اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سی و دوم
وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي
يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ
اتَّقَى وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
(٢٠٣)
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا
وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ (٢٠٤)
وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الأرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ
الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لا يُحِبُّ الْفَسَادَ (٢٠٥)
وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالإثْمِ
فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ (٢٠٦)
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاةِ اللَّهِ
وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ (٢٠٧)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً
وَلا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ
مُبِينٌ (٢٠٨)
فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْكُمُ الْبَيِّنَاتُ
فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
(٢٠٩)
هَلْ
يَنْظُرُونَ إِلا أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمَامِ
وَالْمَلائِكَةُ وَقُضِيَ الأمْرُ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الأمُورُ (٢١٠)
203. Celebrate the praises of Allah
during the appointed Days. but if any one hastens to leave In two days, there is
no blame on him, and if any one stays on, there is no blame on him, if His aim
is to do right. then fear Allah, and know that ye will surely be gathered unto
Him.
204. There is the type of man whose speech about This
world's life may dazzle thee, and He calls Allah to witness about what is In His
heart; yet is He the Most contentious of enemies.
205. When He turns His back, His aim everywhere is to
spread mischief through the earth and destroy crops and cattle. but Allah loveth
not mischief.
206. When it is said to him, "Fear Allah., He is led by
arrogance to (more) crime. Enough for Him is Hell;-An evil bed indeed (to lie
on)!
207. And there is the type of man who gives His life to
earn the pleasure of Allah. and Allah is full of kindness to (His)
devotees.
208. O ye who believe! enter into Islam whole-heartedly;
and follow not the footsteps of the evil one; for He is to you an avowed
enemy.
209. If ye backslide after the Clear (Signs) have come to
you, then know that Allah is Exalted In power,
wise.
210. Will They wait until Allah comes to them In canopies
of clouds, with angels (in His train) and the question is (thus) settled? but to
Allah do all questions go back (for decision).
۲۰۳* و خدا را در روزهای معینی یاد کنید، (روزهای11و
12 و13 ماه دی الحجّه که به ایام تشریق معروف است.) پس هر کس تعجیل کند و اعمال منی
را در دو روز انجام دهد، گناهی بر او نیست و هر پرهیزکاری که تأخیر کند و اعمال را
در سه روز انجام دهد نیز گناهی بر او نیست و از خدا پروا کنید و بدانید شما به سوی
او محشور خواهید شد.
۲۰۴* و از مردم کسی است که گفتارش درباره زندگی دنیا، مایه اعجاب تو می شود
و خداوند را بر آنچه در دل پنهان دارد گواه می گیرد در حالی که او سرسخت ترین
دشمنان است.
۲۰۵* و هر گاه به قدرت و حکومت رسد برای فساد در زمین و نابودی زراعت ها و
نسل کوشش می کند و خداوند فساد را دوست ندارد.
۲۰۶* و هنگامی که به او گفته شود از خدای پروا کن، عزت و غروری که در سایه
گناه به دست آورده او را بگیرد. پس آتش دوزخ برای او کافی است و چه بد جایگاهی
است.
۲۰۷* و از مردم کسی است که برای کسب خشنودی خدا، جان خود را می فروشد و
خداوند نسبت به بندگان مهربان است.
۲۰۸* ای کسانی که ایمان آورده اید! همگی در صلح و آشتی درآیید (و تسلیم مطلق
خداوند شوید) و گام های شیطان را پیروی نکنید که او دشمن آشکار
شماست.
۲۰۹* و اگر بعد از آن که نشانه های روشن برای شما آمد، دچار لغزش و گمراهی
شدید، بدانید که خداوند عزیز و حکیم است. (طبق حکمت خود عمل می کند و هیچ قدرتی
مانع اراده او نیست.)
۲۱۰* آیا
جز این انتظار دارند که خداوند و فرشتگان در سایه های ابر به سوی آنها بیایند تا
کار آنان یکسره شود؟ (در حالی که بعد از نزول آیات روشن، نیازی به چیز دیگری نیست)
و به سوی خدا تمام امور برمی گردد.
کسانی که با جعل قوانین و تهاجم فرهنگی و تبلیغات و مود مخدّر، سبب نابودی
اقتصادی و نسل نو می شوند، مصداق "مفسد فی الارض"
هستند.
*از سنت های ثابت الهی آن است که هر قوم و ملّتی، اعم از مسلمان و غیر
مسلمان، اگر نعمت های الهی را تبدیل و تغییر دهند، دچار قهر الهی خواهند شد. چنانچه
امرزوه دنیای پیشرفته به جای بهره گیری مفید از تکنولوژی و صنعت، دنیا را به آتش و
فساد کشانده است.
* آیه آخر، هشدار به کفّار است که: به زرق و برق دنیا، سرگرم و مست نشوید و مؤمنان را مسخره نکنید. زیرا قیامتی هست که صحنه ها عوض می شوند و هم موجب تسلاّی خاطر مؤمنان می باشد که با تمسخر کافران، سست نشوند وبه آینده امیدوار باشند.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سی و یکم
الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ
فَلا رَفَثَ وَلا فُسُوقَ وَلا جِدَالَ فِي الْحَجِّ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ
يَعْلَمْهُ اللَّهُ وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى وَاتَّقُونِ
يَا أُولِي الألْبَابِ
(١٩٧)
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلا مِنْ رَبِّكُمْ
فَإِذَا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ
الْحَرَامِ وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ وَإِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ
الضَّالِّينَ (١٩٨)
ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا
اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (١٩٩)
فَإِذَا قَضَيْتُمْ مَنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ
آبَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي
الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ (٢٠٠)
وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً
وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (٢٠١)
أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَاللَّهُ سَرِيعُ
الْحِسَابِ (٢٠٢)
197. For Hajj are the months well
known. if any one undertakes that duty therein, let there be no obscenity, nor
wickedness, nor wrangling In the Hajj. and whatever good ye do, (be sure) Allah
knoweth it. and take a provision (With you) for the journey, but the best of
provisions is right conduct. so fear me, O ye that are
wise.
198. It is no crime In you if ye seek of the bounty of
your Lord (during pilgrimage). then When ye pour down from (Mount) Arafat,
celebrate the praises of Allah at the sacred Monument, and celebrate His praises
As He has directed you, Even though, before this, ye went
astray.
