گلبرگ صد و چهارم

إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَى نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَأَوْحَيْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالأسْبَاطِ وَعِيسَى وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ وَآتَيْنَا دَاوُدَ زَبُورًا (١٦٣)

وَرُسُلا قَدْ قَصَصْنَاهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى تَكْلِيمًا (١٦٤)

رُسُلا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ لِئَلا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا (١٦٥)

لَكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِمَا أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَالْمَلائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا (١٦٦)

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا ضَلالا بَعِيدًا (١٦٧)

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقًا (١٦٨)

إِلا طَرِيقَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا (١٦٩)

يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِنْ رَبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْرًا لَكُمْ وَإِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا (١٧٠)

163. Verily, we have inspired You (O Muhammad ) as we inspired Nûh (Noah) and the Prophets after him; we (also) inspired Ibrâhim (Abraham), Ismâ'il (Ishmael), Ishâque (Isaac), Ya'qûb (Jacob), and Al­Asbât [the twelve sons of Ya'qûb (Jacob)], 'Iesa (Jesus), Ayub (Job), Yûnus (Jonah), Hârûn (Aaron), and Sulaimân (Solomon), and to Dawûd (David) we gave the Zabûr (Psalms).

164. and Messengers we have mentioned to You before, and Messengers we have not mentioned to you, - and to Mûsa (Moses) Allâh spoke directly.

165. Messengers as bearers of good news as well as of warning In order that mankind should have no plea against Allâh after the Messengers. and Allâh is ever All­Powerful, All­Wise.

166. but Allâh bears witness to that which He has sent down (the Qur'ân) unto You (O Muhammad ), He has sent it down with his knowledge, and the angels bear witness. and Allâh is All-Sufficient as a witness.

167. Verily, those who disbelieve [by concealing the Truth about Prophet Muhammad and his message of true Islâmic Monotheism written with them In the Taurât (Torah) and the Injeel (Gospel)] and prevent (mankind) from the Path of Allâh (Islâmic Monotheism), they have certainly strayed far away. (Tafsir Al-Qurtubî). (See V.7:157)

168. Verily, those who disbelieve and did wrong [by concealing the Truth about Prophet Muhammad and his message of true Islâmic Monotheism written with them In the Taurât (Torah) and the Injeel (Gospel)], Allâh will not forgive them, nor will He Guide them to any way, - (Tafsir Al-Qurtubî).

169. except the Way of Hell, to Dwell therein forever, and This is ever easy for Allâh.

170. O mankind! Verily, there has come to You the Messenger (Muhammad) with the Truth from Your Lord, so believe In him, it is better for you. but if You disbelieve, Then certainly to Allâh belongs All that is In the heavens and the earth. and Allâh is ever All­Knowing, All­Wise.

163* اى پيامبر! ما به تو وحى كرديم، آن گونه كه به نوح و پيامبران پس از او وحى كرديم و همچنين به ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب، اسباط ( فرزندان يعقوب )، عيسى، ايوب، يونس، هارون و سليمان وحى كرديم و به داود، "زبور" داديم .

164* وبه پيامبرانى كه پيش از اين داستان آنان را برايت باز گفته ايم وپيامبرانى كه ماجراى آنان را براى تو نگفته ايم نيز وحى كرديم و خداوند با موسى سخن گفت، سخن گفتنى ويژه .

165* پيامبرانى را فرستاديم كه بشارت دهنده و بيم دهنده بودند، تا پس از پيامبران، براى مردم بر خداوند حجّتى نباشد و خداوند همواره شكست ناپذير و حكيم است .

166* گرچه كفّار، بهانه مى گيرند ولى خداوند، به آنچه بر تو نازل كرده گواهى مى دهد، كه به علم خود بر تو نازل كرد و فرشتگان نيز بر حقّانيت تو شهادت مى دهند و گواهى خداوند (براى تو) كافى است .

167* قطعاً كسانى كه كافر شدند و با القاى شبهه و تهمت و تحقير مردم را از راه خدا باز داشتند، به تحقيق گمراه شدند، گمراهى دور از نجات.

168* همانا كسانى كه كافر شدند و ستم كردند، خداوند بر آن نيست كه آنان را بيامرزد و به راهى هدايتشان كند.

169* مگر به راه جهنّم، كه براى هميشه در آن ماندگارند و اين عذاب و كيفر بر خداوند آسان است .

170* اى مردم! همانا پيامبر از سوى پروردگارتان همراه با حقّ (قرآن ) براى شما آمده است . پس ايمان بياوريد كه براى شما بهتر است و اگر ناسپاسى كرده و كفر ورزيد پس ‍ بدانيد كه آنچه در آسمان ها و زمين است از آن خداست و خداوند، دانا و حكيم است .

163. nous t'avons fait une révélation comme nous fîmes à Noé et aux prophètes après Lui. et nous avons fait révélation à Abraham, à Ismaël, à Isaac, à Jacob, aux Tribus, à Jésus, à Job, à Aaron et à Salomon, et nous avons donné le Zabour à David.

164. et il y a des messagers dont nous t'avons raconté l'histoire précédemment, et des messagers dont nous ne t'avons point raconté l'histoire - et Allah a parlé à Moïse de vive voix -

165. en tant que messagers, annonciateurs et avertisseurs, afin qu'après la venue des messagers il n'y eût pour les gens point d'argument devant Allah. Allah est Puissant et Sage.

166. mais Allah témoigne de ce qu'il a fait descendre vers toi, il l'a fait descendre en toute connaissance. et les Anges en témoignent. et Allah suffit comme témoin.

167. ceux qui ne croient pas et qui obstruent le sentier d'Allah, s'égarent certes loin dans l'égarement.

168. ceux qui ne croient pas et qui pratiquent l'injustice, Allah n'est nullement disposé à leur pardonner, ni à les guider dans un chemin

169. (autre) que le chemin de l'Enfer où ils demeureront éternellement. et cela est facile à Allah.

170. ش gens! le Messager vous a apporté la vérité de la part de votre Seigneur. ayez la foi, donc, cela vous sera meilleur. et Si vous ne croyez pas (qu'importe!), C'est à Allah qu'appartient Tout ce qui est dans les cieux et sur la terre. et Allah est Omniscient et Sage.

گلبرگ صد و سوم

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِآيَاتِ اللَّهِ وَقَتْلِهِمُ الأنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَقَوْلِهِمْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلا يُؤْمِنُونَ إِلا قَلِيلا (١٥٥)

وَبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلَى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيمًا (١٥٦)

وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا (١٥٧)

بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا (١٥٨)

وَإِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ إِلا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا (١٥٩)

فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا (١٦٠)

وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (١٦١)

لَكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ وَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أُولَئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا (١٦٢)

155. because of their breaking the covenant, and of their rejecting the Ayât (proofs, evidences, verses, lessons, signs, revelations, etc.) of Allâh, and of their killing the Prophets unjustly, and of their saying: "Our hearts are wrapped (with coverings, i.e. we do not understand what the Messengers say)" - Nay, Allâh has set a seal upon their hearts because of their disbelief, so they believe not but a little.

156. and because of their (Jews) disbelief and uttering against Maryam (Mary) a grave false charge (that she has committed illegal sexual intercourse);

157. and because of their saying (in boast), "We killed Messiah 'Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary), the Messenger of Allâh," - but they killed Him not, nor crucified him, but the resemblance of 'Iesa (Jesus) was put over another man (and they killed that man), and those who differ therein are full of doubts. they have no (certain) knowledge, they follow nothing but conjecture. for surely; they killed Him not [i.e. 'Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary)]:

158. but Allâh raised Him ['Iesa (Jesus)] up (with his body and soul) unto himself (and He is In the heavens). and Allâh is ever All­Powerful, All­Wise.

