداوند اين را حرام كرده، بياورديد. پس اگر شهادت دادند، تو همراه با آنها گواهي مده و از خواسته هاي كساني كه آيات ما را تكذيب كردند و كساني كه به آخرت ايمان نمي آوردند، همان ها كه براي پروردگارشان شريك قرار مي دهند، پيروي نكن.

151* بگو: بياييد تا آنچه را پروردگارتان بر شما حرام كرده بخوانم: چيزي را با او شريك مگيريد و به پدر و مادر نيكي كنيد و فرزندانتان را از ترس تنگدستي نكشيد. ماييم كه به شما و آنان روزي مي دهيم و به كارهاي زشت، چه آشكار و چه پنهان، نزديك نشويد و نفسي را كه خداوند كشتن آن را حرام شمرده، جز به حق مثل قصاص يا دفاع نكشيد، اينهاست آنچه خداوند شما را به آن توصيه فرموده، باشد كه تعقل و انديشه كنيد.

 

147. puis, s'ils Te traitent de menteur, alors Dis: ‹Votre Seigneur est Détenteur d'une immense miséricorde cependant que Sa rigueur ne saura être détournée des gens criminels›.

148. ceux qui ont associé diront: ‹Si Allah avait voulu, nous ne Lui aurions pas donné des associés, nos ancêtres non plus et nous n'aurions rien déclaré interdit.› Ainsi leurs prédécesseurs traitaient de menteurs (les messagers) jusqu'à ce qu'ils eurent goûté Notre rigueur. Dis: ‹Avez-vous quelque science à nous produire? vous ne suivez que la conjecture et ne faites que mentir›.

149. Dis: ‹L'argument décisif appartient à Allah. s'il avait voulu certainement il vous aurait tous guidés.(sur le droit chemin)

150. Dis: ‹Amenez vos témoins qui attesteraient qu'Allah a interdit cela.› Si ensuite ils témoignent, alors toi, ne témoignent pas avec eux et ne suis pas les passions de ceux qui traitent de mensonges nos signes et qui ne croient pas à l'au-delà, tandis qu'ils donnent des égaux à leur Seigneur.

151. Dis: ‹Venez, Je vais réciter ce que votre Seigneur vous a interdit: ne Lui associez rien; et soyez bienfaisants envers vos père et mère. ne tuez pas vos enfants pour cause de pauvreté. nous vous nourrissons Tout comme eux. n'approchez pas des turpitudes ouvertement, ou en cachette. ne tuez qu'en toute justice la vie qu'Allah a fait sacrée. voilà ce qu'[Allah] vous a recommandé de faire; Peut-être comprendrez-vous.

 

 التماس دعا

 

صدق الله العلی العظیم
☼ تفسیر آیات ☼

+نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم مهر 1387ساعت6:6| با نظرات خود ما را در بهتر شدن انجام وظیفه یاری کنید
آیات 143 تا 146 سوه مبارکه انعام

اَللّهُمَ بِالحَقِ اَنزَلتَهُ وَ بِالحَقِ نَزَل ، اَللّهُمَ عَظِّم رَغبَتي فيهِ وَ اجعَلهُ نُوراً لِبَصَري وَ شِفاءً لِصَدري وَ ذِهاباً لِهَمّي وَ غَمّي وَ حُزني ، اَللّهُمَ زَيِّن بِهي لِساني وَ جَمِّل بِهي وَجهي وَ قَوِّ بِه جَسَدي وَ ثَقِّل بِهي ميزاني وَ اَرزُقني حَقَّ تِلاوَتَهُ عَلي طاعَتِكَ آناءَ اللََّيلِك وَ اَطرافَ النَّهارِك وَ احشُرنا مَعَ اَلنَّبِيِ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الاَخيارِ الاَبرارِ عَلَيهِ وَ عَلَيهِمُ السَلام.


اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

 

 

گلبرگ صد و چهل و هفتم

 

ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الأنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الأنْثَيَيْنِ نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ (١٤٣)

وَمِنَ الإبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الأنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الأنْثَيَيْنِ أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ وَصَّاكُمُ اللَّهُ بِهَذَا فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ (١٤٤)

قُلْ لا أَجِدُ فِي مَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَى طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنْزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلا عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (١٤٥)

وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلا مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَايَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذَلِكَ جَزَيْنَاهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ (١٤٦)

 

143. (take) eight (head of cattle) In (four) pairs: of sheep a pair, and of goats a pair; say, hath He forbidden the two males, or the two females, or (the young) which the wombs of the two females enclose? Tell me with knowledge if ye are truthful:

144. of camels a pair, and oxen a pair; say, hath He forbidden the two males, or the two females, or (the young) which the wombs of the two females enclose? - were ye present when Allah ordered you such a thing? but who doth more wrong than one who invents a lie against Allah, to lead astray men without knowledge? for Allah guideth not people who do wrong.

145. say: "I find not In the Message received by me by inspiration any (meat) forbidden to be eaten by one who wishes to eat it, unless it be dead meat, or blood poured forth, or the flesh of swine,- for it is an abomination - or, what is impious, (meat) on which a name has been invoked, other than Allah.s". but (even so), if a person is forced by necessity, without wilful disobedience, nor transgressing due limits,- Thy Lord is Oft-forgiving, Most Merciful.

146. for those who followed the Jewish Law, we forbade every (animal) with undivided hoof, and we forbade them that fat of the ox and the sheep, except what adheres to their backs or their entrails, or is mixed up with a bone: This In recompense for their wilful disobedience: for we are true (in Our ordinances).

 

143* هشت جفت ، از میش دو نر و ماده و از بز دو نروماده "بیافرید" ، بگو : آیا " خدا " دو نر را حرام کرده است یا دو ماده را یا آنچه را که زهدانهای آن دو ماده در بر دارد ؟ مرا از روی دانش خبر دهید ، اگر راستگویید.

144* و از دو شتر نر و ماده و از گاو دو نرو ماده " بیافرید " ، بگو دو نر را حرام کرده است یا دو ماده را یا آنچه را که زهدانهای دو ماده در بر دارد ؟ یا مگر آنگاه که خداوند شما را به این حکم سفارش میکرد حاضر و گواه بودید ؟! پس کیست ستمکار تر از آن که بر خدا دروغ بافته تا مردم را به بی دانشی گمراه کند ؟ همانا خدا گروه ستمکار را راه ننماید .

145* بگو : در آنچه به من وحی شده حرام شده ای که شما خود حرام کرده اید نمی یابم بر هیچ خورنده ای که آن را بخورد مگر آنکه مرداری باشد یا خون ریخته ای جهنده ای یا گوشت خوک ، که آن پلید است ، یا آن " حیوان سربریده ای " که به نافرمانی جز نام خدای بر آن برده باشند . پس هر که " به خوردن آنها " ناچار شود بی آنکه سرکش باشد و " در خوردن " از اندازه در گذرد ، همانا پروردگار تو آمرزگار و مهربان است .

146* و بر کسانی که یهودی شدند هر ناخنداری را حرام کردیم و از گاو و گوسفند پیه آنها را بر آنان حرام کردیم مگر آنچه از پیه بر پشت آن دو باشد یا چربی روده ها یا آنچه با استخوان آمیخته باشد . این را به سزای سرکشی کردنشان کیفر آنان ساختیم ، و همانا ما راستگوییم .

 

143. (il en a créé) huit, en couples: deux pour les ovins, deux pour les caprins... Dis: ‹Est-ce les deux mâles qu'il a interdits ou les deux femelles, ou ce qui est dans les matrices des deux femelles ? Informez-moi de toute connaissance, Si vous êtes véridiques›;

144. ...deux pour les camélidés, deux pour les bovins... Dis: ‹Est-ce les deux mâles qu'il a interdits ou les deux femelles, ou ce qui est dans les matrices des deux femelles? ou bien étiez-vous témoins quand Allah vous l'enjoignit?› qui est donc plus injuste que celui qui invente un mensonge contre Allah pour égarer les gens sans se baser sur aucun savoir? Allah ne guide pas les gens injustes.

145. Dis: ‹Dans ce qui m'a été révélé, Je ne trouve d'interdit, à aucun mangeur d'en manger, que la bête (trouvée) morte, ou le sang qu'on a fait couler, ou la chair de porc - car C'est une souillure - ou ce qui, par perversité, a été sacrifié à autre qu'Allah.› quiconque est contraint, sans toutefois abuser ou transgresser, Ton Seigneur est certes Pardonneur et Miséricordieux.

146. aux Juifs, nous avons interdit toute bête à ongle unique. des bovins et des ovins, nous leurs avons interdit les graisses, sauf ce que portent leur dos, leurs entrailles, ou ce qui est mêlé à l'os. Ainsi les avons-Nous punis pour leur rébellion. et nous sommes bien véridiques.

 

التماس دعا

 

صدق الله العلی العظیم
☼ تفسیر آیات ☼

+نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم مهر 1387ساعت6:7| با نظرات خود ما را در بهتر شدن انجام وظیفه یاری کنید
آیات 138 تا 142 سوره مبارکه انعام

اَللّهُمَ بِالحَقِ اَنزَلتَهُ وَ بِالحَقِ نَزَل ، اَللّهُمَ عَظِّم رَغبَتي فيهِ وَ اجعَلهُ نُوراً لِبَصَري وَ شِفاءً لِصَدري وَ ذِهاباً لِهَمّي وَ غَمّي وَ حُزني ، اَللّهُمَ زَيِّن بِهي لِساني وَ جَمِّل بِهي وَجهي وَ قَوِّ بِه جَسَدي وَ ثَقِّل بِهي ميزاني وَ اَرزُقني حَقَّ تِلاوَتَهُ عَلي طاعَتِكَ آناءَ اللََّيلِك وَ اَطرافَ النَّهارِك وَ احشُرنا مَعَ اَلنَّبِيِ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الاَخيارِ الاَبرارِ عَلَيهِ وَ عَلَيهِمُ السَلام.


اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

گلبرگ صد و چهل و ششم

 

وَقَالُوا هَذِهِ أَنْعَامٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لا يَطْعَمُهَا إِلا مَنْ نَشَاءُ بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَامٌ لا يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاءً عَلَيْهِ سَيَجْزِيهِمْ بِمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ (١٣٨)

وَقَالُوا مَا فِي بُطُونِ هَذِهِ الأنْعَامِ خَالِصَةٌ لِذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلَى أَزْوَاجِنَا وَإِنْ يَكُنْ مَيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكَاءُ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ (١٣٩)

قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلادَهُمْ سَفَهًا بِغَيْرِ عِلْمٍ وَحَرَّمُوا مَا رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِرَاءً عَلَى اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ (١٤٠)

وَهُوَ الَّذِي أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشَاتٍ وَغَيْرَ مَعْرُوشَاتٍ وَالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا أُكُلُهُ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ كُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَآتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ وَلا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ (١٤١)

وَمِنَ الأنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشًا كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ وَلا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ (١٤٢)

 

138. and They say that such and such cattle and crops are taboo, and none should eat of them except those whom - so They say - we wish; further, there are cattle forbidden to yoke or burden, and cattle on which, (at slaughter), the name of Allah is not pronounced; - inventions against Allah.s name: soon will He requite them for their inventions.

139. They say: "What is In the wombs of such and such cattle is specially reserved (for food) for Our men, and forbidden to Our women; but if it is still-born, then all have share therein. for their (false) attribution (of superstitions to Allah., He will soon punish them: for He is full of wisdom and knowledge.

140. lost are those who slay their children, from folly, without knowledge, and forbid food which Allah hath provided for them, inventing (lies) against Allah. They have indeed gone astray and heeded no guidance.

141. it is He who produceth Gardens, with trellises and without, and dates, and tilth with produce of all kinds, and olives and pomegranates, similar (in kind) and different (in variety): eat of their fruit In their season, but render the dues that are proper on the Day that the harvest is gathered. but waste not by excess: for Allah loveth not the wasters.

142. of the cattle are some for burden and some for meat: eat what Allah hath provided for you, and follow not the footsteps of Satan: for He is to you and avowed enemy.

 

138* و به پندار خویش گفتند: اینها چهارپایان و کشتی است ممنوع ، که آن را نخورد مگر کسانی که ما بخواهیم یعنی خدمتکاران بتها و چهار پایانی است که " سوار شدن " بر پشت آنها حرام شده است و چهار پایانی "داشتند" که " هنگام کشتن " نام خدا را بر آن یاد نمی کردند، دروغ بستنی بر او ، به زودی " خدا " آنها را به سزای دروغهایی که می بافتند کیفر می دهد.

139* و گفتند : آنچه در شکمهای این چهار پایان است " اگر زنده به دنیا آمد " ویژه مردان ماست برای مردان ما حلال است و بس و بر زنان ما حرام است . و اگر مرده بود همه مردان و زنان در آن شریکند. " خداوند بزودی آنان را به سزای این وصف کردنشان کیفر می دهد، که او استوار کار و داناست .

140* همانا کسانی که فرزندان خود را به نابخردی و بی دانشی کشتند و آنچه را خدا روزیشان کرده بود با دروغ بستن بر خدا حرام شمردند زیان کردند ، براستی که گمراه شدند و راه یافته نبودند.

141* و اوست که بوستانهایی با داربست و بی داربست ، و درختان خرما ، و کشت با خوردنی های گوناگون، و زیتون و انار ، مانند و نامانند ، بیافرید . از میوه آن چون میوه دهد بخورید و حق آن را روز چیدن و درو کردنش بدهیدو گزافکاری مکنید، که او گزافکاران را دوست ندارد.

142* و از چهارپایان ، بارکش و غیر بارکش مانند گوسفند و کره چهارپایان بارکش " بیافرید " . از آنچه خدا روزی شما کرده بخورید و در پی گامهای شیطان مروید که او دشمن آشکار شماست .

 

 

138. et ils dirent: ‹Voilà des bestiaux et des champs frappés d'interdiction: n'en mangeront que ceux que nous voudrons.› - selon leur prétention! - et voilà des bêtes dont le dos est tabou, et des bêtes sur lesquelles ils rétribuera pour ce qu'ils inventaient comme mensonges.

139. et ils dirent: ‹Ce qui est dans le ventre de ces bêtes est réservé aux mâles d'entre nous, et interdit à nos femmes.› et Si C'est un mort-né, ils y participent tous. bientٍt il les rétribuera pour leur prescription, car il est Sage et Omniscient.

140. ils sont certes perdants, ceux qui ont, par sottise et ignorance tué leurs enfants, et ceux qui ont interdit ce qu'Allah leur a attribué de nourriture, inventant des mensonges contre Allah. ils se sont égarés et ne sont point guidés.

141. C'est Lui qui a créé les jardins, treillagés et non treillagés; Ainsi que les palmiers et la culture aux récoltes diverses; [de même que] l'olive et la grenade, d'espèces semblables et différentes. mangez de leurs fruits, quand ils en produisent; et acquittez-en les droits le Jour de la récolte. et ne gaspillez point car il n'aime pas les gaspilleurs.

142. et (il a créé) Parmi les bestiaux, certains pour le transport, et d'autres pour diverses utilités; mangez de ce qu'Allah vous a attribué, et ne suivez pas les pas du diable, car il est pour vous un ennemi déclaré.

التماس دعا

 

صدق الله العلی العظیم
☼ تفسیر آیات ☼

+نوشته شده در شنبه بیست و هفتم مهر 1387ساعت6:8| با نظرات خود ما را در بهتر شدن انجام وظیفه یاری کنید
آیات 132 تا 137 سوره مبارکه انعام

اَللّهُمَ بِالحَقِ اَنزَلتَهُ وَ بِالحَقِ نَزَل ، اَللّهُمَ عَظِّم رَغبَتي فيهِ وَ اجعَلهُ نُوراً لِبَصَري وَ شِفاءً لِصَدري وَ ذِهاباً لِهَمّي وَ غَمّي وَ حُزني ، اَللّهُمَ زَيِّن بِهي لِساني وَ جَمِّل بِهي وَجهي وَ قَوِّ بِه جَسَدي وَ ثَقِّل بِهي ميزاني وَ اَرزُقني حَقَّ تِلاوَتَهُ عَلي طاعَتِكَ آناءَ اللََّيلِك وَ اَطرافَ النَّهارِك وَ احشُرنا مَعَ اَلنَّبِيِ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الاَخيارِ الاَبرارِ عَلَيهِ وَ عَلَيهِمُ السَلام.


اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

 

گلبرگ صد و چهل و پنجم

 

وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ (١٣٢)

وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْ بَعْدِكُمْ مَا يَشَاءُ كَمَا أَنْشَأَكُمْ مِنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ آخَرِينَ (١٣٣)

إِنَّ مَا تُوعَدُونَ لآتٍ وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ (١٣٤)

قُلْ يَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَى مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ تَكُونُ لَهُ عَاقِبَةُ الدَّارِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ (١٣٥)

وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالأنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُوا هَذَا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَذَا لِشُرَكَائِنَا فَمَا كَانَ لِشُرَكَائِهِمْ فَلا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَمَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَى شُرَكَائِهِمْ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ (١٣٦)

وَكَذَلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكَاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَلِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ (١٣٧)

132. to all are degrees (or ranks) according to their deeds: for Thy Lord is not unmindful of anything that They do.

133. Thy Lord is self-sufficient, full of mercy: if it were His will, He could destroy you, and In your place appoint whom He will As your successors, Even As He raised you up from the posterity of other people.

134. all that hath been promised unto you will come to pass: nor can ye frustrate it (in the least bit).

135. say: "O My people! do whatever ye can: I will do (my part): soon will ye know who it is whose end will be (best) In the Hereafter: certain it is that the wrong- doers will not prosper."

136. out of what Allah hath produced In abundance In tilth and In cattle, They assigned Him a share: They say, according to their fancies: "This is for Allah, and this" - for Our "partners"! but the share of their" partners "reacheth not Allah, whilst the share of Allah reacheth their "partners" ! evil (and unjust) is their assignment!

137. Even so, In the eyes of Most of the Pagans, their "partners" made alluring the slaughter of their children, In order to lead them to their own destruction, and cause confusion In their religion. if Allah had willed, They would not have done so: but leave alone them and their inventions.

 

132* و برای هر گروهی از آنچه کرده اند پایه هاست ، و پروردگار تو از آنچه می کنند غافل نیست .

133* و پروردگار تو بی نیاز و خداوند مهر و بخشایش است . اگر بخواهد شما را می برد و پس از شما آنچه " از آفریدگان خود " بخواهد جانشین " شما " می کند، چنانکه شما را از نسل گروهی دیگر آفرید .

134* همانا آنچه به شما وعده داده می شود آمدنی است و شما ناتوان کننده"ی خدا" نیستید با گریز خود نمی توانید عذاب خدا را دفع کنید .