199. Then pass on at a quick pace from the place whence
it is usual for the multitude so to do, and ask for Allah.s Forgiveness. for
Allah is Oft-forgiving, Most Merciful.
200. So When ye have accomplished your holy rites,
celebrate the praises of Allah, As ye used to celebrate the praises of your
fathers,- yea, with far more heart and soul. there are men who say: "Our Lord!
give us (thy bounties) In This world!" but They will have no portion In the
Hereafter.
201. And there are men who say: "Our Lord! give us good
In This world and good In the Hereafter, and defend us from the torment of the
Fire!"
202. To these will be allotted what They have earned; and
Allah is quick In account.
۱۹۷* (موسم عمره و) حج در ماه های معینی است (شوّال،
ذی القعده، ذی الحجّه)، پس هر که در این ماه ها فریضه حج را ادا کند بداند که آمیزش
جنسی و گناه و جدال در حج روا نیست و آنچه از کارهای خیر انجام دهید خدا می داند و
زاد و توشه تهیه کنید که البته بهترین زاد و توشه، پرهیزگاری است. ای خردمندان!
تنها از من پروا کنید.
۱۹۸* گناهی بر شما نیست که (به هنگام حج) به سراغ فضل پروردگارتان (و کسب و
تجارت) بروید. پس چون از عرفات کوچ کردید، خدا را در مشعرالحرام یاد کنید و او را
یاد کنید از آن روی که شما را با آن که پیش از آن از گمراهان بودید، هدایت
کرد.
۱۹۹* سپس از همان جا که مردم کوچ می کنند، کوچ کنید و از خدا طلب آمرزش
نمایید که خداوند آمرزنده مهربان است.
۲۰۰* پس چون مناسک (حج) خود را انجام دادید، خدا را یاد کنید، همان گونه که
پدران خویش را یاد می کنید، بلکه بیشتر و بهتر از آن. پس بعضی از مردم کسانی هستند
که می گویند: خداوندا! به ما در دنیا کن. آنان در آخرت بهره ای
ندارند.
۲۰۱* اما بعضی از مردم می گویند: پروردگارا! در دنیا به ما نیکی عطا کن و در
آخرت نیز نیکی مرحمت فرما و ما را از عذاب آتش
نگهدار.
۲۰۲* آنها
از کسب و دعای خود بهره و نصیبی دارند و خداوند به سرعت به حساب هر کس می
رسد.
در دعاها هدف های کلی مطرح می شود و تعیین مصداق به عهده خداوند گذاشته می
شود. ما از خدا حسنه و سعادت می خواهیم، ولی در این که رشد و صلاح ما در چیست؟ آن
را به عهده خداوند می گذاریم. چون ما به خاط محدودیت های علمی و عدم آگاهی از آینده
و ابعاد روحی خودمان، نمی توانیم مصادیق جزیی را تعیین
کنیم.
به همین جهت توصیه شده از خداوند و سیله کار را نخواهید، خودِ کار را بخواهید. زیرا ممکن است خداوند از وسیله دیگری که به فکر و ذهن ما نمی آید، کاری را برای ما محقّق سازد. مثلاً از خداوند توفیق زیارت حج را بخواهید، اما نگویید: خدایا مالی به من بده تا به مکّه بروم. چون خداوند گاهی سبب را به گونه ای قرار می دهد که ما فکر آن را نمی کردیم.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ سی ام
وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ
أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ وَلا تُقَاتِلُوهُمْ عِنْدَ
الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّى يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِنْ قَاتَلُوكُمْ
فَاقْتُلُوهُمْ كَذَلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ (١٩١)
فَإِنِ انْتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (١٩٢)
وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ
لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَلا عُدْوَانَ إِلا عَلَى الظَّالِمِينَ (١٩٣)
الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ
فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ
وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (١٩٤)
وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى
التَّهْلُكَةِ وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ (١٩٥)
وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ
فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ وَلا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ
الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ
فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَمَنْ
تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَنْ
لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ
تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ذَلِكَ لِمَنْ لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي
الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ
الْعِقَابِ (١٩٦)
191. And slay them Wherever ye catch them, and turn them
out from where They have Turned you out; for tumult and oppression are worse
than slaughter; but Fight them not at the sacred Mosque, unless They (first)
Fight you there; but if They Fight you, slay them. such is the reward of those
who suppress Faith.
192. But if They cease, Allah is Oft-forgiving, Most
Merciful.
193. And Fight them on until there is no more tumult or
oppression, and there prevail justice and Faith In Allah. but if They cease, let
there be no hostility except to those who practise
oppression.
194. The prohibited month for the prohibited month,- and
so for all things prohibited,- there is the law of equality. if then any one
transgresses the prohibition against you, Transgress ye likewise against Him.
but fear Allah, and know that Allah is with those who restrain
themselves.
195. And spend of your substance In the cause of Allah,
and make not your own hands contribute to (your) destruction; but do good; for
Allah loveth those who do good.
196. And complete the Hajj or 'umra In the service of
Allah. but if ye are prevented (from completing it), send an offering for
sacrifice, such As ye may find, and do not shave your heads until the offering
reaches the place of sacrifice. and if any of you is ill, or has an ailment In
His scalp, (Necessitating shaving), (He should) In compensation either fast, or
feed the poor, or offer sacrifice; and When ye are In peaceful conditions
(again), if any one wishes to continue the 'umra on to the hajj, He must make an
offering, such As He can afford, but if He cannot afford it, He should fast
three days during the Hajj and seven days on His return, Making ten days In all.
This is for those whose household is not In (the precincts of) the sacred
Mosque. and fear Allah, and know that Allah is strict In
punishment.
۱۹۱* و آنها را (بت پرستانی که از هیچ جنایتی ابا
ندارند،) هر کجا یافتید بکشید و از (مکّه) همان جایی که شما را بیرون کردند، آنها
را بیرون کنید و فتنه (شرک و شکنجه) از قتل بدتر است و نزد مسجدالحرام با آنها جنگ
نکنید، مگر آن که آنها با شما بجنگند، پس اگر با شما جنگ کردند، آنها را (در آن جا)
به قتل برسانید. چنین است جزای کافران.
۱۹۲* و اگر دست کشیدند، همانا خداوند آمرزنده و مهربان
است.