159. and there is none of the people of the Scripture (Jews and Christians), but must believe In Him ['Iesa (Jesus), son of Maryam (Mary), as Only a Messenger of Allâh and a human being], before his ['Iesa (Jesus) or a Jew's or a Christian's] death (at the time of the appearance of the angel of death). and on the Day of Resurrection, He ['Iesa (Jesus)] will be a witness against them.

160. for the wrong­doing of the Jews, we made unlawful to them certain good foods which has been lawful to them, and for their hindering many from Allâh's Way;

161. and their taking of Ribâ (usury) though they were forbidden from taking it and their devouring of men's substance wrongfully (bribery, etc.). and we have prepared for the disbelievers among them a painful torment.

162. but those among them who are well-grounded In knowledge, and the believers, believe In what has been sent down to You (Muhammad) and what was sent down before you, and those who perform As­Salât (Iqâmat-as-Salât), and give Zakât and believe In Allâh and In the Last day, it is they to whom we shall give a great reward.

155* و به خاطر پيمان شكنى و كفر آنان به آيات خدا و كشتن پيامبران به ناحقّ و گفتن اين سخن كه بر دلهاى ما پرده افتاده است آنان را عقوبت كرديم بلكه خداوند بر دل هاى آنان به خاطر كفرشان مهر زد و جز اندكى، ايمان نمى آورند.

156* و به خاطر كفرشان وسخنانشان كه تهمت بزرگى به مريم زدند وگناه عظيمى مرتكب شدند، قهر ما آنان را فراگرفت.

157* و عذاب ولعنت ما آنان را فرا گرفت، به خاطر سخنى كه مغرورانه  مى گفتند: "ما عيسى بن مريم، فرستاده ى خدا را كشتيم" در حالى كه آنان عيسى را نه كشتند و نه به دار آويختند، بلكه كار بر آنان مشتبه شد و كسى شبيه به او را كشتند و كسانى كه درباره ى عيسى اختلاف كردند خود در شك بودند و جز پيروى از گمان، هيچ يك به گفته ى خود علم نداشتند و به يقين او را نكشته اند.

158* بلكه خداوند او را به سوى خود بالا برد و خداوند عزيز و حكيم است .

159* و هيچ كس از اهل كتاب نيست مگر آنكه پيش از مرگش به او (مسيح ) ايمان مى آورد و او روز قيامت، بر آنان گواه خواهد بود.

160* و به خاطر ستمى كه يهوديان روا داشتند و به خاطر آن كه بسيارى از مردم را از راه خدا باز مى داشتند، ما چيزهاى پاك و دلپسندى را كه قبلاً برايشان حلال بود، بر آنان حرام كرديم .

161* و به خاطر ربا گرفتن، كه از آن نهى شده بودند وخوردن مال مردم به ناحقّ طيّبات را بر آنان حرام كرديم و براى كافرانِ از ايشان عذاب دردناكى فراهم ساخته ايم .

162* ولى راسخان در علم از يهود و مؤ منان، به آنچه بر تو و آنچه پيش از تو نازل شده است ايمان دارند و به ويژه برپا دارندگان نماز و اداكنندگان زكات و ايمان آورندگان به خدا و قيامتند. بزودى آنان را پاداش بزرگى خواهيم داد.

155. (Nous les avons maudits) à cause de leur rupture de l'engagement, leur mécréance aux révélations d'Allah, leur meurtre injustifié des prophètes, et leur parole: ‹Nos coeurs sont (enveloppés) et imperméables›. et réalité, C'est Allah qui a scellé leurs coeurs à cause de leur mécréance, car ils ne croyaient que Très peu.

156. et à cause de leur mécréance et de l'énorme calomnie qu'ils prononcent contre Marie.

157. et à cause leur parole: ‹Nous avons vraiment tué le Christ, Jésus, fils de Marie, le Messager d'Allah›... Or, ils ne l'ont ni tué ni crucifié; mais ce n'était qu'un faux semblant! et ceux qui ont discuté sur son sujet sont vraiment dans l'incertitude: ils n'en ont aucune connaissance certaine, ils ne font que suivre des conjectures et ils ne l'ont certainement pas tué.

158. mais Allah l'a élevé vers Lui. et Allah est Puissant et Sage.

159. il n'y aura personne, Parmi les gens du Livre, qui n'aura pas foi en Lui avant Sa mort. et Au Jour de la Résurrection, il sera témoin contre eux.

160. C'est à cause des iniquités des Juifs que nous leur avons rendu illicites les bonnes nourritures qui leur étaient licites, et aussi à cause de ce qu'ils obstruent le sentier d'Allah, (à eux-mêmes et) à beaucoup de monde,

161. et à cause de ce qu'ils prennent des intérêts usuraires - qui leur étaient pourtant interdits - et parce qu'ils mangent illégalement les biens des gens. a ceux d'entre eux qui sont mécréants nous avons préparé un châtiment douloureux.

162. mais ceux d'entre eux qui sont enracinés dans la connaissance, Ainsi que les croyants, (tous) ont foi à ce qu'on a fait descendre sur Toi et à ce qu'on a fait descendre avant Toi. et quant à ceux qui accomplissent la Salat, paient la Zakat et croient en Allah et Au Jour dernier, Ceux-là nous leur donnerons une énorme récompense.

گلبرگ صد و دوم

لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلا مَنْ ظُلِمَ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا (١٤٨)

إِنْ تُبْدُوا خَيْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيرًا (١٤٩)

إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلا (١٥٠)

أُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا (١٥١)

وَالَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَمْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ أُولَئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا (١٥٢)

يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِنَ السَّمَاءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَى أَكْبَرَ مِنْ ذَلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذَلِكَ وَآتَيْنَا مُوسَى سُلْطَانًا مُبِينًا (١٥٣)

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا (١٥٤)

148. Allâh does not like that the evil should be uttered In public except by Him who has been wronged. and Allâh is ever All­Hearer, All­Knower.

149. whether You (mankind) disclose (by good Words of thanks) a good deed (done to You In the form of a Favour by someone), or conceal it, or Pardon an evil, ... Verily, Allâh is ever Oft­Pardoning, All­Powerful.

150. Verily, those who disbelieve In Allâh and his Messengers and wish to make distinction between Allâh and his Messengers (by believing In Allâh and disbelieving In his Messengers) saying, "We believe In some but reject others," and wish to adopt a Way In between.

151. they are In Truth disbelievers. and we have prepared for the disbelievers a humiliating torment.

152. and those who believe In Allâh and his Messengers and make no distinction between any of them (Messengers), we shall give them their rewards, and Allâh is ever Oft­Forgiving, Most Merciful.

153. the people of the Scripture (Jews) ask You to Cause a Book to descend upon them from heaven. indeed they asked Mûsa (Moses) for even greater than that, when they said: "Show us Allâh In public," but they were struck with thunder clap and lightning for their wickedness. Then they worshipped the calf even after clear proofs, evidences, and signs had come to them. (Even) so we forgave them. and we gave Mûsa (Moses) a clear proof of authority.