135* بگو : ای قوم من، بر جایگاه " و سیرت " خویش عمل کنید که من نیز عمل کننده ام، پس بزودی خواهید دانست که سرانجام آن سرای که راست، همانا ستمکاران رستگار نمی شوند .

136* و برای خدا از آنچه آفریده است از کشت و چهارپایان بهره ای قرار دادند و گفتند : این برای خداست ، به پندار خودشان، و این برای شریکان ما یعنی بتهایی که برای خدا شریک ساخته اند- ، اما آنچه برای شریکانشان است به خدا نمی رسد و آنچه برای خداست به شریکانشان می رسد ! بد است این داوری که می کنند.

137* و همچنین شریکان آنها بتها یا خادمان بتخانه در نظر بسیاری از مشرکان کشتن فرزندانشان را بع هنوان قربانی برای خدایان بیاراستند تا آنها را هلاک کنند گمراهشان گردانند و دینشان را بر آنها آشفته و پوشیده سازند. و اگر خدا می خواست این کار را نمی کردند یعنی به اجبار جلو آنان رامی گرفت اما سنت الهی چنین نیست پس آنان را با آن دروغها که می سازند *( بسیاری از مشرکان گاهی فرزندان خود رابرای بتها (شریکان عبادت خود ) قربانی می کردند و در آیه این جنایت و عمل زشت از نظر عشق و علاقه آنان به بتها به تزیین ( آراستن ) بتها نسبت داده شده است ، و گویا خادمان و سرپرستان بتخانه بت پرستان رابه این کار تشویق می کردند . به هر حال چنانکه در آیه 140 نیز اشاره شد با نسبت دادن این کار زشت به خدا ، به خدا هم دروغ می بستند )* واگذار .

 

132. a chacun des rangs (des récompenses) selon ses oeuvres. Or Ton Seigneur n'est pas inattentif à ce qu'ils font.

133. Ton Seigneur est le Suffisant à Soi-même, le Détenteur de la Miséricorde. s'il voulait, il vous ferait périr et mettrait à votre place qui il veut, de même qu'il vous a créés d'une descendance d'un autre peuple.

134. ce qui vous a été promis arrivera (certainement.) et vous n'êtes pas à même de [Nous] réduire à l'impuissance.

135. Dis: ‹ Mon peuple! Continuez à agir selon votre méthode; Moi aussi j'agirai selon la mienne. Ensuite, vous saurez qui aura un meilleur (sort) dans l'au- delà.› Certes, les injustes ne réussiront jamais.

136. et ils assignent à Allah une part de ce qu'il a lui-même créé, en fait de récoltes et de bestiaux, et ils disent: ‹Ceci est à Allah - selon leur prétention! - et ceci à nos divinités.› mais ce qui est pour leurs divinités ne parvient pas à Allah, tandis que ce qui est pour Allah parvient à leurs divinités. comme leur Jugement est mauvais!

137. et C'est Ainsi que leurs divinités ont enjolivé à beaucoup d'associateurs le meurtre de leurs enfants, afin de les ruiner et de travestir à leurs yeux leur religion. Or Si Allah voulait, ils ne le feraient pas. laisse-les donc, Ainsi que ce qu'ils inventent.

التماس دعا

 

صدق الله العلی العظیم
☼ تفسیر آیات ☼

+نوشته شده در جمعه بیست و ششم مهر 1387ساعت6:2| با نظرات خود ما را در بهتر شدن انجام وظیفه یاری کنید
آیات 125 تا 131 سوره مبارکه انعام

اَللّهُمَ بِالحَقِ اَنزَلتَهُ وَ بِالحَقِ نَزَل ، اَللّهُمَ عَظِّم رَغبَتي فيهِ وَ اجعَلهُ نُوراً لِبَصَري وَ شِفاءً لِصَدري وَ ذِهاباً لِهَمّي وَ غَمّي وَ حُزني ، اَللّهُمَ زَيِّن بِهي لِساني وَ جَمِّل بِهي وَجهي وَ قَوِّ بِه جَسَدي وَ ثَقِّل بِهي ميزاني وَ اَرزُقني حَقَّ تِلاوَتَهُ عَلي طاعَتِكَ آناءَ اللََّيلِك وَ اَطرافَ النَّهارِك وَ احشُرنا مَعَ اَلنَّبِيِ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الاَخيارِ الاَبرارِ عَلَيهِ وَ عَلَيهِمُ السَلام.


اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

گلبرگ صد و چهل و چهارم

 

فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلإسْلامِ وَمَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي السَّمَاءِ كَذَلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ (١٢٥)

وَهَذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيمًا قَدْ فَصَّلْنَا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ (١٢٦)

لَهُمْ دَارُ السَّلامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (١٢٧)

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الإنْسِ وَقَالَ أَوْلِيَاؤُهُمْ مِنَ الإنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَا أَجَلَنَا الَّذِي أَجَّلْتَ لَنَا قَالَ النَّارُ مَثْوَاكُمْ خَالِدِينَ فِيهَا إِلا مَا شَاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ (١٢٨)

وَكَذَلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضًا بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ (١٢٩)

يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإنْسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِنْكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِي وَيُنْذِرُونَكُمْ لِقَاءَ يَوْمِكُمْ هَذَا قَالُوا شَهِدْنَا عَلَى أَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ (١٣٠)

ذَلِكَ أَنْ لَمْ يَكُنْ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا غَافِلُونَ (١٣١)

125. those whom Allah (in His plan) willeth to guide,- He openeth their breast to Islam; those whom He willeth to leave straying,- He maketh their breast close and constricted, As if They had to climb up to the skies: Thus doth Allah (heap) the penalty on those who refuse to believe.

126. This is the way of Thy Lord, leading straight: we have detailed the Signs for those who receive admonition.

127. for them will be a home of peace In the presence of their Lord: He will be their friend, because They practised (righteousness).

128. one Day will He gather them all together, (and say): "O ye assembly of Jinns! much (toll) did ye take of men." their friends amongst men will say: "Our Lord! we made profit from Each other: but (alas!) we reached Our term - which Thou Didst appoint for us." He will say: "The Fire be your dwelling-place: you will dwell therein for ever, except As Allah willeth." for Thy Lord is full of wisdom and knowledge.

129. Thus do we make the wrong-doers turn to Each other, because of what They earn.

130. "O ye assembly of Jinns and men! came there not unto you apostles from amongst you, setting forth unto you My Signs, and warning you of the meeting of This Day of yours?" They will say: "We bear witness against ourselves." it was the life of This world that deceived them. so against themselves will They bear witness that They rejected Faith.

131. (the apostles were sent) Thus, for Thy Lord would not destroy for their wrong-doing men's habitations whilst their occupants were unwarned.

 

125*پس کسی را که خدا بخواهد راه نماید ، سینه او را برای " پذیرش " اسلام می گشاید ، و هر که را بخواهد گمراه کند، سینه او را تنگ و بسته می گرداند " تا پذیرای حق نباشد " و گویی به آسمان بر می شود . بدین سان خدا پلیدی مرده دلی و انکار" را بر کسانی که ایمان نمی آورند می نهد .

126* و این است راه راست پروردگار تو ، ما آیات " خود " را برای گروهی که یاد می کنند و پند می گیرند روشن بیان کرده ایم .

127* ایشان را نزد پروردگارشان سرای سلامت و ایمنی است  ، و همو به پاداش کارهایی که میکردند یار و سرپرست آنهاست .

128* و روزی که همه آنان را برانگیزد و فراهم آرد " گوید :" ای گروه پریان ، شما از آدمیان بسیاری را پیرو خود گرفتید ، و دوستانشان از آدمیان گویند : پروردگارا ، برخی از ما از برخی دیگر برخوردار شدند و به سر آمدی کهبرای ما نهادی رسیدیم، " خدای " گوید : جایگاه شما آتش دوزخ است که جاودانه در آن باشید مگر آنچه خدا خواهد ، همانا پروردگار تو درست کردار و داناست .

129* و بدین گونه ستمکاران به سزای آنچه می کردند بر یکدیگر می گماریم .

130* ای گروه پریان و آدمیان، آیا پیامبرانی از جنس خودتان سوی شما نیامدند که آیات مرا بر شما می خواندند و شما را از دیدار این روزتان بیم می دادند؟ گویند : ما بر خویشتن گواهی می دهیم ، و زندگی دنیا آنان را فریفت و بر خویشتن گواهی دهند که کافر بودند.

131* این " فرستادن پیامبران و بیم دادن ایشان " برای آن است که پروردگار تو به ستم هلاک کننده " مردم " شهر ها در حالی که بی خبر و نا آگاه باشند نیست .

 

125. et puis, quiconque Allah veut guider, il Lui ouvre la poitrine à l'Islam. et quiconque il veut égarer, il rend Sa poitrine étroite et gênée, comme s'il s'efforçait de monter Au ciel. Ainsi Allah inflige Sa punition à ceux qui ne croient pas.

126. Telle est la voie de Ton Seigneur dans toute Sa rectitude. nous avons [effectivement] bien détaillé les signes (ou versets) à des gens qui se rappellent.

127. pour eux la Maison du salut auprès de leur Seigneur. et C'est Lui qui est leur protecteur, pour ce qu'ils faisaient (sur terre).