۱۹۳* و با آنها بجنگید تا فتنه (بت پرستی و سلب آزادی ار مردم،) باقی نماند
و دین، تنها از آنِ خدا شود. پس اگر (از روش نادرست خود) دست برداشتند، (مزاحم آنها
نشوید زیرا) تعدّی جز بر ستمکاران روا نیست.
۱۹۴* ماه حرام در برابر ماه حرام و (اگر دشمنان احترام آن را شکستند و با
شما جنگ کردند، شما نیز حقّ دارید مقابله به مثل کنید زیرا) حرمت ها را (نیز) قصاص
است و هر کس به شما تجاوز کرد، به مانند آن تجاوز، بر او تعدّی کنید و از خدا
بپرهیزید (که زیاده روی نکنید) و بدانید که خداوند با پرهیزگاران
است.
۱۹۵* و در راه خدا انفاق کنید (و با ترک انفاق،) خود را به دست خود به هلاکت
نیاندازید و نیکی کنید که خداوند نیکوکاران را دوست می
دارد.
۱۹۶* و حج و عمره را برای خدا به اتمام رسانید و اگر محصور شدید (و موانعی
مانند ترس از دشمن یا بیماری اجازه نداد که پس از احرام بستن، حج را کامل کنید)
آنچه از قربانی فراهم است (ذبح کنید و از حرام خارج شوید) و سرهای خود را نتراشید
تا قربانی به قربانگاه برسد و اگر کسی بیمار بود و یا ناراحتی در سر داشت (و ناچار
بود سر خود را زودتر بتراشد،) باید کفّاره ای از قبیل روزه یا صدقه یا قربانی بجا
آورد و چون (از بیماری و یا دشمن) در امان شدید، پس هر کس به دنبال عمره تمتّع، حج
را آغاز کرده و آنچه را از قربانی که میسّر است (ذبح کند) و هر کس که قربانی نیافت،
سه روز در ایام حج روزه بدارد و هفت روز به هنگامی که بازگشتید، این ده روزِ کامل
است. البته این (حج تمتّع) برای کسی است که خاندانش ساکن (مکّه و) مسجدالحرام
نباشند و از خدا پروا کنید و بدانید که او سخت کیفر است.
مسلمانان از هر گونه افراط و تفریط باز داشته شده اند. زیرا اگر ثروتمندان بخل ورزند و به فکر محرومان نباشند، اختلاف طبقاتی روز به روز توسعه پیدا کرده و عامل انفجار جامعه و نابودی آنان خواهد گردید.چنانچه اگر میانه روی در انفاق مراعات نشود و انسان هر چه دارد به دیگران ببخشد، به دست خود، خود و خانواده اش را به هلاکت کشانده است.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ بیست و نهم
أُُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى
نِسَائِكُمْ هُنَّ لِبَاسٌ لَكُمْ وَأَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ عَلِمَ اللَّهُ
أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُونَ أَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ
فَالآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَابْتَغُوا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا
حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الأبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الأسْوَدِ مِنَ
الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيَامَ إِلَى اللَّيْلِ وَلا تُبَاشِرُوهُنَّ
وَأَنْتُمْ عَاكِفُونَ فِي الْمَسَاجِدِ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَقْرَبُوهَا
كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ (١٨٧)
وَلا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوا
بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقًا مِنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالإثْمِ
وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (١٨٨)
يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ
وَالْحَجِّ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهَا
وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَى وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا وَاتَّقُوا
اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (١٨٩)
وَقَاتِلُوا
فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا
يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ (١٩٠)
187. Permitted to you, on the night
of the fasts, is the approach to your wives. They are your garments and ye are
their garments. Allah knoweth what ye used to do secretly among yourselves; but
He Turned to you and forgave you; so Now associate with them, and seek what
Allah hath ordained for you, and eat and drink, until the white thread of dawn
appear to you distinct from its black thread; then complete your fast till the
night appears; but do not associate with your wives while ye are In retreat In
the mosques. those are limits (set by) Allah. approach not nigh thereto. Thus
doth Allah make Clear His Signs to men: that They may learn
self-restraint.
188. And do not eat up your property among yourselves for
vanities, nor use it As bait for the judges, with intent that ye may eat up
wrongfully and knowingly a Little of (other) people's
property.
189. They ask Thee concerning the new Moons. say: They
are but Signs to mark fixed periods of time In (the affairs of) men, and for
Pilgrimage. it is no virtue if ye enter your houses from the back: it is virtue
if ye fear Allah. enter houses through the proper doors: and fear Allah. that ye
may prosper.
190. Fight In the cause of Allah those who Fight you, but
do not Transgress limits; for Allah loveth not
transgressors.
۱۸۷* در شب های روزه (ماه رمضان)، آمیزش با همسرانتان
برای شما حلال شد، آنها برای شما (همچون) لباسند و شما برای آنها (همچون) لباس.
خداوند می دانست که شما به خود خیانت می کردید (و آمیزش را که ممنوع بود، بعضاً
انجام می دادید) پس توبه شما را پذیرفت و از شما در گذشت. اکنون (می توانید) با
آنها هم بستر شوید و آنچه را خداوند بر شما مقرّر فرموده، طلب کنید و بخورید و
بیاشامید تا رشته سفید از سیاه (شب) برای شما آشکار گردد. سپس روزه را تا شب به
اتمام رسانید و در حالی که معتکف در مساجد هستید، با زنان آمیزش نکنید. این حدود و
احکام الهی است پس (به قصد تجاوز و گناه) به آن نزدیک نشوید. خداوند این چنین آیات
خود را برای مردم، روشن می سازد، باشد که پرهیزگار
گردند.
۱۸۸* و اموال یکدیگر را به باطل (و ناحقّ) در میان خودتان نخورید و اموال را
به (عنوان رشوه، به کیسه) حاکمان و قاضی ها سرازیر نکنید تا بخشی از اموال مردم را
به گناه بخورید، در حالی که خود می دانید (که خلاف می
کنید).
۱۸۹* درباره (حکمت) هلال های ماه از تو سؤال می کنند، بگو: برای آن است که
مردم اوقات (کارهای خویش) و زمان حج را بشناسند. (ای پیامبر به آنان بگو:) نیکی آن
نیست که (در حال احرام حج،) از پشت خانه ها وارد شوید، بلکه نیکی آن است که تقوی
پیشه کنید و از درها وارد خانه ها شوید، از خدای بترسید، باشد که رستگار
شوید.