154. and for their covenant, we raised over them the Mount and (on the other occasion) we said: "Enter the gate prostrating (or bowing) with humility;" and we commanded them: "Transgress not (by doing worldly works on) the Sabbath (Saturday)." and we took from them a firm Covenant .

148* خداوند، آشكار كردن گفتار بد را دوست نمى دارد، مگر از كسى كه به او ستم شده باشد و خداوند، شنواى داناست .

149* اگر كار نيكى را آشكارا يا پنهان انجام دهيد، يا از لغزش و بدى ديگران درگذريد، بدانيد كه قطعاً خداوند بخشاينده تواناست .

150* قطعاً كسانى كه به خداوند و پيامبرانش كفر مى ورزند و مى خواهند ميان خدا و پيامبرانش جدايى بيفكنند و مى گويند: به بعضى ايمان مى آوريم و به بعضى كافر مى شويم و مى خواهند در اين ميانه راهى در پيش گيرند، (كه مطابق هوس باشد، نه عقل و استدلال).

151* به حقيقت كافر همين هايند ومابراى كافران عذاب خواركننده آماده ساخته ايم .

152* و كسانى كه به خدا و پيامبرانش ايمان آورده و ميان هيچ يك از آنان جدايى نيفكنده اند، اينانند كه بزودى پاداششان را به آنان خواهد داد و خداوند، همواره بخشاينده و مهربان است .

153* اهل كتاب از تو مى خواهند كه كتاب ونوشته اى از آسمان برايشان فرود آورى، بى گمان از موسى بزرگ تر از آن را خواستند كه گفتند: خدا را آشكارا به ما نشان بده! پس به سزاى ظلمشان صاعقه آنان را فراگرفت، سپس بعد از آنكه معجزه هاى روشن براى آنان آمد، گوساله پرستى را پيش گرفتند، پس بعد از توبه ما از آن گناه هم درگذشتيم و عفو كرديم و به موسى حجّتى آشكار داديم .

154* ما كوه طور را به خاطر پيمان گرفتن از آنان (بنى اسرائيل ) بالاى سرشان قرار داديم و به ايشان گفتيم: سجده كنان از آن در وارد شويد و به آنان گفتيم: در روز شنبه به احكام خدا تعدّى نكنيد و از آنان پيمانى محكم گرفتيم .

148. Allah n'aime pas qu'on profère de mauvaises paroles sauf quand on a été injustement provoqué. et Allah est Audient et Omniscient.

149. que vous fassiez du bien, ouvertement ou en cachette, ou bien que vous pardonniez un mal... alors Allah est Pardonneur et Omnipotent.

150. ceux qui ne croient pas en Allah et en ses messagers, et qui veulent faire distinction entre Allah et ses messagers et qui disent: ‹Nous croyons en certains d'entre eux mais ne croyons pas en d'autres›, et qui veulent prendre un chemin intermédiaire (entre la foi et la mécréance),

151. les voilà les vrais mécréants! et nous avons préparé pour les mécréants un châtiment avilissant.

152. et ceux qui croient en Allah et en ses messagers et qui ne font de différence entre ces derniers, voilà ceux à qui il donnera leurs récompenses. et Allah est Pardonneur et Miséricordieux.

153. les gens du Livre Te demandent de leur faire descendre du ciel un Livre. ils ont déjà demandé à Moïse quelque chose de bien plus grave quand ils dirent: ‹Fais-nous voir Allah à découvert!› alors la foudre les frappa pour leur tort. puis ils adoptèrent le Veau (comme idole) même après que les preuves leur furent venues. nous leur pardonnâmes cela et donnâmes à Moïse une autorité déclarée.

154. et pour (obtenir) leur engagement, nous avons brandi au-dessus d'eux le Mont Tor, nous leur avons dit: ‹Entrez par la porte en vous prosternant›; nous leur avons dit: ‹Ne transgressez pas le Sabbat›; et nous avons pris d'eux un engagement ferme.

- از ابـن عباس نقل شده كه : جمعى از مسلمانان هنگامى كه درمكه بودند, و تـحـت فـشـار و آزار شديد مشركان قرار داشتند, خدمت پيامبر(ص )رسيدند و گفتند: ما قبل از اسـلام عـزيـز و محترم بوديم , اما آن عزت و احترام را ازدست داديم , و همواره مورد آزار دشمنان قـرار داريـم , اگـر اجـازه دهـيـد با دشمن مى جنگيم تا عزت خود را باز يابيم آن روز پيامبر(ص ) فـرمـود: من فعلا مامور به مبارزه نيستم ـولى هنگامى كه دستور جهاد نازل گرديد بعضى از آن افـراد داغ و آتـشـيـن بـراى شـركـت در ميدان جهاد مسامحه مى كردند..........

- هـنگامى كه ابوسفيان و لشكر قريش پيروزمندانه ازميدان احد بازگشتند ابوسفيان با پيامبر(ص ) قرار گذاشت كه در موسم بدر صغرى (يعنى بازارى كه در ماه ذى القعده در سـرزمـيـن بـدر تـشـكـيـل مـى شـد) بار ديگر روبروشوند, هنگامى كه موعد مقرر فرا رسيد, پـيامبر(ص ) مسلمانان را دعوت به حركت به محل مزبور كرد, ولى جمعى از مسلمانان كه خاطره تلخ شكست احد را فراموش نكرده بودند شديدا از حركت خوددارى مى نمودند.......

خلاصه اي از مطالب اجتماعي جزء پنجم

ازدواج موقت يك ضرورت اجتماعى!.

ايـن مـوضوع را نمى توان انكار كرد كه غريزه جنسى يكى از نيرومندترين غرايز انسانى است , تا آنجا كـه پـاره اى از روانـكـاوان آن را تـنـهـا غـريزه اصيل انسان مى دانند و تمام غرايز ديگر را به آن باز مى گردانند.اين موضوع مخصوصا در عصر ما كه سن ازدواج بر اثر طولانى شدن دوره تحصيل و مسائل پيچيده اجـتماعى بالا رفته و كمتر جوانى مى تواند در سنين پايين يعنى درداغ ترين دوران غريزه جنسى اقدام به ازدواج كند, شكل حادترى به خود گرفته است .

سرپرستى در نظام خانواده!.

خانواده يك واحد كوچك اجتماعى است و همانند يك اجتماع بزرگ بايدرهبر و سرپرست واحدى داشـتـه بـاشـد, زيـرا رهبرى و سرپرستى دسته جمعى كه زن و مرد مشتركا آن را به عهده بگيرند مفهومى ندارد در نتيجه مرد يا زن يكى بايد((رئيس )) خانواده و ديگرى ((معاون )) و تحت نظارت او باشد, قرآن تصريح مى كند كه مقام سرپرستى بايد به مرد داده شود, مى گويد: ((مردان سرپرست ونگهبان زنانند)) (الرجال قوامون على النس). الـبـتـه مـقصود از اين تعبير استبداد و اجحاف و تعدى نيست , بلكه منظوررهبرى واحد منظم با توجه به مسؤوليتها و مشورتهاى لازم است .

محكمه صلح خانوادگى !.

آمده است:((و اگر از جدايى و شـكـاف ميان آنان (دو همسر) بيم داشته باشيد يك داور ازخانواده شوهر و داورى از خانواده زن انـتـخـاب كـنـيد)) تا به كار آنان رسيدگى كنند(وان خفتم شقاق بينهما فابعثوا حكما من اهله وحكما من اهلها). سـپـس مى فرمايد: ((اگر اين دو داور (با حسن نيت و دلسوزى وارد كار شوند و)هدفشان اصلاح مـيـان دو همسر بوده باشد, خداوند كمك مى كند و به وسيله آنان ميان دو همسر الفت مى دهد)) (ان يريدا اصلاحا يوفق اللّه بينهما) و بـراى اين كه به داوران هشدار دهد كه حسن نيت به خرج دهند و مى فرمايد: ((خداوند (از نيت آنها) با خبر و آگاه است )) (ان اللّه كان عليما خبيرا).