128. et le Jour où il les rassemblera tous: ‹ communauté des djinns, vous avez trop abusé des humains›. et leurs alliés Parmi les humains diront: ‹ Notre Seigneur, nous avons profité les uns des autres, et nous avons atteint le terme que Tu avais fixé pour nous.› il leur dira: ‹l'Enfer est votre demeure, pour y rester éternellement, sauf Si Allah en décide autrement.› vraiment Ton Seigneur est Sage et Omniscient.

129. et Ainsi accordons-Nous, à certains injustes l'autorité sur d'autres, (injustes) à cause de ce qu'ils ont acquis.

130. communauté des djinns et des humains, ne vous est-il pas venu des messagers, choisis Parmi vous, qui vous ont raconté Mes signes et averti de la rencontre de ce jour? ils diront: ‹Nous témoignons contre nous-mêmes.› la vie présente les a trompés; et ils ont témoigné contre eux-mêmes qu'en (vérité) ils étaient mécréants.

131. C'est que Ton Seigneur n'anéantit point injustement des Cités dont les gens ne sont pas encore avertis.

التماس دعا

 

صدق الله العلی العظیم
☼ تفسیر آیات ☼

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم مهر 1387ساعت6:11| با نظرات خود ما را در بهتر شدن انجام وظیفه یاری کنید
آيات 119 تا 124 سوره مباركه انعام

اَللّهُمَ بِالحَقِ اَنزَلتَهُ وَ بِالحَقِ نَزَل ، اَللّهُمَ عَظِّم رَغبَتي فيهِ وَ اجعَلهُ نُوراً لِبَصَري وَ شِفاءً لِصَدري وَ ذِهاباً لِهَمّي وَ غَمّي وَ حُزني ، اَللّهُمَ زَيِّن بِهي لِساني وَ جَمِّل بِهي وَجهي وَ قَوِّ بِه جَسَدي وَ ثَقِّل بِهي ميزاني وَ اَرزُقني حَقَّ تِلاوَتَهُ عَلي طاعَتِكَ آناءَ اللََّيلِك وَ اَطرافَ النَّهارِك وَ احشُرنا مَعَ اَلنَّبِيِ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الاَخيارِ الاَبرارِ عَلَيهِ وَ عَلَيهِمُ السَلام.


اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

گلبرگ صد و چهل و سوم

 

وَمَا لَكُمْ أَلا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَإِنَّ كَثِيرًا لَيُضِلُّونَ بِأَهْوَائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ (١١٩)

وَذَرُوا ظَاهِرَ الإثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الإثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ (١٢٠)

وَلا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَائِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ (١٢١)

أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (١٢٢)

وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجْرِمِيهَا لِيَمْكُرُوا فِيهَا وَمَا يَمْكُرُونَ إِلا بِأَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُونَ (١٢٣)

وَإِذَا جَاءَتْهُمْ آيَةٌ قَالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتَى مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ (١٢٤)

119. and why should You not eat of that (meat) on which Allâh's Name has been pronounced (at the time of slaughtering the animal), while He has explained to You In detail what is forbidden to you, except under compulsion of necessity? and surely many do lead (mankind) astray by their own desires through lack of knowledge. certainly Your Lord knows best the transgressors.

120. leave (O mankind, All kinds of) sin, open and secret. Verily, those who commit sin will get due Recompense for that which they used to commit.

121. eat not (O believers) of that (meat) on which Allâh's Name has not been pronounced (at the time of the slaughtering of the animal), for sure it is Fisq (a sin and disobedience of Allâh). and Certainly, the Shayâtin (devils) do inspire their friends (from mankind) to dispute with you, and if You obey them [by making Al­Maytatah (a dead animal) legal by eating it], Then You would indeed be Mushrikûn (polytheists) [because they (devils and their friends) made lawful to You to eat that which Allâh has made unlawful to eat and You obeyed them by considering it lawful to eat, and by doing so You worshipped them, and to Worship others besides Allâh is polytheism].

122. is He who was dead (without faith by ignorance and disbelief) and we gave Him life (by knowledge and Faith) and set for Him a light (of Belief) whereby He can walk amongst men, like Him who is In the darkness (of disbelief, polytheism and hypocrisy) from which He can never come out? Thus it is made fair­seeming to the disbelievers that which they used to do.

123. and Thus we have set up In Every town great ones of its wicked people to plot therein. but they plot not except against their ownselves, and they perceive (it) not.

124. and when there comes to them a sign (from Allâh) they say: "We shall not believe until we receive the like of that which the Messengers of Allâh had received." Allâh knows best with whom to place his Message. humiliation and disgrace from Allâh and a Severe torment will overtake the criminals (polytheists, sinners, etc.) for that which they used to plot.

 

119* و شما را چه شده كه از آنچه كه نام خداوند بر آن برده شده است نمي خوريد؟ و بي جهت حلال ما را بر خود حرام مي كنيد، در صورتي كه خداوند آنچه را بر شما حرام كرده خودش به تفصيل براي شما بيان كرده است، مگر آنچه از محرمات كه به خوردن آن مضطرّ شديد، همانا بسياري از مردم، ديگران را جاهلانه به خاطر هوس هاي خود گمراه مي كنند. قطعاً پروردگارت به متجاوزان آگاه تر است.

120* و گناه آشكار و پنهان را رها كنيد، همانا كساني كه مرتكب گناه مي شوند، به زودي كيفر كارهايي را كه مرتكب شده اند، خواهند ديد.

121* و از آنچه نام خداوند بر آن برده نشده، نخوريد. چرا كه خوردن آن فسق و خروج از مدار بندگي است. همانا شياطين، به دوستان خود القا مي كنند تا به جدال با شما برخيزند كه مثلاً چه فرقي است ميان حيوان مرده يا ذبح شده و اگر از آنان اطاعت كنيد، قطعاً شما هم مشرك مي شويد.

122* و آيا آنكه به واسطه جهل و شرك مرده بود، پس او را با هدايت خويش حيات بخشيديم و براي او نوري از ايمان قرار داديم كه با آن در ميان مردم راه خود را بيابيد، مَثَل او مَثَل كسي است كه در ظلمت هاي جهل و شرك قرار دارد و از آن بيرون آمدني نيست؟ اين گونه براي كافران، كارهايي كه مي كردند جلوه داده شده بود.

123* و ما اين گونه در هر دياري مجرمان بزرگش را مي گماريم تا در آن قريه ها و مناطق، حيله و فسق و فساد كنند، اما جز به خودشان نيرنگ نمي كنند ولي نمي فهمند كه نتيجه حيله، به خودشان باز مي گردد.

 

119. Qu'avez-vous à ne pas manger de ce sur quoi le nom d'Allah a été prononcé? alors qu'il vous a détaillé ce qu'il vous a interdit, à moins que vous ne soyez contraints d'y recourir. beaucoup de gens égarent, sans savoir, par leurs passions. C'est Ton Seigneur qui connaît le mieux les transgresseurs.

120. Evitez le péché apparent ou caché, (car) ceux qui acquièrent le péché seront rétribués selon ce qu'ils auront commis.

121. et ne mangez pas de ce sur quoi le nom d'Allah n'a pas été prononcé, car ce serait (assurément) une perversité. les diables inspirent à leurs alliés de disputer avec vous. Si vous leur obéissez, vous deviendrez certes des Associateurs.

122. Est-ce que celui qui était mort et que nous avons ramené à la vie et à qui nous avons assigné une lumière grâce à laquelle il marche Parmi les gens, est pareil à celui qui est dans les ténèbres sans pouvoir en sortir? Ainsi on a enjolivé aux mécréants ce qu'ils oeuvrent.

123. ainsi, nous avons placé dans chaque cité de grands criminels qui y ourdissent des complots. mais ils ne complotent que contre eux-mêmes et ils n'en sont pas conscients.

124. et lorsqu'une preuve leur vient, ils disent: ‹Jamais nous ne croirons tant que nous n'aurons pas reçu un don semblable à celui qui a été donné aux messagers d'Allah›. Allah sait mieux où placer son message. ceux qui ont commis le crime seront atteints d'un rapetissement auprès d'Allah Ainsi que d'un supplice sévère pour les ruses qu'ils tramaient.

 

 التماس دعا  

 

صدق الله العلی العظیم
☼ تفسیر آیات ☼

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم مهر 1387ساعت6:3| با نظرات خود ما را در بهتر شدن انجام وظیفه یاری کنید
آيات 111 تا 118 سوره مباركه انعام

اَللّهُمَ بِالحَقِ اَنزَلتَهُ وَ بِالحَقِ نَزَل ، اَللّهُمَ عَظِّم رَغبَتي فيهِ وَ اجعَلهُ نُوراً لِبَصَري وَ شِفاءً لِصَدري وَ ذِهاباً لِهَمّي وَ غَمّي وَ حُزني ، اَللّهُمَ زَيِّن بِهي لِساني وَ جَمِّل بِهي وَجهي وَ قَوِّ بِه جَسَدي وَ ثَقِّل بِهي ميزاني وَ اَرزُقني حَقَّ تِلاوَتَهُ عَلي طاعَتِكَ آناءَ اللََّيلِك وَ اَطرافَ النَّهارِك وَ احشُرنا مَعَ اَلنَّبِيِ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الاَخيارِ الاَبرارِ عَلَيهِ وَ عَلَيهِمُ السَلام.


اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

گلبرگ صد و چهل و دوم

 

وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَيْهِمُ الْمَلائِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلا مَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا إِلا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ (١١١)

وَكَذَلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيَاطِينَ الإنْسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا وَلَوْ شَاءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ (١١٢)

وَلِتَصْغَى إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوا مَا هُمْ مُقْتَرِفُونَ (١١٣)

أَفَغَيْرَ اللَّهِ أَبْتَغِي حَكَمًا وَهُوَ الَّذِي أَنْزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتَابَ مُفَصَّلا وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ (١١٤)

وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلا لا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (١١٥)

وَإِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الأرْضِ يُضِلُّوكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلا الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلا يَخْرُصُونَ (١١٦)

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ مَنْ يَضِلُّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ (١١٧)

فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ بِآيَاتِهِ مُؤْمِنِينَ (١١٨)

111. and even if we had sent down unto them angels, and the dead had spoken unto them, and we had gathered together All things before their very eyes, they would not have believed, unless Allâh willed, but Most of them behave ignorantly.

112. and so we have appointed for Every Prophet enemies - Shayâtin (devils) among mankind and jinns, inspiring one another with adorned speech as a delusion (or by Way of deception). if Your Lord had so willed, they would not have done it, so leave them alone with their fabrications. (Tafseer Qurtubi, Vol.7, Page 67)

113. (and This is In order) that the hearts of those who disbelieve In the Hereafter may incline to such (deceit), and that they may remain pleased with it, and that they may commit what they are committing (all kinds of sins and evil deeds, etc.).

114. [Say (O Muhammad )] "Shall I seek a judge other than Allâh while it is He who has sent down unto You the Book (the Qur'ân), explained In detail." those unto whom we gave the Scripture [the Taurât (Torah) and the Injeel (Gospel)] know that it is revealed from Your Lord In truth. so be not You of those who doubt.

115. and the word of Your Lord has been fulfilled In Truth and In justice. none can change his words. and He is the All­Hearer, the All­Knower.

116. and if You obey Most of those on earth, they will mislead You far away from Allâh's Path. they follow nothing but conjectures, and they do nothing but lie.

117. Verily, Your Lord! it is He who knows best who strays from his way, and He knows best the rightly guided ones.

118. so eat of that (meat) on which Allâh's Name has been pronounced (while slaughtering the animal), if You are believers In his Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.).

 

111* و اگر ما فرشتگان را به سوي آنان نازل مي كرديم و مردگان با آنان سخن مي گفتند و همه چيز را به گواهي صدق و اعجاز دسته دسته در برابرشان گرد مي آورديم باز هم ايمان نمي آوردند، مگر آن كه خداوند بخواهد به اجبار ايمان آورند، ولي بيشترشان ناداني مي كنند.

112* اي پيامبر! اينان تنها در برابر تو به لجاجت نپرداختند، بلكه ما اين گونه براي هر پيامبري، دشمني از شيطان هاي انس و جن قرار داديم. كه برخي از آنان حرف هاي دل پسند و فريبنده را به برخي ديگر مرموزانه القا مي كنند. البته اگر پروردگارت مي خواست، چنين نمي كردند. ولي سنت الهي بر آزادي انسان ها مي باشد، پس آنان را و آنچه به دروغ مي سازند به خود واگذار.

113* و شياطين، سخنان فريبنده خود را بر مردم مي خوانند تا گوش دل آنان كه به قيامت ايمان ندارند، به آن سخنان مايل شود و آن را بپسندند و آنان به دست آورند آنچه را به دنبال به دست آوردنش هستند.

114* پس بگو: آيا با اين همه دلايل روشن، غير خدا را به داوري جويم؟ در حالي كه اوست كه كتاب آسماني را به تفصيل به سوي شما نازل كرد و كساني كه به آنان كتاب داده ايم، (يهود و نصاري) مي دانند كه اين كتاب، از طرف پروردگارت به حق نازل گشته است، پس به هيچ وجه از ترديد كنندگان مباش.

115* و كلام پروردگارت، در صداقت و عدالت به حد كمال و تمام رسيد. هيچ تغيير دهنده اي براي كلمات او نيست و او شنواي داناست.

116* و اگر از بيشتر افراد روي زمين اطاعت كني، تو را از راه خداوند، منحرف و گمراه مي كنند. زيرا آنان جز از روي گمان پيروي نمي كنند و آنان، جز به حدس و گمان نمي پردازند.

117* قطعاً پروردگار تو، خود به كساني كه از راه او گمراه مي شوند، داناتر است و او به هدايت يافتگان نيز آگاه تر است.

118* پس اگر به آيات الهي ايمان داريد، تنها از آنچه نام خداوند هنگام ذبح بر آن برده شد، بخوريد.

 

111. et Si nous faisions descendre les Anges vers eux, [comme ils l'avaient proposé] Si les morts leur parlaient, et Si nous rassemblions toute chose devant eux, ils ne croiraient que Si Allah veut. mais la plupart d'entre eux ignorent.

112. ainsi, à chaque prophète avons-Nous assigné un ennemi: des diables d'entre les hommes et les djinns, qui s'inspirent trompeusement les uns aux autres des paroles enjolivées. Si Ton Seigneur avait voulu, ils ne l'auraient pas fait; laisse-les donc avec ce qu'ils inventent.

113. et pour que les coeurs de ceux qui ne croient pas à l'au- delà se penchent vers elles, qu'ils les agréent, et qu'ils perpètrent ce qu'ils perpètrent.

114. Chercherai-je un autre juge qu'Allah, alors que C'est Lui qui a fait descendre vers vous ce Livre bien exposé? ceux auxquels nous avons donné le Livre savent qu'il est descendu avec la vérité venant de Ton Seigneur. ne sois donc point du nombre de ceux qui doutent.

115. et la parole de Ton Seigneur s'est accomplie en toute vérité et équité. Nul ne peut modifier ses paroles. il est l'Audient, l'Omniscient.

116. et Si Tu obéis à la majorité de ceux qui sont sur la terre, ils t'égareront du sentier d'Allah: ils ne suivent que la conjecture et ne font que fabriquer des mensonges.

117. certes Ton Seigneur connaît le mieux ceux qui s'égarent de son sentier, et C'est Lui qui connaît le mieux les bien-guidés.

118. mangez donc de ce sur quoi on a prononcé le nom d'Allah Si vous êtes croyants en ses versets (le Coran).

 

 التماس دعا

 

صدق الله العلی العظیم
☼ تفسیر آیات ☼

+نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم مهر 1387ساعت6:3| با نظرات خود ما را در بهتر شدن انجام وظیفه یاری کنید
مفاهیم جزء هفتم

اَللّهُمَ بِالحَقِ اَنزَلتَهُ وَ بِالحَقِ نَزَل ، اَللّهُمَ عَظِّم رَغبَتي فيهِ وَ اجعَلهُ نُوراً لِبَصَري وَ شِفاءً لِصَدري وَ ذِهاباً لِهَمّي وَ غَمّي وَ حُزني ، اَللّهُمَ زَيِّن بِهي لِساني وَ جَمِّل بِهي وَجهي وَ قَوِّ بِه جَسَدي وَ ثَقِّل بِهي ميزاني وَ اَرزُقني حَقَّ تِلاوَتَهُ عَلي طاعَتِكَ آناءَ اللََّيلِك وَ اَطرافَ النَّهارِك وَ احشُرنا مَعَ اَلنَّبِيِ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الاَخيارِ الاَبرارِ عَلَيهِ وَ عَلَيهِمُ السَلام.


اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

به نام خداوند بخشنده و بخشايشگر

 

گزیده داستانهای جزء هفتم قرآن کریم

داستان هایی از شان نزول آیات

آيـه 87ـ پيامبر(ص ) در باره رسـتـاخـيـز و وضع مردم در آن دادگاه بزرگ الهى بياناتى فرمود, اين بيانات مردم را تكان داد و جـمـعـى گـريـستند, به دنبال آن جمعى از ياران پيامبر(ص ) تصميم گرفتند, پاره اى از لذائذ و راحتيها را بر خود تحريم كرده و به جاى آن به عبادت پردازند.

روزى هـمـسـر ((عـثمان بن مظعون )) نزد عايشه آمد, او زن جوان و صاحب جمالى بود, عايشه از وضع او متعجب شد و گفت : چرا به خودت نمى رسى , وزينت نمى كنى ؟!.

در پـاسـخ گـفـت : براى چه كسى زينت كنم ؟ همسرم مدتى است كه مرا ترك گفته و رهبانيت پـيـش گـرفته است , اين سخن به گوش پيامبر(ص ) رسيد, فرمان دادهمه مسلمانان به مسجد آيـنـد, هـنـگـامى كه مردم در مسجد اجتماع كردند, بالاى منبرقرار گرفت , پس از حمد و ثناى پـروردگـار گـفـت : من سنت خود را براى شما بازگومى كنم هركس از آن روى گرداند از من نيست , من قسمتى از شب را مى خوابم و باهمسرانم آميزش دارم و همه روزها را روزه نمى گيرم .

آيـه 90ـ عمر ( که علاقه شديدى به نوشيدن شراب داشت ) دعا مى كرد, و مى گفت : خدايا بيان روشنى در مورد خمربراى ما بفرما, هنگامى كه آيه 219, سوره بقره (يسئلونك عن الخمر والميسر )نـازل شد پيامبر(ص ) آيه را براى او قرائت كرد ولى او باز به دعاى خود ادامه مى داد, ومى گفت : خـدايـا بـيـان روشنترى در اين زمينه بفرما, تا اين كه آيه 43 سوره نسا (ياايها الذين آمنوا لاتقربوا الصلوة وانتم سكارى ) نازل شد, پيامبر(ص ) آن را نيز بر اوخواند, باز به دعاى خود ادامه مى داد!.