۱۹۰* و در راه خدا با کسانی که با شما می جنگند، بجنگید ولی از حدّ تجاوز
نکنید، که خداوند تجاوزکاران را دوست ندارد.
در تشبیه همسر به لباس، نکات و لطایف ظریفی نهفته است: 1- لباس باید در طرح
و رنگ و جنس مناسب باشد، همسر نیز باید کفو انسان و متناسب با فکر و فرهنگ و شخصیت
او باشد. 2- لباس مایه زینت و آرامش است، همسر و فرزند نیز مایه زینت و آرامش
خانوده اند. 3- لباس عیوب انسان را می پوشاند، هر یک از زن و مرد نیز باید عیوب و
نارسایی های یکدیگر را بپوشانند. 4- لباس انسان را از سرما و گرما حفظ می کند، وجود
همسر نیز کانون خانواده را گرم و زندگی را از سردی می رهاند. 5- دوری از لباس مایه
رسوایی است، دوری از ازدواج و همسر نیز سبب انحراف و رسوایی انسان می شود. 6- انسان
باید لباس خود را از آلودگی حفظ کند، هر یک از دو همسر نیز باید دیگری را از آلوده
شدن به گناه حفظ نماید. 7- در هوای سرد لباس ضخیم و در هوای گرم لباس نازک استفاده
می شود، هر یک از دو همسر نیز باید اخلاق و رفتار خود را متناسب با نیاز روحی طرف
مقابل تنظیم کند. اگر مرد عصبانی است، زن با لطافت با او برخورد کند و اگر زن خسته
است، مرد با او مدارا کند.
*رشوه، یکی از گناهان بزرگی است که مفاسد اجتماعی متعدّدی را به دنبال دارد، از جمله: حذف عدالت، یأس و ناامیدی ضعفا، جرأت و جسارت اقویا، فساد و تباهی حاکم و قاضی، از بین رفتن اعتماد عمومی. رسول اکرم(ص) خطاب به حضرت علی(ع) فرمود: ای علی! درآمد از فروش مردار، سگ، شراب، زنا و رشوه یکسان و حرام است.
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ بيست و هشتم
فَمَنْ خَافَ مِنْ مُوصٍ جَنَفًا أَوْ إِثْمًا فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ
فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
(١٨٢)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا
كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (١٨٣)
أَيَّامًا مَعْدُودَاتٍ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَى
سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ
طَعَامُ مِسْكِينٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَأَنْ تَصُومُوا
خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ (١٨٤)
شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ
وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ
فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ
أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ
وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ
وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (١٨٥)
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ
الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ
يَرْشُدُونَ (١٨٦)
182. but if anyone fears partiality
or wrong-doing on the part of the testator, and makes peace between (the parties
concerned), there is no wrong In him: for Allah is Oft-forgiving, Most
Merciful.
183. O ye who believe! Fasting is prescribed to you As it
was prescribed to those before you, that ye may (learn)
self-restraint,-
184. (Fasting) for a fixed number of days; but if any of
you is ill, or on a journey, the prescribed number (Should be made up) from days
later. for those who can do it (with hardship), is a ransom, the feeding of one
that is indigent. but He that will give more, of His own free will,- it is
better for Him. and it is better for you that ye fast, if ye only
knew.
185. Ramadhan is the (month) In which was sent down the
Qur'an, As a guide to mankind, also Clear (Signs) for guidance and Judgment
(Between right and wrong). so every one of you who is present (at His home)
during that month should spend it In fasting, but if any one is ill, or on a
journey, the prescribed period (Should be made up) by days later. Allah intends
every facility for you; He does not Want to put to difficulties. (He wants you)
to complete the prescribed period, and to glorify Him In that He has guided you;
and Perchance ye shall be grateful.
186. when My servants ask Thee concerning me, I am indeed
close (to them): I listen to the prayer of every suppliant when He calleth on
Me: let them also, with a will, listen to My call, and believe In Me: that They
may walk In the right way.
182* و كسي كه از وصيت كننده اي ستم و كژي يا
گناهي را بترسد ، و از اين رو ميانشان سازش دهد او را گناهي نيست ، كه خدا آمرزگار
و مهربان است .
183*
اي كساني كه ايمان آورده ايد ، بر شما روزه نوشته –
مقرر و واجب –
شده چنانكه بر آنان كه پيش از شما بودند نوشته شده است، باشد كه پرهيزگار
شويد.
184*
روزهايي چند ، شمرده ، پس هر كه از شما بيمار يا در سفر باشد ، به شمار آن از
روزهاي ديگر روزه بدارد ، وبر كساني كه روزه توانفرسا باشد كفاره اي است كه آن طعام
دادن درويش درمانده است –
هر روز يك خوراك - ، پس هر كه بخواست خود كار نيكي كند براي او بهتر است . و روزه
داشتن براي شما بهتر است اگر مي دانستيد .
185* ماه رمضان ، كه در آن قرآن فرو فرستاده شده ، كه راهنمايي براي
مردم و نشانه هاي روشني از رهنموني " به راه راست " و جدا كننده حق از باطل است ،
پس هركس از شما اين ماه را دريابد بايد آن را روزه بدارد و هر كه بيمار يا در سفر
باشد به شمار آن از روزهاي ديگر . خدا براي شما آساني مي خواهد و براي شما دشواري
نمي خواهد ، و تا شمار آن را تمام كنيد و خداي را به پاس آنكه شما را راه نمود به
بزرگي بستاييد و باشد كه سپاس گزاريد .
186* و چون بندگانم درباره من از تو پرسند، همانا من نزديكم ،دعوت
خواننده را آنگاه كه مرا بخواند پاسخ مي دهم ، پس بايد دعوت مرا بپذيرند و به من
ايمان آورند ، باشد كه ره يابند.
اگر وصي از وصيت كننده بيم انحرافي ( وصيت بيش از ثلث مال يا تمايل يك سويه به بعضي از ورثه يا گناهي (وصيت به كار خلاف و نامشروع مثل اينكه وصيت كند كه بخش از مالش را صرف كارهاي حرام بكنند ) داشته باشد – يا بداند يا دريابد – و كار را به اصلاح و سامان آورد – به اينكه اگر وصيت كننده هنوز زنده است او را متوجه خلاف و نامشروع بودن وصيتش كند و او را وادار به اصلاح وصيت نمايد ، و اگر در گذشته ، خود به اصلاح پردازد و ميان ورثه نيز سازش دهد – گناهي بر او نيست ( يعني مشمول تبديل وصيت كه در آيه پيش به آن اشاره شد نمي شود ) .