بستگى سلامت اجتماع به سلامت اقتصاد!.

در واقـع زيـربـنـاى قوانين اسلامى را مسائل مربوط به ((معاملات ومبادلات مالى )) تشكيل مى دهد و به همين دليل فقهاى اسلام در تمام ابواب معاملات به آن استدلال مى كنند, آيه خـطـاب بـه افـراد با ايمان كرده و مى گويد: ((اى كسانى كه ايمان آورده ايد ! اموال يكديگر را به باطل (و از طرق نامشروع ) نخوريد))(ي ايها الذين آمنوا لا تاكلوا اموالكم بينكم بالباطل ). بـنابراين هرگونه تجاوز, تقلب , غش , معاملات ربوى , معاملاتى كه حد وحدود آن كاملا مشخص نباشد, خريد و فروش اجناسى كه فايده منطقى و عقلايى در آن نباشد, خريد و فروش وسايل فساد و گناه , همه در تحت اين قانون كلى قراردارد.

امانت و عدالت در اسلام !.

امانت يك حكم عمومى و همگانى از آن استفاده مى شود, صريحامى گويد: ((خداوند به شما فرمان مى دهد كه امانتها را به صاحبانش بدهيد)) (ان اللّه يامركم ان تؤدوا الا مانات الى اهلها). در قسمت ديگر , اشاره به دستور مهم ديگرى شده و آن مساله ((عدالت درحكومت )) است. خداوند نيز به شما فرمان داده كه : ((به هنگامى كه ميان مردم داورى مى كنيد, از روى عدالت حكم كنيد)) (واذا حكـمتم بين الناس ان تحكموابالعدل ). سپس براى تاكيد اين دو فرمان مهم مى گويد: ((خداوند پند و اندرزهاى خوبى به شما مى دهد)) (ان اللّه نعما يعظكم به ). بـاز تـاكـيـد مـى كـند و مى گويد: ((در هر حال خدا (مراقب اعمال شماست ) هم سخنان شما را مى شنود و هم كارهاى شما را مى بيند)) (ان اللّه كان سميعا بصيرا). روشن است ((امانت )) معنى وسيعى دارد و هرگونه سرمايه مادى و معنوى راشامل مى شود و هر مسلمانى طبق صريح اين آيه وظيفه دارد كه در هيچ امانتى نسبت به هيچ كس خيانت نكند, خواه صـاحـب امـانت , مسلمان باشد ياغيرمسلمان و اين در واقع يكى از مواد ((اعلاميه حقوق بشر در اسلام )) است . حـتـى دانـشـمندان در جامعه , امانت دارانى هستند كه موظفند حقايق را كتمان نكنند, فرزندان انسان نيز امانتهاى الهى هستند كه نبايد در تعليم و تربيت آنان كوتاهى شود.

عدالت اجتماعى !.

به تناسب دستورهايى كه در آيات گذشته در باره اجراى عدالت در مورديتيمان  و همسران داده شده , در اينجا يك اصل اساسى و يك قانون كلى در باره اجراى عدالت در همه موارد بدون استثنا ذكر مى كند و مى فرمايد: ((اى كسانى كه ايمان آورده ايد كاملا قيام به عدالت كنيد)) (يا ايها الذين آمـنـوا كـونوا قوامين بالقسط) يعنى , بايد آنچنان عدالت را اجرا كنيد كه كمترين انحرافى به هيچ طرف پيدا نكنيد.

عدالت شرط تعدد همسر!.

از يك نوع تهديد در مورد شوهران استفاده مى شود, كه آنهابايد مراقب باشند كمترين انحرافى از مـسير عدالت در مورد همسران خود پيدانكنند, اينجاست كه اين توهم پيش مى آيد كه مراعات عـدالت حتى در مورد محبت و علاقه قلبى امكان پذير نيست , بنابراين در برابر همسران متعدد چه بايد كرد؟ ايـن آيـه بـه ايـن سـؤال پـاسخ مى گويد كه ((عدالت از نظر محبت , در ميان همسران امكان پذير نيست , هر چند در اين زمينه كوشش شود)) (ولن تستطيعوا ان تعدلوا بين النس ولو حرصتم ).

دوستان بهشتى!.

مى فرمايد: ((و كـسـى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند, (در روز رستاخيز)همنشين كسانى خواهد بود كه خداوند نعمت خود را بر آنها تمام كرده )) (ومن يطع اللّه والرسول فاولئك مع الذين انعم اللّه عليهم ). 1ـ ((انبيا)) و فرستادگان مخصوص پروردگار كه نخستين گام را براى هدايت و رهبرى مردم و دعوت به صراط مستقيم بر مى دارند. 2ـ ((راسـتـگـويان )) كسانى كه هم در سخن راست مى گويند و هم با عمل وكردار صدق گفتار خـود را اثبات مى كنند و نشان مى دهند كه مدعى ايمان نيستندبلكه به راستى به فرمانهاى الهى ايمان دارند.
3ـ ((شـهدا)) و كشته شدگان در راه هدف و عقيده پاك الهى , و يا افرادبرجسته اى كه روز قيامت شاهد و گواه اعمال انسانها هستند. 4ـ ((صالحان )) و افراد شايسته و برجسته اى كه با انجام كارهاى مثبت وسازنده و مفيد و پيروى از اوامر انبيا به مقامات برجسته اى نائل شده اند.

گناهان كبيره و صغيره !.

((اگر گناهان كبيره اى كه از آن نهى شده ترك گوييد گناهان كـوچـك شـما را مى پوشانيم و مى بخشيم و در جايگاه نيكويى شما راوارد مى كنيم )) (ان تجتنبوا كبائر ما تنهون عنه نكفر عنكم سيئاتكم وندخلكم مدخلا كريما). هر گناهى است كه از نظر اسلام بزرگ و پراهميت است , و نشانه اهميت آن مى توانداين بـاشـد كـه در قرآن مجيد, تنها به نهى از آن قناعت نشده , بلكه به دنبال آن تهديد به عذاب دوزخ گرديده است , مانند قتل نفس و رباخوارى و زنا وامثال آنها. الـبـتـه گـنـاهـان ((صغيره )) در صورتى صغيره هستند كه تكرار نشوند و علاوه بر آن به عنوان بى اعتنايى و يا غرور و طغيان و كوچك شمردن گناه انجام نگيرند.

اسباب بخشودگى گناهان!.

از آيات قرآن استفاده مى شود كه وسائل آمرزش و بخشودگى گناه متعدداست از جمله : 1ـ تـوبـه و بـازگشت به سوى خدا كه توام با پشيمانى از گناهان گذشته وتصميم بر اجتناب از گناه در آينده و جبران عملى اعمال بد به وسيله اعمال نيك بوده باشد. 2ـ كارهاى نيك فوق العاده اى كه سبب آمرزش اعمال زشت مى گردد. 3ـ شفاعت كه شرح آن در ذيل آيه 48 سوره بقره گذشت . 4ـ پرهيز از گناهان ((كبيره )) كه موجب بخشش گناهان ((صغيره )) مى باشد. 5ـ عفوالهى كه شامل افرادى مى شود كه شايستگى آن را دارند.