آيه 94ـ نقل شده : هنگامى كه پيامبراسلام (ص ) و مسلمانان درسال حديبيه براى عمره بـا حـال احـرام حـركـت كـردند, در وسط راه با حيوانات وحشى فراوانى روبرو شدند, بطورى كه مى توانستند آنها را با دست و نيزه ها صيدكنند ! اين شكارها بقدرى زياد بودند كه بعضى نوشته اند دوش به دوش مركبها و ازنزديك خيمه ها رفت و آمد مى كردند.

ايـن آيه و دو آيه بعد نازل شد و مسلمانان را از صيد آنها برحذر داشت , و به آنها اخطار كرد كه اين يك نوع امتحان براى آنها محسوب مى شود.

آيـه 101ـ در مـورد نزول اين آيه و آيه بعد, از على بن ابيطالب (ع )نقل شده است كه : ((روزى پـيامبر(ص ) خطبه اى خواند و دستور خدا را در باره حج بيان كرد, شخصى به نام عكاشه ـو به روايتى سراقه ـ گفت : آيا اين دستور براى هرسال است , و همه سال بايد حج به جا بياوريم ؟.

پـيـامـبر(ص ) به سؤال او پاسخ نگفت , ولى او لجاجت كرد, و دو بار, و يا سه بار,سؤال خود را تكرار نـمـود, پيامبر(ص ) فرمود: واى بر تو, چرا اين همه اصرار مى كنى اگر در جواب تو بگويم بلى , حج در هـمـه سـال بـر هـمـه شـما واجب مى شود و اگر درهمه سال واجب باشد توانايى انجام آن را نـخواهيد داشت و اگر با آن مخالفت كنيدگناهكار خواهيد بود, بنابراين , مادام كه چيزى به شما نگفته ام روى آن اصرارنورزيد.

آيه نازل شد و آنها را از اين كار بازداشت .

آيـه 106ـ در مورد نزول اين آيه و دو آيه بعد نقل شده كه : يك نفر از مسلمانان به نام ((ابن ابى ماريه )) به اتفاق دو نفر از مسيحيان عرب به نام ((تميم )) و ((عدى )) كه دو برادر بودند بـه قـصـد تـجـارت از مـديـنـه خارج شدند در اثناى راه ((ابن ماريه )) كه مسلمان بود بيمار شد, وصـيت نامه اى نوشت و آن را در ميان اثاث خود مخفى كرد, و اموال خويش را به دست دو همسفر نـصـرانـى سـپرد, وصيت كردكه آنها را به خانواده او برسانند, و از دنيا رفت , همسفران متاع او را گشودند وچيزهاى گرانقيمت و جالب آن را برداشتند و بقيه را به ورثه بازگرداندند.

ورثـه هـنـگـامـى كـه متاع را گشودند, قسمتى از اموالى كه ابن ابى ماريه با خودبرده بود در آن نـيـافـتـند, ناگاه چشمان آنها به وصيت نامه افتاد, ديدند, صورت تمام اموال مسروقه در آن ثبت است , مطلب را با آن دو نفر مسيحى همسفر درميان گذاشتند آنها انكار كرده و گفتند: هرچه به مـا داده بـود به شما تحويل داده ايم ! ناچاربه پيامبر(ص ) شكايت كردند, آيه نازل شد و حكم آن را بيان كرد.

داستان نزول مائده بر حواريون !.

خداوند در این جزء به مـوهـبـتهايى كه به حواريون بخشيد,اشاره مى كند: نخست مى فرمايد: ((به خاطر بياور زمانى را كه بر حواريين وحى فرستادم كه به من و فرستاده ام مسيح ايمان بياوريد و آنـهـا دعوت مرا اجابت كردند وگفتند: ايمان آورديم , خداوندا گواه باش كه ما مسلمانان و در بـرابـر فـرمان تو تسليم هستيم )) سپس اشاره به جريان معروف نزول مائده آسمانى كرده ,مى گويد: ((ياران خاص مسيح به عيسى گفتند: آيا پروردگار تو مى تواند غذايى ازآسمان براى ما بفرستد)) ؟ مسيح از اين تقاضا كه بوى شك و ترديد مى داد پس از آوردن آن همه آيات ونشانه هاى ديگر نگران شـد و بـه آنـهـا هـشـدار داد و گفت : ((از خدا بترسيد اگر ايمان داريد)) ولى به زودى به اطلاع عيسى رسانيدند كه ما هدف نادرستى از اين پيشنهاد نداريم , و غرض ما لجاجت ورزى نيست بلكه ((گفتند: مى خواهيم از اين مائده بخوريم (و علاوه بر نورانيتى كـه بر اثر تغذيه از غذاى آسمانى در قلب ما پيدامى شود, زيرا تغذيه بطورمسلم در روح انسان مؤثر اسـت ) قـلـب مـا اطمينان و آرامش پيدا كند و با مشاهده اين معجزه بزرگ به سر حد عين اليقين برسيم و بدانيم آنچه به ما گفته اى راست بوده و بتوانيم بر آن گواهى دهيم ))  هـنگامى كه عيسى از حسن نيت آنها در اين تقاضا آگاه شد,خواسته آنها را به پيشگاه پـروردگـار به اين صورت منعكس كرد: ((خداوندا ! مائده اى از آسمان براى ما بفرست كه عيدى بـراى اول و آخـر مـا باشد, و نشانه اى از ناحيه تومحسوب شود و به ما روزى ده , تو بهترين روزى دهندگان هستى )) ، خـداونـد اين دعايى را كه از روى حسن نيت و اخلاص صادرشده بود اجابت كرد, و به آنـها ((فرمود: من چنين مائده اى را بر شما نازل مى كنم ,ولى توجه داشته باشيد, بعد از نزول اين مائده مسؤوليت شما بسيار سنگينترمى شود و با مشاهده چنين معجزه آشكارى هر كس بعد از آن , راه كـفـر را بـپـويد او راچنان مجازاتى خواهم كرد كه احدى از جهانيان را چنين مجازاتى نكرده بـاشـم ))

بالاترين شاهد!.

عـده اى از مـشـركـان مكه نزد پيامبر آمدند و گفتند: تو چگونه پيامبرى هستى كه احدى را با تو مـوافـق نـمـى بينيم حتى از يهود و نصارى در باره تو تحقيق كرديم آنهانيز گواهى و شهادتى به حـقـانـيـت تو بر اساس محتويات تورات و انجيل ندادند,لااقل كسى را به ما نشان ده كه گواه بر رسالت تو باشد.

در مـقـابـل ايـن مـخالفان لجوج كه چشم بر هم نهاده , و اين همه نشانه هاى حقانيت دعوت او را نـاديـده گـرفته بودند و باز هم مطالبه گواه و شاهد مى كردند خداوند به پيامبر دستور مى دهد ((بگو: به عقيده شما بالاترين شهادت , شهادت كيست )) ؟

غير از اين است كه بالاترين شهادت , شهادت پروردگار است ؟ ((بگو:خداوند بزرگ گواه ميان من و شما است ))

و بهترين دليل آن اين است كه : ((اين قرآن بر من وحى شده است )) قـرآنـى كه ممكن نيست ساخته فكر بشرى آن هم در آن عصر و زمان و در آن محيط و مكان بوده باشد قرآنى كه محتواى انواع شواهد اعجاز مى باشد. سـپس به هدف نزول قرآن پرداخته و مى گويد: ((اين قرآن به اين جهت بر من نازل شده است كه شـمـا و تـمـام كـسانى را كه سخنان من در طول تاريخ بشر و پهنه زمان و در تمام نقاط جهان به گـوش آنها مى رسد از مخالفت فرمان خدا بترسانم و به عواقب دردناك اين مخالفت توجه دهم )) (لا نذركم به ومن بلغ ). سـپـس به دنبال اين سخن به پيامبر(ص ) دستور مى دهد كه از آنها سؤال كند ((آيابه راستى شما گـواهـى مـى دهيد كه خدايان ديگرى با خداست )) ؟ بعد مى گويد: ((با صراحت به آنها بگو: من هرگز چنين گواهى نمى دهم , بگو: اوست خداوند يگانه و مـن از آنچه شما براى او شريك قرار داده ايدبيزارم ))

در ايـن آيـه بـه آنها كه مدعى بودند اهل كتاب هيچ گونه گواهى درباره پيامبر اسلام نمى دهند صريحا پاسخ مى دهد و مى گويد: ((آنهايى كه كتاب آسمانى بر آنها نازل كرديم به خوبى پيامبر را مى شناسند همان گونه كه فرزندان خودرا مى شناسند))

                التماس دعا

گزیده ای از مطالب اجتماعی جزء هفتم

سوگند و كفاره سوگند!.

در ايـن جا در بـاره سـوگندهايى كه در زمينه تحريم حلال و غير آن خورده مى شود, بطوركلى بحث شده و قسمها را به دو قسمت تقسيم مى كند:.

نـخـسـت مـى گـويـد: ((خـداوند شما را در برابر قسمهاى لغو مؤاخذه و مجازات نمى كند)). مـنـظـور از سـوگـنـد لـغو چنانكه مفسران و فقها گفته اند, سوگندهايى است كه داراى هدف مشخص نيست و از روى اراده و تصميم سر نمى زند.