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ بيست و هفتم
لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ
وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ
وَالْمَلائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي
الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ
وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ
بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ
وَحِينَ الْبَأْسِ أُولَئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ
(١٧٧)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي
الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأنْثَى بِالأنْثَى
فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ
إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَى
بَعْدَ ذَلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ (١٧٨)
وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الألْبَابِ لَعَلَّكُمْ
تَتَّقُونَ (١٧٩)
كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ
خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالأقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى
الْمُتَّقِينَ (١٨٠)
فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَمَا سَمِعَهُ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ عَلَى
الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (١٨١)
177. it is not righteousness that ye turn your faces towards east
or West; but it is righteousness- to believe In Allah and the Last Day, and the
angels, and the Book, and the Messengers; to spend of your substance, out of
love for him, for your kin, for orphans, for the needy, for the wayfarer, for
those who ask, and for the ransom of slaves; to be steadfast In prayer, and
practice regular charity; to fulfil the contracts which ye have made; and to be
firm and patient, In pain (or suffering) and adversity, and throughout all
periods of panic. such are the people of truth, the
Allah.fearing.
178.
O ye who believe! the law of equality is prescribed to you In cases of murder:
the free for the free, the slave for the slave, the woman for the woman. but if
any remission is made by the brother of the slain, then grant any reasonable
demand, and compensate Him with handsome gratitude, This is a concession and a
Mercy from your Lord. after This Whoever exceeds the limits shall be In grave
penalty.
179.
In the law of equality there is (saving of) life to you, O ye men of
understanding; that ye may restrain yourselves.
180.
it is prescribed, when death approaches any of you, if He leave any goods that
He make a bequest to parents and next of kin, according to reasonable usage;
This is due from the Allah.fearing.
181.
if anyone changes the bequest after hearing it, the guilt shall be on those who
make the change. for Allah hears and knows (All things).
177* نيكي " همه " آن نيست كه روي خويش به سوي
خاور و باختر فراداريد بلكه نيكي " نيكي " آن كس است كه به خدا و روز بازپسين و
فرشتگان و كتاب و پيامبران ايمان آورده و مال را با اينكه دوست دارد
–
يا از بهر دوستي خدا –
به خويشاوندان و يتيميان و بينوايان و واماندگان در راه خدا و خواهندگان و در " راه
آزادي " بردگان بدهد و نماز برپا دارد و زكات بدهد ، و نيز وفاداران به پيمان خويش
چون پيمان بندند ،و "بويژه" شكيبايان در سختي و تنگدستي و رنج و بيماري و به هنگام كارزار . آنانند كه راست گفتند
و آنانند پرهيزگاران.
178*
اي كساني كه ايمان آورده ايد ، بر شما درباره كشتگان قصاص –
خونخواهي –
نوشته شده : ازاد به آزاد و بنده به بنده و زن به زن ، پس هر كه از سوي برادر "
ديني " خود چيزي " از قصاص " برايش بخشوده شد –
بخشنده در پيگيري خونبها و بخشوده شده در سپاس داشتن –
و پرداخت " خونبها از سوي قاتل" به او –
ولي مقتول –
به نيكي گزارده شود .اين تخفيف و مهر و بخشايشي است از پروردگارتان ،و هر كه پس از
آن –عفو
كردن و ديه ستاندن- از اندازه در گذرد او را عذابي است
دردناك
179* و براي شما ، اي خردمندان ، در قصاص ، زندگي است شايد پروا كنيد
.
180*
بر شما نوشته –
مقرر –
شده كه چون يكي از شما را " نشانه هاي " مرگ فرا رسد هرگاه مالي " بسيار " به جا
گزارد ، براي پدر و مادر و خويشان –
كه ارث نمي برند –
به نيكويي وصيت كند ، كه اين سزاوار پرهيزگاران است .
181* و هر كه وصيت را پس از آنكه شنيد دگرگون سازد ، پس هر آينه گناه
بر آن كساني است كه آن را دگرگون سازند ، همانا خدا شنوا و داناست
.
« الصابرين» را به سبب ويژگي و ستايش آنان ( اختصاص و
مدح ) منصوب آورد براي آشكار ساختن برتري صبر در سختي ها و مواقع كارزار بر ديگر
اعمال ( جامع الجوامع ) . اين نكته درباره آيه 162 سوره نساء در خصوص « والمقيمين
الصلوه » نيز صادق است .

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ بيست و ششم
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ
نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لا
يَعْقِلُونَ شَيْئًا وَلا يَهْتَدُونَ (١٧٠)
وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لا
يَسْمَعُ إِلا دُعَاءً وَنِدَاءً صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَعْقِلُونَ
(١٧١)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا
رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
(١٧٢)
إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ
الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ
وَلا عَادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (١٧٣)
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتَابِ
وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلا أُولَئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ
إِلا النَّارَ وَلا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلا يُزَكِّيهِمْ
وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (١٧٤)
أُولَئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدَى وَالْعَذَابَ
بِالْمَغْفِرَةِ فَمَا أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ (١٧٥)
ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتَابِ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ (١٧٦)
170. when it is said to them: "Follow what Allah hath revealed:"
They say: "Nay! we shall follow the ways of Our fathers." What! Even though
their fathers were void of wisdom and guidance?
171. the
parable of those who reject Faith is As if one were to shout like a goat-herd,
to things that listen to nothing but calls and cries: Deaf, dumb, and blind,
They are void of wisdom.
172. O ye
who believe! eat of the good things that we have provided for you, and be
grateful to Allah, if it is Him ye worship.
173. He hath
only forbidden you dead meat, and blood, and the flesh of swine, and that on
which any other name hath been invoked besides that of Allah. but if one is
forced by necessity, without wilful disobedience, nor transgressing due limits,-
then is He guiltless. for Allah is Oft-forgiving Most
Merciful.
174. those
who conceal Allah.s revelations In the Book, and purchase for them a miserable
profit,- They swallow into themselves naught but fire; Allah will not address
them on the Day of Resurrection. nor purify them: grievous will be their
penalty.