انفاقهاى ريايى و الهى !.

اشاره به افراد متكبر و خودخواه شده است: ((آنها كسانى هستند كـه (نـه تـنـهـا خودشان از نيكى كردن به مردم ) بخل مى ورزند, بلكه مردم را نيز به بخل دعوت مى كنند)) (الذين يبخلون ويامرون الناس بالبخل ). علاوه بر اين سعى دارند ((آنچه را كه خداوند از فضل (و رحمت ) خود به آنان داده كتمان كنند)) مبادا افراد اجتماع از آنها توقعى پيدا كنند (ويكتمون ما آتيهم اللّه من فضله ). سـپس سرانجام و عاقبت كار آنها را چنين بيان مى كند كه : ((ما براى كافران عذاب خواركننده اى مهيا ساخته ايم )) (واعتدنا للكافرين عذابا مهينا).

خودستايى!.

در ايـن جا به يكى از صفات نكوهيده اشاره شده كه گريبانگير بسيارى ازافراد و ملتها مى شود و آن خـودسـتـايـى و خويشتن را پاك نشان دادن و فضيلت براى خود ساختن است , مى گويد: ((آيا نديدى كسانى را كه خودستايى مى كنند)) (الم ترالى الذين يزكون انفسهم ). سپس مى فرمايد: ((خداوند هر كه را بخواهد مى ستايد)) (بل اللّه يزكى من يشا) و تـنـهـا اوسـت كه از روى حكمت و مشيت بالغه بدون كم و زياد, افراد را طبق شايستگيهايى كه دارند, مدح و ستايش مى كند ((و هرگز به هيچ كس , سر سوزنى ستم نخواهد شد)) (ولا يظلمون فتيلا ). در حـقـيـقت فضيلت چيزى است كه خداوند آن را فضيلت بداند نه آنچه خودستايان براى خود از روى خودخواهى قائل مى شوند و به خويش و ديگران ستم مى كنند.

پخس شايعات !.

از بـلاهـاى بـزرگى كه دامنگير جوامع مختلف مى شود و روح اجتماعى وتفاهم و همكارى را در مـيان آنها مى كشد, مساله شايعه سازى و نشر شايعات است ,بطورى كه گاه يك نفر منافق مطلب نادرستى جعل مى كند و آن را به چند نفرمى گويد, و افرادى بدون تحقيق در نشر آن مى كوشند, و شـايـد شـاخ و برگهايى هم ازخودشان به آن مى افزايند, و بر اثر آن اضطراب و نگرانى در مردم ايجاد مى كنند. گـرچه اجتماعاتى كه در فشار و خفقان قرار دارند گاهى شايعه سازى و نشرشايعات را به عنوان يـك نـوع مـبارزه و يا انتقامجويى تعقيب مى كنند ولى براى اجتماعات سالم نشر شايعات زيانهاى فراوانى به بار مى آورد.

بـه همين دليل اسلام صريحا هم با ((شايعه سازى )) مبارزه كرده و جعل و دروغ و تهمت را ممنوع مى شمارد و هم با نشر شايعات.

سزاى آنها كه دو دوزه بازى مى كنند!.

در ايـنـجا با دسته ديگرى روبرو مى شويم, آنها كسانى هستند كه مى خواهند براى حفظ منافع خود در مـيان مسلمانان و مشركان آزادى عمل داشته باشند و براى تامين اين نظر, راه خيانت و نيرنگ پـيـش گـرفـته , با هر دو دسته اظهار همكارى و همفكرى مى كنند, مى فرايد: به زودى جمعيت ديـگـرى را مـى يـابـيـدكـه مـى خـواهـنـد هم از ناحيه شما و هم از ناحيه قوم خودشان در امان باشند))(ستجدون آخرين يريدون ان يامنوكم ويامنوا قومهم ) و بـه هـمـين دليل ((هنگامى كه ميدان فتنه جويى و بت پرستى پيش آيد همه برنامه ها آنها وارونه مى شود و با سر در آن فرو مى روند)) !(كلما ردوا الى الفتنة اركسوا فيها) اينها درست بر ضد دسته سابقند.

مجازات قتل عمد!.

در اينجا به مجازات كسى كه فرد با ايمانى را ازروى عمد به قتل برساند اشـاره شده  و چـهـار مجازات و كيفر شديد اخروى (علاوه بر مساله قصاص كه مجازات دنيوى است ) ذكر شده, مى فرمايد: 1ـ  ((و هر كسى فرد با ايمانى را از روى عمد به قتل برساند مجازات او دوزخ ‌است كه براى هميشه در آن مى ماند)) (ومن يقتل مؤمنا متعمدا فجزاؤه جهنم خالدافيها). 2ـ ((و خداوند بر او غضب مى كند)) (وغضب اللّه عليه ). 3ـ((و از رحمتش او را دور مى سازد)) (ولعنه ). 4ـ و عذاب عظيمى براى او آماده ساخته است )) (واعد له عذابا عظيما).

از خائنان حمايت نكنيد!.

خداوند نخست به پيامبر(ص ) توصيه مى كند كه هدف از فرستادن اين كتاب آسمانى اين اسـت كـه اصـول حـق و عدالت در ميان مردم اجرا شود,مى فرمايد: ((ما اين كتاب را به حق بر تو فرستاديم تا به آنچه خداوند به تو آموخته است در ميان مردم قضاوت كنى )) (انا انزلن اليك الكتاب بالحق لتحكم بين الناس بم اريك اللّه ). سـپـس بـه پيامبر(ص ) هشدار مى دهد, مى گويد: ((هرگز از كسانى مباش كه ازخائنان حمايت نمايى )) (ولا تكن للخئنين خصيما). گـرچـه روى سخن دراين آيه به پيامبر(ص ) است ولى شك نيست كه اين حكم يك حكم عمومى نـسـبت به تمام قضات و داوران مى باشد, و به همين دليل چنين خطابى مفهومش اين نيست كه ممكن است چنين كارى از پيامبر(ص ) سر بزند!.

در مجلس گناه ننشينيد!.

در سـوره انـعـام آيـه 68 صريحا به پيامبر(ص ) دستور داده است كه : ((اگر مشاهده كنى كسانى نسبت به آيات قرآن استهزا مى كنند و سخنان ناروا مى گويند, از آنهااعراض كن )). در اين جا بار ديگر اين حكم اسلامى را تاكيد شده و به مسلمانان هشدار مى دهد كه :((در قرآن به شـما قبلا دستور داده شده كه هنگامى بشنويد افرادى نسبت به آيات قرآن كفر مى ورزند و استهزا مى كنند با آنها ننشينيد تا از اين كار صرفنظر كرده , به مسائل ديگرى بپردازند)) (وقد نزل عليكم فـى الـكتاب ان اذا سمعتم آيات اللّه يكفربها ويستهز بها فلا تقعدوا معهم حتى يخوضوا فى حديث غيره ). سـپـس نـتيجه اين كار را چنين بيان مى كند كه : ((اگر شما در اين گونه مجالس شركت كرديد همانند آنها خواهيد بود)) و سرنوشتتان , سرنوشت آنهاست (انكم اذامثلهم ).

تشويق كار نيك يا بد!.