قـسـم دوم از سـوگندها, سوگندهايى است كه از روى اراده و تصميم و بطورجدى ياد مى شود, دربـاره ايـن نـوع قـسـمـهـا, قـرآن در چنين مى گويد: ((خداوندشما را در برابر چنين سـوگـندهايى كه گره آن را محكم كرده ايد مؤاخذه مى كند وشمارا موظف به عمل كردن به آن مى سازد)). اگر كسى به نام خدا سوگند ياد كند واجب است به سوگند خودعمل كند و اگر آن را شـكـسـت كـفـاره دارد ((و كفاره چنين سوگندى يكى از سه چيزاست : نخست: اطعام ده نفر مسكين. دوم : ((پوشاندن لباس , بر ده نفر نيازمند)). سوم : ((آزاد كردن يك برده )).

حكم قطعى در باره شراب و مراحل تدريجى آن !.

شرابخورى و ميگسارى در زمان جاهليت و قـبـل از ظـهور اسلام فوق العاده رواج داشت و به صورت يك بلاى عمومى درآمده بود, تا آنجا كه بعضى از مورخان مى گويند عشق عرب جاهلى در سه چيز خلاصه مى شد: شعر و شراب و جنگ !.

در ايـنجا بـا تـعـبـيـرات گـونـاگـون ممنوعيت اين كار مورد تاكيد قرار گرفته , تاجايى كه شـرابـخـوارى در رديـف بـت پـرستى و قمار و از لام و از اعمال شيطانى و پليدقلمداد شده است مى فرمايد: ((اى كسانى كه ايمان آورده ايد شراب و قمار و بتها واز لام (يكنوع بخت آزمايى ) پليدند و از عمل شيطانند از آنها دورى كنيد تا رستگارشويد)). ((انـصاب )) بتهايى كه شكل مخصوصى نداشتند و تنها قطعه سنگى بودند وقرار گرفتن شراب و قـمـار هـم رديـف آن نـشـانـگـر خـطر بسيار زياد شراب و قمار است به همين دليل در روايتى از پيامبر(ص) مى خوانيم :  شارب الخمر كعابد الوثن : ((شرابخورهمانند بت پرست است )).

احكام صيد در حال احرام !.

در اين قسمت با صراحت و قاطعيت بيشتر و بطور عموم فرمان تحريم صيد را در حال احرام صـادر كرده , مى گويد: ((اى كسانى كه ايمان آورده ايد !در حال احرام شكار نكنيد)). سـپـس بـه كـفـاره صيد در حال احرام اشاره كرده , مى گويد: ((كسى كه عمدا صيدى رابه قتل بـرساند, بايد كفاره اى همانند آن از چهارپايان بدهد)) يعنى , آن را قربانى كرده و گوشت آن را به مستمندان بدهد.

هركس مسؤول كار خويش است !.

در قرآن سخن از تقليد كوركورانه مردم عصر جاهليت ازنياكان گمراه , به ميان آمد و به آنـهـا صـريحا اخطار شد كه چنين تقليدى, با عقل و منطق سازگارنيست, به دنبال اين موضوع طـبـعـا ايـن سؤال در ذهن آنها مى آمد كه اگر ما حسابمان را از نياكانمان در اينگونه مسائل جدا كنيم , پس سرنوشت آنها چه خواهد شد, به علاوه اگر ما دست از چنان تقليدى برداريم سرنوشت بـسـيـارى مـردم كه تحت تاثيرچنين تقاليدى هستند, چه مى شود, آيه شريفه در پاسخ اين گونه سـؤالات مـى گـويـد:((اى كـسـانى كه ايمان آورده ايد شما مسؤول خويشتنيد, اگر شما هدايت يـافـتـيـدگـمـراهـى ديـگـران (اعم از نياكان و يا دوستان و بستگان هم عصر شما) لطمه اى به شمانخواهد زد)). سـپـس اشـاره بـه مـوضـوع رسـتـاخيز و حساب و رسيدگى به اعمال هر كس كرده , مى گويد ((بـازگشت همه شما به سوى خداست , و به حساب هر يك از شماجداگانه رسيدگى مى كند, و شما را از آنچه انجام مى داديد آگاه مى سازد)).

سرنوشت طغيانگران !.

قرآن براى كوبيدن عامل غرور كه يكى از عوامل مهم طغيان و سركشى وانحراف است , دست به كـار شـده و بـا يادآورى وضع اقوام گذشته و سرانجام دردناك آنها, به اين افراد, كه پرده غرور بر چشمانشان افتاده است هشدار مى دهد ومى گويد: ((آيا اينها مشاهده نكردند چه اقوامى را پيش از آنـهـا هلاك كرديم , اقوامى كه امكاناتى در روى زمين در اختيار آنها گذاشتيم كه در اختيار شما نگذاشتيم )) از جمله اين كه ((بارانهاى پربركت و پشت سرهم براى آنها فرستاديم )). (و ديـگـر ايـن كـه نـهرهاى آب جارى را از زير آباديهاى آنها و در دسترس آنهاجارى ساختيم )). اما به هنگامى كه راه طغيان را پيش گرفتند, هيچ يك از اين امكانات نتوانست آنها را از كيفرالهى بـركنار دارد ((و ما آنها را به خاطر گناهانشان نابود كرديم )) ((و بعد از آنها اقوام ديگرى روى كار آورديم )).

پناهگاهى غير از خدا نيست !.

در ايـن جا نيز هدف , اثبات توحيد و مبارزه با شرك و بت پرستى است ,مشركان با اين كه آفرينش جهان را مخصوص ذات خداوند مى دانستند بتها را به عنوان تكيه گاه و پناهگاه براى خود انتخاب كرده بودند. قـرآن بـراى از بين بردن اين پندار غلط به پيامبر(ص ) چنين دستور مى دهد: ((به آنها بگو: آيا غير خـدا را ولـى و سـرپـرست و پناهگاه خود انتخاب كنم ! در حالى كه اوآفريننده آسمانها و زمين , و روزى دهـنـده هـمه موجودات است ; بدون اين كه خودنيازى به روزى داشته باشد)).

قـابـل توجه اين كه : در ميان صفات خدا در اينجا تنها روى اطعام بندگان وروزى دادن آنها تكيه شده است اين تعبير شايد به خاطر آن است كه بيشتروابستگيها در زندگى مادى بشر بر اثر همين نـيـاز مـادى است , همين به اصطلاح ((خوردن يك لقمه نان )) است كه افراد را به خضوع در برابر اربابان زر و زور وامى دارد, و گاهى تا سر حد پرستش در مقابل آنها كرنش مى كنند. قرآن در آيه فوق مى گويد: روزى شما به دست اوست نه به دست اين گونه افراد.

قدرت قاهره پروردگار!.

مى گويد: چرا شما به غير خدا توجه مى كنيد, و براى حل مشكلات و دفع زيان و ضرر وجلب منفعت به معبودهاى ساختگى پناه مى بريد با اين كه ((اگر كمترين زيانى به توبرسد برطرف كننده آن , كسى جز خدا نخواهد بود, و اگـر خـيـر و بـركـت و پـيروزى وسعادتى نصيب تو شود از پرتو قدرت اوست , زيرا او بر همه چيز تواناست )). در حـقـيـقـت تـوجه به غير خدا به خاطر اين است كه آنها را سرچشمه خيرات ويا برطرف كننده مصائب و مشكلات مى دانند.

همواره در راه مصلحان مشكلات بوده !.

شـك نـيـسـت كـه پـيـامبر(ص ) در گفتگوهاى منطقى و مبارزات فكرى كه بامشركان لجوج و سـرسـخت داشت گاهى از شدت لجاجت آنها و عدم تاثير سخن درروح آنان و گاهى از نسبتهاى نـاروايى كه به او مى دادند غمگين و اندوهناك مى شد,خداوند بارها در قرآن مجيد پيامبرش را در ايـن مواقع دلدارى مى داد, تا با دلگرمى واستقامت بيشتر, برنامه خويش را تعقيب كند, دراين جا نـيـز مـى فـرمـايد: ((ما مى دانيم كه سخنان آنها تو را محزون و اندوهگين مى كند)). ((ولـى بـدان كه آنها تو را تكذيب نمى كنند و در حقيقت آيات ما را انكارمى كنند و بنابراين طرف آنها در حقيقت ما هستيم نه تو)) و نـظـيـر ايـن سخن در گفتگوهاى رايج ميان ما نيز ديده مى شود كه گاهى شخص ((برتر)) به هـنـگـام نـاراحـت شدن نماينده اش به او مى گويد: غمگين مباش طرف آنها در واقع منم و اگر مشكلى ايجاد شود براى من است نه براى تو, و به اين وسيله مايه تسلى خاطر او را فراهم مى سازد. هميشه رهبران صالح اجتماع كه بـراى هـدايت توده هاى مردم به وسيله ارائه مكتب و طرحهاى سازنده با افكار منحط و خرافات و سـنـن غـلط جامعه به پا مى خاستند با مخالفت سرسختانه جمعى سودجو و زورگو كه با پر و بال گرفتن مكتب جديد, منافعشان به خطر مى افتاد, روبرو مى شدند اما شك نيست كه شرط اساسى اين پيروزى بردبارى و مقاومت و استقامت است .

كر و لالها!.

بـار ديگر قرآن به بحث از منكران لجوج مى پردازد, مى گويد: ((و آنها كه آيات ما را تكذيب كردند كـر و لال هـسـتـنـد, و در ظـلـمـت و تـاريـكى قرار گرفته اند)). نـه گوش شنوايى دارند كه حقايق را بشنوند, و نه زبان حقگويى كه اگرحقيقتى را درك كردند براى ديگران بازگو كنند و به دنبال آن مى فرمايد: ((خداوند هر كس را بخواهد گمراه مى كند و هر كس را بخواهد بر جاده مستقيم قرار مى دهد)) (من يشا اللّه يضلله ومن يشا يجعله على صراط مستقيم ).