175. They
are the ones who buy Error In place of guidance and torment In place of
Forgiveness. Ah! what boldness (They show) for the Fire!
176. (Their
doom is) because Allah sent down the Book In truth but those who seek causes of
dispute In the Book are In a schism far (from the
purpose).
170* و چون به آنها –
مشركان –گفته
شود كه از آنچه خدا فرو فرستاده پيروي كنيد ،گويند : بلكه از آنچه پدران خويش را
بر آن يافته ايم پيروي مي كنيم ، آيا "از آنهاپيروي مي كنند " هر چند كه پدرانشان
چيزي نمي فهميدند و رهيافته نبودند ؟
171* و داستان "خواننده" كساني كه كافر شدند چون داستان كسي است كه
به چيزي بانگ مي زند كه نمي شنود مگر خواندني و آوايي ، كرانند ،گنگانند ، كورانند
پس هيچ در نمي يابند.
172* اي كساني كه ايمان آورده ايد، ازچيزهاي پاكيزه اي كه به شما
روزي داده ايم بخوريد وخداي را سپاس گزاريد اگر او را مي پرستيد و
بس
173* جز اين نيست كه مردار و خون و گوشت خوك و آنچه را كه " هنگام
كشتن " نام غير خدا بر آن برده مي شود بر شما حرام كرده است ، و هر كه " به خوردن
اينها " ناچار شود در حالي كه نه ستمكار و سركش باشد و نه از حد گذرنده ، گناهي بر
او نيست ،كه خداآمرزگار و مهربان است.
174* همانا كساني كه آنچه را خدا از كتاب فرو فرستاده پنهان مي كنند
و آن را به بهايي اندك مي فروشند ،اينان در شكمهاي خويش جز آتش نمي خورند و خداوند
روز رستاخيز با آنان سخن نمي گويد و پاكشان نمي سازد و آنان را عذابي است
درناك.
175* اينان كساني اند كه گمراهي را به " بهاي " رهيابي و عذاب را به
"بهاي از دست دادن" آمرزش خريده اند ،پس چه شكيبا و دليرند بر
اتش!
176*
آن " عذاب " بدين سبب است كه خداوند " اين " كتاب را براستي و درستي فرو فرستاده و
كساني كه در كتاب –كتاب
خدا –
اختلاف كرده اند هر آينه در ستيزگي و جدايي دور " از حق
اند.
«بغي» هم به معناي ستم و سركشي است و هم به معناي خواستن و طلب كردن
. به اين معني «غيرباغ» را مي توان به كسي از روي بي ميلي مي خورد ( نه براي لذت
بردن ) ترجمه كرد .

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ بیست و پنجم
إِنَّ
فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ وَاخْتِلافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ
وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنْزَلَ
اللَّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ مَاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الأرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا
وَبَثَّ فِيهَا مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ
الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأرْضِ لآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
(١٦٤)
وَمِنَ
النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ
اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ
ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا وَأَنَّ
اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ
(١٦٥)
إِذْ
تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَرَأَوُا الْعَذَابَ
وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الأسْبَابُ (١٦٦)
وَقَالَ
الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا
تَبَرَّءُوا مِنَّا كَذَلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ
وَمَا هُمْ بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ
(١٦٧)
يَا
أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الأرْضِ حَلالا طَيِّبًا وَلا تَتَّبِعُوا
خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ (١٦٨)
إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ
بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لا تَعْلَمُونَ
(١٦٩)
164. Behold! In the creation of the heavens and the
earth; In the alternation of the night and the day; In the sailing of the ships
through the ocean for the profit of mankind; In the rain which Allah Sends down
from the skies, and the life which He gives therewith to an earth that is dead;
In the beasts of all kinds that He scatters through the earth; In the change of
the winds, and the clouds which They Trail like their slaves between the sky and
the earth;- (Here) indeed are Signs for a people that are
wise.
165. Yet there are men who take (for worship) others
besides Allah, As equal (With Allah.: They love them As They should love Allah.
but those of Faith are overflowing In their love for Allah. if only the
unrighteous could see, Behold, They would see the penalty: that to Allah belongs
all power, and Allah will strongly enforce the
penalty.
166. Then would those who are followed Clear themselves
of those who follow (them) : They would see the penalty, and all relations
between them would be cut off.
167. And those who followed would say: "If only we had
one more chance, we would Clear ourselves of them, As They have cleared
themselves of us." Thus will Allah Show them (the Fruits of) their deeds As
(nothing but) regrets. nor will there be a way for them out of the
Fire.
168. O ye people! eat of what is on earth, lawful and
good; and do not follow the footsteps of the evil one, for He is to you an
avowed enemy.
169. For He commands you what is evil and shameful, and that ye should say of Allah that of which ye have no knowledge.
۱۶۴*
همانا در آفرینش آسمان ها و زمین و در پی یکدیگر آمدن شب و روز و کشتی هایی که برای
سود رسانی به مردم در دریا در حرکتند و آبی که خداوند از آسمان نازل کرده و با آن
زمین مرده را زنده نموده و انواع جنبندگان را در آن گسترده و (همچنین) در تغییر
مسیر بادها و ابرهایی که میان آسمان و زمین معلّقند، برای مردمی که می اندیشند،
نشانه هایی گویاست.
۱۶۵*
و بعضی از مردم کسانی هستند که معبودهایی غیر از خداوند برای خود برمی گزینند و
آنها را هم چون دوست داشتن خدا، دوست می دارند. اما آنان که ایمان دارند، عشقشان به
خدا (از عشق مشرکان به معبودشان) شدیدتر است و آنها که (با پرستش بت به خود) ستم
کردند، هنگامی که عذاب خدا را مشاهده کنند، خواهند دانست که تمام نیروها، تنها به
دست خداست و او دارای عذاب شدید است.
۱۶۶*
به هوش باشیم که رهبرمان کیست و محبت و عشق چه کسی را در دل داریم؟ بدانیم طاغوت ها
و غیر خدا، ما را برای خودشان می خواهند تا با قدرت و ارادت ما، به هوس ها و
آرزوهای خود در دنیا برسند، ولی در قیامت همه را رها و از ما اظهار تنفّر و انزجار
خواهند نمود.