قرآن مى گويد: هر كسى در درجه اول مسؤول كار خـويـش اسـت , نـه مـسؤول كار ديگران , اما براى اين كه از اين مطلب سؤاستفاده نشود دراين آيه مـى گويد: ((درست است كه هر كسى مسؤول كارهاى خود مى باشد ولى هر انسانى كه ديگرى را به كار نيك وادارد, سهمى از آن خواهدداشت و هر كس , ديگرى را به كار بدى دعوت كند بهره اى از آن خواهد داشت ))(من يشفع شفاعة حسنة يكن له نصيب منها ومن يشفع شفاعة سيئة يكن له كفل منها). بنابراين , مسؤوليت هر كس در برابر اعمال خويش به آن معنى نيست كه ازدعوت ديگران به سوى حـق و مـبـارزه بـا فـساد چشم بپوشد و روح اجتماعى اسلام راتبديل به فردگرايى و بيگانگى از اجتماع كند, و در لاك خود فرو رود. در پايان مى فرمايد: ((خداوند تواناست و اعمال شما را حفظ و محاسبه كرده و در برابر حسنات و سيئات پاداش مناسب خواهد داد)) (وكان اللّه على كل شى مقيتا).

هرگونه محبتى را پاسخ گوييد!.

يك حكم كلى و عمومى ، در زمينه تمام تحيتها و اظهارمحبتهايى كه از طرف افراد مـخـتـلف مى شود, مى گويد: ((هنگامى كه كسى به شما تحيت گويد پاسخ آن را به طرز بهتر بدهيد و يا لااقل بطور مساوى پاسخ گوييد))(واذا حييتم بتحية فحيوا باحسن منه او ردوه).

مستضعف كيست ؟.

از بررسى آيات قرآن و روايات استفاده مى شود افرادى كه از نظر فكرى يابدنى يا اقتصادى آنچنان ضـعيف باشند كه قادر به شناسايى حق از باطل نشوند, و يااين كه با تشخيص عقيده صحيح بر اثر نـاتـوانـى جـسـمـى يا ضعف مالى و يامحدوديتهايى كه محيط بر آنها تحميل كرده قادر به انجام وظايف خود بطوركامل نباشند و نتوانند مهاجرت كنند آنها را مستضعف مى گويند.

اهميت فريضه نماز!.

در حقيقت اشاره به يك دستور مهم اسلامى شده , كه معنى نماز خواندن در اوقات معين اين نيست كه در ساير حالات انسان از خدا غافل بماند. بـه دنـبـال دسـتـور نـمـاز خـوف و لزوم بپاداشتن نماز حتى در حال جنگ در اين آيه مـى فرمايد: ((پس از اتمام نماز ياد خدا را فراموش نكنيد, و در حال ايستادن و نشستن و زمانى كه بـر پـهلو خوابيده ايد به ياد خدا باشيد و از او كمك بجوييد)) (فاذا قضيتم الصلوة فاذكروا اللّه قياما وقعودا وعلى جنوبكم ). منظور از ياد خدا در حال قيام و قعود و بر پهلو خوابيدن , ممكن است همان حالات مختلف جنگى كه سربازان گاهى در حال ايستادن و زمانى نشستن و زمانى به پهلو خوابيدن , سلاحهاى مختلف جنگى از جمله وسيله تيراندازى را به كارمى برند, بوده باشد.

چند حكم فقهى !.

باطل بودن نماز در حال مستى: آيـه شـريـفـه مى فرمايد: ((اى كسانى كه ايمان آورده ايد ! در حال مستى به نمازنزديك نشويد, تا بدانيد چه مى گوييد)) (ي ايها الذين آمنوا لا تقربوا الصلوة وانتم سكارى حتى تعلموا ما تقولون ).

باطل بودن نماز در حال جنابت : هـمـان گـونه كه قرآن مى گويد: ((و همچنين هنگامى كه جنب هستيد)) به نمازنزديك نشويد (ولا جنبا).

تيمم براى معذورين : نخست به موردى كه آب براى بـدن ضـرر داشـتـه بـاشد اشاره شده است و مى فرمايد: ((و اگر بيمارباشيد و يا در سفر)) (وان كنتم مرضى او على سفر) و يا ((هنگامى كه يكى از شما از قضاى حاجت برگشت و يا با زنان آميزش جنسى داشته ايد)) (او ج احد منكم من الغائط او لـمستم النس). ((و در اين حال آب براى وضو يا غسل نيابيد)) (فلم تجدوا م). ((در اين موقع با خاك پاكيزه اى تيمم كنيد)) (فتيمموا صعيدا طيبا).

جنابت تهمت!.

تهمت زدن به بيگناه از زشت ترين كارهايى است كه اسلام آن را به شدت محكوم ساخته است . در حقيقت رواج اين كار ناجوانمردانه در يك محيط, سبب به هم ريختن نظام و عدالت اجتماعى و آلـوده شـدن حـق به باطل و گرفتار شدن بيگناه و تبرئه گنهكار واز ميان رفتن اعتماد عمومى مى شود.

نماز مسافر!.

در اين جا به مساله ((نـمازمسافر)) اشاره شده , مى فرمايد: ((هنگامى كه مسافرت كنيد مانعى ندارد كه نماز را كوتاه كـنيد اگر از خطرات كافران بترسيد, زيرا كافران دشمن آشكارشما هستند)) (واذا ضربتم فى الا رض فـلـيس عليكم جناح ان تقصروا من الصلوة ان خفتم ان يفتنكم الذين كفروا ان الكافرين كانوا لكم عدوا مبينا). البته جاى شك نيست كه نماز مسافر اختصاصى به حالت ترس ندارد.

 

گلبرگ صد و يكم

الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَإِنْ كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلا (١٤١)

إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلاةِ قَامُوا كُسَالَى يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلا قَلِيلا (١٤٢)

مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَلِكَ لا إِلَى هَؤُلاءِ وَلا إِلَى هَؤُلاءِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلا (١٤٣)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا (١٤٤)

إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الأسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا (١٤٥)

إِلا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا (١٤٦)

مَا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَآمَنْتُمْ وَكَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا (١٤٧)

141. those (hyprocrites) who wait and watch about you; if You gain a victory from Allâh, they say: "Were we not with you," but if the disbelievers gain a success, they Say (to them): "Did we not gain mastery over You and did we not protect You from the believers?" Allâh will judge between You (all) on the Day of Resurrection. and never will Allâh grant to the disbelievers a Way (to triumph) over the believers.

142. Verily, the hypocrites seek to deceive Allâh, but it is He who deceives them. and when they stand up for As-Salât (the prayer), they stand with laziness and to be seen of men, and they do not Remember Allâh but little.

143. (They are) swaying between This and that, belonging neither to These nor to those, and He whom Allâh sends astray, You will not find for Him a Way (to the Truth - Islâm).

144. O You who believe! take not for Auliyâ' (protectors or helpers or friends) disbelievers instead of believers. do You wish to offer Allâh a manifest proof against yourselves?

145. Verily, the hyprocrites will be In the lowest depths (grade) of the fire; no Helper will You find for them.

146. except those who repent (from hypocrisy), do righteous good deeds, hold fast to Allâh, and purify their Religion for Allâh (by worshipping none but Allâh, and do good for Allâh's sake only, not to show-off), Then they will be with the believers. and Allâh will grant to the believers a great reward.

147. why should Allâh Punish You if You have thanked (Him) and have believed In Him. and Allâh is ever All­Appreciative (of good), All­Knowing.