گـاهـى اعمال فوق العاده زشتى از انسان سر مى زند كه بر اثر تاريكى وحشتناكى روح او را احاطه خواهد كرد, چشمان حقيقت بين از او گرفته مى شود, وگوش او صداى حق را نمى شنود, و زبان او از گفتن حق باز مى ماند. اما به عكس گاهى چنان كارهاى نيك فراوان از او سر مى زند كه يك دنيا نور وروشنايى به روح او مـى پـاشد, ديد و درك او وسيعتر و فكر او پرفروغتر و زبان او درگفتن حق , گوياتر مى شود, اين است معنى هدايت و ضلالت كه به اراده خدا نسبت داده مى شود.

سرانجام زندگى اندرز ناپذيران !.

قـرآن همچنان گفتگو با گمراهان و مشركان را ادامه مى دهد و از راه ديگرى براى بيدار ساختن آنها موضوع را تعقيب مى كند, يعنى دست آنها را گرفته و به قرون و زمانهاى گذشته مى برد.

نـخـسـت مـى گـويـد: ((ما پيامبرانى به سوى امم پيشين فرستاديم و چون اعتنانكردند آنها رابه منظور بيدارى و تربيت با مشكلات و حوادث سخت , با فقر وخشكسالى و قحطى با بيمارى و درد و رنـج و بـاسـا و ضرا مواجه ساختيم شايدمتوجه شوند و به سوى خدا باز گردند)). ديـگـر ايـن كه ((شيطان (با استفاده از روح هوى پرستى آنها) اعمالشان را درنظرشان زينت داده بـود, و هـر عمل زشتى را انجام مى دادند زيبا و هر كار خلافى راصواب مى پنداشتند)).

مبارزه با فكر طبقاتى !.

در ايـن جا بـه يـكـى ديـگر از بهانه جوييهاى مشركان اشاره شده و آن اين كه آنهاانتظار داشتند پيامبر(ص ) امتيازاتى براى ثروتمندان نسبت به طبقه فقير قائل شود,بى خبر از اين كه اسلام آمده تـا بـه ايـن گـونه امتيازات پوچ و بى اساس پايان دهد, لذاآنها روى اين پيشنهاد اصرار داشتند كه پـيـامـبـر(ص ) اين دسته را از خود براند, اما قرآن صريحا و با ذكر دلايل زنده پيشنهاد آنها را نفى مى كند, نخست مى گويد: ((كسانى راكه صبح و شام پروردگار خود را مى خوانند و جز ذات پاك او نظرى ندارند, هرگز ازخود دور مكن )). در حـقيقت آنها روى يك سنت ديرين غلط امتياز افراد را به ثروت آنهامى دانستند و معتقد بودند بـايـد طـبقات اجتماع كه براساس ثروت به وجود آمده همواره محفوظ بماند, و هر آيين و دعوتى بـخواهد زندگى طبقاتى را بر هم زند, واين امتياز را ناديده بگيرد, در نظر آنها مطرود و غيرقابل قبول است . در جـمـله بعد مى فرمايد: ((دليلى ندارد كه اين گونه اشخاص با ايمان را از خوددور سازى , براى ايـن كـه نـه حـسـاب آنها بر توست و نه حساب تو بر آنها)).

عذابهاى رنگارنگ !.

بـه پـيامبر(ص ) دستور داده شده است كه مجرمان را به سه نوع مجازات تهديد كند: عـذابـهـايـى از طرف بالا و پايين و مجازات اختلاف كلمه و بروز جنگ وخونريزى , لذا مى گويد: ((بگو: خداوند قادر است كه مجازاتى از طرف بالا يا ازطرف پايين بر شما بفرستد)) ((و يا اين كه شما را به صورت دسـتـه هـاى پراكنده به يكديگرمخلوط كند و طعم جنگ و خونريزى را به بعضى به وسيله بضعى ديگر بچشاند. مساله اختلاف كلمه و پراكندگى در ميان جمعيت به قدرى خطرناك است كه در رديف عذابهاى آسمانى و صاعقه ها و زلزله ها قرار گرفته است , و راستى چنين است , بلكه گاهى ويرانيهاى ناشى از اختلاف و پراكندگى به درجات بيشتر ازويرانيهاى ناشى از صاعقه ها و زلزله هاست , كرارا ديده شده است كشورهاى آباد درسايه شوم نفاق و تفرقه به نابودى مطلق كشيده شده است و اين جمله هشدارى است به همه مسلمانان جهان !.

دورى از مجالس اهل باطل !.

نخست به پيامبر(ص ) مى گويد: ((هنگامى كه مخالفان لجوج و بى منطق را مشاهده كنى كه آيات خدا را استهزا مى كنند, از آنها روى بگردان تا از ايـن كار صرف نظر كرده به سخنان ديگرى بپردازند)). سـپـس اضـافـه مى كند اين موضوع به اندازه اى اهميت دارد كه ((اگر شيطان تو رابه فراموشى افـكند و با اين گونه اشخاص سهوا همنشين شدى به مجرد اين كه متوجه موضوع گشتى فورا از آن مـجـلـس برخيز و با اين ستمكاران منشين )).

آنها كه دين حق را به بازى گرفته اند!.

به پيامبر(ص ) دستورداده ((از كسانى كه ديـن و آيـيـن خـود را بـه شـوخـى گـرفـتـه اند و يك مشت بازى وسرگرمى را به حساب دين مـى گذارند و زندگى دنيا و امكانات مادى آنها را مغرورساخته , اعراض كن و آنها را به حال خود واگذار)). ((به آنها در برابر اين اعمال هشدار بده كه روزى فرا مى رسد كه هر كس تسليم اعمال خويش است و راهى براى فرار ازچنگال آن ندارد)).

كـار آنـهـا در آن روز بـه قدرى سخت و دردناك است و چنان در زنجير اعمال خود گرفتارند كه ((هـرگـونـه غـرامت و جريمه آن را (فرضا داشته باشند و ) بپردازند كه خود را از مجازات نجات دهند از آنها پذيرفته نخواهد شد)) چرا كه ((آنها گرفتار اعمال خويش شده اند)) نه راه جبران در آن روز باز است و نه زمان , زمان توبه است به همين دليل راه نجاتى براى آنها تصور نمى شود. آنها از درون به وسيله آب سوزان مى سوزند و از برون به وسيله آتش.

خدانشناسان !.

نخست مى گويد: ((آنها خدا را آن چنانكه شايسته است نشناختند زيرا گفتند: خدا هيچ كتابى بر هيچ انسانى نازل نكرده است )) !. خـداونـد به پيامبرش دستور مى دهد كه در جواب آنها ((بگو: چه كسى كتابى را كه موسى آورد و نـور و هدايت براى مردم بود نازل گردانيد)) ؟. ((همان كتابى كه آن را به صفحات پراكنده اى تبديل كرده ايد, بعضى را كه به سود شماست آشكار مـى كـنـيـد و بـسيارى را كه به زيان خود مى دانيد پنهان مى داريد)) ((و در اين كتاب آسمانى مطالبى به شماتعليم داده شده كه نه شما و نه پدرانتان از آن بـا خبر نبوديد و بدون تعليم الهى نمى توانستيد با خبر شويد)).

 

اهميت نماز!.

در اين جا از ميان تمام دستورات دينى , تنها اشاره به نماز شده است وهمانطور كه مى دانيم نماز مـظهر پيوند با خدا و ارتباط با اوست و به همين دليل ازهمه عبادات برتر و بالاتر است

خالق همه اشيا اوست !.

نخست مى گويد: ((آنها شريكهايى براى خداوند از جن قائل شدند. سپس به اين پندار خرافى پاسخ گفته و مى گويد: ((با اين كه خداوند آنها را(يعنى جن را) آفريده است)). يـعـنى , چگونه ممكن است مخلوق كسى شريك او بوده باشد, زيرا شركت نشانه سنخيت و هم افق بودن است در حالى كه مخلوق هرگز در افق خالق نخواهدبود. خرافه ديگر اين كه ((آنها براى خدا پسران و دخترانى از روى نادانى قائل شدند)). و در حـقـيـقـت بـهترين دليل باطل بودن اين گونه عقايد خرافى همان است كه از جمله استفاده مى شود, يعنى هيچ گونه دليل و نشانه اى براى اين موهومات در دست نداشتند.

چشمها, خدا را نمى بيند!.

دلايل عقلى گواهى مى دهد كه خداوند هرگز با چشم ديده نخواهد شد, زيراچشم تنها اجسام يا صـحيحتر بعضى از كيفيات آنها را مى بيند و چيزى كه جسم نيست و كيفيت جسم هم نمى باشد, هـرگـز بـا چـشـم مشاهده نخواهد شد و به تعبيرديگر, اگر چيزى با چشم ديده شود, حتما بايد داراى مـكان و جهت و ماده باشد, درحالى كه او برتر از همه اينهاست , او وجودى است نامحدود و به همين دليل بالاتراز جهان ماده است , زيرا در جهان ماده همه چيز محدود است .

 

 
اللهم عجل لوليك الفرج اللهم عجل لوليك الفرج            
صدق الله العلی العظیم

+نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم مهر 1387ساعت6:4| با نظرات خود ما را در بهتر شدن انجام وظیفه یاری کنید