۱۶۷*
و (در آن موقع) پیروان گویند: ای کاش بار دیگر برای ما بود (که به دنیا برمی گشتیم)
تا از این پیشوایان بیزاری جوییم، همانگونه که آنها (امروز) از ما بیزاری جستند.
بدین سان خداوند اعمال آنها را که مایه حسرت آنهاست، به آنها نشان می دهد و هرگز از
آتش دوزخ، بیرون آمدنی نیستند.
۱۶۸*
ای مردم! از آنچه در زمین، حلال و پاکیزه است بخورید و از گام های (وسوسه انگیز)
شیطان، پیروی نکنید. براستی که او دشمن آشکار شماست.
۱۶۹*
همانا (شیطان)، شما را فقط به بدی و زشتی فرمان می دهد و اینکه بر خداوند چیزهایی
بگویید که به آن آگاه نیستند.
هماهنگی میان عناطر طبیعت و اجزای هستی و قوانین حاکم بر آنها، همه نشان
دهنده حاکمیت و قدرت و اراده خدای یگانه است. آفرینش آسمان ها و توسعه دایمی آنها
که دست انسان تا کنون فقط به قسمتی از اولین آسمان رسیده و استحکام و طبقات هفتگانه
و نظام حاکم و تناسبات و ارتباطات میان هر یک و بی ستون بودن و حفاظت آنها و حرکات
ستارگان در مدارهای خود و فاصله هر یک از آنها، همه نشانه های قدرت خداوند حکیم
است.
آفرینش،
همه تدبیر خداوند دل است
دل ندارد، که ندارد به خداوند اقرار
کوه و دریا و درختان، همه در تسبیحند نه همه مستمعی، فهم کند این اسرار
عقل،
حیران شود از خوشه زرین عنب
فهم، عاجز شود از حبّه یاقوت انار
پاک و بی عیب، خدایی که به تقدیر عزیز ماه و خورشید، مسخّر کند و لیل و نهار
*ریشه محبت، کمال و دوستی و جمال دوستی است. مؤمنان تمام کمالات و محبت را در خداوند می بینند، لذا بیشترین عشق را به او ابراز می دارند. عشق و محبت مؤمنین، براساس شایستگی و لیاقت معشوق است و هرگز به سردی و خاموشی نمی گراید. اما عشق مشرکان، براساس خیال و جهل و تقلید و هوس های بیهوده است.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ بیست و
چهارم
وَلا
تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِنْ
لا تَشْعُرُونَ
(١٥٤)
وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ
بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الأمْوَالِ وَالأنْفُسِ
وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ (١٥٥)
الَّذِينَ
إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ
رَاجِعُونَ
(١٥٦)
أُولَئِكَ
عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ
الْمُهْتَدُونَ
(١٥٧)
إِنَّ
الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ
اعْتَمَرَ فَلا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا
فَإِنَّ اللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ (١٥٨)
إِنَّ
الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِنْ بَعْدِ
مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ
وَيَلْعَنُهُمُ اللاعِنُونَ (١٥٩)
إِلا
الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا فَأُولَئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ
وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ (١٦٠)
إِنَّ
الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ
اللَّهِ وَالْمَلائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ (١٦١)
خَالِدِينَ
فِيهَا لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلا هُمْ يُنْظَرُونَ
(١٦٢)
وَإِلَهُكُمْ
إِلَهٌ وَاحِدٌ لا إِلَهَ إِلا هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ (١٦٣)
154. And say not of those who are
slain In the way of Allah. "They are dead." Nay, They are living, though ye
perceive (it) not.
155. Be sure we shall test you with something of fear and
hunger, some loss In goods or lives or the Fruits (of your toil), but give glad
tidings to those who patiently persevere,
156. Who say, When afflicted with calamity: "To Allah we
belong, and to Him is Our return":-
157. They are those on whom (Descend) blessings from
Allah, and Mercy, and They are the ones that receive
guidance.
158. Behold! Safa and Marwa are among the Symbols of
Allah. So if those who visit the House In the Season or at other times, should
compass them round, it is no sin In them. And if any one obeyeth His own impulse
to good,- be sure that Allah is He who recogniseth and
knoweth.
159. Those who conceal the Clear (Signs) we have sent
down, and the guidance, after we have made it Clear for the people In the
Book,-on them shall be Allah.s curse, and the curse of those entitled to
curse,-
160. Except those who repent and make amends and openly
declare (the Truth): to them I turn; for I am Oft-Returning, Most
Merciful.
161. Those who reject Faith, and die rejecting,- on them
is Allah.s curse, and the curse of angels, and of all
mankind;
162. They will abide therein: their penalty will not be
lightened, nor will respite be their (lot).
163. And your Allah is one Allah. There is no god but He,
Most Gracious, Most Merciful.
۱۵۴* و به آنها که در راه خدا کشته می شوند مرده نگویید، بلکه آنان
زنده اند، ولی شما نمی فهمبد.
۱۵۵*
و قطعاً شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، زیان مالی و جانی و کمبود محصولات، آزمایش
می کنیم و صابران (در این حوادث و بلاها را) بشارت بده.
۱۵۶*
(صابران) کسانی هستند که هر گاه مصیبتی به آنها رسد، مس گویند: ما از آنِ خدا هستیم
و به سوی او باز می گردیم.
۱۵۷*
آنانند که برایشان از طرف پروردگارشان، درودها و رحمت هایی است و همانند هدایت
یافتگانند.
۱۵۸*
همانا صفا و مروه، از شعایر خداست. پس هر که حج خانه خدا و یا عمره به جای آورد،
مانعی ندارد که بین صفا و مروه طواف کند و (علاوه بر واجبات،) هر کس داوطلبانه کار
خیری انجام دهد، همانا خداوند سپاسگذار داناست.
۱۵۹*
کسانی که آنچه را از دلایل روشن و اسباب هدایت را نازل کرده ایم، با آنکه برای مردم
در کتاب بیان ساخته ایم، کتمان می کنند، خداوند آنها را لعنت می کند و همه لعنت
کنندگان نیز آنان را لعن می نمایند.
۱۶۰*
مگر آنها که توبه کردند و (اعمال بد خود را با اعمال نیک) اصلاح نمودند و (آنچه را
کتمان کرده بودند) آشکار ساختند، که من (لطف خود را) بر آنان باز می گردانم، زیرا
من توبه پذیر مهربانم.