141* منافقان كسانى اند كه پيوسته از سر بدخواهى مراقب شما هستند تا اگر از سوى خدا براى شما پيروزى باشد، گويند: آيا ما با شما نبوديم؟ پس بايد در افتخارات و غنائم شريك شويم اگر براى كفّار بهره اى از پيروزى بود، به كفّار گويند: آيا ما مشوّق شما براى جنگ با مسلمانان و بازدارنده شما از گزند آنان و عدم تسليم در برابر مؤ منان نبوديم؟ پس خداوند روز قيامت، ميان شما داورى خواهد كرد و خداوندهرگز راهى براى سلطه ى كفّار بر مسلمانان قرار نداده است .

142* همانا منافقان با خدا مكر و حيله مى كنند در حالى كه خداوند به كيفر عملشان با آنان مكر مى كند و هرگاه به نماز برخيزند با كسالت برخيزند، آن هم براى خودنمايى به مردم و خدا را جز اندكى ياد نمى كنند.

143* منافقان بين كفر و ايمان سرگشته اند، نه با اين گروه اند و نه با آن گروه و خداوند هر كه را گمراه كند، براى او راه نجاتى نخواهى يافت .

144* اى كسانى كه ايمان آورده ايد! كافران را به جاى مؤ منان دوست و سرپرست خود نگيريد، آيا مى خواهيد براى خداوند دليل و حجّت آشكار عليه خودتان قرار دهيد؟

145* قطعاً منافقان، در پست ترين عمق آتشند وهرگز براى آنان هيچ ياورى نمى يابى.

146* مگر آنان كه توبه كرده و گذشته ى خود را اصلاح نموده و به دامن لطف خدا پناه برده و براى خدا از روى اخلاص به دين گرويده اند، پس اينان در زمره ى مؤ منان هستند وبزودى خداوند به مؤ منان، پاداشى بزرگ خواهد داد.

147* اگر شكر گزاريد و ايمان آوريد، خداوند مى خواهد با عذاب شما چه كند؟ در حالى كه خداوند همواره حقّ شناس داناست .

141. ils restent dans l'expectative à votre égard; Si une victoire vous vient de la part d'Allah, ils disent: ‹N'étions-nous pas avec vous?›; et s'il en revient un avantage aux mécréants. ils leur disent: ‹Est-ce que nous n'avons pas mis la main sur vous pour vous soustraire aux croyants?› Eh bien, Allah jugera entre vous Au Jour de la Résurrection. et jamais Allah ne donnera une voie aux mécréants contre les croyants.

142. les hypocrites cherchent à tromper Allah, mais Allah retourne leur tromperie (contre eux-mêmes). et lorsqu'ils se lèvent pour la Salat, ils se lèvent avec paresse et par ostentation envers les gens. a peine invoquent-ils Allah.

143. ils sont indécis (entre les croyants et les mécréants) n'appartenant ni aux uns ni aux autres. Or, quiconque Allah égare, jamais Tu ne trouveras de chemin pour Lui.

144. ش les croyants! ne prenez pas pour alliés les mécréants Au lieu des croyants. Voudriez-vous donner à Allah une preuve évidente contre vous?

145. les hypocrites seront, Certes, Au plus bas fond du Feu, et Tu ne leur trouveras jamais de secoureur,

146. sauf ceux qui se repentent, s'amendent, s'attachent fermement à Allah, et Lui vouent une foi exclusive. Ceux-là seront avec les croyants. et Allah donnera aux croyants une énorme récompense.

147. pourquoi Allah vous infligerait-il un châtiment Si vous êtes reconnaissants et croyants? Allah est Reconnaissant et Omniscient.

گلبرگ صد ام

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالأقْرَبِينَ إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًا فَاللَّهُ أَوْلَى بِهِمَا فَلا تَتَّبِعُوا الْهَوَى أَنْ تَعْدِلُوا وَإِنْ تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا (١٣٥)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالا بَعِيدًا (١٣٦)

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلا (١٣٧)بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (١٣٨)

الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا (١٣٩)

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذًا مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا (١٤٠)

135. O You who believe! stand out firmly for justice, as witnesses to Allâh, even though it be against yourselves, or Your parents, or Your kin, be He rich or poor, Allâh is a better protector to both (than you). so follow not the lusts (of Your hearts), lest You may avoid justice, and if You distort Your witness or refuse to give it, Verily, Allâh is ever Well­Acquainted with what You do.

136. O You who believe! believe In Allâh, and his Messenger (Muhammad), and the Book (the Qur'ân) which He has sent down to his Messenger, and the Scripture which He sent down to those before (him), and Whosoever disbelieves In Allâh, his angels, his Books, his Messengers, and the Last day, Then indeed He has strayed far away.

137. Verily, those who believe, Then disbelieve, Then believe (again), and (again) disbelieve, and Go on increasing In disbelief; Allâh will not forgive them, nor Guide them on the (Right) way.

138. give to the hypocrites the tidings that there is for them a painful torment.

139. those who take disbelievers for Auliyâ' (protectors or helpers or friends) instead of believers, do they seek honour, power and Glory with them? Verily, Then to Allâh belongs All honour, power and glory.

140. and it has already been revealed to You In the Book (this Qur'ân) that when You hear the Verses of Allâh being denied and mocked at, Then sit not with them, until they engage In a talk other than that; (but if You stayed with them) certainly In that case You would be like them. surely, Allâh will collect the hypocrites and disbelievers All together In Hell,

135* اى كسانى كه ايمان آورده ايد! همواره بر پا دارنده ى عدالت باشيد و براى خدا گواهى دهيد، گرچه به ضرر خودتان يا والدين و بستگان باشد. اگر (يكى از طرفين دعوا ثروتمند يا فقير باشد، پس خداوند به آنان سزاوارتر است. پس پيرو هواى نفس نباشيد تا بتوانيد به عدالت رفتار كنيد و اگر زبان بپيچانيد و به ناحق گواهى دهيد يا از گواهى دادن به حق اعراض كنيد، پس بدانيد كه خداوند به آنچه مى كنيد آگاه است .

136* اى كسانى كه ايمان آورده ايد! به خداوند و پيامبرش و كتابى كه بر پيامبرش نازل كرده و كتابى كه پيشتر فرستاده است، به همه ى آنها ايمان واقعى بياوريد و هر كس به خدا و فرشتگان و كتب آسمانى و پيامبرانش و روزقيامت كفر ورزد پس همانا گمراه شده است، گمراهى دور و درازى .

137* آنان كه ايمان آوردند، سپس كافر شدند، بار ديگر ايمان آوردند و دوباره كفر ورزيدند، سپس بر كفر خود افزودند، قطعاً اميدى به آن نيست كه خداوند آنان را ببخشد و به راه حقّ هدايتشان كند.

138* منافقان را بشارت ده كه برايشان عذابى دردناك است .

139* آنان كه كافران را بجاى مؤ منان، سرپرست و دوست خود مى گيرند آيا عزّت را نزد آنان مى جويند؟ همانا عزتّ به تمامى از آن خداست .

140* همانا خداوند در قرآن اين حكم را بر شما نازل كرده است كه هرگاه شنيديد آيات خدا مورد كفر يا تمسخر قرار مى گيرد با آنان، همنشينى نكنيد تا به سخن ديگرى مشغول شوند، وگرنه شما هم مانند آنان خواهيد بود. هماناخداوند همه ى منافقان و كافران را در دوزخ جمع مى كند.

