گلبرگ صد و شصت و هفتم

وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلَى قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلَى أَصْنَامٍ لَهُمْ قَالُوا يَا مُوسَى اجْعَلْ لَنَا إِلَهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ (١٣٨)

إِنَّ هَؤُلاءِ مُتَبَّرٌ مَا هُمْ فِيهِ وَبَاطِلٌ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (١٣٩)

قَالَ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَهًا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ (١٤٠)

وَإِذْ أَنْجَيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُقَتِّلُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ وَفِي ذَلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ (١٤١)

وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَقَالَ مُوسَى لأخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ (١٤٢)

وَلَمَّا جَاءَ مُوسَى لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلَكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ مُوسَى صَعِقًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ (١٤٣)

138. we took the Children of Israel (with safety) across the sea. They came upon a people devoted entirely to some idols They had. They said: "O Moses! fashion for us a god like unto the gods They have." He said: "Surely ye are a people without knowledge.

139. "As to these folk,- the cult They are In is (but) a fragment of a ruin, and vain is the (worship) which They practise."

140. He said: "Shall I seek for you a god other than the (true) Allah, when it is Allah who hath endowed you with gifts above the nations?"

141. and remember we rescued you from Pharaoh's people, who afflicted you with the worst of penalties, who slew your male Children and saved alive your females: In that was a momentous trial from your Lord.

142. we appointed for Moses thirty nights, and completed (the period) with ten (more): Thus was completed the term (of communion) with His Lord, forty nights. and Moses had charged His brother Aaron (before He went up): "Act for me amongst My people: do right, and follow not the way of those who do mischief."

143. when Moses came to the place appointed by us, and His Lord addressed him, He said: "O My Lord! Show (Thyself) to me, that I may look upon thee." Allah said: "By no means canst Thou see me (direct); but look upon the mount; if it abide In its place, then shalt Thou see me." when His Lord manifested His glory on the Mount, He made it As dust. and Moses fell down In a swoon. when He recovered His senses He said: "Glory be to Thee! to Thee I turn In repentance, and I am the first to believe."

138* و فرزندان اسرائیل را از دریا گذراندیم، پس بر گروهی در آمدند که بر بتانی که داشتند به پرستش گرد آمده و روی آورده بودند، گفتند: ای موسی، برای ما خدایی قرار داده چنانکه آنها را خدایانی است. گفت: شما گروهی هستید که نادانی می کنید.

139* همانا آنچه در آنند – کفر و شرک – نابود شونده است وآنچه می کردند بیهوده و تباه است.

140* گفت: آیا بجز خدای یکتا برای شما خدایی دیگر بجویم و حال آنکه اوست شما  را بر  جهانیان – مردمان زمانه – برتری داد.

141* و به یاد آرید آنگاه که شما را از فرعونیان رهانیدیم ، که شما را به خواری سخت شکنجه می کردند، پسرانتان را می کشتند و زنانتان را زنده می گذاشتند و شما را در این گرفتاری آزمونی بزرگ از پروردگارتان بود.

142* و با موسی سی شب وعده نهادیم و آن را به ده شب دیگر کامل کردیم پس هنگام وعده پروردگارش به چهل شب – شبانه روز – تمام شد و موسی به برادر خود هارون گفت : در میان قوم من جانشین من باش و به صلاح و سامان کوش و راه تباهکاران را پیروی نکن.

143* و چون موسی به وعده گاه ما آمد و پروردگاری با او سخن گفت – بی میانجی - گفت: پروردگارا خو را به من بنمای تا به تو بنگرم. گفت: هرگز مرا نخواهی دید، ولیکن به این کوه بنگر، پس اگر در جای خود قرار و آرام داشت مرا خواهی دید و چون پروردگارش بر آن کوه تجلی کرد ، آن را خرد و پراکنده ساخت و موسی مدهوش بیفتاد و چون به خود آمد، گفت: بار خدایا تو پاک و منزهی – از اینکه با چشم دیده شوی – به تو باز گشتم و من نخستین باور دارنده ام.

138. et nous avons fait traverser la mer aux enfants d'Israël. ils passèrent auprès d'un peuple attaché à ses idoles et dirent: ‹ Moïse, désigne-nous une divinité semblable à leurs dieux.› il dit: ‹Vous êtes certes des gens ignorants.

139. le culte, auquel Ceux-là s'adonnent, est caduc; et Tout ce qu'ils font est Nul et sans valeur.›

140. il dit: ‹Chercherai-je pour vous une autre divinité qu'Allah, alors que C'est Lui qui vous a préférés à toutes les créatures [de leur époque]?›

141. (Rappelez-vous) le moment où nous vous sauvâmes des gens de Pharaon qui vous infligeaient le pire châtiment. ils massacraient vos fils et laissaient vivre vos femmes. C'était là une terrible épreuve de la part de votre Seigneur.

142. et nous donnâmes à Moïse rendez-vous pendant trente nuits, et nous les complétâmes par dix, de sorte que le temps fixé par son Seigneur se termina Au bout de quarante nuits. et Moïse dit a Aaron son frère: ‹Remplace-moi auprès de Mon peuple, et agis en bien, et ne suis pas le sentier des corrupteurs›.

143.et Lorsque Moïse vint à Notre rendez-vous et que son Seigneur Lui eut parlé, il dit: ‹ Mon Seigneur, montre Toi à Moi pour que Je Te voie!› il dit: ‹Tu ne me verras pas; mais Regarde le Mont: s'il tient en Sa place, alors Tu me verras.› mais Lorsque son Seigneur se manifesta Au Mont, il le pulvérisa, et Moïse s'effondra foudroyé. Lorsqu'Il se fut remis, il dit: ‹Gloire à Toi! a Toi Je me repens; et Je suis le premier des croyants›.