۱۶۱*
همانا کسانی که کافر شدند و در حال کفر از دنیا رفتند، لعنت خدا و فرشتگان و مردم،
همگی بر آنها خواهد بود.
۱۶۲*
(آنان برای) همیشه در آن (لعنت و دوری از رحمت پروردگار) باقی می مانند، نه از
عذابِ آنان کاسته می شود و نه مهلت داده می شوند.
۱۶۳* و معبود شما خدایی یگانه است، جز او معبودی نیست، بخشنده مهربان است.
راه پیروزی در آزمایش الهی چند چیز است: 1- صبر و مقاومت. 2- توجه به گذرا بودن حوادث و مشکلات. 3- توجه به تاریخ گذشتگان که چگونه مشکلات را پشت سر گذرانده اند. 4- توجه به این که همه مشکلات ما در منظر و دید خداست و همه چیز حساب دارد. اما حسین(ع) وقتی فرزندش روی دستانش تیر خورد و شهید شد فرمود: این حادثه سخت، چون خدا می بیند برایم آسان می نماید.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
گلبرگ بيست و سوم
الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ
أَبْنَاءَهُمْ وَإِنَّ فَرِيقًا مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ
يَعْلَمُونَ (١٤٦)
الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ
(١٤٧)
وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ
أَيْنَمَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعًا إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ
شَيْءٍ قَدِيرٌ (١٤٨)
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ
الْحَرَامِ وَإِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا
تَعْمَلُونَ (١٤٩)
وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ
الْحَرَامِ وَحَيْثُمَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ لِئَلا يَكُونَ
لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ
وَاخْشَوْنِي وَلأتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
(١٥٠)
كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولا مِنْكُمْ يَتْلُو عَلَيْكُمْ
آيَاتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ
وَيُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ (١٥١)
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلا تَكْفُرُونِ
(١٥٢)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ
وَالصَّلاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ
(١٥٣)
146. the people of the Book know
This As They know their own sons; but some of them conceal the truth which They
themselves know.
147. the truth is from Thy Lord; so be not at all In
doubt.
148. to Each is a goal to which Allah turns him; then
strive together (as In a race) towards all that is good. wheresoever ye are,
Allah will bring you Together. for Allah hath power over all
things.
149. from whencesoever Thou startest forth, turn Thy face
In the direction of the sacred Mosque; that is indeed the truth from the Lord.
and Allah is not unmindful of what ye do.
150. so from whencesoever Thou startest forth, turn Thy
face In the direction of the sacred Mosque; and wheresoever ye are, turn your
face thither: that there be no ground of dispute against you among the people,
except those of them that are bent on wickedness; so fear them not, but fear Me;
and that I may complete My favours on you, and ye may (consent to) be
guided;
151. a similar (favour have ye already received) In that
we have sent among you an Messenger of your own, rehearsing to you Our Signs,
and sanctifying you, and instructing you In Scripture and Wisdom, and In new
knowledge.
152. then do ye remember Me; I will remember you. be
grateful to me, and reject not Faith.
153. O ye who believe! seek help with patient
perseverance and prayer; for Allah is with those who patiently
persevere.
146* كساني كه كتابشان داده ايم او
–
محمد (ص) –
را مي شناسند همچنان كه پسران خود را مي شناسند ، و همانا گروهي از ايشان حق را مي
پوشانند در حالي كه خود مي دانند.
147*
حق –
آنچه درست و راست است –
از پروردگار تست ، پس ،از شك داران مباش.
148*
و هر كسي –
يا گروهي –
را جهتي –
قبله اي –
است كه رو سوي آن مي گردانند ، پس به نيكي ها پيشي جوييد . هرجا كه باشيد « و به هر
قبله اي كه رو كنيد » خدا همه شما را فراهم مي آورد - پس براي آن روز نيكي
بياندوزيد - ،كه خدا بر هر چيزي تواناست .
149* و از هرجا كه بيرون شوي روي خود را سوي مسجد الحرام كن ؛ و بي
گمان اين " فرمان " حق است از پروردگار تو ، و خدا از آنچه مي كنيد غافل نيست
.
150*
و از هرجا كه بيرون شوي روي خود را سوي مسجد الحرام كن ؛ و هرجا كه باشي روي خود را
بدان سو كنيد تا مردمان را بر شما بهانه و دستاويزي نباشد –
مگر كساني از آنها كه ستم كردند –
كه هيچ گاه دست از بهانه جويي برنمي دارند –
پس از ايشان نترسيد و از من بترسيد –
و تا نعمتم را بر شما تمام كنم ، و باشد كه راه يابيد
.
151*
همچنان كه در ميان شما پيامبري از خودتان فرستاديم كه آيات ما را بر شما مي خواند و
شما را پاك مي سازد و شما را كتاب و حكمت –
گفتار و كردار درست –
مي آموزد و آنچه نمي دانستيد به شما مي آموزد .
152* پس مرا ياري كنيد تا شما را ياد كنم ، و مرا سپاس كنيد و
ناسپاسي من نكنيد .
153* اي كساني كه ايمان آورده ايد ، به وسيله شكيبايي و نماز ياري
خواهيد ، كه خدا با شكيبايان است .
-در باره آنچه از اصول دين يا امور تكويني و مهم و
تغيير ناپذير نيز اينقدر گفتگو و مشاجره نكنيد ، بلكه به جاي آن در نيكي ها بر
يكديگر سبقت بگيريد.
-چون حكم قبله نسخ شد در اين دو آيه تكرار و تاكيد مي
كند تا گمان نرود كه اين حكم نيز ثابت نيست و ممكن است دگرگون
شود.
-تا هنگامي كه پيامبر (ص) رو به بيت المقدس نماز مي
خواند جهودان مي گفتند : پيامبري كه ما اوصاف او را در كتب خود خوانده ايم قبله اش
كعبه است يا به سوي دو قبله نماز مي خواند، و اين پيامبر به قبله ما نماز مي خواند
و مشركان مي گفتند دعوي پيروي از كيش ابراهيم مي كند و حال آنكه قبله اش غير از
قبله ابراهيم است . از اين رو مي فرمايد : از اين پس رو به مسجد الحرام كنيد تا
زبان كافران بر شما دراز نباشد مگر كساني كه در هر حال به ستم ناروا مي
گويند.