135. ش les croyants! Observez strictement la justice et soyez des témoins (véridiques) comme Allah l'ordonne, fût-ce contre vous mêmes, contre vos père et mère ou proches parents. qu'il s'agisse d'un riche ou d'un besogneux, Allah a priorité sur eux deux (Et il est plus Connaisseur de leur intérêt que vous). ne suivez donc pas les passions, afin de ne pas dévier de la justice. Si vous portez un faux témoignage ou Si vous le refusez, [sachez qu'] Allah est parfaitement Connaisseur de ce que vous faites.

136. ش les croyants! soyez fermes en votre foi en Allah, en son Messager, Au Livre qu'il a fait descendre sur son Messager, et Au Livre qu'il a fait descendre avant. quiconque ne croit pas en Allah, en ses anges, en ses Livres, en ses messagers et Au Jour dernier, s'égare, loin dans l'égarement.

137. ceux qui ont cru, puis sont devenus mécréants, puis ont cru de nouveau, ensuite sont redevenus mécréants, et n'ont fait que croître en mécréance, Allah ne leur pardonnera pas, ni les guidera vers une chemin (droit).

138. Annonce aux hypocrites qu'il y a pour eux un châtiment douloureux,

139. ceux qui prennent pour alliés des mécréants Au lieu des croyants, Est-ce la puissance qu'ils recherchent auprès d'eux? (en vérité) la puissance appartient entièrement à Allah.

140. dans le Livre, il vous a déjà révélé ceci: Lorsque vous entendez qu'on renie les versets (le Coran) d'Allah et qu'on s'en raille, ne vous asseyez point avec Ceux-là jusqu'à ce qu'ils entreprennent une autre conversation. Sinon, vous serez comme eux. Allah rassemblera, Certes, les hypocrites et les mécréants, tout, dan l'Enfer.

گلبرگ نود و نهم

وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَيْرٌ وَأُحْضِرَتِ الأنْفُسُ الشُّحَّ وَإِنْ تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا (١٢٨)

وَلَنْ تَسْتَطِيعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّسَاءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَالْمُعَلَّقَةِ وَإِنْ تُصْلِحُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا (١٢٩)

وَإِنْ يَتَفَرَّقَا يُغْنِ اللَّهُ كُلا مِنْ سَعَتِهِ وَكَانَ اللَّهُ وَاسِعًا حَكِيمًا (١٣٠)

وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأرْضِ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَإِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأرْضِ وَكَانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدًا (١٣١)

وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأرْضِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلا (١٣٢)

إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِآخَرِينَ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى ذَلِكَ قَدِيرًا (١٣٣)

مَنْ كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا بَصِيرًا (١٣٤)

128. if a wife fears cruelty or desertion on Her husband's part, there is no blame on them if They arrange an amicable settlement between themselves; and such settlement is best; Even though men's souls are swayed by greed. but if ye do good and practise self-restraint, Allah is well-acquainted with all that ye do.

129. ye are never able to be fair and just As between women, Even if it is your ardent desire: but turn not away (from a woman) altogether, so As to leave Her (as it were) hanging (in the air). if ye come to a friendly understanding, and practise self- restraint, Allah is Oft-forgiving, Most Merciful.

130. but if They disagree (and must part), Allah will provide abundance for all from His all-reaching bounty: for Allah is He that careth for all and is wise.

131. to Allah belong all things In the heavens and on earth. Verily we have directed the people of the Book before you, and you (o Muslims) to fear Allah. but if ye deny him, Lo! unto Allah belong all things In the heavens and on earth, and Allah is free of all wants, worthy of all praise.

132. yea, unto Allah belong all things In the heavens and on earth, and Enough is Allah to carry through all affairs.

133. if it were His will, He could destroy you, O mankind, and create another race; for He hath power This to do.

134. if any one desires a reward In This life, In Allah.s (gift) is the reward (Both) of This life and of the Hereafter: for Allah is He that heareth and seeth (All things).

128* و اگر زني از شوي خويش بيم ناسازگاري يا رويگرداني داشته باشد باكي بر آنها نيست كه ميان خود به گونه اي آشتي و سازش كنند و آشتي و سازش بهتر است . و جانها را بخل و آزمندي فرا آمده ، و اگر نيكي و پرهيزگاري كنيد خدا به آنچه ميكنيد آگاه است .

129* و هرگز نتوانيد ميان زنان به عدالت رفتار كنيد * يعني نمي توانيد از جهت دلبستگي و محبت قلبي ميان همسران مساوات كنيد – مراد از عدالت در اين آيه مساوات در خوراك و پوشاك و مانند اينها نيست ، كه اينها در اختيار و مقدور انسان است – زيرا محبت و علاقه قلبي عمه اش در اختيار شما نيست ، ليكن در رفتار و رعايت حقوقشان تا آنجا كه ممكن است به عدالت كار كنيد .* هر چند بسيار خواستار آن باشيد ، پس يكسر " به يكي روي نياوريد و " از يكي روي مگردانيد كه او را چون آويخته واگذاريد – يعني بلاتكليف كه نه بيوه باشد و نه شوهر دار – و اگر آشتي و سازش نماييد و پرهيزگاري كنيد همانا خدا آمرزگار و مهربان است .

130* و اگر آن دو از يكديگر جدا شوند خدا هر دو را از گشايش خويش بي نياز مي كند ، و خداوند گشايش بخشي با حكمت است .

131* و خداي راست آنچه در اسمان ها و آنچه در زمين است ، و هر آينه به كساني كه پيش از شما كتاب داده شده و به شما سفارش كرديم كه از خدا پروا كنيد ، و اگر كافر شويد – اين سفارش را به كار نبنديد – پس " بدانيد كه " آنچه در اسمانها و آنچه در زمين است از آن خداست و خدا بي نياز و ستوده است .

132* و خداي راست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است ، و خدا كارسازي بسنده است .

133* هر كه پاداش اين جهان خواهد پس "بداند كه " پاداش اين جهان و آن جهان نزد خداست ، و خداوند شنوا و بيناست .

128. et Si une femme craint de son mari abandon ou indifférence, alors ce n'est pas un péché pour les deux s'ils se réconcilient par un compromis quelconque, et la réconciliation est meilleure, puisque les âmes sont portées à la ladrerie. mais Si vous Agissez en bien et vous êtes pieux... Allah est, Certes, parfaitement Connaisseur de ce que vous faites.

129. vous ne pourrez jamais être équitable entre vos femmes, même Si vous en êtes soucieux. ne vous penchez pas Tout à fait vers l'une d'elles, Au point de laisser l'autre comme en suspens. mais Si vous vous réconciliez et vous êtes pieux... donc Allah est, Certes, Pardonneur et Miséricordieux.

130. Si les deux se séparent, Allah de par Sa largesse, accordera à chacun d'eux un autre destin. et Allah est plein de largesses et parfaitement Sage.

131. a Allah seul appartient Tout ce qui est dans les cieux et sur la terre. ‹Craignez Allah!› voilà ce que nous avons enjoint à ceux auxquels avant vous le Livre fut donné, Tout comme à vous-mêmes. et Si vous ne croyez pas (cela ne nuit pas à Allah, car) Très certainement à Allah seul appartient Tout ce qui est dans les cieux et sur la terre. et Allah se suffit à lui-même et il est digne de louange.

132. a Allah seul appartient Tout ce qui est dans les cieux et sur la terre. et Allah suffit pour s'occuper de tout.

133. s'il voulait, il vous ferait disparaître, ٍ gens, et en ferait venir d'autres. car Allah en est Très capable.

134. quiconque désire la récompense d'ici-bas, C'est auprès d'Allah qu'est la récompense d'ici-bas Tout comme celle de l'au-delà. et Allah entend et observe tout.